Hava Kuvvetleri Atölyesi

AIDC, 1 Mart 1969'da Tayvan'a hava sahasında bir miktar bağımsızlık kazandırmayı amaçlayan bir devlet atölyesi olarak Çin Cumhuriyeti Hava Kuvvetleri Havacılık Sanayi Geliştirme Merkezi adıyla kuruldu. İlk çalışmaları lisans yoluyla öğrenmeye dayanıyordu. 1969 ile 1976 yılları arasında ordu için 118 adet Bell UH-1H helikopterinin ortak üretimini gerçekleştirdi, ardından Chung Cheng adı altında Northrop F-5E ve F-5F savaş uçaklarını yerel olarak monte etti. Ayrıca, Amerikan Pazmany PL-1'in lisanslı bir versiyonu olan PL-1B ve North American T-28'den türetilen bir eğitim uçağı olan T-CH-1 de dahil olmak üzere küçük eğitim uçakları üretti. Öz güven Bu, parola idi.

Amerika'nın satmayacağı savaş uçağı

Amerika Birleşik Devletleri Pekin'i tanıdığında ve Tayvan ile olan savunma anlaşmasını sona erdirdiğinde bu söz acil bir hal aldı. 28 Ağustos 1980'de Başkan Chiang Ching-kuo, AIDC'ye yerli bir savaş uçağı tasarlaması emrini verdi ve Washington, Çin'in baskısı altında, Northrop'un büyük ölçüde Tayvan'ı düşünerek geliştirdiği F-16 veya F-20 Tigershark'ı satmayı reddetti. AIDC, Amerikan teknik yardımı ve General Electric'in F-20 için geliştirdiği radara dayalı bir radar kullanarak Yerli Savunma Uçağı'nı inşa etti. İlk prototipi 28 Mayıs 1989'da uçtu ve jet, merhum başkanın adını aldı. 256 adetlik sipariş verildi. 1991'de 130'a düştü, ABD ve Fransa nihayet F-16 ve Mirage 2000 uçaklarının satışında anlaşmaya vardığında.

kendine ait bir eğitmen

Savaş uçağından önce bir eğitim uçağı vardı. Adı "özgüven" anlamına gelen çift motorlu AT-3 Tzu Chung'un tasarımı, 1975 yılında Northrop'un yardımıyla başladı; prototip 17 Temmuz 1980'de üretildi ve 16 Eylül'de ilk uçuşunu gerçekleştirdi. 1984 ile 1990 yılları arasında altmış adet seri üretim uçağı üretildi, bazıları gece saldırısı için donatılmıştı ve öncelik Ching-kuo'ya kaydırılmadan önce iki adet tek kişilik A-3 Lei Ming saldırı prototipi inşa edildi. AT-3, bir nesil Tayvanlı hızlı jet pilotunu eğitti ve XC-2 nakliye prototipi, merkezin hırsını gösterdi. her zaman onun pazarı değil.

Devlet cephaneliğinden borsaya

1983 yılında AIDC, Chungshan Bilim ve Teknoloji Enstitüsü'nün bünyesine geçti, 1996'da devlet şirketi oldu ve 25 Ağustos 2014'te halka arz yoluyla özelleştirildi; devlet hissesini elinde tuttu. Önemli bir havacılık yapı tedarikçisi haline geldi: 2003'ten beri her Boeing 737 için kapılar, Sikorsky S-92'nin kokpiti, Bombardier Challenger 300 için kuyruk ve arka gövde ve Airbus A320 ailesi için kompozit alt paneller üretti. 5.500 metrekarelik kompozit malzeme merkezi 2016 yılında Taichung'da açıldı. Tarihi uçakların sergilendiği Taichung kampüsünde 3.000'den fazla personel çalışıyor.

Cesur Kartal ve F-16V

Bugün AIDC'nin iki büyük askeri görevi, modernizasyon ve değiştirme. 2016'dan itibaren Lockheed Martin ile birlikte Tayvan'ın 142 adet F-16A/B uçağını F-16V standardına dönüştürmek için çalıştı ve ilk yerli olarak modernize edilmiş savaş uçağını 20 Ekim 2018'de teslim etti, ancak iş gücü eksikliği çalışmaları yavaşlattı. 2017'de Ching-kuo'dan türetilen XAT-5, AT-3 ve F-5 eğitim uçaklarının yerini almak için düzenlenen yarışmayı kazandı ve 66 uçak planlandı. T-5 Brave Eagle olarak adlandırılan ilk seri üretim uçağı 21 Ekim 2021'de uçtu. Temmuz 2025'te Çin, AIDC'yi ihracat kontrol listesine aldı ve şirket buna şu şekilde yanıt verdi: insansız hava aracı tedarik zincirlerinin oluşturulması Japon ortaklarla birlikte.

Fabrikalar

• Taichung kampüsü · Taichung — Merkez ve son montaj yeri, Yurtdışı Çin Üniversitesi'nin yanında
• Tayvan İleri Kompozit Merkezi • Taichung — NT$1,5 milyar naira değerindeki kompozit malzeme fabrikası 2016 yılında açıldı, ağırlıklı olarak A320 parçaları üretiliyor.

İnsanlar

• Çan Çing-kuo • Çin Cumhuriyeti Başkanı — 28 Ağustos 1980'de yerli savaşçıların üretilmesi emrini verdi; İsrail Savunma Kuvvetleri (IDF) onun adını taşımaktadır.