17 Aralık 1912'de Amiral Alfred von Tirpitz, Cuxhaven'in arkasındaki 800 hektarlık bataklık alana bir deniz hava gemisi üssü inşa edilmesini emretti. Bu projeye 18,16 milyon marktan fazla para harcandı: hidrojen üretmek için bir gaz fabrikası, kışlalar, atölyeler ve hangarlar. On hava gemisi barındırılabiliyordu. 1915'ten itibaren her salona NO ile başlayan bir isim verildi — NORMAN, NOGAT, NORDSTERN, NORA, NORBERT — ve bunların en görkemlisi, başlangıçta HERTA ve daha sonra NOBEL olarak adlandırılan çift salon, bir döner platform üzerine inşa edildi.

O bina ayrı bir paragrafı hak ediyor. NOBEL 4.600 ton ağırlığındaydı, 182 metre uzunluğundaydı (sonradan 200 metreye uzatıldı), 70 metre genişliğinde ve 30 metre yüksekliğindeydi ve tüm yapı yaklaşık bir saat içinde 360 derece döndürülebiliyordu. Sert gövdeli bir hava gemisi, bir hangara girip çıkarken yan rüzgarda neredeyse çaresiz kalır, bu yüzden hangar döndürülebilir şekilde yapıldı. Almanya'da bunun gibi başka hiçbir şey inşa edilmedi.

Zeppelin L 3, savaşın başlamasından bir ay sonra, 2 Eylül 1914'te Nordholz'a indi ve üs, Kuzey Denizi'ndeki başlıca hava gemisi istasyonu haline geldi. 1915'ten itibaren İngiltere'ye yapılan deniz hava gemisi baskınları buradan gerçekleştirildi; bu kampanya, Zeppelin kelimesine bir nesil İngiliz sivil için anlamını kazandırdı. İngilizler de ters yönden geldiler: 25 Aralık 1914'te üsse yapılan baskın -Almanya'da Weihnachtsangriff olarak hatırlanan Cuxhaven Baskını- hava koşulları ve erken tespit nedeniyle çok az başarı elde etti, ancak tarihteki ilk uçak gemisinden fırlatılan hava saldırılarından biriydi.

Her şey aniden sona erdi. Versay Antlaşması, hangarların yıkılmasını gerektiriyordu ve 1921'e kadar neredeyse tamamı, döner salon ise 1924'e kadar ortadan kalkmıştı. Dünyanın en büyük hava gemisi üssü olan yer, otlak alanına dönüştü.

Teslim olan Alman Açık Deniz Filosu, 1919 yılının ilk yarısı boyunca Scapa Flow'da alıkonuldu. 21 Haziran'da, ateşkesin sona ermek üzere olduğuna ve gemilerin ele geçirilmek üzere olduğuna inanan Tuğamiral Ludwig von Reuter, batırma emrini verdi ve yetmiş dört savaş gemisi İskoçya'daki bir demirleme yerinin dibine gömüldü.

İki gün sonra Nordholz'daki hava gemisi mürettebatı aynı şeyin daha küçük, daha az ünlü bir versiyonunu yaptı. 23 Haziran 1919'da altı Zeppelin, savaş tazminatı olarak Müttefiklere teslim edilmek yerine, kendi yer ekipleri tarafından hangarlarında imha edildi, hangar zeminine düşürüldü ve onarılamayacak şekilde hurdaya çıkarıldı. Bu eylem, Scapa Flow ile aynı nitelikteydi: bir hizmetin yenilgi anında kendi ekipmanını imha etmesi, bir inkardan ziyade bir açıklama niteliğindeydi.

Bu durum üssü kurtaramadı. Müttefik komisyonları yine de geldi, hangarlar antlaşma gereği yıkıldı ve İmparatorluk Alman Donanması'nın hava gemisi kolu tamamen ortadan kalktı. Geriye kalan ise yer, isim ve nihayetinde hatıra oldu; hangarların bulunduğu yerde şimdi Aeronauticum müzesi yer alıyor ve Marinefliegergeschwader 3, 9 Temmuz 1967'de verilen "Graf Zeppelin" onursal adını taşıyor ve Friedrichshafen o yılın 12 Aralık'ından itibaren sponsor şehri oldu.

