Hikaye, bir varıştan ziyade idari bir devir teslimle başlıyor. Fransız işgal mühendisleri, 1954 ve 1955 yıllarında Eifel'in Cochem-Zell bölgesindeki Büchel köyünün yukarısındaki tarım arazisinde alanı planladılar ve ardından 6 Haziran 1955'te oraya hiçbir uçak yerleştirmeden Alman federal mülkiyet dairesine devrettiler. Bundeswehr yönetimi 13 Ağustos'ta devraldı ve ilk 250 Alman askeri 15 Ağustos'ta yerleşti. Çok az Alman askeri havaalanı bu kadar sorunsuz bir şekilde devredildi; çoğu, halihazırda orada ikamet eden bir Fransız veya İngiliz kiracıyla birlikte geldi.

Uçuşlar 1957'de başladı. Waffenschule der Luftwaffe 30 için altyapı çalışmaları Şubat ayında başladı, ilk 140 asker 12 Temmuz'da Fürstenfeldbruck'tan geldi, lojistik destek 6 Ağustos'ta geldi ve uçaklar - 72 Republic F-84F Thunderstreak, üç T-33 ve iki T-6 - Ekim ayında geldi. Okulun kendisi neredeyse bir yıl sürdü. 30 Haziran 1958'de kapandı ve ertesi gün aynı kişiler ve ekipmanın büyük bir kısmı, o Aralık ayında NATO komutasına verilen Jagdbombergeschwader 33'ü oluşturdu.

Kanadın ilk Kommodoru, birim henüz Fürstenfeldbruck'ta bir silah okulu iken Kasım 1956'da atanan Walter Krupinski'ydi. Krupinski, 197 zaferi olan bir Wehrmacht savaş pilotuydu ve daha sonra Luftwaffe'de korgeneral oldu; 1976'da ise Luftwaffe'nin savaş dönemi kuşağı hakkındaki açıklamaları nedeniyle görevinden alındı. Alman Silahlı Kuvvetleri'nin nükleer görev kanadı, kendi geçmişi tam olarak 1982 ve 2018 gelenek kararnamelerinin ele almak üzere yazıldığı türden bir adam tarafından kuruldu.

Büchel hakkında yazılan hemen her şeyde üç kategoriye ayrılan gerçekler birbirine karışıyor ve bunları birbirinden ayırmak gerekiyor. Birincisi, resmi olarak yayınlananlar. NATO genel olarak, Amerikan nükleer silahlarının nükleer paylaşım kapsamında Avrupa'da konuşlandırıldığını ve müttefik uçakların bunları teslim etmekle görevlendirildiğini belirtiyor. Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri, 702. Mühimmat Destek Filosu'nu ve konumunu listeliyor. Alman Silahlı Kuvvetleri, Taktisches Luftwaffengeschwader 33'ün ittifak nükleer görevi için eğitim aldığını inkar etmiyor ve Alman bakanlar da parlamentoda görevin kendisini tartıştılar.

İkincisi ise resmi olarak reddedilen şeydir. Federal Meclis'te silahların sayısı, depolanması, kullanımı veya detayları sorulduğunda, federal hükümet her seferinde aynı cümleyle cevap veriyor: NATO nükleer kuvvetlerine ilişkin ittifakın bilgi politikası, hükümetin bağlı olduğu bağlayıcı gizlilik kurallarına tabidir. Bu, 5 Ağustos 2020 tarihli Drucksache 19/19884'te ve Mart 2021'de Die Linke'ye verilen cevapta yer aldı ve Büchel'deki uçak kazalarıyla ilgili cevaplarda da yer aldı. Bu bir inkar değil. Bu bir reddetme ve kasıtlı bir eylemdir.

Üçüncüsü ise tahmindir. Bu çalışma esas olarak Hans Kristensen, Matt Korda ve meslektaşlarının çalışması olup, Atom Bilimcileri Bülteni'ndeki Nükleer Defter'de ve Amerikan Bilim Adamları Federasyonu tarafından yayınlanmıştır. 2023 yılındaki nükleer paylaşım değerlendirmelerine göre, Büchel'deki on bir koruyucu uçak sığınağı WS3 yeraltı kasalarıyla donatılmış olup, her kasada dört adede kadar bomba saklanabilmektedir ve Avrupa'da beş ülkedeki altı üste bulunan yaklaşık yüz B61 silahından on ila on beşi aslında oradadır. Kristensen ve Korda'nın 2021 yılındaki Büchel rakamı yaklaşık on beşti. Daha eski çalışmalar ve Alman kampanya materyallerinin çoğu ise hala yirmi rakamını öne sürmektedir.

