Bodø'nun askeri havaalanı olarak hayatı, Norveç seferinin kaosunda başladı. Mayıs 1940'ta, Alman kuvvetleri Narvik'e doğru kuzeye ilerlerken, kasabanın dışındaki Hernes'te derme çatma bir iniş pisti kuruldu. Per I. Utgaard'ın istasyon tarihine göre, İngilizce ikincil kaynaklarda özetlenen bu pist, yaklaşık 540 x 35 metre boyutlarında, turba ve tel örgüden on iki günde inşa edildi. Amacı, İngiliz savaş uçaklarının daha kuzeyde savaşan Müttefik kuvvetleri desteklemesini sağlamaktı.

21 Mayıs'tan itibaren RAF'ın 263. Filosuna ait bir Gloster Gladiator müfrezesi pistten faaliyet gösterdi ve 46. Filoya ait Hurricane uçaklarının da burada olduğu kaydedildi. Bu küçük kuvvet Luftwaffe'yi durduramadı. İkincil kaynaklara göre, 27 Mayıs 1940'ta on Junkers Ju 87 dalış bombardıman uçağı ve dört Messerschmitt Bf 110 havaalanına saldırdı ve akşam saatlerinde kasaba da bombalandı. Store norske leksikon, Mayıs 1940'ta Bodø'nun büyük bölümlerinin kasaba için yapılan çatışmalar sırasında Alman bombalarıyla harabeye döndüğünü kaydediyor.

Alman birlikleri, Müttefiklerin kuzey Norveç'i terk etmesinden günler önce, 1 Haziran 1940'ta kasabayı ele geçirdi. İşgalciler bölgeyi kendi havaalanları için kullandılar ve Store norske leksikon'un belirttiğine göre, Norveç Havacılık Müzesi bugün işgal yıllarından kalma geçici bir iniş pistinin bulunduğu yerde yer almaktadır. Yukarıdaki filo ve uçak numaralarına ilişkin savaş dönemi ayrıntıları, Utgaard'ın tarihine dair ikincil bir kaynaktan alınmıştır ve bu sayfa için RAF kayıtlarıyla karşılaştırılmamıştır.

Savaştan sonra Bodø, hem havayollarına hem de hava kuvvetlerine hizmet verecek büyük bir havaalanı için yer olarak seçildi. Store norske leksikon, Bodø havaalanının resmi açılışını 25 Nisan 1952'ye tarihlendirirken, ilk iç hat uçuşlarının 12 Mayıs 1952'den itibaren iki kilometrelik yeni beton pistten gerçekleştirildiğini belirtiyor. Askeri hava üssü 1956'da hazır hale geldi ve ansiklopedinin ifadesine göre o zamandan beri Kuzey Norveç'in ana hava üssü olmuştur. İkincil kaynaklar, 1950 ve 1951 yıllarında havaalanında NATO altyapı çalışmaları yapıldığını kaydediyor.

Utgaard'a dayanan ikincil kaynaklar, hazırlık sürecini daha ayrıntılı olarak anlatıyor: Storting, 1952'de Bodø'yu ana kuzey üssü yaptı, komuta 1 Temmuz 1953'te Bardufoss'tan taşındı ve 334 ve 331 Filolarına ait F-84G Thunderjet'ler 1955 yazında geldi. 1958'de F-86 Sabre'lar, 1960'ta F-86K her türlü hava koşulunda görev yapabilen savaş uçakları ve 7 Ağustos 1963'te ilk F-104 Starfighter'lar geldi; bu tarihte kasabadan gelen gürültüyle ilgili şikayetler başladı. Bu tarihler ikincil niteliktedir ve SNL'nin 1956'daki hazır olma tarihi, bildirilen 1955 gelişlerinden biraz sonrasına denk gelmektedir.

Üs, Norveç'in en büyük hava üssü haline geldi. Store norske leksikon, burayı ülkenin iki barış zamanı savaş uçağı üssünden biri olarak tanımlıyor ve sivil havaalanıyla yaklaşık 2.800 metrelik beton bir pisti paylaştığını belirtiyor. İkincil kaynaklar, 1973-75 yılları arasında inşa edilen yeraltı uçak hangarlarını ve 1989-93 yılları arasında NATO tarafından finanse edilen bir iyileştirmeyi anlatıyor, ancak verdikleri sayılar (önce 16, sonra 43) tutarsız ve bu sayfa bunların herhangi birinin gerçekten kayaya oyulmuş hangar olup olmadığını doğrulayamadı. SNL'nin havaalanı makalesi pist uzunluğunu 3.063/2.794 metre olarak veriyor; bu sitede kullanılan rakam ise AIP'nin 2.794 metrelik rakamıdır.

