Zaragoza, 23 Eylül 1953'te imzalanan Madrid Paktı'nın bir sonucu olarak ortaya çıktı; bu pakt uyarınca Amerika Birleşik Devletleri, Torrejón, Zaragoza ve Morón'daki hava üslerini kullanma hakkı kazandı. Mevcut İspanyol havaalanları, ABD On Altıncı Hava Kuvvetleri için genişletildi ve üs 1954'te inşa edildi. İlk Amerikan uçuş birliği olan 431. Avcı-Önleme Filosu, 3 Eylül 1958'de buraya yerleşti. İspanya'daki Stratejik Hava Komutanlığı bombardıman ve tanker üslerini savunmak için önce F-86D Sabre, ardından F-102A Delta Dagger uçaklarını kullandı.

SAC dönemi kısa sürdü. İspanyol üslerindeki B-47 rotasyon alarmı Nisan 1965'te sona erdi ve 431. Filo, B-47'lerin hizmetten çekilmesi ve SAC'nin İspanya'daki yakıt ikmal üslerini Avrupa'daki ABD Hava Kuvvetlerine devretmesiyle 18 Mayıs 1964'te devre dışı bırakıldı. Zaragoza daha sonra Şubat 1970'e kadar sessiz kaldı; bu tarihte Creek Step Projesi burayı bir USAFE silah eğitim üssü olarak yeniden inşa etti. Mart 1970'ten itibaren Avrupa'nın dört bir yanından gelen savaş uçağı filoları, Bardenas Reales atış poligonunda eğitim bombaları atmak için burada rotasyon yaptı ve 21 Temmuz 1972'de 406. Taktik Savaş Uçağı Eğitim Kanadı tesisi işletmek üzere aktif hale getirildi.

406. Filo'nun yönetimi altında üs bir kavşak noktası haline geldi. Başlıca ziyaretçiler F-4 Phantom'lardı; 1974'te F-111'ler ve A-7'ler menzili kullandı ve 1982'den itibaren F-16 birlikleri geldi. 12 Eylül 1977'de farklı hava muharebe eğitimleri başladı ve Kasım 1976'dan itibaren kalıcı bir SAC KC-135 tanker birliği muhafaza edildi. Son, 1 Aralık 1988'de Madrid'de imzalanan ve Zaragoza'yı sadece Rota-Zaragoza yakıt boru hattı nedeniyle adlandıran savunma anlaşmasıyla geldi. ABD'nin menzili kullanımı Aralık 1991'de sona erdi, üs operasyonları Nisan 1992'de İspanya'ya geçti ve filo 31 Ekim 1992'de devre dışı bırakıldı.

Amerikan birliklerinin ayrılış tarihleri farklılık gösteriyor. Wikipedia'nın İngilizce temel makalesi 1958-1992 yıllarını verirken, İspanyolca makaleler ve GlobalSecurity 1994 yılını veriyor ve İspanyolca temel makale, İspanyol devletinin askeri tesisler üzerindeki tam egemen kontrolünü ancak 12 Şubat 2004'te yeniden ele geçirdiğini ekliyor. Hava varlığı muhtemelen 1992'de sona erdi, kalan tesisler ise daha uzun süre faaliyette kaldı; bu aramada bu tarihlerden herhangi birini doğrulayan resmi bir kaynak bulunamadı.

Zaragoza'nın değerinin büyük bir kısmı, yaklaşık 70 km kuzeybatısında, Navarra'daki Bardenas Reales yarı çölünde yatmaktadır. Buradaki atış ve bombalama alanı, 1951 yılında İspanyol devleti ile arazinin sahibi olan yerel yönetim birimi Comunidad de Bardenas arasında yapılan bir kiralama sözleşmesi kapsamında kurulmuştur. 2.244 hektarlık bir alanı kapsayan alan, Bardenas'ın yaklaşık %5,4'ünü oluşturmaktadır ve etrafını saran doğal parkın dışında kalmaktadır.

İlk sözleşme 25 yıl sürdü. 1976'da Haziran 2001'e, ardından 2008'e kadar uzatıldı ve 2008'den beri yenilenebilir on yıllık dönemler halinde devam ediyor. Tatbikatlar arasında, hayvanlar çevrede otlayabilir. 406. kanadın varoluş nedeninin tamamı, USAFE filolarına bu menzile erişim sağlamaktı ve Ala 15 ve Ala 12'nin Hornet'leri de dahil olmak üzere İspanyol savaş uçağı birlikleri için ana hava-yer eğitim alanı olmaya devam ediyor.

