İtalyan formasyon akrobasi gösterileri 1961'de başlamadı. 1920'lerin sonlarında, Udine yakınlarındaki Campoformido'da, Albay Rino Corso Fougier'in 1. Avcı Filosu'nu yönettiği ve savaş pilotlarının birlikte uçması gerektiği fikri üzerine bir okul kurduğu zaman başladı. En abartılı gösterilerinde, tek bir formasyonda yirmi uçak havada bulunuyordu. Rivolto, bu havaalanına birkaç dakikalık uçuş mesafesinde ve hava kuvvetleri her kanadın kendi gösteri ekibini çalıştırmasına izin vermeyi bırakmaya karar verdiğinde, yeni ulusal birimi kasıtlı olarak buraya, bu adresi miras alması için yerleştirdi.

Yerini aldığı takımlar iyiydi ve bir sorun teşkil ediyorlardı. 1950'ler boyunca 4. Aerobrigata'nın Cavallino Rampante'si önce Vampire, sonra Sabre uçaklarını, 5. Aerobrigata'nın Getti Tonanti'si F-84G'leri, 51. ve 2. Aerobrigata'nın Tigri Bianche ve Lancieri Neri'si Sabre'ları ve 6. Aerobrigata'nın Diavoli Rossi'si F-84F Thunderstreak'leri uçurdu. Beş kanat da bir gösteri takımının maliyetini, eğitim yükünü ve riskini üstleniyordu ve bunların hiçbiri ulusal takım olamazdı.

1 Mart 1961'de Rivolto'da 313° Gruppo Addestramento Acrobatico kuruldu ve Diavoli Rossi'ye liderlik etmiş olan Binbaşı Mario Squarcina'ya, beş uçaktan geriye kalanlardan bir ekip oluşturması söylendi. Ekip altı adet F-86E Sabre ile başladı. İlk halka açık gösteri, 1 Mayıs 1961'de Trento-Gardolo üzerinde dört artı bir formasyon halinde gerçekleştirildi ve Frecce Tricolori adı, dumanın izinden giderek verildi.

Öğrenmenin bedeli hemen kendini gösterdi. 3 Mayıs 1961'de, ilk gösteriden iki gün sonra, yeni ekibin iki uçağı Rivolto'daki eğitim sırasında çarpıştı ve bir pilot hayatını kaybetti. Üs hiçbir zaman müzelik bir yer olmadı: Mart'tan Ekim'e kadar aynı uçakların günde birkaç kez uçurulduğu aktif bir eğitim alanı ve altmış beş yıllık kaza kayıtları bunu yansıtıyor.

Frecce Tricolori, dokuz uçağı formasyon halinde ve birini de tek başına uçuruyor. Tek başına uçan Pony 10, ters taklalar, Schneider döngüleri, ters geçişler gibi zıt hareketler yaparken, dokuz uçak da sabit parçaları tutuyor ve gösterinin iki yarısı birbirini kesecek şekilde tasarlanmış. Bu konfigürasyon 1963'te belirlendi ve o zamandan beri değişmedi; bu da onu dünyanın herhangi bir hava kuvvetinin en büyük kalıcı gösteri formasyonu yapıyor; Guinness Dünya Rekorları 26 Mart 2023'te bunu tescilledi.

Çağrı işaretleri "Pony"dir ve bu, boyutla ilgili bir şaka değildir. Bu, 4. Filo'nun kullandığı ve Frecce'nin yerini aldığı beş filodan biri olan Cavallino Rampante'nin pilotu Francesco Baracca'nın şaha kalkmış atına bir göndermedir. Komutan Pony 0, filo lideri Pony 1 ve solist Pony 10 olarak uçar.

Takım üç uçakla taşındı. 1961'den 1963'e kadar altı adet F-86E Sabre; 1963-64 dönüşümünden 1981 sezonuna kadar İtalyan hafif avcı uçağının özel olarak modifiye edilmiş bir versiyonu olan Fiat G.91PAN; ve 1982'den günümüze kadar, daha sonra orta yaş standardına yükseltilen Aermacchi MB-339A/PAN. 12 Eylül 2024'te hava kuvvetleri Istrana'da halefin Leonardo M-346 olacağını duyurdu; daha küçük olan M-345'in büyük formasyon akrobasi için uygun olmadığı düşünüldüğü için bu uçak tercih edildi. Takım on uçaktan oluşmaya devam edecek.

