341. Füze Kanadı, Montana'nın kuzey-orta kesiminde yaklaşık 13.800 mil karelik bir alana yayılmış 150 Minuteman III fırlatma tesisi ve 15 füze alarm tesisini yönetiyor; Hava Kuvvetleri burayı ülkenin en büyük kıtalararası balistik füze kompleksi olarak tanımlıyor. 10., 12. ve 490. olmak üzere üç filonun her birinde beş alarm tesisi ve 50 füze silosu bulunuyor. Kanatta yaklaşık 4.000 kişi görev yapıyor; bunların 3.300'den fazlası aktif görevli, yaklaşık 600'ü ise sivil personel.

Alan eskiden çok daha büyüktü. Dördüncü bir filo olan 564. Filo, Hava Kuvvetlerinin kurduğu yirminci ve son Minuteman filosu olarak 1 Nisan 1966'da faaliyete geçti ve bununla birlikte kompleks 23.500 mil kareden fazla bir alana yayıldı. Bu rakam eski kaynaklarda belirtilen rakamdır ve 1967 ile 2008 yılları için doğrudur. 2006 Dört Yıllık Savunma Gözden Geçirme Raporu, konuşlandırılmış Minuteman III gücünü 500 füzeden 450'ye düşürdü ve 564. Filo'nun elli füzesi 12 Temmuz 2007'den itibaren hizmet dışı kaldı.

Her uçuş, üst kısımdaki destek binasının altına gömülmüş, iki subaydan oluşan bir ekip tarafından 24 saat boyunca gözetim altında tutulan, güçlendirilmiş bir kapsülden ve çevresindeki tarım arazisine dağılmış on silodan oluşur. Bakım ekipleri, tesis yöneticileri ve güvenlik konvoyları bunlara karayoluyla ulaşır ve günün ritmini füzeler değil, sürüş mesafeleri belirler. İşte bu yüzden pisti olmayan bir üs, helikopter filosunu barındırır.

Malmstrom, 17 Aralık 1959'da ilk Minuteman fırlatma üssü olarak seçildi ve 341. Stratejik Füze Kanadı, 15 Temmuz 1961'de Stratejik Hava Komutanlığı'nın ilk Minuteman kanadı olarak faaliyete geçti. Alpha Filosu'nun fırlatma kontrol merkezi ve silolarının inşasına 16 Mart 1961'de başlandı. İlk füze 23 Temmuz 1962'de demiryoluyla üsse ulaştı ve 27 Temmuz'da Alpha-09 fırlatma tesisine indirildi. Alpha Filosu, Küba krizi ortasında, 24 Ekim 1962'de kanada devredildi.

Bundan sonra yaşananlar, üssün belirleyici öyküsüdür ve genellikle yüzeysel olarak anlatılır. Mürettebatın tamamlanmış, sertifikalı bir silah sistemi yoktu. Hava Kuvvetleri'nin 1. Kanat kronolojisi, Ekim 1962'de konuşlandırılan füzelerin "gerçek alarm durumundan ziyade acil muharebe durumuna daha yakın" bir pozisyonda olduğunu kaydeder. Bu duruma ulaşan ilk füze Alpha-06'daki füzeydi. Monarch'taki Montana işaretçisi ve kanat tarihçeleri bunu 26 Ekim 1962 olarak tarihlendirirken; Hava Kuvvetleri kronolojisi ve Hava Kuvvetleri Füzeciler Birliği, uçuşu 27 Ekim'de alarma geçirdiğini belirtir.

Resmi dönüm noktaları daha sonra geldi. Model A Minuteman I'in ilk iki uçuşu 11 Aralık 1962'ye kadar operasyonel ilan edilmedi, 10. Stratejik Füze Filosu 28 Şubat 1963'te tam operasyonel statüye ulaştı ve 150 füzelik kanadın tamamı 3 Temmuz 1963'te Stratejik Hava Komutanlığı'na devredildi. Dürüst versiyon ise, krizin doruk noktasında eksik, elle oluşturulmuş bir kapasitenin ortaya çıktığı ve evrak işlerinin aylar sonra tamamlandığıdır.

Great Falls Ordu Hava Üssü'nün (kasabanın üzerindeki tepede bulunan Gore Field'dan ayırt etmek için yerel olarak sadece East Base olarak bilinir) inşaatına 8 Haziran 1942'de başlandı ve ilk B-17 Flying Fortress o yılın 30 Kasım'ında iniş yaptı. Kasım 1942 ile Ekim 1943 arasında dört bombardıman grubu burada eğitim gördü ve Cut Bank, Glasgow ve Lewistown'daki uydu alanlarını kullandı. Ancak Great Falls'ı savaş için önemli kılan iş bombardıman uçağı eğitimi değildi.

