Clutch İstasyonları, Soğuk Savaş'ın ilk dönem planlamasının en açıklayıcı eserlerinden bazılarıdır. 1950'lerin başlarında İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri Batı Almanya'da üslere ihtiyaç duyduğunda, haritanın izin verdiği en batı noktalara, Hollanda sınırına yakın Geilenkirchen, Wildenrath, Brüggen, Laarbruch ve Nörvenich'e üsler kurdu; çünkü daha doğudaki her yerin savaşın ilk günlerinde işgal edileceği tahmin ediliyordu. Nörvenich'teki arazi, Kuzey Ren-Vestfalya hükümeti tarafından 11 Haziran 1952'de teklif edildi, elli kişilik bir keşif ekibi 2 Eylül'de çalışmaya başladı ve inşaat 15 Haziran 1953'te başladı.

Popüler değildi. Kazıcıların gelişinden iki hafta sonra, 1 Temmuz 1953'te Bonn'da yaklaşık yedi yüz kişi projeye karşı yürüyüş düzenledi ve iki hafta sonra ormanlık alanı temizlemek için yetmiş Bavyeralı oduncu getirildi. Batı Almanya'nın yeniden silahlanması 1953'te hâlâ canlı bir siyasi mücadeleydi, Paris Antlaşmaları'na iki yıl vardı ve Ren bölgesindeki tarım arazilerinde bir havaalanı bunun görünür bir parçasıydı. İlk İngiliz jetleri Ağustos 1954'te iniş yaptı.

Devir teslim hızla gerçekleşti. RAF Almanya, havaalanını Aralık 1955'te federal savunma bakanlığına devretti ve 8 Aralık'ta yeni hava kuvvetlerinin 1. eğitim bölüğü için Nörvenich'te bir idari ofis açıldı; Alman kaynakları bunu Batı Alman Luftwaffe'sinin doğuşu olarak adlandırıyor. İlk savunma bakanı Theodor Blank, 2 Ocak 1956'da orada düzenlenen ikinci yemin törenine katıldı. İlk Alman uçağı, 13 Ocak 1958'de Binbaşı Gerhard Barkhorn'un kontrolünde iniş yaptı.

Oswald Boelcke 19 Mayıs 1891'de doğdu ve 28 Ekim 1916'da, yirmi beş yaşında, kırk hava zaferiyle hayatını kaybetti. Birinci Dünya Savaşı'nın en yüksek skorlu pilotu değildi ve savaşın ikinci yarısını görmeye ömrü yetmedi. Ama düşündü. 1916 yazında, Alman hava kuvvetlerinin ilk özel avcı filosu olan Jagdstaffel 2'yi kurma ve tek kişilik avcı uçaklarının nasıl kullanılacağına dair bir çalışma yapma görevi kendisine verildi; bu soruya daha önce kimse sistematik olarak cevap vermemişti.

Albay Hermann von der Lieth-Thomsen'in isteği üzerine Ekim 1916 başlarında son halini alan ve Hava Kuvvetleri'ne dağıtılan cevap, dünyanın ilk taktik hava muharebe kılavuzu olan Dicta Boelcke'ydi: sekiz kural. Saldırıya geçmeden önce avantajı güvence altına alın ve güneşi arkanıza alın. Başladığınız saldırıyı her zaman tamamlayın. Sadece yakın mesafeden ateş edin. Rakibinizi asla gözden kaybetmeyin. Arkadan saldırın. Eğer size doğru dalış yaparsa, ona doğru dönün. Düşman hatlarının üzerinde, geri çekilme hattınızı asla unutmayın. Ve filo için, dörderli veya altışarlı gruplar halinde saldırın ve birkaçınızın aynı adama saldırmadığından emin olun. Dönem dilini bir kenara bırakırsak, bunların çoğu modern bir müfredatta hala mevcuttur.

Kendi tarafının uçağı tarafından öldürüldü. 28 Ekim 1916'da Bapaume yakınlarında İngiliz uçaklarını kovalayan Boelcke ve arkadaşı Erwin Böhme, üçüncü bir uçaktan kaçınmak için ani manevralar yaptılar; Böhme'nin iniş takımı Boelcke'nin sol üst kanadına çarptı, kumaş yırtıldı ve Albatros spiral çizerek aşağı düştü. Kaskını takmamıştı ve kemeri çözülmüştü, bu yüzden kafatası kırığı nedeniyle öldü. Kraliyet Hava Kuvvetleri uçakla gelip bir çelenk bıraktı: "Cesur ve şövalye ruhlu rakibimiz Yüzbaşı Boelcke'nin anısına". 2 Kasım'da Dessau'da defnedildi.

