Fort Crook, 1894 ile 1896 yılları arasında Omaha'nın on mil güneyinde kuruldu ve Tümgeneral George Crook'un adını aldı. Havaalanı ise farklı bir isim aldı. Omaha doğumlu, Yale mezunu ve Kanada'daki Kraliyet Hava Kuvvetleri aracılığıyla savaşa katılan ve Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin 56. Filosu'nda görev yapan ilk Amerikalı değişim subayı olan Birinci Teğmen Jarvis Jenness Offutt, 13 Ağustos 1918'de Fransa'da bir SE5 uçağının düşmesi sonucu hayatını kaybetti. Omaha'nın savaşta kaybettiği ilk hava aracı oldu.

Douglas County Yedek Subaylar Birliği, sahanın onun adını taşıması için çaba gösterdi. 6 Mayıs 1924'te Offutt Sahası olarak adlandırıldı ve dört gün sonra, 10 Mayıs'ta, annesi Bertha ve kardeşi Casper'ın on dokuz uçağın üzerinden geçişini izlemesiyle açılışı yapıldı. Sonraki beş yıl boyunca hava postası bu sahada taşındıktan sonra, rota 1930'da Omaha Belediye Havaalanı'na taşındı. Savaş başlamamış olsaydı, hikayenin tamamı bu kadar olabilirdi.

Glenn L. Martin Şirketi, Mart ve Ekim 1941 arasında sahanın yanına bir bombardıman uçağı fabrikası inşa etti. Sadece montaj binasının maliyeti 10.775.395 sterlindi ve yaklaşık 1,2 milyon metrekarelik bir alanı kaplıyordu; ayrıca iki mil uzunluğunda pist ve altı hangar da bulunuyordu. Üretim Ocak 1942'de başladı ve o yılın 8 Haziran'ında tam kapasiteye ulaştı. Martin-Nebraska, ayda elliden fazla olmak üzere 1.585 adet B-26 Marauder ve 1944'ten itibaren B-29 Superfortress üretti.

Kaç tane B-29 üretildiği gerçekten belirsiz. Offutt'un kendi tarih bilgi sayfasında 531, Amerikan Tarihi Binalar Araştırması belgelerinde 515 ve üssün web sitesindeki bir makalede 402 deniyor. Şüphe götürmeyen şey ise hangilerinin üretildiği. Silverplate atom programı için burada yirmi uçak üretildi ve modifiye edildi; bunlar arasında Enola Gay (B-29-45-MO, seri numarası 44-86292) ve Bockscar (B-29-36-MO, seri numarası 44-27297) da bulunuyordu. Üretim 8 Eylül 1945'te sona erdi.

Stratejik Hava Komutanlığı, karargâhını 9 Kasım 1948'de gece yarısı 00:01'de Offutt'a taşıdı. Bunun nedeni coğrafi konum ve miras idi: zaten inşa edilmiş bir tesis, pistler ve hangarlar, ülkenin ortasında ve Sovyet bombardıman uçaklarının kolayca ulaşamayacağı bir yerde bulunması. 1957'de komutanlık 500 numaralı binaya taşındı ve altına, o zamanlar Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en sıkı korunan odalardan biri olan bir komuta merkezi inşa edildi.

Orijinal üs, yerin üç kat altında, duvarları ve taban katı iki fit kalınlığında, ara katları on inç ve çatısı 24 ila 42 inç arasında olan bir yapıydı. En yoğun dönemde yaklaşık bin kişi orada çalışıyordu ve 800 kişiyi iki hafta boyunca hayatta tutacak şekilde donatılmıştı. İki fit kalınlığında betonarme duvarlarla çevrili, sekiz fit genişliğindeki rampalı tüneller, üssü yüzeye bağlıyordu. Buradan SAC, 24 Ekim 1962'de DEFCON 2 seviyesine geçti.

O alarm durumunun zirvesinde, SAC 1.479 bombardıman uçağı, 1.003 tanker uçağı ve 182 balistik füze hazırda tutuyordu. Elektromanyetik darbe korumasına sahip, iki katlı, 16.000 metrekarelik ikinci nesil bir komuta merkezi Mart 1989'da açıldı. Stratejik Hava Komutanlığı 1 Haziran 1992'de devre dışı bırakıldığında, yerini Offutt'ta bulunan ve dünya çapında yaklaşık 200 noktaya bağlı, iki katlı, 14.000 metrekarelik bir komuta merkezinden çalışan Birleşik Devletler Stratejik Komutanlığı aldı.

