Ben Guerir, Soğuk Savaş'ın başlarında doğdu. 1950'de Amerika Birleşik Devletleri, Wikipedia'nın "acil program" olarak adlandırdığı bir girişimle, B-47 bombardıman uçakları henüz Sovyetler Birliği'ne ulaşamayan Stratejik Hava Komutanlığı için Fransız Kuzey Afrika'sında havaalanları inşa etmeye başladı. Kazablanka ve Marakeş arasındaki ovada bulunan Ben Guerir, 1951'de bu tür beş Amerikan üssünden biri olarak açıldı; bunları işleten 5. Hava Tümeni'nin Fas'ta üç bombardıman üssü vardı: Sidi Slimane, Ben Guerir ve Nouasseur.

Üsler, Fas Fransız himayesi altındayken inşa edilmişti ve Fas, 1956'da bağımsızlığını kazandığında zaten topraklarında Amerikan bombardıman uçakları bulunuyordu. Wikipedia, ev sahibi birlik olarak 3926. Hava Üssü Grubu'nu belirtiyor ve 1956'da 91. Stratejik Keşif Kanadı'nın tüm RB-47E filosunun geçici görev için 90 gün boyunca Ben Guerir'de kaldığını kaydediyor. KC-97 tanker uçakları da bombardıman uçaklarının yanında uçuyordu.

Ben Guerir, SAC'nin Ekim 1957'den itibaren genellikle 90 günlük görev süreleri boyunca silahlı bombardıman uçaklarını teyakkuzda tuttuğu Reflex Operasyonu üsleri arasında da yer alıyordu. Bu düzenleme Fas'ın bağımsızlığından sonra uzun sürmedi: 1959'da varılan bir anlaşma uyarınca Amerikalılar ayrıldı ve Ben Guerir'deki SAC operasyonları 1963'te sona erdi.

Ana motorlarından birini Florida'ya geri dönmek için çok geç, ancak yörüngeye ulaşmak için çok erken kaybeden bir Uzay Mekiği, Atlantik'in öte tarafında uzun bir piste ihtiyaç duyuyordu. NASA bu tür okyanus ötesi acil iniş alanlarına TAL (Transoceanic Abort Landing) adını verdi. Kazablanka, Ocak 1986'dan itibaren acil durum iniş alanı olarak kullanıldı; NASA'nın kendi bilgi notuna göre, Temmuz 1988'de Ben Guerir onun yerini aldı.

Ben Guerir, bir uzay mekiğinin ihtiyaç duyduğu her şeye sahipti. Wikipedia'ya göre, tek pisti olan 18/36, 4.182 metre uzunluğunda ve 61 metre genişliğinde olup, 305 metrelik bir alt iniş ve 762 metrelik bir üst iniş alanına sahip, toplamda 4.791 metre asfalt yüzeyden oluşmaktadır – bu, Kuzey Afrika sıcağında ağır yüklü B-47'ler için inşa edilmiş bir alanın mirasıdır. Wikipedia'nın ifadesiyle, uzay mekiğinin yükseliş yolundaki konumu, yön değiştirmenin minimum yakıt kullanımı gerektireceği anlamına geliyordu.

Wikipedia'ya göre NASA, 1988'de bir mikrodalga iniş sistemi ve bir TACAN işaretçisi kurdu. O tarihten itibaren fırlatmalar için bu alanda insanlı operasyonlar düzenlendi. NASA'nın Aralık 2006 tarihli bilgi notunda Ben Guerir'in en son Haziran 2002'de STS-111 için kullanıldığı ve 83 görevi destekledikten sonra kapatıldığı belirtiliyor; Wikipedia ise devre dışı bırakılma tarihini 2005 olarak veriyor. Hiçbir uzay aracı buraya iniş yapmak zorunda kalmadı; Wikipedia'ya göre STS-111'in kendisi Kaliforniya'daki Edwards Hava Kuvvetleri Üssü'ne indi.

Kraliyet Silahlı Kuvvetleri herhangi bir savaş düzeni yayınlamamaktadır ve Fas, Ben Guerir'den hangi filoların uçtuğunu açıklamamıştır. Hatta numarası bile tartışmalıdır. Wikipedia, burayı Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin ilk üssü olan BAFRA No. 1 olarak listelerken; Morocco World News 2021'de ve Hespress 2026'da, her ikisi de İspanyol savunma sitesi Defensa'ya atıfta bulunarak, burayı altıncı hava üssü olarak adlandırmaktadır. Buna karşılık, devlet haber ajansı MAP, Salé'ye 1 numarasını vermektedir. Resmi bir liste olmadığı için, bu sayfa her iki okumayı da sunmaktadır.

İki basın haberi, üssün mevcut rolünü açıklıyor. Kasım 2021'de Morocco World News, Defensa'ya atıfta bulunarak, Ben Guerir'deki altıncı hava üssünün, Fas'ın 25 yeni F-16 Block 72 ve 24 modernize edilmiş F-16'sı için rehabilite edilecek iki üsten ikincisi olacağını, iniş sistemleri, motor test alanı, güvenlik simülatörleri ve muharebe verileri için güvenli bir tesis içereceğini; iki projenin toplam maliyetinin 4,7 milyar doları aşacağını belirtti. Teslimatın 2024'te yapılması bekleniyordu; Ekim 2026'ya kadar hiçbir Block 72 kamuoyuna açık olarak teslim edilmemişti.

Haziran 2026'da Hespress, Defensa'nın uydu görüntülerini incelemesine dayanarak, 2025 başlarında teslim edilen Akıncı insansız hava araçlarının Ben Guerir'deki Altıncı Hava Üssü'nden mobil yer kontrol istasyonlarıyla faaliyet gösterdiğini ve Fas'ın ilk Bayraktar TB2'lerinin Eylül 2021'de burada hizmete girdiğini bildirdi. Fas silahlı kuvvetleri bu iddiaların hiçbirini doğrulamadı. Fas'ın 2020'den beri Batı Sahra üzerinde insansız hava araçları kullanması, her iki tarafın da pozisyonuyla birlikte hava kuvvetleri sayfasında ele alınmıştır; hiçbir yayınlanmış kaynak belirli bir saldırıyı bu üsse bağlamamaktadır.