Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığı
Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığı, Teğmen Elmer Stone'un uçuş eğitimine gönderilmesiyle 1 Nisan 1916'da başladı ve ödünç alınan Donanma deniz uçaklarından, 24 hava üssünde yaklaşık 200 uçaktan oluşan bir kurtarma ve kolluk kuvvetleri hava gücüne dönüştü; 1944'te ilk helikopterli hayat kurtarma görevini gerçekleştiren ve şimdi tüm helikopter filosunu MH-60 Jayhawk'lara dönüştüren birliktir.
Sahil Güvenlik Havacılığının öyküsü: Elmer Stone, ilk kurtarma helikopteri ve tamamen Jayhawk'lardan oluşan bir gelecek.
1915–1938: Elmer Stone, NC-4 ve rom savaşı
Sahil Güvenlik, 28 Ocak 1915 tarihli Kanun ile kuruldu ve havacılık tarihi bir subayla başlıyor. Sahil Güvenlik Havacılık Birliği'nin kullandığı tarih olan 1 Nisan 1916'da Teğmen Elmer Stone, Donanma'nın Pensacola okulunda uçuş eğitimi için emir aldı; 10 Nisan 1917'de Sahil Güvenlik Havacısı No. 1 ve Donanma Havacısı No. 38 olarak mezun oldu. Mayıs 1919'da, ilk transatlantik uçuşta Donanma uçan botu NC-4'ün iki pilotundan biriydi. Şöhret para getirmedi: Kuzey Carolina, Morehead City'de 1920'de beş ödünç uçakla bir hava üssü açıldı ve bir yıl içinde kapandı. Uçuş ancak 1925'te, Teğmen Komutan CC von Paulsen'in bir Donanma deniz uçağı ödünç alıp Gloucester Limanı'ndaki Ten Pound Adası'na yerleşerek kaçak içki avcılarını avlamasıyla kök saldı. 1938 yılının sonuna gelindiğinde 50 uçak, sekiz hava üssü ve bir hava birliği bulunuyordu.
1939–1945: denizaltılar, Grönland ve helikopter
Savaş erken başladı. Sahil Güvenlik, 1939'dan itibaren Tarafsızlık Devriyesi'ni uçurdu ve 1 Kasım 1941'de 8929 sayılı Başkanlık Kararnamesi ile Donanmaya devredildi. Uçakları Amerikan kıyılarında denizaltı avladı — 1942 baharında 53 adet OS2U Kingfisher satın alındı — ve bir Sahil Güvenlik devriye filosu olan VP-6CG, Grönland'daki Narsarssuak'tan dokuz adet PBY-5A uçurdu. Dernek, Sahil Güvenlik uçaklarının denizaltılara 61 bombalama saldırısı gerçekleştirdiğini belirtiyor; 1942'de U-166'yı batırdığı söylenen ünlü J4F Widgeon, enkaz araştırmalarında kurtarılamadı ve 2014'te Donanma, bu başarıyı PC-566 devriye gemisine atfetti. Savaş zamanındaki kalıcı başarı ise helikopter oldu. Amiral King, Şubat 1943'te Sahil Güvenlik'e helikopter geliştirme izni verdi, Brooklyn eğitim üssü oldu ve 3 Ocak 1944'te Frank Erickson, USS Turner'ın kurtulanları için kan plazması taşıdı; bu, bir helikopterin ilk hayat kurtarıcı kullanımıydı.
1946–1975: Albatross, Hercules ve amfibik helikopter
Barış, hizmeti uzun menzilli bir kurtarma gücüne dönüştürdü. Korsan gemileri ve PB-1G Flying Fortress uçakları 1945 ve 1946'da geldi, 1947'de Kodiak ve San Juan'da, 1949'da ise Barbers Point'te hava birlikleri açıldı ve 6 Şubat 1946'dan itibaren Sahil Güvenlik uçakları Uluslararası Buz Devriyesi'ni uçurdu. UF Albatross amfibik uçağı 1951'de, Başkan Truman'ın hizmete Collier Ödülü'nü verdiği yıl geldi ve 1950'lerin ortalarına gelindiğinde, Filipinler'den Porto Riko'ya kadar 22 hava üssü ve birliğine 127 uçak dağıtılmıştı. Gerçek modernizasyon bunu takip etti: 1959'da ilk HC-130 Hercules, 1963'ten itibaren 99 adet amfibik HH-52A helikopteri (26 yılda 15.000'den fazla hayat kurtardığına inanılıyor) ve 1967'den itibaren uzun menzilli HH-3F Pelican. O yıl Sahil Güvenlik, Hazine Bakanlığı'ndan Ulaştırma Bakanlığı'na geçti.
