Foggia, hava koşulları ve arazi yapısı nedeniyle seçilmişti. Tavoliere düz, kuru ve geniş bir alandı ve 1943 sonbaharında Müttefikler burayı, ağır bombardıman uçaklarının İngiltere'den menzil dışında kalan hedeflere ulaşabileceği bir havaalanı kompleksine dönüştürdüler. Amendola da bunlardan biriydi ve hızla doldu: 27 Ekim 1943'ten itibaren 57. Avcı Grubu'nun P-47 Thunderbolt'ları, 20 Kasım'dan itibaren 321. Bombardıman Grubu'nun B-25 Mitchell'leri ve 16 Ocak 1944'ten itibaren 97. Bombardıman Grubu'nun B-17'leri buraya geldi ve Ekim 1945'e kadar burada kaldılar.

97. Filo'nun özel bir geçmişi vardı. 17 Ağustos 1942'de, İngiltere'den Ordu Hava Kuvvetleri tarafından gerçekleştirilen ilk ağır bombardıman görevinde B-17'leriyle Rouen'deki demiryolu hatlarını vurarak Amerikan stratejik bombardıman harekatını başlatmıştı. Amendola'dan, On Beşinci Hava Kuvveti'nin varoluş amacı olan uzun mesafeli görevleri gerçekleştirdi ve 24 Şubat 1944'te Steyr ve 18 Ağustos 1944'te Ploieşti'deki başarılarından dolayı Üstün Birlik Nişanı aldı. Amendola'yı kullanan 2. Bombardıman Grubu da 1 Mayıs 1945'e kadar 412 görev gerçekleştirmişti.

İngilizler de buradaydı. 330. Kanat'a ait Wellington X uçakları Şubat ve Temmuz 1944 arasında Amendola'dan uçarken, 240. Kanat'a ait Liberator uçakları ise 4 Temmuz 1944 ile 25 Ağustos 1945 tarihleri arasında burada görev yaptı. Bu alan aynı zamanda, Yugoslav ve Yunan partizanlarını destekleyen ve on sekiz ay önce bombaladıkları taraf için uçan İtalyan ortak hava kuvvetlerine ait uçak ve mürettebatı da içeren karma Müttefik birliği Balkan Hava Kuvvetleri'nin de üssü haline geldi.

Şu anki durumun büyüklüğünü hafife almak kolay. 9-18 Nisan 1945 tarihleri arasındaki son taarruzda, On Beşinci Hava Kuvvetleri, Kuzey İtalya'ya ilerleyen Amerikan Beşinci ve İngiliz Sekizinci Ordularını desteklemek için Foggia havaalanlarından 1.233 bombardıman uçağı havalandırdı. Amendola'nın pisti ve dağıtım alanları bu trafik için inşa edildi ve havaalanının bugün bu kadar büyük olmasının büyük bir nedeni de bu.

15 Mart 1950'de üç adet De Havilland Vampire, Amendola'ya iniş yaptı. Bunlar, Hava Kuvvetleri'nin (Aeronautica Militare) sahip olduğu ilk jet uçaklarıydı ve havaalanı seçimi törensel olmaktan ziyade pratik bir nedene dayanıyordu: Amendola uzun, geniş ve iyi hava koşullarına sahipti ve gürültüden şikayet edecek kimse de yakınlarda yoktu. Ardından North American F-86 Sabre'lar geldi ve bu dönüşüm merkezi, hava kuvvetlerinin ileri jet uçuş okuluna dönüştü.

Sonraki kırk yıl boyunca Amendola, İtalyan savaş pilotlarının hızlı uçmayı öğrendiği yer oldu. Okul, diğer uçak tiplerinin yanı sıra Fiat G.91T'yi de kullandı ve 1986'da 60. Hava Tugayı olarak yeniden organize edildi. Eğitim üsleri manşetlere çıkmadığı için genellikle göz ardı edilen bir dönemdir, ancak bir nesil Starfighter ve Tornado mürettebatı başka bir yere gitmeden önce bu pistten geçti.

Okulun sonu 1 Temmuz 1993'te geldi. Eylül 1967'de Brindisi-Casale'de yeniden kurulan ve önce Fiat G.91R, ardından G.91Y uçaklarını kullanan 32. Stormo, 13. Gruppo ile birlikte Amendola'ya taşındı, tugayın iki uçuş filosunu bünyesine kattı ve tugayı dağıttı. Amendola artık bir okul olmaktan çıktı ve o zamandan beri de bir operasyon üssü olarak faaliyet göstermektedir.

