Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığının katıldığı her savaş
Sahil Güvenlik havacılığı çoğunlukla Donanma veya Hava Kuvvetleri komutası altında savaşmıştır. Sahil Güvenlik Havacılık Birliği, uçaklarının İkinci Dünya Savaşı'nda denizaltılara 61 bombalama saldırısı düzenlediğini belirtmektedir, ancak Sahil Güvenlik uçağına atfedilen hiçbir denizaltı batırma olayı yeniden incelenmemiştir: 1942'de U-166'nın batırılması, 2014 yılında PC-566 devriye gemisine atfedilmiştir. Vietnam'da Sahil Güvenlik pilotları, değişim programı kapsamında Hava Kuvvetleri'ne ait Jolly Green helikopterlerini uçurmuş ve Teğmen Jack Rittichier, 9 Haziran 1968'de HH-3E helikopterinin düşürülmesiyle hayatını kaybetmiştir. İçki savaşı ve uyuşturucu kaçakçılarına karşı silahlı helikopter harekatı, savaş değil, kolluk kuvvetleri görevleridir ve bu şekilde listelenmiştir. Resmi kayıtlarda konsolide edilmiş bir sorti veya kayıp rakamı varsa, burada verilmiştir; hesaplar uyuşmuyorsa, aralık gösterilmiş ve uyuşmazlık belirtilmiştir. Boş hücreler, savaşın az olmasından değil, hiçbir rakamın doğrulanamaması nedeniyle boştur.
Birinci Dünya Savaşı'ndan, Sahil Güvenlik pilotlarının Donanma ile birlikte uçtuğu dönemden, günümüzde uyuşturucu kaçakçılarına karşı havadan güç kullanımına kadar.
| Anlaşmazlık | Yıllar | Aykırı | Ana uçak | Çıkışlar | Uçak kayboldu | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Birinci Dünya SavaşıABD Donanması'nda görevli Sahil Güvenlik havacılarıABD Donanmasında görev yapan Sahil Güvenlik havacıları | 1917–1918 | Almanya | Donanma deniz uçakları ve uçan botları | |||
|
6 Nisan 1917'de Sahil Güvenlik Donanmaya bağlandıktan sonra, az sayıdaki eğitimli pilotu Donanma uçaklarını kullanmaya başladı. Amerika Birleşik Devletleri 6 Nisan 1917'de savaşa girdiğinde, Sahil Güvenlik Donanmaya devredildi. Elmer Stone'un yanı sıra, sekiz Sahil Güvenlik mensubu daha pilotluk brövesini almış ve deniz havacısı olarak görev yapmıştı. Teşkilatın kendi uçağı yoktu ve savaşın Sahil Güvenlik havacılığı için en önemli mirası kişiseldi: Stone, Mayıs 1919'da Atlantik'i aşamalı olarak geçen ilk uçuşu gerçekleştiren NC-4'ün iki pilotundan biri olarak seçilecek kadar uzun süre deniz havacılığında kaldı. Sonuç Savaşın ardından Sahil Güvenlik Hazine Bakanlığı'na geri döndü; Stone, Mayıs 1919'da NC-4 uçağıyla Atlantik Okyanusu'nu geçti. İncelenen kaynaklarda Sahil Güvenlik pilotlarının bireysel görev yerleri ve sorumlulukları hakkında ayrıntılı bilgi verilmemiştir.
