Brize Norton, 1930'ların sonlarındaki RAF genişlemesi sırasında inşa edildi ve RAF'a göre resmi olarak 13 Ağustos 1937'de açıldı. İlk birimi olan 2 Numaralı Uçuş Eğitim Okulu, 7 Eylül 1937'de buraya geldi. Bir bakım birimi ve 1940'tan itibaren ikinci bir uçuş okulu da havaalanını kullandığı için hangarları ve depoları eğitim uçaklarıyla doluydu.

Bu durum, havaalanını cazip bir hedef haline getirdi. 16 Ağustos 1940'ta, Britanya Savaşı'nın en yoğun döneminde, iki Alman bombardıman uçağı havaalanına saldırdı. Bampton Topluluk Arşivi, 1 ve 3 numaralı hangarların 46 uçakla birlikte imha edildiğini kaydeder; diğer kaynaklar ise bu uçakların 35'inin Airspeed Oxford eğitim uçağı ve 11'inin Hawker Hurricane olduğunu belirtir. Arşiv, bunu savaş sırasında herhangi bir İngiliz havaalanına yapılan muhtemelen en görkemli saldırı olarak nitelendiriyor.

İnsan kaybı, kaynaklara göre farklılık göstermektedir. Bampton Topluluk Arşivi, Brize Norton'da öldürülen bir sivilin, Witney'den 61 yaşındaki Frederick Harden olduğunu belirtmektedir. Britanya Savaşı'nın günlük kronolojisi ise beş personelin yaralandığını ve hangar, kışla ve enstitü binasında hasar meydana geldiğini kaydetmektedir. Bu sayfa için bu rakamların hiçbiri Commonwealth Savaş Mezarları Komisyonu veritabanıyla karşılaştırılamadığı için, her ikisi de burada bildirildiği gibi verilmiştir.

Temmuz 1942'de Brize Norton'un rolü değişti. RAF'ın Normandiya harekatındaki istasyon tarihine göre, Ağır Planör Dönüştürme Birimi 34 Armstrong Whitworth Whitley planör çekici, 56 Airspeed Horsa planör ve iki Oxford ile buraya yerleşti. Ekim 1942'de bir Planör Eğitmenleri Okulu açıldı. Bir Horsa, 25 askere veya topçu ve araçlara kadar taşıyabiliyordu. 1943'ün başlarında beton pistler ve yeni hangarlar inşa edildi.

Mart 1944'te, 296 ve 297 numaralı iki operasyonel filo, Albemarle çekici uçaklarıyla geldi. 5-6 Haziran gecesi Tonga Operasyonu'nu gerçekleştirdiler. 296 numaralı filodan üç ve 297 numaralı filodan dört olmak üzere toplam yedi Albemarle uçağı, 6. Hava İndirme Tümeni için iniş bölgelerini işaretleyen öncü uçakları taşıyarak saat 23:00'te havalandı. Daha sonra 5. Paraşüt Tugayı ve 9. Paraşüt Taburu'nu taşıyan dalgalar da geldi.

6 Haziran akşamı, her filodan 20 Albemarle uçağı, planör taşıma operasyonu olan Mallard Operasyonu'na gönderildi. RAF kayıtlarına göre, bir planör kalkış sırasında düştü, biri İngiltere'ye acil iniş yaptı, biri Fransa'da düşman ateşiyle düşürüldü ve bir Albemarle uçağı da vurularak düşürüldü. 7 Haziran'da, Cooney Operasyonu Fransız paraşütçülerini ve Özel Hava Servisi mensuplarını taşıdı. Her iki filo da Eylül ayındaki Arnhem çıkarmalarına katıldı; RAF kayıtlarına göre bu operasyonu RAF Manston'dan gerçekleştirdiler.

Planör okulu daha uzun süre kaldı. RAF'a göre, daha sonra 21 Numaralı Ağır Planör Dönüştürme Birimi olarak adlandırılan birlik, 31 Aralık 1945'e kadar faaliyet gösterdi. Eğitim maliyeti yerel halk tarafından hala hatırlanıyor. 27 Ağustos 1944'te 297. Filo'ya ait bir Albemarle planörü iniş sırasında rotasını şaşırarak Black Bourton yakınlarında düştü ve beş kişilik mürettebatı hayatını kaybetti. Mill Farm'daki bir taş yığını bu olayı işaret ediyor.

Savaştan sonra havaalanı Amerika Birleşik Devletleri'ne geçti. RAF, ABD Hava Kuvvetleri'nin 16 Nisan 1951'de resmi olarak kontrolü ele geçirdiğini, önce Convair B-36 Peacemaker bombardıman uçaklarını, daha sonra da B-47 Stratojet'leri buraya konuşlandırdığını belirtiyor. RAF, 1 Nisan 1965'te havaalanını geri aldı. Bu sayfa, Amerikan dönemine ait daha ayrıntılı bilgilerin birincil kaynaklarla karşılaştırılamaması nedeniyle bu genel çerçeveye sadık kalmaktadır.

