Defender, FTB337 ve nakliye araçlarıyla keşif, silahlı devriye, Polisario konvoylarının tacizi, yaralı tahliyesi ve nakli.

14 Kasım 1975 tarihli Madrid Anlaşmaları uyarınca İspanya, Batı Sahra'nın yönetimini Fas ve Moritanya'ya devretti; Moritanya güneydeki üçte birlik bölümü, Tiris el-Gharbiyya'yı aldı. Cezayir tarafından desteklenen Polisario Cephesi her iki tarafla da savaştı. Her iki tarafın pozisyonu farklıdır ve hala da farklıdır: Fas, bölgeyi Fas toprağı olarak görüyor ve egemenliği altında özerklik teklif ediyor; Polisario Cephesi ve Sahra Arap Demokratik Cumhuriyeti, Uluslararası Adalet Divanı'nın 1975'te tanıdığı Sahra halkı için kendi kaderini tayin hakkı istiyor; BM, bölgeyi Batı Sahra, kendi kendini yönetmeyen bir bölge olarak adlandırıyor ve Fas ile Polisario Cephesi'ni taraflar olarak gösteriyor. Moritanya bugün kendisini taraf değil, gözlemci olarak tanımlıyor. Moritanya savaşa yaklaşık 3.000 kişilik bir ordu ve 150'den az kişiden oluşan bir hava kuvvetiyle girdi. Polisario, Moritanya'nın ana gelir kaynağı olan Zouérat'taki demir madenlerine saldırdı ve iki kez Nouakchott'a ulaştı: Haziran 1976'da, Wikipedia'ya göre hava kuvvetleri uçakları yaklaşık 100 araçlık bir konvoyu tespit etti ve Defenders birlikleri Cezayir'e doğru geri dönerken bu konvoyu taciz etti ve 9 Haziran'da El-Ouali Mustapha Sayed öldürüldü; ve yine Temmuz 1977'de. Silahlı ada sakinlerinden oluşan Defenders birlikleri, açık çölde alçaktan uçarak Strela-2'lere karşı ateş açmanın bedelini ödediler. Şubat 1978'de Tichla'daki kuşatma altındaki garnizondan onlarca yaralıyı tahliye ettiler. Fas, Haziran 1977'de Zouérat'a 600 asker gönderdi ve Aralık 1977'den Temmuz 1978'e kadar Dakar'dan kalkan Fransız Jaguar uçakları, Wikipedia'ya göre napalm kullanarak Lamantin Operasyonu kapsamında Polisario konvoylarına saldırdı; Fransa, Zouérat'ta Fransız teknisyenlerin esir alınmasının ardından müdahale etti. Savaş aynı zamanda bir bütçe krizine de yol açtı: Suudi Arabistan, Kongre Kütüphanesi'nin Moritanya'nın yıllık bütçesinin iki katı olduğunu belirttiği meblağlar ödedi ve ülke 1977'nin sonlarına doğru iflasın eşiğine geldi. Ordu, 10 Temmuz 1978'de Cumhurbaşkanı Ould Daddah'ı devirdi ve Moritanya Ağustos 1979'da savaştan çekildi.

Sonuç 10 Temmuz 1978 darbesinden sonra cunta, Polisario'nun ateşkesini kabul etti; 5 Ağustos 1979'da Moritanya, Cezayir'de bir anlaşma imzalayarak hak iddiasından vazgeçti. Ardından Fas, Moritanya'nın elinde tuttuğu bölgenin yönetimini devraldı.

Kayıp tarihleri ve rakamları, Vikipedi tarafından aktarılan bir Helion serisinden alınmıştır ve Defender makalesiyle (iki veya üç kayıp) çelişmektedir. Fransız teknisyenlerin esir alındığı tarih farklıdır: Kongre Kütüphanesi'ne göre Mayıs 1977 (iki ölü, altı esir); Vikipedi'nin Lamantin makalesi ise rehin alma olayını Aralık 1977'ye yerleştirmektedir. Polisario, Fas ve Moritanya'nın resmi kayıp rakamlarına ulaşılamamıştır.

Uçmak için

Force Aérienne Islamique de Mauritanie

Nerede

Tiris al-Gharbiyya (güney Batı Sahra) ve Moritanya, Nouakchott ve Zouérat dahil

Yanında

Fas ve Fransa (Lamantin Operasyonu)

Aykırı

Polisario Cephesi (Cezayir tarafından destekleniyor)

Uçak

BN-2A-21 Defender, Reims-Cessna FTB337G, C-47, Skyvan, DHC-5 Buffalo

Çıkışlar

Görev çıkışlarına ilişkin herhangi bir veri yayınlanmadı.

Kayıplar

Strela-2 füzeleriyle düşürülen 2-3 Defender uçağı: İngilizce Wikipedia'da Cooper, Grandolini ve Fontanellaz'a atıfta bulunularak üçü (29 Aralık 1976, 16 Temmuz 1977, 10 Ocak 1978); Defender makalesinde ise daha eski bir Cooper metnine atıfta bulunularak altı uçaktan ikisi. Mürettebat ölümleri: Birincisinin tüm mürettebatı, ikincisinin üç mürettebatından biri, üçüncüsünün pilotu; mürettebat sayıları verilmemiştir. Polisario'nun herhangi bir iddiası bulunamadı.

Kaynaklar

Vikipedi · Vikipedi · Kongre Kütüphanesi Ülke Çalışması, Moritanya (1988) · Kongre Kütüphanesi Ülke Çalışması, Moritanya (1988) · Kongre Kütüphanesi Ülke Çalışması, Moritanya (1988) · Vikipedi · Vikipedi · Vikipedi · MINURSO · Güvenlik Konseyi Raporu · Vikipedi

Vikipedi'de hava kuvvetlerinin faaliyetleri arasında listelenmiştir; incelenen kaynaklarda herhangi bir hava operasyonuna dair belge bulunmamaktadır.