55. Stratejik Keşif Kanadı, 16 Ağustos 1966'da Offutt'a geldi ve o zamandan beri hiç ayrılmadı. 1 Eylül 1991'de sadece 55. Kanat adını aldı. Bugün altı grup, 31 filo ve yaklaşık 7.800 personeliyle, yedi farklı tipte on üç modelde yaklaşık 46 uçağa sahip. Hava Kuvvetleri'nin çevresel değerlendirmesine göre, Hava Muharebe Komutanlığı'ndaki en büyük ve Hava Kuvvetleri'ndeki ikinci en büyük kanattır. Uçaklarının kuyruk kodu OF'dir.

Sistemin omurgasını, elektromanyetik spektrum boyunca sinyalleri tespit eden, tanımlayan ve coğrafi konumlarını belirleyen ve bulduklarını komutanlara neredeyse gerçek zamanlı olarak ileten on yedi uçaktan oluşan RC-135V/W Rivet Joint oluşturuyor. Her birinde otuzdan fazla kişi görev yapıyor: pilotlar, navigatörler, elektronik savaş subayları ve istihbarat operatörleri. Her biri 21.600 pound itme gücüne sahip dört CFM turbofan motoru, uçağı saatte 500 milin üzerinde bir hızla 50.000 feet yüksekliğe çıkarıyor ve 3.900 mil menzile sahip. İlk operasyonel yetenek Ocak 1964'te elde edildi.

Üç adet RC-135S Cobra Ball uçağı, daha dar ve sıra dışı bir iş yapıyor. Genelkurmay Başkanlığı tarafından yönlendirilen görevlerde, orta dalga kızılötesi dizisi ve takip radarı kullanarak, balistik hedeflerin fırlatma ve yeniden giriş aşamalarındaki optik ve elektronik verilerini topluyorlar; bu veriler, anlaşma doğrulama ve füze savunma çalışmalarına katkı sağlıyor. Cobra Ball görevi 1994 yılında Alaska'dan Offutt'a taşındı. Çene ve kanat ucu antenleri, yanak kaplamaları ve uzatılmış kuyruğuyla tanınan iki adet RC-135U Combat Sent uçağı ise yabancı radarları tespit edip tanımlıyor.

Temmuz 2022, Mayıs 2023 ve 4 Aralık 2023 tarihlerinde teslim edilen üç adet WC-135R Constant Phoenix uçağı, 1963 Sınırlı Nükleer Test Yasağı Anlaşması kapsamında nükleer denemeyi ele veren parçacıkları ve gazları havadan örneklemektedir. TC-135 eğitim uçakları, görev saatlerini tüketmeden mürettebatın güncel kalmasını sağlar. İki adet OC-135B Açık Gökyüzü gözlem uçağı, Amerika Birleşik Devletleri'nin 22 Kasım 2020'de anlaşmadan çekilmesine kadar anlaşma uçuşları gerçekleştirdi; sonuncusu 9 Haziran 2021'de depoya kaldırıldı.

3 Şubat 1961'den itibaren, her günün her dakikasında, bir general rütbesindeki bir subayın Hava Acil Durum Eylem Subayı olarak görev yaptığı ve Offutt üssünün imha edilmesi durumunda Ulusal Komuta Otoritesinin yetkisini devralabilecek bir EC-135 hava komuta merkezi, Amerika Birleşik Devletleri'nin orta kesiminin üzerinde uçuyordu. Sürekli hava alarmı, 24 Temmuz 1990'a kadar kesintisiz olarak devam etti: yirmi dokuz yıl, beş ay ve yirmi bir gün ve 281.000'den fazla kazasız uçuş saati.

Temmuz 1990'dan sonra uçak, günün 24 saati yerde veya havada teyakkuzda beklemeye başladı. Uçaktaki Havadan Fırlatma Kontrol Sistemi, füzelerin siloları ve yer altı fırlatma kapsülleri imha edilirse Minuteman füzelerini ateşleyebiliyordu. Ekim 1998'de Donanmanın E-6B Mercury uçağı, Looking Glass görevini Hava Kuvvetlerinin EC-135'lerinden devraldı ve Offutt'un icat ettiği havadan komuta merkezi Hava Kuvvetlerinin elinden çıktı.