|
||||||
| İçki yasağı devriyeleri (rom savaşı)kaçak içki ticareti yapanlara karşı hava devriyeleriAmerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenliği | 1925–1933 | İçki kaçakçıları | Vought UO-1, Loening OL-5 | |||
|
Kolluk kuvvetleri devriyeleri, Sahil Güvenlik gemileri için kaçakçılık gemilerini tespit ediyor. Sahil Güvenlik havacılığı, bir kolluk kuvveti aracı olarak kök saldı. 1925 yılının başlarında Yarbay CC von Paulsen, bir yıllığına Donanmaya ait bir deniz uçağı ödünç aldı ve Massachusetts, Gloucester Limanı'ndaki Ten Pound Adası'nda bir hava üssü kurdu; 1926'da burada ve New Jersey, Cape May'de kalıcı üsler açıldı ve Vought UO-1'ler ve Loening OL-5'ler uçuruldu. 1928'de karargâhta bir havacılık bölümü oluşturuldu. İçki yasağı Aralık 1933'te sona erdi, ancak o zamana kadar Sahil Güvenlik uçmak için yeni nedenler bulmuştu ve 1938'in sonuna kadar 50 uçağa, sekiz hava üssüne ve bir hava birliğine sahipti. Sonuç Devriye faaliyetleri, Sahil Güvenlik havacılığını kalıcı bir güç olarak kurdu: 1938 yılına kadar sekiz hava üssü ve 50 uçak. Uçaklara atfedilebilecek ele geçirme rakamları bulunamadı; yıl sonu, hava devriyelerinin belgelenmiş bir sonu değil, alkol yasağının sonudur.
|
||||||
| İkinci Dünya SavaşıTarafsızlık Devriyesi, denizaltı karşıtı savaş ve hava-deniz kurtarma operasyonlarıAmerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Teşkilatı (1 Kasım 1941'den itibaren Donanmaya bağlı) | 1939–1945 | Almanya ve Japonya | OS2U Kingfisher, PBY-5A Catalina, PBM Marinerve 2 tane daha | |||
|
Tarafsızlık devriyeleri, kıyı denizaltı karşıtı devriyeleri ve konvoy koruması, Grönland devriyeleri, hava-deniz kurtarma ve helikopter geliştirme. Sahil Güvenlik, 1939'dan itibaren Tarafsızlık Yasası'nı uyguladı ve 1 Kasım 1941'de 8929 sayılı Başkanlık Kararnamesi ile Donanmaya devredildi. 1942 baharında denizaltı karşıtı devriyeler için 53 adet OS2U-3 Kingfisher satın aldı, 1943'te Martin Mariner'ları ekledi ve Grönland'daki Narsarssuak'ta dokuz PBY-5A ile VP-6CG'yi kurdu. Dernek, Sahil Güvenlik uçaklarının denizaltılara 61 bombalama saldırısı gerçekleştirdiğini belirtiyor. En bilinen iddia, 1942'de Louisiana açıklarında U-166'yı batıran bir Sahil Güvenlik J4F-1 Widgeon uçağıdır; bu iddia on yıllarca kabul gördü ve her iki mürettebat üyesi de madalya ile ödüllendirildi; enkaz 2001'de bulunduktan ve 2014'te incelendikten sonra, Donanma, kaptanının raporunu "kesinlikle doğru" olarak nitelendiren PC-566 devriye gemisini sorumlu tuttu. Şubat 1943'te Amiral Ernest King, Sahil Güvenlik'e helikopter geliştirme görevini verdi; Brooklyn, Mayıs 1943'te eğitim üssü haline geldi ve 3 Ocak 1944'te Frank Erickson, USS Turner'ın hayatta kalan mürettebatı için plazma tüpüyle uçuş yaptı. Sonuç Sahil Güvenlik uçağına atfedilen hiçbir denizaltı batırma vakası yeniden incelendiğinde geçerliliğini yitirmiştir; teşkilatın kalıcı katkısı kurtarma helikopteri olmuştur. U-166'nın batırılması tartışmalı bir tarihsel olaydır: Sahil Güvenlik uçağı gerçekten de bir denizaltıya saldırmıştır, ancak enkazın konumu Donanmanın daha sonraki bulgusunu desteklemektedir.