Kriz, 9 Nisan 1989'da Senegal Nehri sınırında çiftçiler ve çobanlar arasında otlatma konusunda çıkan bir çatışmayla başladı. Wikipedia, Nisan 1989'da her iki tarafta da toplu katliamlar yaşandığını (Dakar'da 61 Moritanyalı, 25 Nisan'da Moritanya'da en az 200 Senegalli öldürüldü), Fransa, İspanya, Cezayir ve Fas'ın yardımıyla yaklaşık 250.000 kişinin toplu olarak geri gönderildiğini ve 24 Ekim 1989'dan 1991 yazına kadar topçu çatışmaları yaşandığını kaydediyor. Moritanya hava kuvvetleri Wikipedia'nın çatışmalar listesinde yer alıyor, ancak kontrol edilen hiçbir kaynak Moritanya uçaklarının muharebede veya geri gönderme uçuşlarında yer aldığını belirtmiyor, bu nedenle rolü burada açık bırakılıyor, uydurulmuyor.

Sonuç Temmuz 1991'de bir barış anlaşmasına varıldı; 21 Ağustos 1989'da kesilen diplomatik ilişkiler yeniden kuruldu ve sınır 2 Mayıs 1992'de sivillere yeniden açıldı.

Hava kuvvetlerinin bilgileri DOĞRULANMAMIŞTIR; kayıp rakamları Vikipedi'den alınmıştır ve yalnızca bağlam sağlamak amacıyla verilmiştir.

Uçmak için

Force Aérienne Islamique de Mauritanie

Nerede

Senegal Nehri sınırı

Yanında

Müttefik hava kuvvetleri yok.

Aykırı

Senegal

Çıkışlar

Herhangi bir hava aktivitesi belgelenmemiştir.

Kayıplar

Hava kuvvetleri için herhangi bir belge bulunmamaktadır.

Kaynaklar

Vikipedi · Vikipedi

Araçları tespit etmek ve yerdeki özel müdahale gruplarına rehberlik etmek için havadan gözetleme; 2011'de Mali'de AQIM'e ait olduğundan şüphelenilen mevzilere yönelik saldırılar.

4 Haziran 2005'te militanların 17 askeri öldürdüğü Lemgheity kışlasına yapılan saldırı, El Kaide'nin Moritanya birliklerine ve yabancılara yönelik saldırılarının başlangıcı oldu; bu saldırılar arasında Eylül 2008'de Tourine'de öldürülen 12 asker de yer alıyordu. 2005 darbesinden ve General Mohamed Ould Abdel Aziz'i iktidara getiren 2008 darbesinden sonra, devlet güçlerini mobil özel müdahale grupları etrafında yeniden yapılandırdı. Temmuz 2010'da Fransız ve Moritanya güçleri, Wikipedia'ya göre Mali hükümetinin izni olmadan Mali'deki bir El Kaide kampına baskın düzenledi. 2011 yılında Fransa, silah yuvası bağlantı noktaları ve pilot eğitimi ile donatılmış dört adet elden geçirilmiş EMB 312F Tucano uçağı sağladı; bu uçaklar Atar'da konuşlandırıldı. Afrika Stratejik Çalışmalar Merkezi, 2011 yılında Mali ve Moritanya'nın ortak operasyonu sırasında Moritanya uçaklarının "Mali sınırının ötesindeki Wagadou Ormanı'nda şüpheli AQIM mevzilerine saldırma yeteneğini gösterdiğini" ve ABD tarafından bağışlanan Cessna gözetleme uçakları, Super Tucano'lar ve birkaç Çin helikopterinin hava kuvvetlerine şüpheli araçları tespit etme ve kara ekiplerini yönlendirme konusunda yeterli kapasite sağladığını yazıyor. Wikipedia'nın Tucano makalesi, Moritanya uçaklarının Mart 2012'de terörist hedeflere karşı Mali hava sahasına girdiğini de ekliyor.

Sonuç Afrika Stratejik Çalışmalar Merkezi 2020 yılında, Moritanya'nın 2011'den beri terörizmden etkilenmediğini yazdı.

2010 ve 2011 yıllarında Mali'de gerçekleştirilen operasyonlara ilişkin kayıp iddialarına dair kaynaklarda inceleme sonucunda herhangi bir bilgiye rastlanmamıştır ve bu nedenle bu bilgiler dışarıda bırakılmıştır; hava kuvvetlerinin rolü ise Afrika Merkezi analizine ve Wikipedia'ya dayanmaktadır.

Uçmak için

Force Aérienne Islamique de Mauritanie

Nerede

Moritanya'nın kuzey ve doğu kesimleri ile Mali'nin kuzeyi.

Yanında

Fransa, Mali ve Amerika Birleşik Devletleri (ekipman ve eğitim)

Aykırı

İslam Mağribi El-Kaidesi (eski adıyla GSPC)

Uçak

EMB 312F Tucano, EMB 314 Super Tucano, Cessna 208, BT-67

Çıkışlar

Çıkış veya grev sayılarına dair herhangi bir bilgi yayınlanmadı.

Kayıplar

Hava kuvvetlerinde herhangi bir muharebe kaybı tespit edilmedi.

Kaynaklar

Afrika Stratejik Çalışmalar Merkezi · savunmaWeb · Vikipedi · Vikipedi · Vikipedi · Vikipedi