1968–1991: Vietnam'da Yeşiller, jetler, Dolphins ve Jayhawks
Vietnam, Sahil Güvenlik pilotlarının muharebe kurtarma uçuşları yaptığı tek savaştı. Mart 1967 tarihli bir takas anlaşması uyarınca, Sahil Güvenlik pilotları 1968'den itibaren Da Nang'dan Hava Kuvvetleri'ne ait HH-3E ve HH-53 Jolly Green helikopterlerini uçurdular; Teğmen Jack Rittichier, 9 Haziran 1968'de düşürülen bir pilota ulaşmaya çalışırken vuruldu ve 2003 yılında kalıntıları bulunana kadar 35 yıl boyunca kayıp kaldı. Yurtiçinde filo tek bir nesilde yenilendi: Operasyonel filodaki tek jet olan HU-25 Guardian, Şubat 1982'de hizmete girdi; HH-65 Dolphin Kasım 1985'te operasyonel hale geldi ve amfibi HH-52 1989'da emekliye ayrıldı; Haziran 1990'da HH-60J Jayhawk helikopteri de devreye girdi. 1980'deki Mariel seferberliği bir kurtarma operasyonu olarak başladı ve bir engelleme görevine dönüştü; 1991'de ise Çöl Fırtınası Operasyonu için Körfez'e bir Sahil Güvenlik hava birliği konuşlandırıldı.
1999–2014: Silahlı helikopterler, İç Güvenlik ve Katrina
Hizmet, yüzyılın başında helikopterlerini silahlandırdı. 1998'de uyuşturucu kaçakçılığına karşı yapılan davalar, 1999'da Jacksonville'de kurulan ve kiralık MH-90'lar, ardından Aralık 2000'den itibaren sekiz MH-68A Stingray ve 2008'den itibaren MH-65'ler kullanan Helikopter Müdahale Taktik Filosu'na yol açtı; Ocak 2026'ya kadar 1.000'den fazla gemiyi durdurdu. 1 Mart 2003'te Sahil Güvenlik, İç Güvenlik Bakanlığı'na taşındı ve HH-65'leri ve HH-60J'leri havadan güç kullanımı için silahlandırıldı. 2005'teki Katrina Kasırgası, hizmetin havadaki en parlak anıydı: 76 Sahil Güvenlik ve Yardımcı birlik uçağı 1.817 sorti gerçekleştirdi ve 12.535 kişiyi kurtardı. Derin Su programı daha az başarılıydı. 36 HC-144A Ocean Sentry devriye uçağı planlanmıştı; 18 adet üretildi ve bu açık 2014 yılında Hava Kuvvetlerinin artık istemediği 14 adet C-27J Spartan uçağıyla dolduruldu. HU-25, 26 Eylül 2014'te hizmetten çekildi.
2014–2026: Tamamen Jayhawk'lardan oluşan bir gelecek, yeni bir Hercules ve yeni bir Komutan
Mevcut plan daha basit bir filo. 2023 yılında Sahil Güvenlik, Sikorsky tarafından yeni üretilen veya Donanma SH-60'larından dönüştürülen 127 adede kadar MH-60 helikopterinden oluşan tamamen MH-60 helikopter filosuna geçmeye karar verdi ve 90. ve son MH-65E yükseltmesi 19 Ağustos 2024'te teslim edilmiş olmasına rağmen Dolphin helikopterlerini emekliye ayırdı. 25 yıl içindeki ilk yeni hava üssü olan Ventura Hava Üssü, ilk MH-60T helikopterini 23 Ağustos 2024'te teslim aldı. Yirmi beş HC-130J helikopteri için fon ayrıldı; 19. helikopter 10 Nisan 2026'da teslim alındı ve C-27J'lerin 2028 mali yılının sonuna kadar teslim edilmesi planlanıyor. ABD silahlı kuvvetlerinde görev yapan ilk kadın olan Amiral Linda Fagan, 21 Ocak 2025'te görevden alındı; Kevin Lunday, geçici komutan olarak görev yaptı ve 15 Ocak 2026'da göreve başladı. Resmi kaynaklar, son Dolphin'in ne zaman görevden alınacağı konusunda hala hemfikir değil: 2035-2039 mali yılı mı yoksa 2040'ların başı mı?.