Great Falls, Alaska-Sibirya ödünç verme feribot hattının güney terminali haline geldi. Gore Field'deki 7. Feribot Grubu'na bu hattı organize etme görevi verildi; Güney Kaliforniya ve başka yerlerde üretilen uçaklar Montana'ya, oradan da Kuzeybatı Aşama Rotası boyunca Kanada üzerinden kuzeye, Fairbanks'teki Ladd Field'e uçuruldu. Orada Sovyet kabul müfettişleri her uçağı kontrol etti ve Sovyet pilotlar uçağı teslim alıp Bering Boğazı üzerinden uçurdu. Bu nedenle herkesin bahsettiği sayı, Montana'dan kalkış sayısını değil, Fairbanks'teki teslimat sayısını ifade etmektedir.

Yaklaşık 21 ay boyunca, bu rota üzerinden Sovyetlere 7.983 uçak teslim edildi ve bunların 133'ü hava koşulları veya pilot hatası nedeniyle kaybedildi. Malmstrom üssünün tarihçesi, 1942 ile 1945 yılları arasında Great Falls üzerinden işlenen uçak sayısını yaklaşık 8.000 olarak belirtiyor; bu sayı, boru hattının diğer ucundaki trafikle aynı. Uçakların çoğu Bell P-39 Airacobra ve P-63 Kingcobra, Douglas A-20 Havoc ve North American B-25 Mitchell'di.

Belgelenmiş temel bilgiler kısa ve tartışmasızdır. 341. Stratejik Füze Kanadı biriminin tarihçesine göre, 16 Mart 1967'de saat 08:45'te Echo Flight'taki tüm tesisler, Sesli Raporlama Sinyal Tertibatı'nın 9 ve 12 numaralı kanallarında "gitme" uyarısı vererek kapanmıştır. On adet Minuteman füzesi kısa süre içinde stratejik alarm durumunu kaybetmiştir. Yaklaşık bir gün içinde tekrar çalışır duruma getirilmişlerdir. Boeing ve Ogden Hava Malzeme Bölgesi, fırlatma kontrol tesisinde bir gürültü darbesinin oluşup oluşmadığını araştırmak için bir mühendislik soruşturması yürütmüştür.

Bu soruşturmada hassasiyet büyük önem taşıyor. Gizliliği kaldırılmış mühendislik analizi, bir tür elektriksel gürültü darbesinin uçuşu durdurduğunu ve bunun nükleer patlamadan kaynaklanan elektromanyetik darbeye benzer özellikler taşıdığını, ayrıca yönlendirme ve kontrol sistemindeki mantık kuplörünün buna karşı en savunmasız bileşen olduğunu belirledi. Darbenin nereden geldiğini tespit edemedi. Hava Kuvvetleri raporu ayrıca, arıza anında Echo Uçuşu çevresinde tanımlanamayan uçan cisimler olduğuna dair söylentilerin "çürütüldüğünü" açıkça belirtti.

Öte yandan, emekli bir subay olan Robert Salas, 1990'ların ortalarından beri güvenlik polisinin füze alarm tesisinin üzerinde bir cisim gördüğünü, füzelerin alarm durumunun sona ermesinden dakikalar önce bildirdiğini iddia ediyor ve kendi deneyimini de Mart 1967'nin sonlarında Oscar Uçuş Üssü'nde yaşadığını belirtiyor. Bu iddia bir anlatım olup, kayıt niteliğinde değildir: eski mürettebat komutanı bir UFO olayını hatırlamadığını söylemiş, birim kayıtlarında Oscar Uçuş Üssü'nde bu olayı doğrulayan herhangi bir kapatma kaydı bulunmamış ve anlatımının tarihi ve yeri yıllar içinde değişmiştir.

Üçüncü bir katman ise Haziran 2025'te Wall Street Journal'ın, Pentagon'un 1960'lardaki Minuteman füze sisteminin kapanmasını bir elektromanyetik darbe simülatörü testine bağladığını bildirmesiyle ortaya çıktı. Araştırmacılar, 1967'de bu tür taşınabilir bir EMP simülatörünün mevcut olduğuna dair herhangi bir belge bulunmadığını belirterek itirazda bulundular. Burada üç şey yan yana duruyor: gerçek, belgelenmiş bir teknik arıza; hiçbir zaman doğrulanmamış bir görgü tanığı iddiası; ve kendisi de tartışmalı olan geç bir resmi atıf. Bunlar birleştirilmemelidir.