Offutt hâlâ bu serinin sonuncusunu elinde tutuyor. Askeri amaçlı Boeing 747-200'ler olan dört adet E-4B Ulusal Hava Operasyonları Merkezi uçağı, 6 Ekim 2016'da faaliyete geçen 595. Komuta ve Kontrol Grubu'nun altındaki 1. Hava Komuta ve Kontrol Filosu'nda görev yapıyor. Her biri 111 kişiye kadar yolcu taşıyabiliyor, elektromanyetik darbe ve nükleer termal etkilere karşı güçlendirilmiş durumda ve yakıt ikmaline gerek kalmadan on iki saate kadar uçabiliyor. 26 Nisan 2024'te Sierra Nevada Corporation, bunların yerine geçecek yaklaşık 1.451,3 milyar dolarlık bir sözleşme kazandı.

Şubat ayının dondurucu soğukları, toprağın hiçbir şeyi emmesini engelledi. 14 Mart 2019'da yoğun kar örtüsünün üzerine iki ila üç inç yağmur yağdığında, suyun tamamı bir anda aktı. Platte ve Missouri nehirlerinin birleşme noktasına yakın Federal set R-613 çöktü ve su, Offutt'u koruyan set R-616'nın arkasından geldi. 16 Mart'a gelindiğinde, 4.041 dönümlük üssün yaklaşık üçte biri su altında kalmış ve pistin alt yarısı da sulara gömülmüştü.

Dokuz uçak kurtarıldı: sekiz RC-135 Lincoln Hava Ulusal Muhafız Üssü ve MacDill Hava Kuvvetleri Üssü'ne, bir E-4B ise başka bir yere sevk edildi. Bazı binalarda su seviyesi 2,4 metreye, Bennie L. Davis bakım kompleksinin içinde ise 60 santimetreye ulaştı. Sonuç olarak 137 tesis hasar gördü, yaklaşık 3200 kişi iş yerini kaybetti, 1,2 milyon metrekare çalışma alanı ve 118.000 metrekare güvenli bölümlü alan yok oldu ve 60 bina kullanılamaz hale geldi.

Uçuş görevi hiç durmadı. 2019'un sonlarına kadar biriken su, su kuşlarını havaalanına çekti ve bu da başlı başına bir kuş çarpma sorununa yol açtı; on sekiz ay süren ve 227 milyon sterline mal olan pist yenileme çalışması Eylül 2022'de tamamlandı. Maliyet artmaya devam etti. Hava Kuvvetleri ilk olarak 420 milyon sterlin talep etti; Kongre 800 milyon sterlinin biraz altında bir miktar sağladı ve 2022 savunma yetkilendirmesine 100 milyon sterlin daha ekledi; Ocak 2022'de Temsilci Don Bacon, toplam maliyeti 1,1-1,2 milyar sterlin olarak belirledi.

USSTRATCOM'un yeni komuta ve kontrol merkezinin temeli Ekim 2012'de 1.564 milyon sterlinlik bir bütçeyle atıldı. Ancak işler iyi gitmedi. Savunma Bakanlığı Genel Müfettişliği, 31 Mayıs 2018'de DODIG-2018-122 numaralı raporunda, maliyetlerin Şubat 2018 itibarıyla %9,4 artarak 1.617,1 milyon sterline ulaştığını ve inşaatın yirmi dokuz ay geride kaldığını, tamamlanma tarihinin ise 2 Ağustos 2018'e ertelendiğini tespit etti.

Sebepler adeta bir katalog gibiydi. Başmüfettiş, gereksinim geliştirme sürecinde uzman katılımının eksikliğini, yanlış maliyet tahminlerini, tasarım eksikliklerini, sözleşme değişikliklerini, yangını, selleri ve küfü sıraladı. Kalıcı toprak tutma sistemi duvarlarındaki arızalar üç aylık bir kayba neden oldu. Eylül 2015'te keşfedilen küf, 66.000 lineer fit uzunluğundaki havalandırma borularının 10.000 fitten fazlasının yeniden üretilmesini zorunlu kıldı ve sekiz ay daha fazla maliyete yol açtı. Nisan 2017'de ise bir yangın meydana geldi.

Bina, 18 Kasım 2019'da General Curtis E. LeMay Komuta ve Kontrol Tesisi olarak hizmete açıldı. Rakamlar farklılık gösteriyor: Genel Müfettiş, iki yeraltı katı bulunan 1.085.748 metrekarelik bir tasarımdan bahsederken, USSTRATCOM 916.000 metrekare, 3.000'den fazla kişi ve yaklaşık 650 mil iç kablodan bahsediyor. Açılış törenindeki basın haberlerinde, tüm programın yaklaşık 1,4 trilyon 1,3 milyar dolar olduğu belirtildi; bu rakam, Genel Müfettişin denetlediği inşaat sözleşmesinin çok üzerinde.