ABD Sahil Güvenlik Havacılığı rakamlarla
Hizmet
- İsim
- Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik HavacılığıBu hizmetin ayrı bir hava kuvveti adı bulunmamaktadır: Gaziler derneği ve tarih arşivi "Sahil Güvenlik Havacılığı" adını kullanmaktadır. Bu kontrol sırasında makale başlığını doğrulamak için İngilizce Vikipedi'ye erişilemedi.
- Kurulan
- 1 Nisan 1916Teğmen Elmer Stone'un uçuş eğitimine başlama emrini aldığı gün, Sahil Güvenlik Havacılık Birliği'nin verdiği tarihtir; Wikipedia'ya göre ise 28 Mart 1916'da Pensacola'da öğrenci pilot olarak göreve başlamıştır. İlk hava üssü ise 1925'te Ten Pound Adası'nda açılmıştır.
- Bir parçası
- Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenliği1 Mart 2003'ten beri İç Güvenlik Bakanlığı'na bağlıdır; 1967'ye kadar Hazine Bakanlığı'na ve 1967-2003 yılları arasında Ulaştırma Bakanlığı'na bağlıydı. Savaş zamanlarında Sahil Güvenlik, 1917'de ve 1 Kasım 1941'de olduğu gibi Donanma'nın emrine verilebilir.
- Merkez Ofis
- Washington, DC.Havacılık kuvvetleri, Sahil Güvenlik Karargahı'nda Havacılık Kuvvetleri Ofisi (CG-711) tarafından yönetilmektedir.
- Komutan
- Amiral Kevin E. Lunday15 Ocak 2026'dan beri 28. Komutan; 21 Ocak 2025'ten itibaren vekaleten görev yapmaktadır.
- 1 Numaralı Havacı
- Elmer F. Stone10 Nisan 1917'de mezun oldu; Mayıs 1919'da ilk transatlantik uçuşta NC-4'ün yardımcı pilotuydu.
Kuvvet
- Uçak
- Yaklaşık 200–210Wikipedia'nın Sahil Güvenlik makalesinde yaklaşık 201 uçaktan bahsedilirken, hava üslerinde yaklaşık 210 uçak listeleniyor; aşağıdaki tür sayıları kaynaklar arasında farklılık gösteriyor çünkü filo geçiş sürecinde.
- Helikopterler
-
- MH-60T Jayhawk — 45 (bir Wikipedia tablosunda 51)
- MH-65E Dolphin — Ağustos 2024'e kadar 90 adet MH-65E'ye yükseltildi.
Dolphin helikopterlerinin emekliye ayrılmasıyla MH-60T filosu büyüyor; 45 yeni gövde için sözleşme imzalandı.
- Uzun menzilli sabit kanatlı uçak
-
- HC-130J Hercules — Nisan 2026'ya kadar 19 başvuru kabul edildi (25 başvuru finanse edildi)
- HC-130H Hercules — emekliye ayrılıyor; Wikipedia tablosunda 14 tane var
CG-9, Şubat 2026'da 18 adet faal HC-130J uçağına sahipti ve 10 Nisan 2026'da 19. uçağı teslim aldı.
- Orta menzilli sabit kanatlı uçak
-
- HC-144A/B Ocean Sentry — 18 adet üretildi
- HC-27J Spartan — 14
Wikipedia'nın Sahil Güvenlik makalesi, HC-144'leri 15 A ve 3 B (Minotaur) olarak ayırıyor; aktif uçak listesinde 18 HC-144B bulunuyor. C-27J'lerin 2028 mali yılının sonuna kadar hizmet dışı bırakılması planlanıyor.
- Komuta ve kontrol
-
- C-37A Gulfstream V — 1
- C-37B Gulfstream 550 — 1
Üst düzey lider taşımacılığı
- Hayatlar kurtarıldı
- 101.729 (1976–1994)Derneğin 19 yıllık süreçte (sadece havacılık değil) tüm Sahil Güvenlik kurtarma operasyonlarına ilişkin rakamı; 1995-2010 yılları için 99.487.
Altyapı
- Hava istasyonları
- 24Cape Cod'dan Barbers Point ve Kodiak'a kadar, Ventura da dahil olmak üzere, 2024'te açıldı.