Dolayısıyla dürüst olmak gerekirse: Amerikan gözetim birimi doğrulandı, misyon reddedilmedi, Alman hükümeti silahları doğrulamayı veya reddetmeyi reddediyor ve en sık alıntılanan rakam, uzun ve tutarlı bir geçmişe sahip, bunun bir tahmin olduğunu açıkça belirten analistlerden geliyor. Size kesin rakamı söyleyen herkes ya Kristensen'i okuyor ya da tahmin yürütüyor.

Barış grupları, Haziran 1996'dan beri her yıl Büchel'in önünde eylem düzenliyor ve bu, Almanya'daki en kalıcı sivil itaatsizlik kampanyasına dönüştü. Kampanyayı yürüten iki kol, uluslararası "Büchel ist überall! atomwaffenfrei.jetzt" kampanyası ve yerel Initiativkreis gegen Atomwaffen'dir; her ikisi de 2019'da Aachener Barış Ödülü'ne layık görüldü. Kampanya, 2016 ve 2019 yıllarında "20 Wochen gegen 20 Bomben" sloganıyla yirmi haftalık bir eylem gerçekleştirdi.

Eylemlerin kendileri bilindik türden: kapının abluka altına alınması, sembolik oturma eylemleri, 23 Temmuz 2018'de pistte verilen barış konseri, güvenlik çemberi içinde düzenlenen piknikler ve tekrarlanan çit kesme eylemleri. 10 Temmuz 2019'da dört aktivist - üç Amerikalı ve 26 ile 75 yaşları arasında bir Hollandalı kadın - 15,99 euroya satın aldıkları cıvata kesicilerle yeni güvenlik çitini ve arkasındaki eski askeri çiti kestiler, yamaçtan yukarı yürüdüler ve kimse fark etmeden pankartlarla fotoğraf çektirdiler. Bir gece hücrede kaldılar ve serbest bırakıldılar.

Hukuki kayıtlar, hikâyenin ciddileştiği noktadır. 1997'den beri en az doksan dokuz kişi hakkında suçlama yöneltildi, bunların çoğu Hausfriedensbruch ile ilgiliydi ve Cochem Sulh Ceza Mahkemesi ile Koblenz Bölge Mahkemesi bunlardan onlarcasını ele aldı. On yedi mahkum, uluslararası insancıl hukuk ve nükleer silahların yasadışılığının izinsiz girişi haklı çıkardığını savunarak Federal Anayasa Mahkemesi'ne anayasal şikayette bulundu; neredeyse tamamı reddedildi ve ikisi hakkında henüz karar verilmedi. Yaklaşık on üç kişi hapis cezası çekti, genellikle ödenmemiş para cezaları nedeniyle geçici gözaltında kaldılar.

Bazı cezalar, izinsiz giriş davaları standartlarına göre uzundur. 2018 ve 2019 yılları arasında bir dizi izinsiz girişten suçlu bulunan Amerikalı Susan Crane, Haziran 2024'te 229 günlük hapis cezasına başladı; Hollandalı aktivist Susan van der Hijden 115 gün hapis yattı; Gerd Büntzly ise aynı suçtan 14 Ekim 2024'te hapse girdi. Buna karşılık, askerleri silahları ihbar etmeye çağıran broşürlerle ilgili olarak 6 Şubat 2017'de Cochem Sulh Ceza Mahkemesi'nde Hermann Theisen'in beraat etmesi ve bu kararın kesinleşmesi de dikkat çekicidir.

Kamuoyu, seçim kampanyasından ziyade olaylarla birlikte değişti: Şubat 2022'den önceki anketler, nükleer silahların elde tutulmasına büyük ölçüde karşı çıkarken, Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinden sonraki anketler tam tersini gösterdi. Aradaki fark, iki yıl sonraki tüm Alman nükleer tartışmasıdır.