Atış poligonu tartışmalı. Hava kuvvetleri, patlayıcı içermeyen eğitim bombaları kullandığını söylüyor; poligona karşı yerel kampanya yürüten Asamblea Antipolígono'dan Milagros Rubio ise bunu reddediyor ve en az yılda bir kez patlayıcı içeren bombaların atıldığını belirtiyor. Her iki tarafın iddiaları da burada yer alıyor. Poligon ayrıca uçak ve can kayıplarına da neden oldu: Kasım 1991'de bir Ala 12 Hornet pilotu orada hayatını kaybetti ve Ala 15, 1994'te bir kuş çarpması sonucu bir uçağını kaybetti (olaylara bakınız).

İspanya, Mirage III, F-5 ve F-4 Phantom uçaklarının yerine FACA (Futuro Avión de Caza y Ataque) programı kapsamında F/A-18'i seçti. 31 Mayıs 1983'te 72 uçak için (60 adet tek kişilik EF-18A ve 12 adet çift kişilik EF-18B) imzalanan sözleşmenin maliyeti, İspanyol Wikipedia'sına göre yaklaşık 3 milyar dolar olup, 2 milyar doları endüstriyel dengelemelerden oluşmaktadır. 16 Aralık 1985'te Zaragoza'da 04/85-DOR sayılı Genelge ile Ala 15 kuruldu ve ilk dört EF-18, 10 Temmuz 1986'da Amerika Birleşik Devletleri'nden direkt uçuşla geldi; bir uzman bloguna göre, dördünün de çift kişilik EF-18B olduğu belirtiliyor.

Kanat, diğer birliklerle ilk tatbikatını 23 Ekim 1986'da gerçekleştirdi ve beş gün sonra Kral Juan Carlos I, Hornet uçaklarından birinde uçtu. 14 Ocak 1989'da ulusal hava alarm servisine katıldı. Anavatanına gelişi sorunsuz olmadı: Resmi tarih, üssü zaten işgal eden 41. Grup personelinin taşınmaya direndiğini kaydediyor; 41. Grup Matacán'a gitti ve 741. Filo olarak varlığını sürdürüyor. 1989'da kanat 15. Grup'a indirildi ve 31. Grup ile birleştirilerek 31. Filo oluşturuldu, ardından 9 Aralık 2002'de 15. Filo olarak yeniden kuruldu.

Ala 15'in üç filosu var. 151. Filo (çağrı işareti Toro), 1986'da ilk uçakla kuruldu ve 1996'da kaplan amblemini boğa amblemiyle değiştirdi. 152. Filo (çağrı işareti Marte) Haziran 1988'de kuruldu. 153. Filo (çağrı işareti Ebro) ise dönüşüm birimidir ve Amerikan İç Savaşı savaş uçağı okulundan kalma bir amblem taşımaktadır. Filoda yaklaşık 500 kişi görev yapmaktadır. Sloganı olan "Quien ose paga" (Cesaret eden öder), üs komutanı Albay Ostos tarafından bizzat seçilmiştir.

Hornet uçakları, yaklaşık 2007 ile Ocak 2012 arasında yapılan bir orta ömür güncellemesiyle yeniden inşa edildi; bir uzman blogu, orijinal 72 uçaktan 67'sinin EF-18M standardına dönüştürüldüğünü, sonuncusunun ise Eylül 2013'te dönüştürüldüğünü belirtiyor. Halefleri henüz kesinleşmedi. Ana karadaki Hornet'lerin yerini almak üzere 25 adet Tranche 4+ Eurofighter'dan oluşan Halcón II (21 tek kişilik, 4 çift kişilik) filosunun 20 Aralık 2024'te imzalandığı ve aynı blogun bunların muhtemelen Ala 12 ve Ala 15'e gideceğini söylediği belirtiliyor. Bu seferki hiçbir resmi kaynakta Zaragoza'ya tahsis edildikleri görülmüyor.

Temmuz 1994'te Ala 15, Nevada'daki Nellis'te düzenlenen Kızıl Bayrak Operasyonuna katılan ilk İspanyol birliği oldu. Aralık 1994'ten itibaren NATO'nun Deny Flight ve Allied Force operasyonları kapsamında Bosna-Hersek ve daha sonra Kosova üzerinde uçtu. 151. Filo Kasım 2000'de, 152. Filo ise 22-24 Eylül 2010'da NATO Muharebe Hazırlığı sertifikası aldı. 3 Temmuz - 18 Ekim 2011 tarihleri arasında, Sardinya'daki Decimomannu'dan Libya üzerinde Birleşik Koruyucu Operasyonu'nda uçtu.

Ardından hava polisliği faaliyetleri geldi: Mayıs-Eylül 2017 tarihleri arasında Estonya'da ve Mayıs-Kasım 2020 tarihleri arasında Litvanya'da Baltık bölgesi ve Kasım 2022'den Mart 2023'e kadar Romanya'daki Feteşti'den NATO'nun Hava Kalkanı misyonu. Resmi tarih ayrıca Balkanların çağrı işaretlerini nasıl şekillendirdiğini de kaydediyor: 1995 yılında Bosna üzerinde "Ebro 3" olarak uçan bir Fransız Mirage 2000'in düşürülmesinin ardından, katılan birliklerin çağrı işaretleri değiştirildi.