- Eğitim
- Havacılık Eğitim Merkezi Mobil1966'da kuruldu; tüm pilot geçiş eğitimleri.
- Depo ve teknik okul
- Elizabeth City, Kuzey CarolinaHava üssünün yanında Havacılık Lojistik Merkezi ve Havacılık Teknik Eğitim Merkezi bulunmaktadır.
- Silahlı helikopter filosu
- HITRON, Jacksonville1999 yılında Cecil Field'da hizmete girdi.
- En büyük hava üssü
- Clearwater, FloridaWikipedia'ya göre en büyük olanı; Great Inagua ve Andros'tan Bahamalar operasyonlarını destekliyor.
- Kapalı tarihi istasyonlar
-
- Morehead City — 1920, bir yıl içinde kapandı
- Gloucester'daki Ten Pound Adası — 1925
- Brooklyn (Floyd Bennett Field) — 1938–1998
- Salem, Massachusetts — 1935–1970
Brooklyn, savaş zamanı helikopter eğitim okuluydu.
Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığı nasıl organize ediliyor?
Ayrı bir hava kuvveti olarak adlandırılmasa da, ABD Sahil Güvenliği'nin havacılığıdır; İç Güvenlik Bakanlığı'na bağlıdır ve hizmetin operasyonel zincirine bağlı 24 hava üssünde yaklaşık 200 uçağı bulunmaktadır ve merkezdeki Havacılık Kuvvetleri Ofisi tarafından yönetilmektedir. HC-130 Hercules uzun menzilli devriye görevlerini, HC-144 ve HC-27J orta menzilli görevleri, MH-60T Jayhawk ve MH-65E Dolphin ise kurtarma görevlerini yürütüyor; Sahil Güvenlik 2023 yılında helikopter filosunun tamamını MH-60'lardan oluşturmaya karar verdi. Pilotlar Mobile'da eğitim görür, depo ve bakım okulu Elizabeth City'dedir ve HITRON'un silahlı helikopterleri Jacksonville'den uçar. Savaş zamanında Sahil Güvenlik, 1917 ve 1941'de olduğu gibi Donanmanın emrine verilebilir.
Havacılık Kuvvetleri Ofisi
Sahil Güvenlik havacılığının ayrı bir komutanı yoktur: hava üsleri, hizmetin operasyonel zincirine bağlıdır ve havacılık kuvvetleri, Sahil Güvenlik Karargahı'ndaki Havacılık Kuvvetleri Ofisi tarafından yönetilir. Komutan, 21 Ocak 2025'te Başkan Trump tarafından görevden alınan Amiral Linda Fagan'ın yerine geçen ve 15 Ocak 2026'dan beri 28. Komutan olan Amiral Kevin E. Lunday'dir. Sahil Güvenlik, 1 Mart 2003'ten beri İç Güvenlik Bakanlığı'nın bir parçasıdır.
HC-130 Hercules hava üsleri
HC-130J tipi uçaklardan 25 adedinin 19'u 10 Nisan 2026'ya kadar teslim alındı ve Kodiak, Barbers Point ve Sacramento'dan (CG-9'un adlandırdığı istasyonlar) ve Wikipedia'ya göre Elizabeth City'den uçuşlar gerçekleştiriyor; yerini aldığı daha eski HC-130H tipi uçak ise 2021'de Clearwater'da listelenmişti. HC-130J filosunun uçuş saati 8 Temmuz 2025'te 100.000'i geçti.
HC-144 Ocean Sentry ve HC-27J Spartan hava üsleri
Planlanan 36 adet HC-144'ten 18'i Miami ve Cape Cod'da, Kasım 2014'ten itibaren Hava Kuvvetlerinden devredilen 14 adet HC-27J Spartan ise Sacramento'da bulunuyor; Wikipedia'ya göre Sahil Güvenlik, HC-27J'leri 2028 mali yılının sonuna kadar hizmet dışı bırakmayı planlıyor.
MH-60T Jayhawk ve MH-65E Dolphin hava üsleri
24 hava üssünün kurtarma helikopterleri: 45 adet MH-60T Jayhawk (sözleşme kapsamında 45 yeni gövde ile) ve Ağustos 2024'e kadar MH-65E'ye yükseltilecek 90 adet Dolphin. 2023 yılında Sahil Güvenlik, 127 helikoptere kadar tamamen MH-60'lardan oluşan bir filoya geçmeye karar verdi; 25 yıl içindeki ilk yeni üs olan Ventura Hava Üssü, ilk MH-60T'sini 23 Ağustos 2024'te teslim aldı.
