FE Warren'ı federal havaalanı dizininde aradığınızda, bir havaalanı olarak görünmüyor. Francis E Warren AFB Heliport, tanımlayıcı FEW, yaklaşık 6.160 feet yükseklikte, iki beton platforma sahip olarak görünüyor: H1 65 x 65 feet ve H2 50 x 50 feet. Pist, taksi yolu veya rampa yok. Kanatlı ve kargo kapılı hiçbir şey bu tesise inemez.

Bu, ihmalden ziyade bir füze üssünün mantığıdır. Warren, 1958'den beri füze kuvvetlerine aittir ve bir füze kuvvetinin taksi yollarına değil, otoyollara ihtiyacı vardır. Motorlar ve platformlar, Utah'daki Hill Hava Kuvvetleri Üssü'nden bir taşıyıcı araçla karayoluyla taşınır. Yeniden giriş sistemleri ve güdüm setleri, Minuteman ekipmanını siloda asla açığa çıkarmadan yükleyebilen, taşıyabilen, yerleştirebilen ve çıkarabilen, kapalı, iklim kontrollü bir römork olan Payload Transporter III'te taşınır.

Sabit kanatlı uçak desteği ödünç alınıyor. Cheyenne Bölgesel Havaalanı, kapının yaklaşık üç mil doğusunda yer alıyor ve Wyoming Hava Ulusal Muhafızları'nın 153. Hava Nakliye Kanadı ve C-130'larıyla paylaşılıyor. Ziyaretçiler ve paletlenmiş kargolar oraya varıyor ve yolculuklarını arabayla tamamlıyorlar. Pistte bir sorun çıkana kadar fark edilmesi kolay değil: Ağustos 2023'te 37. Helikopter Filosu'na ait bir UH-1N düştüğünde, bu sivil havaalanında meydana geldi, çünkü filo orada eğitim yapıyor.

Bir zamanlar burada bir tür pist vardı. Üssün kendi tarihçesi, Mayıs 1918'de Özgürlük Savaş Tahvilleri satmak için gelen Far West Flying Circus'u kaydederken, üs müzesi de 1919'da Binbaşı Carl Spaatz liderliğindeki Western Flying Circus'a atıfta bulunuyor. Yayınlanan kaynaklar, tek bir toprak iniş alanı ve Eddie Rickenbacker'ın kaza inişini de ekliyor; bu, hikayenin en zayıf kaynaklı kısmı. Hiçbir zaman asfalt pist inşa edilmedi. Helikopter pistlerinin güneyindeki iki çim şerit, eğitim alanı olarak günümüze kadar ulaşmıştır.

Platte Bölgesi 33 numaralı Genel Emri yayınladı ve 31 Temmuz 1867'de, yeni kurulan Cheyenne kasabasının üç mil batısında, Crow Creek Geçidi'nde bir karakol inşa edildi. Bu karakol, 19 Eylül 1864'te Opequon Muharebesi'nde ölümcül şekilde yaralanan 8. ABD Piyade Alayı'ndan Tuğgeneral David Allen Russell'ın adını taşıyordu. Görevi, batıya doğru Union Pacific demiryolunu döşeyen askerleri korumaktı. 1870 yılına gelindiğinde, elmas şeklinde bir geçit alanının etrafında yetmiş yedi ahşap bina yükseliyordu.

1880'lerin ortalarında Savaş Bakanlığı karakolu kalıcı ilan etti ve ahşap yapılar yıkılmaya başlandı. Ordu yaklaşık 100.000 dolara 27 kırmızı tuğla bina inşa etti ve çalışmalarına devam etti: 1906'da Fort DA Russell bir tugay büyüklüğünde bir karakol ve ülkenin en büyük süvari istasyonu haline geldi. Onuncu Süvari Alayı'nın E Birliği 1902'de buraya geldi ve buraya atanan ilk siyahi alay oldu. Genç Yüzbaşı John J. Pershing, Senatör Warren'ın kızı Helen ile evlendi ve karakolda ikamet etti.

Francis Emroy Warren, Wyoming'in ilk eyalet valisi ve ardından onlarca yıl senatörü olmuş ve kariyerinin büyük bir bölümünü memleketinin dışındaki kaleye para ve birlik yönlendirmekle geçirmiştir. 1929'da öldü ve kale 1 Ocak 1930'da onun adıyla yeniden adlandırıldı, ancak yerdeki bir işaret 1929'u gösteriyor. İkinci Dünya Savaşı daha sonra bir süvari karakolunu asker fabrikasına dönüştürdü: Levazım Yedek Eğitim Merkezi 122.000 askeri işledi ve Kasım 1943'ten itibaren bir kampta Alman ve İtalyan savaş esirleri tutuldu.