Ayrıca Manfred von Richthofen'i Jagdstaffel 2'ye de almıştı; bu yüzden modern Luftwaffe'de hayatta kalan iki isim, birbirine ait olan iki isimdir. Ve burada gelenek sorusuyla ilgili nokta da budur. 2018 Gelenek Yasası, Wehrmacht'ın bir kurum olarak geleneğe layık olmadığını, ancak bireylerin dikkatli bir vaka incelemesinden sonra kabul edilebileceğini belirtiyor. Boelcke, Wehrmacht'la ilgili bir örnek değil: 1916'da, Nasyonal Sosyalistlerin iktidara gelmesinden on yedi yıl önce, Alman hava kuvvetlerinin daha sonraki iki kurumdan ayrı bir kurum olduğu bir savaşta öldü.

Bu nedenle Boelcke ve Richthofen, Mölders'in aksine hayatta kalmıştır. Neuburg'daki filo, 2005 yılında Mölders adını kaybetti çünkü Mölders, Franco döneminde Legion Condor ile uçmuştu; Boelcke'nin sicilinde buna eşdeğer bir şey yok ve Alman Silahlı Kuvvetleri bunu birden fazla kez kamuoyuna açıkladı. Bu durum soruyu rahatlatıcı hale getirmiyor - Jagdstaffel 2, ölümünden sonra Jagdstaffel Boelcke olarak yeniden adlandırıldı ve bu isim İkinci Dünya Savaşı'nda bir Luftwaffe bombardıman filosu tarafından tekrar kullanıldı - ancak savunulabilir bir pozisyon ve sadece ismi bir sayfaya yazmak yerine gerekçeyi belirtmekte fayda var.

Jagdbombergeschwader 31, 1961 sonbaharında F-104 Starfighter'ı teslim alan ilk Alman filosu oldu ve 20 Haziran 1962'de bu uçak tipinde operasyonel olarak hazır olduğu ilan edildi. O zamana kadar ilk Alman kayıpları zaten yaşanmıştı.

19 Haziran 1962'de, bu açıklamanın yapılmasından bir gün önce, kanadın dört adet F-104F çift kişilik eğitim uçağı, kanadın törensel sunumu için yapılan bir prova sırasında Kerpen-Balkhausen yakınlarında düştü. Dört pilot da hayatını kaybetti. Uçaklar bulutların içine inmiş ve liderin yanlış bir karar verdiği ve diğerlerinin ona göre pozisyon aldığı durumlarda olduğu gibi birlikte yere çakılmıştı. Bunun ardından Luftwaffe, tüm kuvvet genelinde formasyon uçuşu gösterisini yasakladı.

Bu, münferit bir olay değildi, aksine Starfighter krizi olarak bilinen sürecin en güçlü ilk adımıydı. Nörvenich'in kanadı, tarihi boyunca otuz üç pilotunu kaybetti; bunların on sekizi F-104'teydi. Luftwaffe genelinde rakamlar çok daha kötüydü ve uçak Alman basınında "dul bırakan" anlamına gelen "Witwenmacher" lakabını aldı. Sebebi hakkındaki tartışma – Amerikan yapımı bir nokta savunma önleme uçağının, deneyimsiz mürettebat, yetersiz eğitim ve başlangıçta aşağıya doğru ateş eden bir fırlatma koltuğuyla Avrupa'da her türlü hava koşulunda alçak irtifa saldırı görevine sokulması – on yıl sürdü ve 1970'lerdeki Lockheed rüşvet soruşturmalarına yol açtı.

Kazadan üç yıl sonra, aynı kanat tam tersi bir hikayeye sahne oldu. 1965'te Hauptmann Heltzel, havada bir Dornier Do 28 ile çarpıştı ve hasar gören F-104G uçağını saatte 435 kilometre hızla yere indirdi; bu yaklaşma hızı, 1988 Guinness Rekorlar Kitabı'nda şimdiye kadar yapılmış en hızlı iniş olarak kaydedildi. Her iki hikaye de aynı uçağa ait.

23 Haziran 2014 tarihinde saat 14:38'de, Taktisches Luftwaffengeschwader 31'e (30+91) ait bir Eurofighter, Sauerland'daki Olsberg yakınlarında bir Learjet 35A (D-CGFI) ile çarpıştı. Learjet, evlerden yaklaşık yüz metre uzaklıkta düştü. Her iki mürettebat üyesi de hayatını kaybetti. Ağır hasar gören uçağı kullanan Eurofighter pilotu Nörvenich'e iniş yaptı; ikilinin ikinci Typhoon uçağı ise Köln-Bonn'a yönlendirildi.