Luftwaffe, 1935'te Neckar takma adıyla Nordholz'a geri döndü, üç kesişen pist ve mühimmat deposu inşa etti ve II. Dünya Savaşı boyunca bu alanı kullandı. 1940'taki Danimarka ve Norveç işgali olan Weserübung Operasyonu sırasında Heinkel He 111 birlikleri buradan kalkış yaptı ve savaşın ilerleyen dönemlerinde Nachtjagdgeschwader 3'ün unsurları da buradan faaliyet gösterdi. Amerikan birlikleri havaalanını 16 Mayıs 1945'te ele geçirdi.

İşgal süreci alışılmadık bir şekilde gerçekleşti: 5 Haziran 1945'ten Kasım 1946'da Lechfeld'e gidene kadar, 86. Avcı Grubu'nun P-47'leriyle ABD Ordusu Hava Kuvvetleri burayı elinde tuttu ve 1947'de Kraliyet Hava Kuvvetleri devraldı. Her iki taraf da burayı kalıcı olarak istemedi. Federal Cumhuriyet bir deniz hava kuvvetine ihtiyaç duyduğuna karar verene kadar alan tekrar sessizliğe büründü.

Şu anki üs, 1959 ile 1962 yılları arasında NATO standartlarına göre inşa edilmiş ve 26 Nisan 1963'te hizmete girmiştir. 1 Haziran 1964'te Fregattenkapitän Paul Kriebel komutasında Fairey Gannet uçaklarıyla burada Marinefliegergeschwader 3 (Marinefliegergeschwader 3) kurulmuş ve 9 Temmuz 1967'de "Graf Zeppelin" onursal adını almıştır. Bréguet Atlantic uçakları 26 Ocak 1966'da gelmiş ve kırk dört yıl boyunca burada kalmıştır: yirmi uçak; deniz devriye versiyonları 2005'te, beş sinyal istihbarat uçağı ise 20 Haziran 2010'da, 61+03 numaralı uçağın son uçuşunu gerçekleştirmesiyle hizmetten çekilmiştir. Atlantic 61+06, yanındaki Aeronauticum'un kapı bekçisi olarak görev yapmaktadır.

Diğer kanadın geçmişi, geliş tarihinden daha uzundur. Marinefliegergeschwader 5, 4 Ocak 1958'de Kiel-Holtenau'da kuruldu çünkü Batı Almanya'nın 1956'da ICAO'ya katılması, kendi toprakları ve suları üzerinde hava kurtarma hizmeti sağlamasını zorunlu kılıyordu. Haziran ve Kasım 2012 arasında Nordholz'a taşındı ve Marinefliegerkommando 8 Ekim 2012'de burada yeniden kuruldu; böylece altı yıl komutansız geçen bir dönemin ardından Alman deniz havacılığı için tek bir komutan yeniden sağlanmış oldu.

Almanya, 2006 yılında Hollanda'dan sekiz adet ikinci el Lockheed P-3C Orion uçağı satın aldı ve bu uçaklar, Atlantic'in kullanım ömrünün sona ermesinin ardından hızlı bir çözüm olarak o yılın 17 Mart'ından itibaren hizmete girdi. Ancak bu hızlı çözüm, nasıl yapılmaması gerektiğine dair bir örnek olay haline geldi. Modernizasyon programı defalarca uzadı, kullanılabilirlik o kadar düşüktü ki, Alman Hava Kuvvetleri Komutanlığı'nın yıllık raporlarında yer aldı ve maliyetler sürekli arttı. Sonunda modernizasyon terk edildi ve uçaklar, planlanandan on yıl önce, 20 Kasım 2025'te, yaklaşık 28.500 Alman uçuş saatinin ardından hizmetten çıkarıldı.

Yerine geçecek uçaklar tam tersi şekilde satın alındı: hızlı bir şekilde, hazır olarak, Amerika Birleşik Devletleri'nden. Haziran 2021'de yaklaşık 2,4 milyar euro karşılığında beş Boeing P-8A Poseidon sipariş edildi, Kasım 2023'te üç tane daha sipariş edildi ve tahmini 1,8 milyar euro değerinde dört tane daha hazırlık aşamasında bulunuyor; uzun vadeli hedef ise on iki uçak. Tedarik kurumu BAAINBw, bunun rekor sürede yapıldığını haklı olarak belirtti.