Duman en başından beri oradaydı. Kaptan Angelo Luca Nardella, 1961'de egzoza boyalı mineral yağ veren ve tek bir uçaktan üç ulusal rengi de üretebilen bir sistem tasarladı. Akrobatik hareketler için kanat ucu tankları çıkarıldı ve yağ, hem duman sıvısı hem de yakıt taşıyan karışık kanat altı tanklarına aktarıldı. 1990'lardan beri kapanış figürü, genellikle müzik eşliğinde, yaklaşık beş kilometre uzunluğunda üç renkli bir bayrak çiziyor.

28 Ağustos 1988 Pazar günü saat 15:44 civarında, Renanya-Palatinate'deki Ramstein Amerikan hava üssünde, çeşitli kaynaklara göre 30.000 ile 300.000 arasında değişen bir kalabalığın önünde, Frecce Tricolori (Üç Renkli Hava Kuvvetleri) "kardioid" gösterisini sergiliyordu: İki gruba ayrılan dokuz uçak, gösteri hattı boyunca renkli dumanla bir kalp şekli çiziyor ve solist uçak, bu grupların buluştuğu noktadan, birkaç yüz metre yukarıdan geçiyordu.

Tek pilot Yarbay Ivo Nutarelli, olması gereken yere varamadı. Kurulum sırasında yük faktörü düştü, tırmanma yolu düzleşti, ters bölümü kısalttı ve izin verilenden daha dik ve hızlı bir şekilde alçaldı. Yaklaşık 33 metrede kuyruk kanadı, Yüzbaşı Giorgio Alessio tarafından kullanılan ikinci uçağın kokpitini parçaladı; saniyenin çok küçük bir bölümü sonra lider Yarbay Mario Naldini'ye çarptı. Alessio ve Naldini havada öldüler. Nutarelli'nin uçağı, yaklaşık 300 knot hızla bariyeri aşarak kalabalığın içine girdi ve yanan yakıt da onunla birlikte yayıldı. Naldini'nin uçağı, tıbbi tahliye helikopteri olarak hazır bekleyen UH-60'a bir kanadını fırlattı.

Olayda 31 seyirci anında hayatını kaybetti. Sonraki günlerde ve haftalarda 36 kişi daha yaralanmaları sonucu öldü – sıkça alıntılanan 67 rakamı buradan geliyor – ve üç İtalyan pilotla birlikte resmi toplam 70'tir; bu rakam, sayım 21 Kasım 1988'de resmen kapatıldığında kaydedilmiştir. 67 kişi arasında, 17 Eylül'de yanıklar nedeniyle ölen ABD Ordusu'ndan Yüzbaşı Kim Jon Strader da vardı. Olay günü yaklaşık 500 kişi yaralandı ve 336 kişi hastaneye kaldırıldı. Bazı Alman kaynakları ise doğmamış bir çocuğu da ekleyerek 71 rakamını veriyor.

İtalyan Hava Kuvvetleri soruşturma kurulu, insan faktörlerinin temel neden olduğunu tespit etti: hem manevrayı kurarken hem de düzeltmelerin zamanlamasını değerlendirirken pilotun yaptığı bir hata. Bu bulgudur ve bozulmamıştır. Naldini ve Nutarelli, 1980'deki Ustica felaketinin yaşandığı gece Itavia DC-9'un yakınında acil durum kodu veren TF-104G uçağını uçurdukları ve daha sonraki adli soruşturmada önemli tanıklar olarak kabul edildikleri için, kaza neredeyse kırk yıldır komplo teorilerine konu olmuştur. Hiçbir soruşturma iki olayı birbirine bağlayan kanıt bulamamıştır ve Ramstein bulgusu kendi başına geçerlidir.

Almanya ertesi gün akrobatik gösteri uçuşlarını durdurdu. Yasak tamamen geçerliydi ve üç yıl sürdü. Akrobatik gösteriler 1991'de geri döndüğünde, Avrupa genelinde artık doğal kabul edilen koşullar altında geri döndüler: zorunlu minimum yükseklik, gösteri hattı ile seyirciler arasında zorunlu mesafe, kalabalığın üzerinden uçulmaması veya kalabalığa doğru yönlendirilmemesi ve her rutinin o gün kararlaştırılmak yerine önceden onaylanması.

