El-Vatiya, Libya'nın Fransa ve Sovyetler Birliği'nden yüzlerce savaş uçağı satın aldığı ve bunları güvenli bir yerde saklamaya ihtiyaç duyduğu Kaddafi döneminin bir ürünüydü. İngilizce Wikipedia, üssün 43 adet güçlendirilmiş uçak sığınağından ve her biri 3200 metre uzunluğunda, yaklaşık 77 metre yükseklikte bulunan iki paralel asfalt pistten oluştuğunu belirtiyor. Kontrol edilen kaynaklar, üssün ne zaman ve kim tarafından inşa edildiğini belirtmiyor; bu, tahmin etmek yerine burada açık bırakılmıştır.

Alternatif adı olan Okba (Uqba) ibn Nafi, yedinci yüzyılda İslam'ı Kuzey Afrika'ya yayan Arap generali onurlandırmaktadır. Bu isim kafa karışıklığına yol açmaktadır: Amerikalılar 1970'te Trablus'taki Wheelus Hava Üssü'nden ayrıldıktan sonra, Libya Arap Cumhuriyeti Hava Kuvvetleri bu üssün adını da Okba Ben Nafi olarak değiştirmiş ve bugün Mitiga havaalanı olarak bilinmektedir. Bu nedenle "Okba ibn Nafi"den bahseden raporlar bağlam içinde okunmalıdır.

Şubat 2011'deki ayaklanma savaşa dönüşüp NATO, BM'nin 1973 sayılı kararıyla belirlenen uçuşa yasak bölgeyi uygulamaya koyduğunda, İngilizce Wikipedia'nın ifadesiyle El-Vatiye "tamamen yok olmaktan kurtuldu". Saldırılar birkaç mühimmat deposunu ve üç sığınağı vurdu, son operasyonel Mirage F1BD eğitim uçağını ve iki Su-22M3 bombardıman uçağını imha etti. Sığınakların içinde bulunan diğer ekipmanlar - Su-22'ler, Mi-25 helikopterleri ve bir sayıma göre 21'e kadar Mirage F1ED - zaten hizmetten çekilmişti.

9 Ağustos 2014'te, Libya doğuda Onur Operasyonu koalisyonu ile Trablus'taki Libya Şafak İttifakı arasında bölünmüşken, LNA yanlısı güçler El-Vatiya'yı ele geçirdi. İngilizce Wikipedia'da bulunanlar şöyle sıralanıyor: 10 ila 12 adet hizmet dışı bırakılmış Su-22, birkaç Mi-25 saldırı helikopteri ve muhtemelen 21'e kadar emekli Mirage F1ED. Bu depoyu kaybetmenin, Trablus yanlısı hava kuvvetlerinin ana yedek parça kaynağını kaybetmesine neden olduğu belirtiliyor.

Yeni sahipler, hurda halindeki uçaklardan bazılarını tekrar uçurmak için çalışmalara başladı. Fransız havacılık tarihçisi Arnaud Delalande, 3 Aralık 2015'te AeroHisto blogunda, 402 seri numaralı bir Mirage F1AD'nin Al-Watiya'da diğer uçak gövdelerinden parçalar kullanılarak yeniden inşa edildiğini ve iki kişilik bir Su-22UM3K'nın da tekrar hizmete sokulduğunu bildirdi; sığınaklarda NATO'dan kurtulan on ila on iki Su-22M saydığını belirtti. Bu anlatım, resmi açıklamalara değil, fotoğraflara dayanmaktadır ve burada kendisine atfedilmiştir.

Haftar 4 Nisan 2019'da Trablus'a saldırısını başlattığında, El-Vatiye, LNA'nın başkente en yakın jet üssüydü. Anadolu Ajansı, 8 Nisan'da BM tarafından tanınan Ulusal Mutabakat Hükümeti'ne ait uçakların üssü vurduğunu bildirdi; aynı gün Haftar'ın uçakları Mitiga'daki pisti bombaladı ve El Cezire yolcuların tahliye edildiğini bildirdi. İngilizce Wikipedia, Mitiga'yı vuran LNA jetlerinin El-Vatiya'dan kalkan MiG-21'ler olduğunu söylüyor. Wikipedia'nın belirttiğine göre, Haziran 2019'da oradaki pistte bir Su-22'yi imha ettiklerine dair Ulusal Mutabakat Hükümeti iddiaları hiçbir zaman bağımsız olarak doğrulanmadı.