Bodø'nun en ünlü uçuşu asla gerçekleşmedi. 1 Mayıs 1960'ta Francis Gary Powers, Sovyetler Birliği üzerinde keşif uçuşu yapmak üzere Peşaver'den bir CIA U-2 uçağıyla havalandı ve Sovyet topraklarının yaklaşık 1200 mil içindeki Sverdlovsk yakınlarında düşürüldü. Amerika Birleşik Devletleri ilk olarak 3 Mayıs'ta NASA'ya ait bir hava durumu uçağı hakkında bir örtbas haberi yayınladı. Ardından, 7 Mayıs'ta Yüksek Sovyet'e hitap eden Kruşçev, pilotun hayatta olduğunu ve ABD Dışişleri Bakanlığı'nın resmi tarih kayıtlarında da belirtildiği gibi, iniş noktasının Norveç'teki Bodø havaalanı olduğunu açıkladı.

Bu olay, 14-15 Mayıs 1960 Paris zirvesini altüst etti ve Norveç'i zor bir duruma soktu. NRK, Kruşçev'in küçük Bodo'ya atom bombası atmakla tehdit ettiğini bildirirken, İngilizce ikincil kaynaklar bunu Norveç'i nükleer silahlarla hedef alan ilk Sovyet tehdidi olarak tanımlıyor. Aynı haberlerde, U-2 uçaklarının 1958'de Bodo'dan zaten uçuş yaptığı ve CIA'nın Ocak 1960'ta üssün geçici kullanımını talep ettiği belirtiliyor.

Norveç hükümetinin ne kadar bilgi sahibi olduğu hala tartışmalı bir konu. Tarihçi Karl Kleve, NRK'ye verdiği demeçte, Norveçli yetkililerin U-2 uçuşlarına iki kez dahil olduğunu, ancak hükümetin bilgi sahibi olduğunu gösteren resmi bir belge bulunmadığını ve bilgi sahibi olabilecek tek kişinin Amerikalılarla doğrudan iletişim kuran istihbarat şefi Vilhelm Evang olduğunu söyledi. İngiliz yazar Chris Pocock ise bir CIA belgesine atıfta bulunarak Norveçli yetkililerin bilgi sahibi olduğunu savundu. NRK'nin vardığı sonuç ise kesin bir cevabın olmadığı ve Norveç'in 1960'tan kalma istihbarat arşivlerinin gizli kaldığı yönünde.

Hızlı tepki alarmı Bodø'yu tanımlıyordu. Teknisk Ukeblad, Kasım 2021'de F-16 alarmının son aylarını anlatırken, 1960'tan 1967'ye kadar görevde F-86K'ların ve 1967'den 1982'ye kadar F-104'lerin yer aldığını, 1982'de ise 331 ve 334 Filolarının F-16'larla görevi devraldığını belirtiyor. İki silahlı jet, günün 24 saati hazırda bekletiliyor ve Norveç kıyıları boyunca uçan Sovyet ve daha sonra Rus bombardıman uçaklarını, deniz devriye ve istihbarat uçaklarını tespit etmek için 15 dakika içinde havada olmak zorundaydı.

Bodø'deki F-16 dönemi, farklı kaynaklarda biraz farklı tarihlerde belirtiliyor. Teknisk Ukeblad, ilk Norveç F-16'sının Rygge'de 15 Ocak 1980'de konuşlandığını belirtirken; ikincil kaynaklar Bodø'deki ilk F-16 için Şubat 1982 tarihini veriyor, diğer özetler ise 331 Filosu'nun dönüşümünü 1981'e yerleştiriyor. Son Starfighter olan CF-104'ün Nisan 1983'te emekliye ayrıldığı bildiriliyor. Norveç'in F-16 alımı Teknisk Ukeblad tarafından 72 uçak olarak verilirken, diğer özetler daha sonraki iki yıpranma nedeniyle yapılan yenilemeyi de sayarak 74 olarak belirtiyor.

Ørland F-35 üssü haline geldiğinde, Bodø F-16'ların son yuvası oldu. 1 Nisan 2019'da kalan 57 uçak 331 Filosu altında toplandı ve 338 Filosu kapatıldı. O zamanki Hava Kuvvetleri Komutanı Tümgeneral Tonje Skinnarland, F-16'ların F-35'ler görevi devralana kadar Norveç'in operasyonel kapasitesinin önemli bir parçası olarak kalacağını söyledi. Sonunda, Teknisk Ukeblad, F-16'ların kullanım ömrü boyunca 17 Norveç F-16'sının kaybedildiğini, ancak hava kuvvetlerinin yirmi yıldan fazla bir süredir hiçbir savaş uçağını kaybetmediğini ve 32 yıldır ölümcül bir kaza yaşamadığını kaydetti.