Hava Kuvvetleri 1947'de kontrolü ele geçirdi ve 463. Hava Kuvvetleri Üssü Birimi'ni kurdu, bu birim ertesi yıl 3450. Teknik Eğitim Kanadı olarak yeniden organize edildi. Burası 7 Ekim 1949'da Francis E. Warren Hava Kuvvetleri Üssü oldu ve 1 Şubat 1958'de Stratejik Hava Komutanlığı'na geçti. 1867'den beri hat hiç kesilmediği için Hava Kuvvetleri burayı hizmetteki en eski sürekli aktif tesis olarak adlandırıyor. Füze karargahının etrafındaki tuğla direkler hala ayakta: 220'den fazla tarihi yapıdan oluşan bu yer, 1975'ten beri Ulusal Tarihi Anıt statüsünde.

90. Füze Kanadı, 1 Temmuz 1963'te FE Warren'da 90. Stratejik Füze Kanadı olarak faaliyete geçti. Kendisine "Kudretli Doksan" adını veriyor, sloganı "Cesurca Durmak" ve görevi Minuteman III'ü günde 24 saat, yılda 365 gün tam teyakkuzda tutmak. Bu, Wyoming, Nebraska ve Colorado'nun 9.600 mil karelik bir alanında 150 fırlatma tesisi ve 15 füze alarm tesisi anlamına geliyor; iki eyalet sınırını geçen tek Amerikan füze sahası.

Altta yatan aritmetik oldukça katı. 319., 320. ve 321. olmak üzere üç füze filosu, her biri beş uçuş birimine sahip; her uçuş birimi, yer altına gömülü fırlatma kontrol merkezi ve etrafındaki on fırlatma tesisiyle birlikte bir füze alarm tesisidir. Kanadı beş grup yönetiyor ve yaklaşık 1250 kişiden oluşan güvenlik güçleri grubu açık ara en büyük grup. Sayımlar farklılık gösteriyor: Kanat bilgi formu yaklaşık 2800 asker ve 550 sivil verirken, üs bilgi formu 3361 asker ve 964 sivil olarak belirtiyor.

90 sayısı bunların hepsinden daha eski. Soy ağacı, 28 Ocak 1942'de kurulan ve Pasifik'te B-24 Liberator uçaklarıyla uçan 90. Ağır Bombardıman Grubu'na kadar uzanıyor. Birim önce bombardıman kanadı, ardından RB-47'lerle stratejik keşif kanadı, daha sonra da füze kanadı olarak geri döndü. 1 Eylül 1991'de 90. Füze Kanadı, 1 Ekim 1992'de 90. Uzay Kanadı ve 1 Temmuz 2008'de tekrar 90. Füze Kanadı olarak yeniden adlandırıldı.

Stratejik Hava Komutanlığı, üssü 1 Şubat 1958'de devraldı ve ilk yirmi dört Atlas füze rampasını inşa etmek için 4320. Stratejik Kanadı kurdu. Bu kanat daha sonra 706. Stratejik Füze Kanadı oldu ve ilk Atlas D füzesi Ekim 1959'da geldi. 2 Eylül 1960'ta 564. Stratejik Füze Filosu, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk tam operasyonel kıtalararası balistik füze filosu olarak ilan edildi. Warren sadece erken dönem bir füze üssü değildi; Hava Kuvvetleri'nin kendi açıklamasına göre ilk füze üssüydü.

Sonunda Cheyenne çevresindeki üç komplekste, 564., 565. ve 566. Filolar arasında paylaştırılan yirmi dört adet Atlas D ve E füzesi konuşlandırıldı ve 706. Filo, 1 Temmuz 1961'de 389. Stratejik Füze Kanadı oldu. Daha sonra sıvı yakıtın yerini katı yakıt aldı. 200 adet LGM-30B Minuteman I füzesini çalıştırmak üzere 90. Stratejik Füze Kanadı 1 Temmuz 1963'te faaliyete geçirildi ve 15 Haziran 1965'te Hava Kuvvetleri'ndeki ilk tam operasyonel Minuteman I kanadı oldu.

Son Atlas aynı yıl alarm durumundan çıktı ve 389. filo devre dışı bırakıldı. LGM-30G Minuteman III'e dönüşüm Haziran 1973'te başladı ve Ekim 1974'te tamamlandı; Warren'ın son Minuteman I'i ise o Eylül ayında alarm durumundan çıktı. Modern şekil daha sonra geldi: Peacekeeper'ın gitmesinin ardından, filo 150 Minuteman III'e yerleşti ve her biri artık üç yerine tek bir yeniden giriş aracı taşıyordu. Yerdeki çukurlar 1960'larda açılan çukurlardır.