Asıl mesele, gerçekleştirdikleri tatbikat. Hohn'daki GFD Gesellschaft für Flugzieldarstellung tarafından işletilen Learjet, telsizden iletişimi kesmiş kaçırılmış bir yolcu uçağını canlandırıyordu; iki Eurofighter ise ulusal isyancı müdahalesini uyguluyordu - tam olarak Neuburg ve Wittmund'daki alarm çiftlerinin var olma amacı buydu. Öndeki Typhoon uçağı müdahale etti, Learjet onu takip etmek için döndü ve iki uçak birbirine çarptı.

Federal Hava Kazaları Araştırma Merkezi (Bundesstelle für Flugunfalluntersuchung) nihai raporunu Ağustos 2015'te yayınladı. Doğrudan nedenler, çarpışma riskinin yeterince değerlendirilmemesi ve Learjet mürettebatının keskin bir dönüş sırasında Typhoon uçağını gözden kaybetmesiydi. Sistemik bulgular daha sertti: Katılımcılar arasındaki görev dağılımı yetersiz düzenlenmişti ve isyankar eğitim tatbikatının risk analizi yetersizdi. Sivil yolcuları korumak için tasarlanmış bir tatbikatı uygularken sözleşmeli iki sivil pilot hayatını kaybetti ve soruşturma, tatbikatın yeterince düşünülmediğini tespit etti.

Nörvenich, 2.439 metre uzunluğunda ve 45 metre genişliğinde, bir Antonov An-124'ü kaldırabilecek kapasitede bir piste sahip ve bu da onu Luftwaffe'nin batıdaki çok amaçlı üssü yapıyor. Ayrıca, hava yoluyla 25 dakika uzaklıktaki Geilenkirchen'deki NATO E-3A Birliği ve Büchel için de sürekli yedek üs olarak kullanılıyor.

Burası aynı zamanda ziyaretçileri de ağırlıyor. Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri Rezervinin 301. Taktik Savaş Kanadı'na ait on sekiz F-105 Thunderchief uçağı (on dördü Teksas'taki Carswell'de bulunan 457. filodan ve dördü Oklahoma'daki Tinker'da bulunan 465. filodan) 12-27 Ağustos 1977 tarihleri arasında Coronet Poker tatbikatı için burada konuşlandırıldı. Daha çarpıcı ve çok daha yakın tarihli bir örnek ise: 17-28 Ağustos 2020 tarihleri arasında İsrail Hava Kuvvetleri'ne ait 101. ve 105. filolardan altı F-16C/D Barak savaş uçağı, iki Gulfstream, iki Boeing 707 tanker, bir C-130 ve yaklaşık 180 personel ile birlikte Blue Wings 2020 tatbikatı için Nörvenich'ten havalandı. Bu, İsrail savaş uçaklarının Almanya'ya ilk kez iniş yapmasıydı. Ertesi yıl bu birlik, İsrail'deki Mavi Bayrak harekatına Almanların katkısına öncülük etti ve Hava Kuvvetleri Müfettişi Korgeneral Ingo Gerhartz Kudüs üzerinde uçuş yaptı.

En büyük konuk Almanlardı. Taktisches Luftwaffengeschwader 33'e ait yirmi beş Tornado uçağı, Büchel'in pisti F-35A için yeniden inşa edilebilsin diye Haziran 2022'de Büchel'den buraya taşındı ve dört yıl boyunca nükleer rol filosunun tüm programını ödünç alınan bir üsten yürüttüler. Nörvenich, onları çalıştırmak için eski bir gürültü önleme salonunu yeniden faaliyete geçirdi. İlk uçak 15 ve 16 Haziran 2026'da evlerine döndü.

Tüm bunların ardından Nörvenich'te şu anda sadece kendi kanadı var: TaktLwG 31 "Boelcke"nin yaklaşık otuz Eurofighter uçağı, 907 asker ve 226 sivil personel, ayrıca hafta sonları alanı kullanan bir sivil spor uçuş derneği. Kanat, 31 Ağustos 2026'da 50.000 Eurofighter uçuş saatini geçti ve bunu bir kuyruk kanadına hatıra logosu yerleştirerek kutladı; bu da yaklaşık on yedi yılda uçak başına yaklaşık 1.667 saat veya her biri için yılda yaklaşık yüz saat anlamına geliyor; bu rakam, Alman filosunun kullanılabilirliği hakkında kimsenin yorum yapmasına gerek kalmadan çok şey anlatıyor.