2020 baharına gelindiğinde, Türk insansız hava araçları ve hava savunma sistemleri Batı Libya üzerindeki dengeyi değiştirmişti. Trablus güçleri Nisan ortasında El-Vatiye'yi kuşattı; İngilizce Wikipedia'ya göre, LNA'nın karşı saldırısı üssün hemen kuzeyindeki El-Akrabiya kasabasını ele geçirdi. 5 Mayıs'ta GNA, Barış Fırtınası Operasyonu kapsamında yeni bir taarruz başlattı ve Anadolu Ajansı tarafından Muhammed Kununu olarak adlandırılan askeri sözcüsü, önceki sabahtan bu yana üsse karşı 24 hava operasyonu düzenlendiğini, Grad füze rampalarının ve mühimmat araçlarının imha edildiğini söyledi. LNA'nın kendi kayıplarına ilişkin rakamlar yayınlanmadı.

18 Mayıs 2020'de Ulusal Mutabakat Hükümeti (GNA), üssü ele geçirdiğini duyurdu. Öfke Yanardağı operasyonunun sözcüsü Mustafa el-Majaei, Libyan Express'e Haftar güçlerinin "bu sabah El-Vatiye hava üssünden kaçtığını" söyledi; El Cezire muhabiri ise burayı Libya Ulusal Ordusu'nun (LNA) batı Libya'daki son kalesi olarak nitelendirdi ve güç dengesini değiştireceğini belirtti. Geride bırakılan ekipmanlar arasında, Libyan Express'in GNA kaynaklarına dayanarak BAE'nin LNA'ya tedarik ettiğini söylediği Rus yapımı bir Pantsir-S1 hava savunma sistemi de bulunuyordu.

Pantsir'in bir sonraki hayatı olduğu ortaya çıktı. Ocak 2021'de The Times gazetesi ve The War Zone haber sitesi, ABD Hava Kuvvetleri'ne ait bir C-17 uçağının Haziran 2020'de Zuwara havaalanından sistemi alıp inceleme için Almanya'daki Ramstein'e götürdüğünü bildirdi. Bir Rus yetkilinin, Moskova'nın bu durumdan haberdar olduğunu ancak sistemin istihbarat açısından sınırlı bir değere sahip olduğunu söylediği aktarıldı. Ne BAE ne de LNA bu teslimatı doğrulamadı.

Haftalar içinde Türkiye, El-Vatiye'ye hava savunma teçhizatı konuşlandırdı. El Arabiya, Temmuz 2020'de bir Türk kaynağına atıfta bulunarak, Ankara'nın Libya'da El-Vatiye de dahil olmak üzere iki askeri üs kurmak için Ulusal Mutabakat Hükümeti (GNA) ile görüşmelerde bulunduğunu; Türk Savunma Bakanı Hulusi Akar'ın 3 ve 4 Temmuz'da Trablus'ta olduğunu bildirmişti.

O gece kimliği belirsiz uçaklar üssü bombaladı. Middle East Eye, MIM-23 Hawk füze sistemlerinin vurulduğunu bildirdi ve bir Türk yetkilinin şu sözlerini aktardı: "Bunu kim yaptıysa büyük bir hata yaptı. Cezası verilecek." İkinci bir Türk yetkili ise jetlerin muhtemelen Birleşik Arap Emirlikleri'ne ait Mirage uçakları olduğunu söyledi ve Libya Ulusal Mutabakat Hükümeti'ne (GNA) yakın kaynaklar, uçakların Mısır'daki bir üsten kalktığını öne sürdü. LNA'ya bağlı bir askeri kaynak Al Arabiya'ya saldırıların "bilinmeyen uçaklar" tarafından gerçekleştirildiğini söyledi; bir Türk askeri kaynağı maddi kayıpları doğruladı ancak can kaybı rakamı vermedi ve Middle East Eye'a insan kaybı olmadığı bildirildi.

İngilizce Wikipedia, bir KORAL elektronik savaş sisteminin imha edildiğini ve Türkiye'nin daha sonra garnizonunun önemli bir bölümünü geri çektiğini ekliyor; bu bilgi, LNA yetkilileri ve yerel kaynaklar tarafından Al Arabiya'ya bildirildi. Baskını hiçbir hükümet üstlenmedi. Kontrol edilen kaynaklarda Birleşik Arap Emirlikleri'nin olaya karışmadığı doğrulandı ve olayın sorumluluğu, haberlerde de belirtildiği gibi, Türk ve GNA tarafının şüphesi olarak kaldı.