Vickers VC10, 47 yıl boyunca RAF'a jet taşıma uçağı ve daha sonra tanker olarak hizmet verdi. Son operasyonel uçuşunu 20 Eylül 2013'te gerçekleştirdi; bu uçuşta ZA147 ve ZA150 numaralı iki uçak, Typhoon, Tornado ve Hercules uçaklarına yakıt ikmali yaptıktan sonra RAF üslerinde bir veda turuna çıktı. Üs komutanı, VC10'un rehineleri, Kraliyet Ailesini ve başbakanları evlerine taşıdığını söyledi.

VC10'lara hizmet vermek için devasa yeni bir hangar inşa edildi. Ulusal Ulaşım Vakfı, 1969'da tamamlanan hangarın, çeyrek mil uzunluğunda, iç destekleri olmayan ve o zamanlar Avrupa'nın en büyük konsol çatılı yapısı olduğunu söylüyor. İngiltere Havaalanları Koruma Vakfı tarafından kataloglanan bir arşiv filmi ise hangarın tamamlanma tarihini 1967 olarak belirtiyor. Vakıf, hangarın iki TriStar veya bir TriStar ve bir C-17'yi barındırabileceğini söylüyor.

216. Filo'nun Lockheed TriStar uçakları, nakliye ve yakıt ikmal uçağı olarak VC10'lara katıldı. Hükümet, bu uçakların 30 yıl boyunca RAF'a hizmet ettiğini belirtti. Son sekiz yılında 216. Filo, Afganistan'a 1.642 kez uçarak her seferinde 250.000 yolcu taşıdı. Son operasyonel uçuş 24 Mart 2014'te gerçekleşti. 2010 yılı itibariyle, birleşik filo 15 VC10 ve 9 TriStar'dan oluşuyordu; bu uçaklar 1966 ile 1993 yılları arasında askeri hizmete girmişti.

VC10 ve TriStar uçaklarının yerini Airbus A330 Voyager aldı, ancak bu alışılagelmiş yöntemle satın alınmadı. Mart 2008'de imzalanan Geleceğin Stratejik Tanker Uçağı özel finansman anlaşması kapsamında, AirTanker konsorsiyumu 27 yıl boyunca 14 uçağın sahibi, bakım ve destek hizmetlerini üstlendi. Sözleşmenin değeri 10,5 milyar sterlin olarak belirlendi. Ulusal Denetim Ofisi, temel hizmetin ortalama maliyetini yılda yaklaşık 390 milyon sterlin olarak açıkladı.

Savunma Bakanlığı'nın dokuz uçaktan oluşan bir ana filosu var. RAF bunu sekiz askeri tescilli ve bir sivil tescilli uçak olarak tanımlıyor. RAF'ın ihtiyaç duymadığı zamanlarda AirTanker'dan ticari olarak kiralanabilen beş adet ek yedek uçak daha bulunuyor. 10. Filo, 1 Temmuz 2011'de Voyager uçağıyla yeniden kuruldu. RAF, bu tip uçağın 2012'de operasyonlara başladığını ve 2013'te tanker olarak tamamen faaliyete geçtiğini belirtiyor.

Denetçiler açık sözlüydü. Mart 2010'da Ulusal Denetim Ofisi, Bakanlığın tedarikten paranın karşılığını aldığı sonucuna varamadığını belirtti. Hizmete giriş tarihinin beş buçuk yıl geciktiğini tespit etti. Ayrıca, orijinal gereksinimin Afganistan gibi yüksek riskli yerlere uçuşları öngörmediğini de kaydetti. Kamu Hesapları Komitesi, müzakerelerin dokuz yıldan fazla sürdüğünü de ekledi.

Savunma Komitesi, 2007 yılında, özel finansman projesi olarak ilk kez önerilmesinden on yıl sonra anlaşmanın hala imzalanmamış olmasından endişe duymuştu. 2023 yılında konuya tekrar döndü. Atlas'ın diğer uçaklara yakıt ikmali yapmak üzere tasarlanmış olmasına rağmen, Savunma Bakanlığı'nın yalnızca Voyager'a güvendiğini belirtti. Bunun nedeninin, başka bir uçağın işi yapması durumunda Bakanlığın AirTanker'a tazminat ödeme yükümlülüğünü getiren sözleşmesel bir taahhüt olduğunu bildirdi.

Cenaze törenleri Nisan 2007'ye kadar Brize Norton'da düzenlendi. Daha sonra Brize Norton'daki uçak bakım platformunun yeniden inşa edilebilmesi için törenler Wiltshire'daki RAF Lyneham'a taşındı. Lyneham'dan gelen cenaze araçları, Oxford'daki John Radcliffe Hastanesi'ne giderken Wootton Bassett kasabasından geçti. Kasabanın belediye başkanının doğaçlama bir saygı duruşu olarak başlayan bu olay, sokakları sessizce dolduran kalabalığa dönüştü.