Helikopter Engelleme Taktik Filosu
1998'deki uyuşturucu kaçakçılığı yapan hızlı uçaklara karşı yapılan denemelerin ardından 1999'da Jacksonville'deki Cecil Field'da hizmete giren bu hava savunma sistemi, önce kiralık MH-90'ları, ardından Aralık 2000'den itibaren MH-68A Stingray'leri ve 2008'den itibaren MH-65'leri kullandı ve Wikipedia'ya göre Ocak 2026'ya kadar 1.000'den fazla gemiyi durdurdu.
Havacılık Eğitim Merkezi Mobil
1966'da kurulan bu kurum, Sahil Güvenlik pilotlarına MH-60T, MH-65E ve HC-144 helikopterlerinde geçiş eğitimi ve yeterlilik kazandırmanın yanı sıra arama kurtarma uçuşları da yapmaktadır.
Havacılık Lojistik Merkezi ve Havacılık Teknik Eğitim Merkezi
Hava kuvvetlerinin tüm filoya yönelik bakım ve onarım işlerini yürüten havacılık bakım deposu ve havacılık bakım teknisyenleri yetiştiren okulu, Elizabeth City Hava Üssü'nün hemen yanında yer almaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığının bugün uçurduğu uçaklar
Ücretli olan her tür, varsa ilgili Canavarlar Kitabı sayfasına bağlanmıştır. Sayılar, belirli bir günde müsait olan uçak sayısını değil, kayıtlarda yer alan uçak sayısını ifade eder.
| Türü | Rol | Hizmette | O zamandan beri | Birimler | Notlar | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sikorsky MH-60T JayhawkHizmette | Orta menzilli kurtarma helikopteri | 45 | 1990 | CG-9'un sayımına göre 45; bir Wikipedia tablosuna göre ise 51. 45 yeni gövde için sözleşme imzalanmış durumda. | ||
| Airbus (Aerospatiale) MH-65E DolphinHizmette | Kısa menzilli kurtarma helikopteri | 90 | 1985 | 90 uçak, kullanım ömrünün uzatılması ve MH-65E yükseltmesi işlemlerini tamamladı; üsler MH-60T'ye geçtikçe halen uçmakta olan uçak sayısı azalıyor. | ||
| Lockheed Martin HC-130J HerculesHizmette | Uzun menzilli gözetleme ve arama kurtarma | 19 | 2003 | 10 Nisan 2026'ya kadar 19 proje kabul edildi; 25 projeye fon sağlandı. Wikipedia'nın tabloları 12 ve 17 rakamlarını veriyor. | ||
| Lockheed HC-130B/E/H HerculesHizmette | Uzun menzilli arama ve kurtarma | 1959 | Wikipedia'nın Sahil Güvenlik tablosunda 14. sırada; Ekim 2026'daki sayı henüz doğrulanmadı. | |||
| Airbus (EADS CASA) HC-144A/B Ocean SentryHizmette | Orta menzilli deniz devriyesi | 18 | 2006 | 18 adet üretildi; A/B oranı kaynaklara göre farklılık gösteriyor (15 A ve 3 B veya 18 B). | ||
| Leonardo (Alenia) HC-27J SpartalıHizmette | Orta menzilli deniz devriyesi | 14 | 2014 | Kasım 2014'ten itibaren Hava Kuvvetleri'nin fazlalıklarından olan on dört adet C-27J uçağı devredildi; Sahil Güvenlik renklerine bürünmüş ilk uçak Nisan 2016'da teslim edildi ve tam olarak görevlendirilmiş ilk HC-27J uçağı Eylül 2023'te uçuşunu gerçekleştirdi.