|
||||||
| Kore Savaşıokyanus istasyonları ve Pasifik kurtarmaAmerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenliği (Hazine Bakanlığı'na bağlı kaldı) | 1950–1953 | Kuzey Kore ve Çin | ||||
|
Yeni birliklerden oluşan ekipler, Pasifik ötesi hava yolları boyunca arama ve kurtarma faaliyetlerinde bulunuyor. Sahil Güvenlik, Kore Savaşı boyunca Hazine Bakanlığı'na bağlı kaldı. Havacılık alanındaki katkısı, Kore'ye hava köprüsü için arama ve kurtarma faaliyetleriydi: 1950'de Filipinler'deki Sangley Point, Midway, Wake ve Guam'da okyanus istasyonları ve hava birlikleri kuruldu. 1950'lerin ortalarına gelindiğinde, Sahil Güvenlik havacılığının 22 hava istasyonu ve birliğinde 127 uçağı bulunuyordu. Sonuç Savaş için kurulan Pasifik birlikleri, 1950'lerin ortalarına gelindiğinde Sahil Güvenlik havacılığını Filipinler'den Porto Riko'ya kadar genişletmişti. Dernek, savaşla ilgili kurtarma veya operasyon rakamları vermiyor.
|
||||||
| Vietnam SavaşıSahil Güvenlik-Hava Kuvvetleri pilot değişim programıABD Hava Kuvvetleri Havacılık Kurtarma ve Tahliye Servisi'nde görevli Sahil Güvenlik pilotları. | 1968–1972 | Kuzey Vietnam ve Vietkong | HH-3E (ABD Hava Kuvvetleri), HH-53 (ABD Hava Kuvvetleri), HC-130P (ABD Hava Kuvvetleri) | 1 | ||
|
ABD Hava Kuvvetleri'ne ait HH-3E ve HH-53 helikopterleri ile HC-130P uçaklarıyla muharebe arama ve kurtarma operasyonları. Mart 1967 tarihli bir mutabakat zaptı, Sahil Güvenlik pilotlarını Hava Kuvvetleri kurtarma filolarına gönderdi; ilki 1968'de geldi ve dernek, 1972'ye kadar hizmet veren on iki pilotun adını veriyor. Helikopter pilotları, Da Nang'daki 37. ARRS'de HH-3E Jolly Green'leri, daha sonra HH-53'leri uçurdu; sabit kanatlı pilotlar ise HC-130P'leri uçurdu. Rittichier, 3 Nisan 1968'de Da Nang'a geldi ve 9 Haziran'da A Shau Vadisi'nin kuzeybatısında düşen bir A-4 pilotunu kurtarmaya çalışırken yoğun yer ateşi helikopterini alevler içinde düşürdü; kendisi ve mürettebatı 35 yıl boyunca kayıp kaldı ve kalıntıları 2003'te bulundu. 2 Temmuz 1968'de Teğmen Lance Eagan, bir F-105 pilotu olan Yarbay Jack Modica'yı kurtardı ve 40 kurşun deliği olan bir helikopteri eve getirdi. Sonuç Sahil Güvenlik pilotları dört Gümüş Yıldız, 16 Üstün Uçuş Nişanı ve 87 Hava Madalyası ile ödüllendirildi. Savaşta Sahil Güvenlik gemileri ve LORAN istasyonları da görev yaptı; bu madde yalnızca havacıları kapsamaktadır.
|
||||||
| Körfez SavaşıÇöl Fırtınası OperasyonuAmerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenliği | 1991 | Irak | HU-25 Muhafız | |||
|
Orta Doğu'ya konuşlandırılan bir Sahil Güvenlik hava birliği; HU-25 helikopterleri de görevlendirildi. 1991 yılında Sahil Güvenlik'e bağlı bir hava birliği kuruldu ve Çöl Fırtınası Operasyonu için Orta Doğu'ya konuşlandırıldı. Wikipedia, HU-25 Guardian'ı savaşta kullanılan kritik bir unsur olarak tanımlıyor; jetin yan görüş radarı bulunan kirlilik gözetleme versiyonları da vardı. Sonuç Savaş bittikten sonra birlik geri döndü. İncelenen kaynaklarda birliğin büyüklüğü, üssü ve görevleri hakkında ayrıntılı bilgi verilmemiştir; muhtemel rolü çevre kirliliği gözetimidir ancak bu bilgi kaynaklarda doğrulanmamıştır.