Son F-16 alarm kalkışı, 6 Ocak 2022 Perşembe günü Evenes'teki F-35'lerin görevi devralmasıyla gerçekleşti. 42 yıl sonra 57 adet F-16AM/BM'nin emekliye ayrıldığını bildiren Janes, emeklilik tarihini 1 Ocak 2022 olarak veriyor; Forsvarets forumunun son kalkışla ilgili açıklaması ise devir teslim tarihini 6 Ocak olarak belirtiyor. Bu sayfada Bodø dönemine ait resmi önleme sayıları bulunamadı; karşılaştırma için, Evenes'teki F-35'ler 2024 yılında 69 Rus uçağına karşı 38 alarm uçuşu gerçekleştirdi.

Bodø'nun savaş uçağı üssü olarak kullanımına son veren karar Haziran 2012'de alındı. Storting'in uzun vadeli savunma planına ilişkin tavsiyesi olan 7 Haziran 2012 tarihli Innst. 388 S (2011–2012) raporunda, Ørland'da ana üs ve Evenes'te ileri operasyon üssü bulunan iki filodan oluşan bir savaş uçağı yapılanması onaylanmış ve önerilen çözümün Bodø ana hava üssünün kapatılması anlamına geldiği açıkça belirtilmiştir. Kapatma da dahil olmak üzere yapısal önlemlerin yılda 100 milyon NOK'a kadar net tasarruf sağlaması bekleniyordu.

Kuzeyde bu tercih tartışmalıydı. Komite görüşmelerinde bir Hristiyan Demokrat üye, kuzeydeki alarm ve eğitim faaliyetlerinin Bodø'den devam edebileceği bir çözüm arayacağını söyledi. Çoğunluk ise bunun yerine Ørland'ı ana üs, Evenes'i ise kuzeydeki ileri üs olarak destekledi ve üs yatırımlarını yaklaşık 5,1 milyar NOK olarak belirledi.

Store norske leksikon'un kayıtlarına göre, ana hava üssü, Storting'in kararından yaklaşık on yıl sonra, 2022'de kapatıldı ve kalan tesis 2016'da Luftforsvarets base Bodø olarak yeniden adlandırıldı. Sivil havacılık tarafı da değişiyor: Solberg hükümeti 2017'de, pisti denize 900 metre daha yakın olan ve yılda 2,3 milyon yolcu kapasiteli yeni bir Bodø havaalanı inşa etmeye karar verdi.

Üs boşaltılmadı. Forsvaret'in istasyon sayfasında, Hava Kuvvetleri liderliği, kurtarma helikopteri servisi, Siber Savunma Kuvveti, Savunma Emlak Ajansı ve bir lojistik biriminin Luftforsvarsbase Bodø'da bulunduğu, Ortak Karargahın ise 2009'dan beri yakındaki Reitan dağ tesisinde yer aldığı belirtiliyor. Forsvaret, hava kuvvetleri komutanı konusunda tutarlı değil: Norveççe sayfalarında Hava Kuvvetleri Komutanı Bodø'da, İngilizce kuruluş sayfasında ise Rygge'de gösteriliyor.

En büyük yeni kiracı, NATO'nun Bodø Birleşik Hava Operasyonları Merkezi oldu. Hükümet, Mayıs 2025'te, hava üssünde 438 milyon NOK'luk geçici bir merkez inşa edileceğini duyurdu; Muhafazakar Parti milletvekili Hårek Elvenes, bunun hükümete önceden haber verilmediği için beklenmedik bir gelişme olduğunu söyledi. Merkez, 1 Ekim 2025'te faaliyete geçti ve 10 Ekim'de ilk komutanı Tümgeneral Tron Strand yönetiminde açılışı yapıldı. İlk canlı görevi, Finnmark açıklarında bir Il-20'ye iki Evenes F-35 uçağı göndermekle birkaç gün içinde gerçekleşti.

Merkezin planlandığı gibi Reitan'a taşınıp taşınmayacağı belirsiz. Savunma Bakanı Tore O. Sandvik açılışta, geçici yerin bu görevi yerine getirmesi halinde tasarruf sağlanabileceğini söyledi; bu da Muhafazakar Parti milletvekili Tage Pettersen'in eleştirisine yol açtı. Forsvarets forumu, Aftenposten'in kalıcı çözüm için öngörülen maksimum 9,4 milyar NOK'un üzerinde birkaç milyar kronluk bir rakamdan bahsetti. Bu arada, 330. Filo Bodø'da bir AW101 kurtarma birliği bulunduruyor ve 1994'te açılan Norveç Havacılık Müzesi, pistin yanında F-16'ları ve üssün tarihini koruyor.