DahaWikipedia'ya göre Sahil Güvenlik, bu gemileri 2028 mali yılının sonuna kadar hizmet dışı bırakmayı planlıyor. |
||
| Gulfstream C-37A (Gulfstream V) ve C-37B (Gulfstream 550)Hizmette | Komuta ve kontrol taşımacılığı | 2 | 2002 | Her birinden birer tane. C-37A, 2002 yılında Sahil Güvenlik hizmetine girdi. |
Sipariş üzerine
| Türü | Sipariş edildi | İlk teslimat | Notlar | |
|---|---|---|---|---|
| Lockheed Martin HC-130J HerculesSipariş üzerine | 6 | 2003 | 25 proje finanse edildi; 10 Nisan 2026'ya kadar 19 proje kabul edildi, dolayısıyla ödenek tamamen kullanılırsa altı proje daha kaldı. Geri kalanların teslim tarihleri açıklanmadı. | |
| Sikorsky MH-60T Jayhawk (yeni gövdeler ve dönüşümler)Sipariş üzerine | 2024 | 45 yeni gövde için sözleşme imzalandı ve Sahil Güvenlik, sekiz Dolphin istasyonunu dönüştürmek için 36 uçağı kendisi üretecek; Wikipedia'ya göre hedef filo sayısı 127'ye kadar çıkabilir.
Daha2025 yılında Sahil Güvenlik, Sikorsky'ye yeni bir sözleşme vereceğini duyurdu. |
||
| General Atomics MQ-9A ReaperSipariş üzerine | 4 | Wikipedia'nın aktif ABD askeri uçakları listesinde, Sahil Güvenlik'in 2025 mali yılı fonlarıyla dört adede kadar uçak tedarik edeceği belirtiliyor; ancak bu bilgi, bu kontrolde resmi bir sayfada doğrulanmadı. |
Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığının emekliye ayırdığı her tür
Curtiss NC-4 ve Deniz Kuvvetleri uçan botlarından (HS-2L, N-9) Sikorsky HH-60J Jayhawk'a kadar 26 çeşit. Zirve rakamları, herhangi bir tarihteki filo gücünü değil, tüm hizmet ömrü boyunca teslim alınan uçak gövdelerini ifade eder.
| Türü | Rol | Doruğa ulaşmak | Servis edildi | Yerine şu geçti: | Notlar | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sikorsky HH-60J Jayhawk | Orta menzilli kurtarma helikopteri | 42 | 1990–2014 | MH-60T | 2007 ile Şubat 2014 arasında MH-60T olarak yeniden inşa edildi. Bunlardan biri, 8 Aralık 2004'te Unalaska açıklarında Selendang Ayu gemisinin üzerine bir dalganın çarpması sonucu kayboldu; gemideki altı mürettebat üyesi hayatını kaybetti. | |
| Dassault HU-25 Guardian (Falcon 20) | Orta menzilli gözetleme jeti | 41 | 1982–2014 | HC-144A, HC-27J | Sahil Güvenlik'in operasyonel filosunda kullandığı tek jet uçağı; çevre kirliliğiyle mücadele (HU-25B) ve uyuşturucu kaçakçılığıyla mücadele (HU-25C, D) için varyantları mevcuttur. 1991 Körfez Savaşı'nda görev almıştır.
DahaSonuncusu 26 Eylül 2014'te emekli oldu. |
|
| Agusta MH-68A Stingray | Silahlı müdahale helikopteri | 8 | 2000–2008 | MH-65C | Aralık 2000'den Şubat 2008'e kadar HITRON adına kiralanmıştır. | |
| MD Helikopterleri MH-90 Enforcer | Silahlı müdahale helikopteri (deneme aşamasında) | 1998–1999 | 1998'de HITRON'a yol açan prototip geliştirme aşamasında kiralık MD900/902'ler kullanıldı; bu aşamada ünite karşılaştığı beş hızlı aracın hepsini durdurmayı başardı. | |||
| Sikorsky HH-52A Seaguard | Amfibik kurtarma helikopteri | 99 | 1963–1989 | HH-65A | Tekne gövdeli ve suya inebilen bu araç, 26 yılda 15.000'den fazla insanı kurtardığına inanılıyor; bunların arasında 1965'teki Betsy Kasırgası'ndan sonra yaklaşık 1.200 kişi de bulunuyor. | |
| Boeing PB-1G (B-17G Uçan Kale) | Uzun menzilli arama ve kurtarma, buz devriyesi | 1946–1958 | 1947'den 1958'e kadar Uluslararası Buz Devriyesi keşif uçuşları yaptı. | |||
| Curtiss NC-4 ve Donanma uçan botları (HS-2L, N-9) | Sahil Güvenlik pilotları tarafından uçurulan Donanma uçakları | 1917–1921 | Birinci Dünya Savaşı sırasında Sahil Güvenlik pilotları Donanma uçaklarını kullandı; Stone, Mayıs 1919'da NC-4'ün pilotuydu. Morehead City, 1920'de ödünç alınan beş uçak kullandı. | |||
| Sikorsky HH-3F Pelikan | Uzun menzilli kurtarma helikopteri | 40 | 1967– | HH-60J | 1965'te sipariş edilen ve 1967'den 1990'lara kadar hizmet veren CG-1432, daha sonra yerini HH-60J'ye bırakmıştır; 18 Şubat 1979'da Cape Cod açıklarında suya düşmüş ve mürettebatından dört kişi hayatını kaybetmiştir.