|
||||||
| Irak SavaşıIrak Özgürlük OperasyonuAmerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenliği | 2003 | Irak | ||||
|
İşgal için görevlendirilen iki adet 378 fit uzunluğundaki yüksek dayanıklılığa sahip devriye gemisinde helikopter birlikleri bulunuyordu. 2003 Irak işgali için Sahil Güvenlik, havacılık birlikleriyle donatılmış iki adet 116 metrelik yüksek dayanıklılığa sahip devriye gemisi, bir şamandıra destek gemisi ve sekiz adet 33 metrelik devriye botu konuşlandırdı. Sonuç Detaylı bilgi verilmemiştir. Kaynakta, devriye gemisi birliklerindeki helikopter tiplerinin isimleri belirtilmemiştir.
|
||||||
| Havadan uyuşturucu kaçakçılarına karşı güç kullanımıHITRON ve silahlı helikopterlerHelikopter Engelleme Taktik Filosu | 1998– | Uyuşturucu kaçakçıları | MH-90, MH-68A Stingray, MH-65C/D/E | |||
|
Devriye gemilerinde bulunan silahlı helikopterler, kaçmakta olan hızlı tekneleri uyarı ve etkisiz hale getirme ateşiyle durduruyor. Amiral James Loy 1998'de denemeler emri verdi: Komutan Mark Torres, kiralık MD900/902'lerde on gönüllüyü eğitti ve bu helikopterler karşılaştıkları beş hızlı geminin tamamını durdurarak 2.640 pound kokain ve 7.000 pound esrar ele geçirdi. HITRON, 1999'da Jacksonville'deki Cecil Field'da görevlendirildi (derneğin tarihçesi, MH-68A'ların geldiği 2001 yılını esas alıyor). 2003'ten itibaren HH-65C ve HH-60J helikopterleri de silahlandırıldı. Wikipedia'ya göre, Ocak 2026'ya kadar filo, 1.000'den fazla gemiye müdahale ederek 1.4 trilyon 33,2 milyar doların üzerinde değerde ele geçirilen mallara el koydu. Sonuç Devam ediyor; bu özellik 2003 yılında hizmetin diğer helikopterlerine de genişletildi. Bu bir savaş değil, kolluk kuvvetleri görevi; ele geçirilen miktarlar, servisin bildirdiği tahminlerdir.
|
||||||
Bu aramayla eşleşen hiçbir sonuç bulunamadı.
Her rakam kontrol edildi.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: İlk Yıllar, 1915–193828 Ocak 1915 tarihli Kanun; Stone'un 1 Nisan 1916 tarihli emirleri; Morehead City 1920; Ten Pound Island 1925; 1938 sonuna kadar 50 uçak ve sekiz hava üssü.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Büyüme Yılları, 1939–19561 Kasım 1941'de Donanmaya transfer; 53 adet Kingfisher uçağı; Grönland'da VP-6CG; denizaltılara 61 bombalama saldırısı; helikopter geliştirme; 1950'lerin ortalarına kadar 127 uçak.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Modern Dönem, 1976–1994HU-25 Şubat 1982; HH-65 Kasım 1985'te operasyonel hale geldi; HH-60J 1990; Çöl Fırtınası hava birliği 1991; 1976-1994 yılları arasında 101.729 hayat kurtarıldı.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Günümüz Dönemi, 1995–2018HITRON; 1 Mart 2003'te DHS'ye devredildi; Katrina rakamları (76 uçak, 1.817 sorti, 12.535 kurtarılan kişi); HC-144A; 2014'te 14 C-27J.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Uçak KataloğuKullanılan her uçak tipi ve Sahil Güvenlik hizmetine girdiği yıl.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Vietnam'da Sahil Güvenlik Havacılığı1968'den itibaren ABD Hava Kuvvetleri ile kurtarma operasyonları kapsamında değişim programına katıldı; Rittichier 9 Haziran 1968'de kayboldu; 4 Gümüş Yıldız, 16 Üstün Hizmet Madalyası ve 87 Hava Madalyası sahibi.
Veriler 01.10.2026 tarihinde doğrulanmıştır. Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığına geri dön.