63+01 numaralı uçak, 7 Kasım 2025 Cuma günü öğleden sonra, Berlin-Brandenburg'da Savunma Bakanı'nın da hazır bulunduğu bir teslim töreninin ardından Nordholz'a indi. Deniz Piyade Filosu 3. Filosu Komutanı Yüzbaşı Oliver Ottmüller, bunu tarihi bir gün olarak nitelendirdi. Boris Pistorius ise stratejik noktayı daha açık bir şekilde ifade etti: Almanya'nın Kuzey Kutbu'ndaki caydırıcılığa katkısının büyük ölçüde bu uçağa dayanacağını söyledi.

Bu, sadece tip değişikliği değil, gerçek bir yetenek değişikliğidir. P-8A, Orion'un turboprop olduğu yerde bir jet uçağıdır, modern bir akustik ve radar sistemine sahiptir ve İngilizlerin, Norveçlilerin ve Amerikalıların aynı sular üzerinde uçtuğu aynı uçaktır; bu da Kuzey Atlantik'te herhangi bir sensörden daha önemlidir. MQ-9B SeaGuardian'ın da bu on yılın sonlarına doğru ona katılması bekleniyor.

Sea King Mk 41, 1970'lerin ortalarında hizmete girdi ve Alman donanmasının bugüne kadar işlettiği en çok göz önünde bulunan uçak oldu, çünkü o, "sizi kurtarmaya gelen" uçaktı. Nordholz'dan kalkan ve Borkum ile Helgoland'da ve Baltık Denizi'ndeki Warnemünde'de konuşlanan bu uçak, yaklaşık elli yıl boyunca Alman deniz arama ve kurtarma hizmetini yürüttü ve 14.645 kurtarma görevi gerçekleştirdi. Son uçuşunu 15 Ağustos 2024'te yaptı ve 31 Ağustos'ta hizmet dışı bırakıldı.

On sekiz adet NH90 NTH Sea Lion görevi devraldı. Gemilerde konuşlandırılan helikopterler de değişiyor: 1981'den beri donanmanın fırkateynlerinden uçan ve Kasım 2012'de Marinefliegergeschwader 3'ten Marinefliegergeschwader 5'e geçen Westland Sea Lynx Mk 88A, kırk beş yıl ve 120.000'den fazla uçuş saatinin ardından son yılında. İlk NH90 MRFH Sea Tiger, 16 Aralık 2025'te teslim edildi ve Ocak 2027'de gemilerde konuşlandırılan denizaltı ve su üstü karşıtı görevini devralacak; Sea Lynx'in ise 2026 yılının sonuna kadar hizmet dışı kalması planlanıyor.

Tüm bunları aynı anda yapmak - yaklaşık üç yıl içinde yeni bir deniz devriye uçağı, yeni bir arama kurtarma helikopteri ve yeni bir fırkateyn helikopteri - hangi Bundestag raporunu okuduğunuza bağlı olarak ya olağanüstü bir sermaye yenileme örneği ya da her şeyin ne kadar uzun süre ihmal edildiğinin kanıtı olarak yorumlanabilir. Her iki yorum da savunulabilir.

Nordholz'daki son şey, ziyaretçilerin çoğunun gelme sebebi olan şeydir. Alman hava gemisi ve deniz havacılığı müzesi Aeronauticum, 17 Ekim 1991'de dört odalı bir yapı olarak Marine-Luftschiff-Museum adıyla açıldı ve 6 Mayıs 1997'de eski hava gemisi üssünün bulunduğu alanda bugünkü haliyle yeniden hizmete girdi. Yaklaşık 36.000 metrekarelik açık alanda, 1945 sonrası üretilmiş on yedi uçak ve helikopteri barındırıyor; bunlar arasında Marinefliegergeschwader 3'e ait bir Bréguet Atlantic ve 9 Eylül 1913'te Kuzey Denizi üzerinde bir fırtınada düşen ve yirmi mürettebatından on dördünün hayatını kaybettiği L1 deniz hava gemisinin mürettebatına adanmış bir anıt da bulunuyor - bu, bir Zeppelin'de ölen ilk insanlar olma özelliğini taşıyor.