Ocak 2014'te, ilgisiz bir uyuşturucu soruşturması, Malmstrom fırlatma subaylarının aylık yeterlilik testlerinin cevaplarını birbirlerine ilettikleri kısa mesajları ortaya çıkardı. Bu testler, subayların teyakkuzda kalma yetkinliklerini belgelendiriyordu. Suçlanan subay sayısı iki hafta içinde 34'ten 92'ye çıktı. Hava Kuvvetleri Küresel Saldırı Komutanlığı'nın 26 Mart 2014'teki raporuna göre, yaklaşık 100 subay hakkında soruşturma yürütülmüş, 91'ine disiplin cezası verilmiş ve dokuz subayın hakkındaki iddialar asılsız bulunarak görevlerine geri dönmüştü.

Modern füze kuvvetleri tarihinde en geniş kapsamlı sonuçları liderlikte gösterdi. 341. Füze Kanadı Komutanı Albay Robert Stanley istifa etti. 341. Harekat Grubu Komutanı Albay Mark Schuler, grup komutan yardımcısı, 10., 12. ve 490. Füze Filolarının komutanları, 341. Harekat Destek Filosunun komutanı, iki harekat direktörü ve bir standardizasyon ve değerlendirme subayı görevden alındı. Hiçbiri hile yapmakla suçlanmadı.

Yayınlanan davranış dökümünü dikkatlice okumakta fayda var, çünkü toplamlar tam olarak eşleşmiyor. Hava Kuvvetleri Küresel Saldırı Komutanlığı, 79 subayı kategorilere ayırarak listeledi: 15'i materyal gönderen, alan ve talep eden, 13'ü gönderen ve alan, dördü sadece gönderen, dokuzu talep eden ve alan, 30'u sadece alan, üçü talep eden ancak almayan ve beşi de durumu bilip bildirmeyen. Aynı zamanda verilen genel disiplin cezası sayısı ise 91'di. Ekim 2014'te Hava Kuvvetleri, 15 subay hakkında zorunlu görevden uzaklaştırma işlemlerine başladı.

Tepki, cezalandırmanın ötesine geçti. Hava Kuvvetleri Sekreteri Deborah Lee James, skandalı kuvvetin fiziksel durumuyla ilişkilendirerek, 2014 mali yılında fırlatma kontrol merkezi yenilemesi ve altyapı onarımları için 19 milyon dolar, Yirminci Hava Kuvveti tarafından da yaşam kalitesi için 3 milyon dolar daha kaynak ayırdı. Bunu takip eden Kuvvet Geliştirme Programı, mürettebatın hileye yol açtığını söylediği mükemmel test puanlarına verilen sağlıksız öneme yönelikti.

Pisti olmayan bir üssün yine de uçaklara ihtiyacı var, çünkü füze sahası sadece karayoluyla denetlenemeyecek kadar büyük. 40. Helikopter Filosu, 1 Mayıs 1993'ten beri Malmstrom'da bulunuyor ve 1970'lerin başından beri Hava Kuvvetleri füze hizmetinde kullanılan UH-1N Twin Huey tipi helikopterleri uçuruyor: konvoy refakati, güvenlik müdahalesi, acil durum tahliyesi ve arama kurtarma. 8 Ağustos 1997'de burada yeniden faaliyete geçen yaklaşık 240 ağır inşaat mühendisinden oluşan 819. RED HORSE Filosu, üssün diğer önemli kiracısıdır.

Huey'nin yerine geçecek olan helikopter Malmstrom'a ilk ulaşan oldu. İlk seri üretim MH-139A Grey Wolf, 5 Ağustos 2024'te teslim edildi. Bu model, UH-1N'den yaklaşık daha hızlı, iki kat daha fazla asker taşıyabiliyor ve daha iyi savunma sistemlerine ve menzile sahip. İlk operasyonel yetenek, 10 Ağustos 2026'da Malmstrom'da ilan edildi ve 31 Ağustos 2026'da Hava Kuvvetleri Küresel Saldırı Komutanlığı tarafından duyuruldu.

Sırada füzeler var. LGM-35A Sentinel füzeleri, üç kıtalararası balistik füze kanadının tamamında Minuteman III füzelerinin yerini birebir alacak ve programın kendi maliyet aşımı sonrasında Hava Kuvvetleri, 55 yıllık eski siloları yenilemek yerine mevcut füze sahası arazisine yeni silolar inşa etmeye karar verdi. Malmstrom için bu, 1961'den beri yerde bulunan Alpha-06 nesli fırlatma tesislerinin sınırlı bir süre içinde kullanılacağı anlamına geliyor, ancak 341. Füze Kanadı için henüz bir dönüşüm tarihi yayınlanmadı.