Yeniden teçhizatlandırma hemen ardından geldi. G.91Y 1995'te hizmetten çıkarıldı ve filo, küçük İtalyan-Brezilya saldırı uçağı olan AMX'e dönüştürüldü; 101. Gruppo, 31 Temmuz 1995'te operasyonel dönüşüm birimi olarak katıldı. AMX filosu, İtalya'daki tüm kariyeri boyunca yaklaşık 240.000 saat uçtu; bunların yaklaşık 18.500 saati operasyonel uçuştu ve son dört uçak Nisan 2024'te Istrana'dan hizmetten çıkarıldı.

AMX, hiç gerçekleşmeyen bir Avrupa savaşı için savaş alanı saldırı uçağı olarak tasarlanmıştı ve ilk muharebesi Kosova'da oldu. NATO'nun 1999'daki Müttefik Kuvvet Operasyonu sırasında, Ghibli ulusal adıyla uçan İtalyan katkısı Amendola'da konuşlanmıştı; pistte on dokuz AMX bulunuyor ve her an yaklaşık on tanesi hazır bekletiliyordu.

Uçaklar 13°, 14°, 103° ve 132° Gruplardan geliyordu ve pilotlar Amendola'daki 101° Grup dönüşüm biriminden alınmıştı. Sefer boyunca Yarbay Gustavo Cicconardi komutasındaki 13° Grup, uçuşların çoğunu gerçekleştirdi. Görevler çoğunlukla gündüz yapılıyordu, mürettebat başına günde yaklaşık iki sorti gerçekleştiriliyordu ve Opher kızılötesi güdümlü bombalar, serbest düşüşlü Mk 82'ler ve seferin sonlarına doğru GBU-16 lazer güdümlü bombalarla yakın hava desteği ve taarruz saldırıları gerçekleştiriliyordu.

İtalyan AMX uçağı Kosova harekatında 252 sorti gerçekleştirdi. Uçağın iyi olduğu yönler ise pek de göz alıcı değildi: isabetliydi, uçuş maliyeti düşüktü ve hedef bölge üzerinde uzun süre kalabiliyordu. Bir İtalyan pilot daha sonra bir Amerikalının kendisine "bu savaşı kazanmak için sadece AMX ve A-10'a ihtiyacımız var" dediğini aktardı; bu, performanstan ziyade dayanıklılık ve yük taşıma kapasitesiyle ilgili bir övgüydü.

Afganistan, bu uçak tipinin en uzun savaş dönemiydi. 2009 ve 2014 yılları arasında İtalyan AMX uçakları, çoğunlukla keşif ve silahlı gözetleme olmak üzere yaklaşık 3.000 görevde 10.000 saate yakın uçuş gerçekleştirdi. Ayrıca 2011'de Libya'da ve 2016'da Kuveyt merkezli DEAŞ karşıtı operasyonlarda da görev yaptı. Filo kariyerini Istrana'da sonlandırdı, ancak Amendola ilk savaşa girdiği yer oldu.

İtalya, 2002 yılında altı adet General Atomics Predator uçağı satın aldı. Bu uçaklar 2004 yılından itibaren teslim edildi, Ocak 2005'te hizmete girdi ve 1 Mart 2002'de kurulan ve 1 Şubat 2005'te 28° Gruppo'nun numaralarını ve geleneklerini devralan uzaktan kumandalı bir uçak grubu tarafından Amendola'dan uçuruldu. O dönemde Birleşik Krallık dışında Avrupa'da neredeyse hiçbir ülkenin hizmetinde silahlı taşıma kapasitesine sahip orta irtifa uzun menzilli bir uçağı yoktu.

Filo neredeyse anında faaliyete geçti. İtalyan Predator'ları 2005'ten itibaren Irak'ta Antica Babilonia Operasyonu sırasında, 2007'den itibaren Afganistan'da (o yılın sonuna kadar 6.000'den fazla uçuş saati kaydetmişlerdi), Kosova'da ve 2011'de Libya'da Birleşik Koruyucu Operasyonu sırasında uçtu. İtalyan hizmetinde Predator B olarak adlandırılan daha büyük MQ-9 Reaper, 2010'dan itibaren geldi ve 2014'ten beri Kuveyt'teki Ali Al Salem'de bir müfrezesi bulunduruluyor.