Alman kuralları çoğu ülkeden daha ileri gitti. Gösteriler güvenlik hattına paralel olarak yapılmalıydı; jetler için hat, kalabalıktan en az 230 metre, taktik gösteriler için ise 350 metre uzakta olmalıydı ve jetler için minimum gösteri yüksekliği 450 fitti. Yabancı askeri jet ekipleri, 2000 yılında ILA'da Patrouille de France'ın ortaya çıkmasına kadar Almanya'da tekrar gösteri yapmadı ve Ramstein'da insanların ölümüne neden olan manevra ailesi olan karmaşık formasyon kırılmaları, ILA 2012'ye kadar yasak kaldı.

Etki sadece Almanya ile sınırlı kalmadı. NATO, üye ülkelerden gösteri manevralarını gözden geçirmelerini istedi ve ittifakın hava gösterisi güvenlik standardı olan STANAG 3533'ü revize etti. Karşıt veya çapraz manevraların asla seyirci hattına yönelik olmaması ve çapraz geçiş noktasının ondan uzaklaştırılması gerektiği ilkesi, artık İngiliz, Fransız ve İtalyan gösteri düzenlemelerinde standart uygulama haline geldi. Basit özet rahatsız edici ama doğru: Mevcut kurallar, o insanların ölümüne neden olan manevrayı yasaklayacaktı.

Bu felaket, Alman acil tıp sistemini de yeniden şekillendirdi. Alman ve müttefik kurtarma ekipleri arasındaki uyumsuz infüzyon ekipmanları, uluslararası Luer standardının benimsenmesine yol açtı; hastaları tedavi etmek yerine kitlesel yaralanmalara müdahale eden kıdemli bir doktor olan Leitender Notarzt'ın rolü oluşturuldu; ve günümüzün kriz müdahale ekiplerinin atası olan ilk Alman mağdur destek grubu kuruldu. Ramstein, Almanya'da en az bu nedenlerle de uçak kadar hatırlanıyor.

Rivolto, aslında bir uçan kanat olmayan 2° Stormo "Mario D'Agostini"nin karargahıdır. 2° Stormo, 25 Aralık 1925'te Torino'da kurulan bir avcı birliği olarak başladı, Afrika'da savaştı, Treviso-Sant'Angelo'dan F-104G'ler ve 1990'larda AMX'ler uçurdu, 1994'te Rivolto'ya taşındı, 2002'de uçaklarını bıraktı ve karadan havaya füze rolüne geçti; 313° Gruppo 1 Temmuz 2007'de özerk statüsüne geri döndü. Hava kuvvetlerinin kara tabanlı hava savunması için ulusal referans noktasıdır.

Füze Grubu, Aspide füzeleriyle donatılmış Spada 2000 nokta savunma sistemini işletmekte ve 80. Operasyonel Kontrol Grubu mürettebatını eğitmektedir. Bataryalar seyahat etmektedir: 2001'de Cenova'daki G8 zirvesini, 2005'te II. John Paul'ün cenaze törenini desteklemişler ve 2011'deki Libya krizi sırasında kısa sürede Trapani-Birgi'ye bir batarya gönderilmişlerdir. Rivolto'da konuşlanmış son hızlı jet filosu olan 14. Grup, AMX uçaklarıyla birlikte 2004 yılında buradan ayrılmıştır.

Bu üs, diğer birçok askeri havaalanına kıyasla İtalyan takviminde de önemli bir yere sahip. Rivolto, 1960'lardan beri ekibin yıldönümü hava gösterilerine ev sahipliği yapıyor; 18 ve 19 Eylül 2021'deki altmışıncı yıl dönümü, Avrupa'nın gösteri ekiplerinin çoğunu Friuli'ye getirdi. Ve 2020 baharında, ülke kapalıyken, Frecce, Giro d'Italia'yı gerçekleştirdi: 25-29 Mayıs tarihleri arasında beş gün boyunca yirmi bölgesel başkentin tamamının üzerinden uçtu, Codogno ve Milano'dan başlayıp 2 Haziran'da Roma üzerinde sona erdi.