Nisan 2007'de kasabada onurlandırılan ilk iki asker Aaron Lincoln ve Danny Wilson'dı. Hükümet, kasabada 167 geri dönüş töreninin yapıldığını kaydetti; sonuncusu 18 Ağustos 2011'de gerçekleşti. İmparatorluk Savaş Müzesi, geri dönen 167 askeri personelden bahsederken, Forces News ise 167 geri dönüşte 345 erkek ve kadının geri döndüğünü belirtiyor. Kasabaya, 16 Ekim 2011'de onaylanan "Kraliyet Wootton Bassett" unvanı verildi.

Lyneham'ın kapanmasıyla birlikte, cenaze nakilleri 1 Eylül 2011'de Brize Norton'a geri döndü. Savunma Bakanlığı, zaten 24 saat hizmet verdiği ve C-17 uçaklarını kabul edebildiği için burayı en uygun maliyetli seçenek olarak seçti. 2,8 milyon sterlinlik bir cenaze nakil merkezi inşa edildi ve yeni bir çıkış kapısı olan Britannia Kapısı açıldı. Kraliyet Deniz Piyadeleri 42 Komando'dan Çavuş Barry Weston'ın ilk cenaze naklinde, yaklaşık 4.000 kişi güzergah boyunca sıralandı, bunların 2.500'den fazlası Carterton'daydı.

Oxfordshire İlçe Meclisi, Brize Norton'daki Norton Way'de bir Geri Dönüş Anıt Bahçesi yaptırdı. Royal Wootton Bassett'ten gelen Birleşik Krallık bayrağı, geri dönüş günlerinde burada dalgalanır. Whitechapel Bell Foundry tarafından dökülen anıt çan, geri dönüş törenlerinde çalar. Çanın taşı Cotswold'daki bir taş ocağından getirilmiştir. Cenaze alayı güzergahı Carterton'dan geçerek A40 boyunca John Radcliffe Hastanesi'ne kadar uzanır.

RAF Lyneham'ın kapatılması, Brize Norton'u RAF'ın tek hava taşımacılığı merkezi haline getirdi. Hercules filosu ve filoları Temmuz 2011'de buraya taşındı. Geleceğin Brize programı, istasyonun büyük bir bölümünü onların etrafında yeniden inşa etti. 2010 yılında Ulusal Denetim Ofisi, istasyondaki nakliye ve tanker uçaklarının birleştirilmesinin maliyetini 151 milyon sterlin olarak belirledi. Hesaplar, değişimin ölçeği konusunda farklılık gösteriyor: istasyonun yaklaşık 28-30 uçaktan yaklaşık 67-70 uçağa çıkması bekleniyordu.

99. Filo, 2000 yılında RAF'ın tek C-17 operatörü olarak yeniden kurulmuş ve şu anda sekiz uçağı XXIV. Filo ile paylaşıyor. Atlas, 2014 yılında LXX. Filo ile hizmete girmiş ve 30. Filo 2021 yılında bu uçağa geçmiştir. Hercules, planlanan hizmet dışı kalma tarihinden yaklaşık yedi yıl önce, 30 Haziran 2023'te emekliye ayrılmıştır; Savunma Komitesi, tanıklarının neredeyse oybirliğiyle eleştirel olduğunu bildirmiştir. 47. Filo o yılın Eylül ayında dağıtılmış ve ilk fırsatta yeniden kurulacaktır.

Neredeyse her şeyi tek bir piste yerleştirmek, o pisti zayıf bir nokta haline getirdi. Temmuz 2022'de, rekor sıcaklıklar sırasında RAF uçaklarını diğer havaalanlarına taşıdı. 2023'te 3.050 metrelik pistin her iki ucunda da ısı hasarı onarımı gerekiyordu. 27 Temmuz 2026'da üs, MACE Vector Operasyonu kapsamında pistin tamamen yenilenmesi için teslim etti. Hükümet, maliyeti 180 milyon sterlin olarak tahmin ediyor ve çalışmaların 2027'ye kadar devam edeceğini belirtiyor.

Pist yeniden inşa edilirken, Atlas ve C-17 mürettebatı çoğunlukla Savunma Bakanlığı'na bağlı Boscombe Down'dan uçuyor ve ara sıra Bournemouth Havalimanı'nı kullanıyor. Voyager uçakları ise Prestwick, East Midlands ve Stansted'den faaliyet gösteriyor. RAF, 40 uçağın ve yaklaşık 1600 hava kanadı personelinin taşındığını söylüyor. Ağustos 2026'da Brize Norton'un kullanılamaz hale gelmesi durumunda ticari bir alternatif hakkında sorulan bir soruya, bir bakan filonun dağıtıldığını ve Savunma Hazırlık mevzuatının geliştirilmekte olduğunu yanıtladı.