Siyasi gelişmeler uçuşlardan daha yavaş ilerledi. İtalyan Reaper'ları yıllarca silahsız olarak görev yaptı; silahlandırılmaları konusu Roma ve Washington'da görüşülürken, 22 Aralık 2015'te teslim edilen iki ek MQ-1C ER gövdesi kısmen 2010'da kaybedilen bir uçağın yerine geçmek için satın alındı. Orijinal Predator filosu nihayet 19 Aralık 2022'de hizmetten çekildi ve filonun uçağı olarak Reaper kaldı.

Amendola ayrıca işletmenin kurumsal yönünü de büyüttü. Hava kuvvetlerinin uzaktan kumandalı uçak mükemmeliyet merkezi olan Centro di Eccellenza APR, 15 Haziran 2026'da Frosinone'ye taşınana kadar burada bulunuyordu ve daha sonra yeni 66° Stormo'nun çekirdeğini oluşturdu. Amendola'da kalan ise operasyonel filo, yani fiilen diğer ülkelerin üzerinde uçan kısımdır.

12 Aralık 2016'da iki F-35A, Amendola'ya indi, Cameri'de monte edildi ve 13. Grup'a uçuruldu. Başka hiçbir Avrupa üssünde bu uçak yoktu. İtalya, programa erken ve yoğun bir şekilde yatırım yapmış, Amerika Birleşik Devletleri dışında tek montaj hattını kurmuş ve ilk filonun yeni uçak tiplerini tanıtma konusunda en uzun deneyime sahip üsse gitmesine karar vermişti.

Önemli dönüm noktaları hızla geldi. 1 Mart 2018'den itibaren F-35A'lar ulusal hava savunma gözetimine katkıda bulunmaya başladı. 30 Kasım 2018'de, Amendola'daki Taktik Liderlik Programı 18-4 kursunun medya gününde, hava kuvvetleri 13. Grup için ilk operasyonel yeteneği ilan etti. On adet F-35A teslim edilmişti; sekizi filoda Block 3F standardında, ikisi ise eğitim için Luke Hava Kuvvetleri Üssü'ndeydi. Bu, İtalya'yı Avrupa'da beşinci nesil bir uçağı operasyonel ilan eden ilk hava kuvveti yaptı.

Ardından konuşlandırmalar geldi. Ekim 2019'da altı Amendola F-35A, NATO'nun İzlanda hava sahası polisliği görevinde üç hafta boyunca Keflavik'te kaldı; bu, herhangi bir müttefikin F-35'i NATO hava sahası polisliği için ilk kez kullanmasıydı. İtalya 2020'de ve tekrar 2022'de geri döndü ve Nisan ayı sonunda birlik 24 saatlik acil durum görevi için sertifikalandırıldı. Amendola ayrıca çok uluslu beşinci nesil tatbikatı Falcon Strike'a da ev sahipliği yapıyor; Haziran 2021'de İsrail F-35I Adir'leri buradan İtalyan, Amerikan ve İngiliz uçaklarıyla birlikte uçuş yaptı.

F-35B'nin gelişi bir tartışmaya yol açtı. İtalya 90 uçak sipariş etti; 60'ı A, 30'u B modeliydi ve B modellerini hava kuvvetleri ile deniz kuvvetleri arasında on beşerli olarak paylaştırdı. Deniz kuvvetleri bu paylaşımı beğenmedi; eski Genelkurmay Başkanı Amiral Luigi Binelli Mantelli, La Stampa gazetesinde kısa kalkış varyantının pahalı olduğunu ve denizde kullanılması gerektiğini açıkça savundu. Hava kuvvetlerinin gerekçesi ise pistlerdi: Geleneksel bir savaş uçağının kullanabileceği her bir pist için, kısa kalkış ve iniş yapabilen (STOVL) bir uçağın kullanabileceği belki on tane daha kısa pist vardı. İlk F-35B, 22 Şubat 2020'de Amendola'ya ulaştı ve 1 Temmuz 2025'te 101. Grup bu tip uçaklarla yeniden faaliyete geçirildi.