Müttefikler Kasım 1942'de Fas ve Cezayir'e çıkarma yaptığında, Almanya Tunus'a asker ve uçak sevk etti ve deniz limanı ve havaalanlarıyla Bizerte, Mihver devletlerinin köprübaşının önemli bir parçası haline geldi. İngilizce Wikipedia, Sidi Ahmed'i 16 Kasım 1942'ye kadar Alman hava üssü olarak tanımlıyor; bu tarihte Tunus harekatının ilk hava saldırılarından birinde Amerikalılar tarafından bombalandı.

Wikipedia'nın Theodore Van Kirk biyografisinde, pilot Paul Tibbets ve bombardımancı Tom Ferebee'nin de aralarında bulunduğu 97. Bombardıman Grubu'nun B-17 Red Gremlin uçağındaki mürettebatının, o sürpriz saldırıda gruplarına liderlik ettiği belirtiliyor. Üç adam, 6 Ağustos 1945'te Hiroşima üzerinde Enola Gay uçağıyla tekrar birlikte uçtu. Bu bilgilerin hiçbiri 97. Bombardıman Grubu'nun kendi kayıtlarıyla karşılaştırılmadı.

Mayıs 1943'te Tunus'taki Mihver devletlerinin teslim olmasının ardından, alan ABD On İkinci Hava Kuvvetleri'ne Bizerte Havaalanı olarak geçti. Wikipedia'ya göre, alanda bir hava deposu bulunuyordu ve 2-9 Aralık 1943 tarihleri arasında İtalya'ya giden 2. Bombardıman Grubu'na ait B-17 uçakları burada konuşlanmıştı.

Tunus 1956'da bağımsızlığını kazandı, ancak Fransa Bizerte'deki stratejik üssünü, Sidi Ahmed havaalanı da dahil olmak üzere, elinde tuttu. Fransız Vikipedisi'ne göre, 20 Mayıs 1961'de Fransa, Sidi Ahmed pistini uzatma çalışmaları başlatacağını duyurdu; Tunus ise bu uzatmanın Tunus topraklarına 1,5 metre tecavüz ettiğini ve statükoyu bozduğunu söyledi. Temmuz ayında Tunus üssü abluka altına aldı, uçakların bölgeye girişini yasakladı ve pistin karşısına toplar, çevresindeki tepelere de havan topları yerleştirdi.

19 Temmuz 1961'de Sidi Abdallah cephaneliğinde ve Sidi Ahmed hava üssünde çatışmalar çıktı. Fransızca Vikipedi'ye göre, top mermileri atölyeleri ve hangarları hasara uğrattı ve yedi uçağa (beş Martinet ve iki Morane 500) kısmi hasar verdi; iki Aquilon jeti Tunus mevzilerini taradı ve iki deniz piyade paraşüt alayı Noratlas nakliye uçaklarıyla bölgeye getirildi. İngilizce Vikipedi ise, paraşütçüler inerken Tunus birliklerinin nakliye uçaklarına ateş açtığını belirtiyor.

Kayıp sayıları hala tartışmalı. Tunus'un resmi verilerine göre ölü sayısı 630, yaralı sayısı ise 1.555; Fransızca Vikipedi'de kaynağa bağlı olarak Tunuslu ölü sayısı 632 ile 5.000'in üzerinde tahmin ediliyor ve Fransız kayıpları 20 ila 27 ölü ve yaklaşık 100 yaralı olarak belirtiliyor (İngilizce Vikipedi: 24 Fransız ölü). 15 Ekim 1963'te, Fransız Bizerte stratejik üssünün son komutanı Tuğamiral Vivier, günün son emrini imzaladı ve üs Tunus'a geçti.

Tunus'un ilk süpersonik savaş uçakları, sekiz F-5E ve dört F-5F, 1984-85 yıllarında geldi; bunu 1989'da eski ABD Hava Kuvvetleri'ne ait beş F-5E izledi. defenceWeb, 2015 yılında bu uçakların Bizerte-Sidi Ahmed'deki 15. Filo tarafından hava kuvvetlerinin ana hava savunma uçağı olarak kullanıldığını, en az iki F-5E ve bir F-5F'nin hizmet dışı bırakıldığını ve Northrop Grumman'ın 16 Eylül 2015'te 12 uçak için LN-260 navigasyon sistemi de dahil olmak üzere Blok 1 aviyonik yükseltmeleri için 2,458 milyon $ tutarında bir sözleşme kazandığını ve bu çalışmanın 2018 sonuna kadar tamamlanması gerektiğini bildirmişti.

Kırk yıllık bir savaş uçağını deniz üzerinde uçurmak risk taşır. 17 Ekim 2018'de, Bizerte açıklarında yapılan bir tatbikat sırasında bir F-5 radardan kayboldu; Kapitalis, Savunma Bakanlığı'ndan alıntı yaparak, pilotun fırlatma koltuğunu kullanarak kurtulduğunu, kötü hava koşullarına rağmen bir cankurtaran botunda hayatta kaldığını ve İtalyan yetkililerin arama çalışmalarına yardımcı olmasıyla Sidi Ahmed'e getirildiğini bildirdi.

2021 yılından bu yana Amerika Birleşik Devletleri, Tunus'a fazlalık C-130H Hercules uçaklarını Savunma Fazlası Malzeme olarak verdi ve son ikisi, Milli Savunma Bakanı Halid Sehili, Hava Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı General Muhammed Hajjem ve ABD yetkililerinin katıldığı törenlerle Sidi Ahmed'de teslim edildi: 18 Kasım 2024'te (değeri 1,4 milyon TGN olan bir uçak) ve 13 Ocak 2026'da. Bakanlık, uçakların hava taşımacılığı, acil müdahale, insani yardım çalışmaları ve gerektiğinde BM barış gücü görevlerinde kullanılacağını belirtti.

Üssün helikopterleri daha uzak bölgelere de gitti. DefenceWeb'in 2021'de bildirdiğine göre, Bizerte/Sidi Ahmed'deki 32. Filo'ya ait üç silahlı AB205A ve 130 kişilik bir havacılık birliği, Tunus'un Orta Afrika Cumhuriyeti'ndeki BM misyonuna ilk katkısı olan MINUSCA için Bangui'ye konuşlandırıldı.

Amerikan-Libya ilişkisinin daha az bilinen bir yönü de var. 2016'da ABD yetkilileri, silahsız gözetleme dronlarının Tunus'taki bir hava üssünden Libya'ya uçtuğunu bildirdi; İngilizce Wikipedia, Washington Post'a atıfta bulunarak Sidi Ahmed'in adını veriyor. Cumhurbaşkanı Essebsi, uçuşların Tunus'un talebi üzerine yapıldığını doğruladı ancak ülkede bir ABD üssü olduğunu reddetti. Her iki hükümet de üssün adını kamuoyuna açıklamadı.