Büchel hakkında en çok unutulan gerçek, Alman parlamentosunun silahların geri çekilmesi için resmen talepte bulunmuş olmasıdır. 24 Mart 2010'da CDU/CSU, SPD, FDP ve Bündnis 90/Die Grünen, "Deutschland muss deutliche Zeichen für eine Welt frei von Atomwaffen setzen" (Almanya, nükleer silahlardan arınmış bir dünya için Alman işaretlerini belirlemelidir) başlıklı 17/1159 sayılı yasa tasarısını ortaklaşa sundu. Tasarının operasyonel bölümünün beşinci maddesi, federal hükümetten, ittifak içinde ve Amerikan müttefikiyle birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'nin Almanya'dan nükleer silahlarını geri çekmesi için baskı yapmasını istedi. Tasarı, hükümet ve muhalefeti kapsayan dört parlamento grubunun desteğiyle 26 Mart 2010'da kabul edildi.

Bu durum, Dışişleri Bakanı Guido Westerwelle'nin geri çekilme için çalışma taahhüdünde bulunduğu, CDU/CSU ve FDP'nin Ekim 2009'da imzaladığı koalisyon anlaşmasından kaynaklandı. Yaklaşık üç yıl boyunca bu, günümüzde hatırlaması zor bir şekilde, Alman politikasının ana akımıydı. Hiçbir şey olmadı. NATO'nun 2010 Stratejik Konsepti ve 2012 Caydırıcılık ve Savunma Duruşu Gözden Geçirme Raporu, ileriye konuşlandırılmış cephaneliği yeniden teyit etti, silah barındıran müttefikler yalnız hareket etmeyecekti ve Alman hükümetleri baskı yapmayı bıraktı.

Zamanın Değişimi (Zeitenwende) siyaseti tamamen tersine çevirdi. Mart 2022'de hükümet, Tornado'dan sonra nükleer görevi yürütmek için özel olarak F-35A satın alacağını duyurdu ve Aralık 2022'de 35 uçak için sözleşme imzaladı. 2010 tarihli karar hiçbir zaman iptal edilmedi; sadece geçersiz kılındı. Bu, bu üs hakkında bir sayfada açıkça söylenmesi gereken türden bir şey, çünkü kapıdaki aktivistler ve içerideki pilotlar, farklı şekillerde de olsa, aynı parlamentoyla tartışıyorlar.

Dönüşüm bir inşaat projesi olarak başladı. Büchel'de beş ayrı program yürütülüyor: pistin tamamen yeniden inşası, F-35 hangarları, atölyeleri ve operasyon binalarından oluşan bir kampüs, yeni sığınak kapıları ve jet egzoz kanalları, araç bariyerleriyle genişletilmiş geniş alanlı bir gözetim sistemi ve tüm bunları besleyecek enerji ve medya tedariği. Maliyet, başlangıçta bir milyar avronun altında olan tahminden Alman basınında yaklaşık 1,1 milyar avroya ve bakanlığın 2026 yılı açıklamalarında yaklaşık iki milyar avroya yükseldi; tamamlanma tarihi 2027'ye ertelendi ve çalışmalar daha sonra da devam edecek.

Pist yeniden inşa edilmek zorunda kaldığı için uçuşlar da durdurulmak zorunda kaldı. Yirmi beş Tornado uçağı ve mürettebatı Haziran 2022'de Nörvenich'e taşındı ve dört yıl boyunca, ödünç alınan bir üsten hareket ederek, filonun görevlerini, Inherent Resolve Operasyonu keşif yükümlülükleri de dahil olmak üzere, yerine getirdi. İlk iki uçak 15 ve 16 Haziran 2026'da eve döndü. Bu, Luftwaffe'nin barış zamanında gerçekleştirdiği en büyük yer değiştirmelerden biridir ve başarılı olması, ülkenin batısında birden fazla kullanılabilir savaş uçağı havaalanı bulundurmanın gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Uçak cephesi artık hızla ilerliyor. Boris Pistorius, kararın alınmasından dört yıl sonra, 18 Eylül 2026'da Fort Worth'ta ilk Alman F-35A'nın resmi teslimini aldı. İlk sekiz uçak, mürettebat ve teknisyen eğitimi için Arkansas, Fort Smith'teki Ebbing Hava Ulusal Muhafız Üssü'nde Amerika Birleşik Devletleri'nde kalacak; Büchel'e teslimatlar 2027 sonbaharında başlayacak, ilk operasyonel yetenek 2028'in sonunda, tam operasyonel yetenek ise 2029'da planlanıyor. Tornado'nun 2030'un sonuna kadar Büchel'de uçması planlanıyor, bu da yaklaşık üç yıl boyunca iki çok farklı uçağın aynı tepeyi paylaşması anlamına geliyor.