MX füzeleri, Başkan Carter döneminde sipariş edilmiş ve Kasım 1982'de Başkan Reagan tarafından "Barış Koruyucusu" olarak yeniden adlandırılmış, o dönemde yüz adet üretileceği duyurulmuştu. Ancak yalnızca elli tanesi konuşlandırılmış ve tek bir üsse yerleştirilmişti. İlk on tanesi Aralık 1986'da FE Warren'daki 400. Stratejik Füze Filosu'nda, Minuteman III'ten dönüştürülmüş silolarda alarma geçirilmişti ve elli tanesinin tamamı Aralık 1988'e kadar yerleştirilmişti. Her biri yaklaşık 300 kilotonluk on adede kadar W87 savaş başlığı taşıyabiliyordu.

Üslerin belirlenmesi her zaman çözülemeyen bir sorundu. Elli sabit füze silosunun hedef alınabilmesi için füzelerin hareket ettirilmesi gerekiyordu ve çözüm Demiryolu Garnizonuydu: yirmi beş trende elli füze, her birinde iki fırlatma vagonu, her vagon 87 fit uzunluğunda ve 550.000 pound yüklü, 42 kişilik mürettebat bir ay boyunca vagonlarda yaşayabiliyordu. Stratejik Hava Komutanlığı'na bağlı on üs garnizon olarak belirlendi, FE Warren ana üs oldu ve Hava Kuvvetleri 1991 mali yılında ilk yedi tren için 2,16 milyar dolar talep etti.

Bir prototip araç Ekim 1990'da teslim edildi ve konuşlandırmanın 1992'de başlaması planlanmıştı. Soğuk Savaş önce sona erdi ve 1991'de program iptal edildi; hayatta kalan tek fırlatma aracı Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri Ulusal Müzesi'nde bulunmaktadır. Ocak 1993'te imzalanan START II anlaşması, Amerika Birleşik Devletleri'ni Peacekeeper'ı ortadan kaldırmaya taahhüt etti ve anlaşma hiçbir zaman yürürlüğe girmese de Hava Kuvvetleri yine de bunu yaptı. 19 Eylül 2005'te Papa One'daki bir ekip, hiçbirinin alarmda kalmadığını doğruladı.

2020 yılında 90. Füze Kanadı, LGM-35A Sentinel füzesine geçiş için seçildi ve FE Warren o zamandan beri bu konuda öncü konumda. İlk Minuteman III füze silosunun kurtarılabilecek parçalarının belirlenmesi amacıyla 2025 sonbaharında geçiş çalışmaları için teslim edildi; Wyoming'den gelen raporlar, Echo-10 Fırlatma Tesisinin hizmet dışı bırakılacak prototip olduğunu belirtiyor. İlk Sentinel kanat komuta merkezi üste inşa ediliyor, elektromanyetik darbelere karşı güçlendirilmiş durumda ve 2027 sonlarında faaliyete geçmesi bekleniyor.

Önderliğini yaptığı program sıkıntıda. Sentinel, Ocak 2024'te Nunn-McCurdy maliyet eşiğini aştı ve Temmuz ayında Pentagon'un satın alma şefi William LaPlante, başka bir alternatif olmadığı için devam etmesi gerektiğini onayladı: 140,9 milyar dolar, temel maliyetin yaklaşık üzerinde, yaklaşık 45,3 milyar dolar yeni para ve en az üç yıl daha gecikme. 2020'deki B kilometre taşında, yer segmentinin ön tasarım inceleme olgunluğuna ulaşmadığını söyledi.

Cheyenne civarında bu, fırlatma kontrol merkezlerinin sayısının 15'ten 8'e düşmesi, yaklaşık 2.000 mil fiber optik kablo döşenmesi ve eski siloların yeniden kullanılması yerine yeni siloların kazılması anlamına geliyor; bu da daha önce hiç füzesi olmayan çiftçilerden arazi satın alınması demek. Hükümet Hesap Verebilirlik Ofisi, Eylül 2025'te Hava Kuvvetlerinin, hizmetin en karmaşık projesi olarak adlandırdığı şey için bir geçiş risk yönetimi planına sahip olmadığını tespit etti. MH-139A Grey Wolf için 140,9 milyon dolarlık bir helikopter kompleksi Ağustos 2026'da açıldı.