Ala 15'in amblemindeki kaplan, Ala 5'in F-86 Sabre uçaklarından miras kalmıştır. Bu durum, 1961'de kurulan ve 2008'de katıldığı NATO Kaplan Birliği için doğal bir aday haline gelmesini sağlamıştır; Wikipedia, Ala 15 ve Albacete'nin 142. Filosunu iki İspanyol tam üye olarak listelemektedir. Mayıs 2016'da Zaragoza, 1992 ve 2006'da Albacete'de düzenlenenlerden sonra İspanya'da düzenlenen üçüncü Kaplan Buluşması olan NATO Kaplan Buluşması 2016'ya ev sahipliği yapmıştır.

Fırlatmadan sonraki ilk dakikalarda motorlarından birini kaybeden bir Uzay Mekiği, ya Florida'ya geri dönebilir ya da biraz sonra Atlantik Okyanusu'nu geçerek Avrupa veya Afrika'ya iniş yapabilirdi. Bu okyanus ötesi acil iniş (TAL), kalkıştan yaklaşık 25 ila 30 dakika sonra gerçekleşirdi. NASA, Zaragoza'nın 1983 yılında bir TAL alanı olarak belirlendiğini ve yüksek eğimli fırlatmalar için birincil alan olduğunu söylüyor.

NASA, 30L pistine Uzay Mekiği'ne özel görsel iniş yardımcıları, mikrodalga iniş sistemi, TACAN işaret feneri ve uzaktan kumandalı hava durumu kulesi yerleştirdi ve operasyonlar ve depolama için hangar kompleksinin münhasır kullanımını sağladı. NASA ve Savunma Bakanlığı ekipmanlarının bakımını yapmak üzere Zaragoza'da kalıcı olarak bir yüklenici görevlendirildi. Her fırlatma için, iki C-130 uçağı sekiz mürettebat, dokuz paraşütçü kurtarma görevlisi, iki uçuş doktoru, bir hemşire, bir sağlık teknisyeni ve 2.500 pound tıbbi ekipmanı Zaragoza, Istres veya her ikisine birden teslim ediyordu.

Zaragoza, Fransa'daki Istres, Morón ve RAF Fairford ile birlikte son dört TAL sahasından biriydi. İptal modu, 2011'de sona eren programın tarihinde hiç kullanılmadı. NASA, 30L pistinin boyutlarını 12.109 ft x 197 ft (yaklaşık 3.691 m x 60 m) olarak veriyor; mevcut İspanyol AIP ise 3.718 m x 45 m olarak veriyor; aradaki fark yayınlandığı gibi bırakıldı.

Zaragoza aynı zamanda İspanya'nın taktik nakliye ve tanker kanadı olan Ala 31'in de merkezidir. İspanya, İspanyol Sahrası'ndaki durumun kötüleşmesi üzerine 1972'de C-130H uçaklarını satın aldı; ilki 18 Aralık 1973'te geldi, Ocak 1976'da üç KC-130H tanker uçağı daha satın alındı ve 1979-1980 yıllarında daha fazlası geldi. 28 Mayıs 1980'de ilk uçak olan T.10-01, Gran Canaria'da düştü ve tüm mürettebatı hayatını kaybetti; kaynakta hangi birliğe ait olduğu belirtilmemiştir.

2020 yılının sonuna kadar Ala 31, 311. Filo'da altı adet C-130H ve bir adet uzatılmış C-130H-30 ile 312. Filo'da beş adet KC-130H tanker uçağı uçurdu. Hercules uçakları Aralık 2020'de hizmetten çıkarıldı, son altı uçak Uruguay ve Peru'ya satıldı. Yerlerine Airbus A400M uçakları geçti. İspanya 27 Mayıs 2003'te 27 adet sipariş verdi; bütçe 2010 yılına kadar 3,453 milyar avrodan 5,493 milyar avroya yükseldi ve kalan 13 teslimat 2025-2030 yıllarına ertelendi.

Wikipedia, A400M'nin hizmete giriş tarihini Kasım 2016 olarak belirtirken, uzman bir blog ilk varış tarihini Zaragoza için Aralık 2016 olarak veriyor. Şubat 2026'ya kadar 14 adet teslim edilmişti; blog bunları dokuz T.23 nakliye uçağı ve beş TK.23 tanker olarak ayırıyor ve Dumbo ve Mamut çağrı işaretleriyle 2029 civarında altı tane daha bekliyor. Aynı blog, Ağustos 2021'deki Kabil tahliyesinde, Nisan 2023'teki Sudan tahliyesinde dört adet ve Ekim 2024'teki Beyrut tahliyesinde bir adet A400M'nin kullanıldığını kaydediyor.