Daha |
|
| Grumman HU-16E Albatross (UF-1G/2G) | Amfibi, arama ve kurtarma | 1951– | HU-25 | Savaş sonrası dönemde en çok kullanılan amfibik uçak; Şubat 1982'den itibaren HU-25 ile değiştirildi. Bir tanesi Clearwater'da korunmaktadır. Emeklilik tarihi henüz kesinleşmemiştir. | ||
| Convair HC-131A Samaritan | Orta menzilli arama ve taşıma | 1976– | ||||
| Grumman E-2C Hawkeye | Uyuşturucu kaçakçılığına karşı havadan erken uyarı sistemi | 1987– | ||||
| Sikorsky HUS-1G (HH-34F) Denizatı | Kurtarma helikopteri | 1959– | ||||
| Sikorsky HO4S-2G/3G | Kurtarma helikopteri | 37 | 1951– | 14 HO4S-1/2 ardından 23 HO4S-3G. | ||
| Sikorsky HO3S-1G ve HO5S-1G | Kurtarma helikopteri | 1946– | ||||
| Sikorsky HNS-1 Hoverfly | İlk kurtarma helikopteri | 1943– | Frank Erickson, 3 Ocak 1944'te USS Turner gemisinin hayatta kalanlarına HNS-1 tipi bir helikopterle kan plazması taşıdı; bu, bir helikopterin hayat kurtarma amacıyla ilk kullanımıydı. | |||
| Martin P5M-1G/2G Marlin | Deniz uçağı, arama ve kurtarma | 1954– | Önce yedi adet P5M-1G, ardından P5M-2G. | |||
| Martin PBM-3/5 Mariner | Deniz uçağı, devriye ve kurtarma | 24 | 1943– | Savaş sonrası dönem figürü. | ||
| Consolidated PBY-5/5A/6A Catalina | Amfibi, devriye ve kurtarma | 56 | 1941– | Savaş sonrası zirve. | ||
| Consolidated PB4Y-1 Liberator | Uzun menzilli devriye | 1945– | 1946'daki ilk buz devriye uçuşlarında da kullanıldı. | |||
| Konsolide P4Y-2G Privateer | Hava-deniz kurtarma | 1945– | ||||
| Douglas R5D Skymaster ve R4D Skytrain | Ulaşım ve buz devriyesi | 1946– | R5D uçakları 1959-1963 yılları arasında buz devriyesi uçuşları yaptı. | |||
| Vought OS2U-3 Kingfisher | denizaltı karşıtı devriye | 53 | 1942– | 1942 baharında kıyı şeridindeki denizaltı karşıtı devriye görevleri için satın alındı. | ||
| Curtiss SB2C Helldiver | Savaş zamanı devriyesi | 1944– | 1944 tarihli Sahil Güvenlik uçak kataloğunda listelenmiştir; numaralar belirtilmemiştir. | |||
| Grumman J4F Widgeon, JRF Goose ve J2F Duck | Faydalı amfibiler | 1934– | 1942'de U-166'yı batıran uçağın bir J4F-1 Widgeon olduğu belirtilmişti; bu unvan 2014'te PC-566'ya verildi. | |||
| Hall PH-2/PH-3 ve Genel Havacılık PJ-1/2 uçan botları | Kurtarma uçan botları | 1932– | PH-2 modelinden üçü, 1940 yılında Elizabeth City'nin ilk on uçağı arasındaydı. | |||
| Vought UO-1/UO-4 ve Loening OL-5 | Devriye deniz uçakları (rom savaşı) | 1926– | Yasaklama dönemindeki devriye görevlerinde kullanılan ilk Sahil Güvenlik uçağı. |
Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığının kalkış yaptığı yer
Siyah işaretler aktif üsleri, içi boş işaretler ise kapanmış havaalanlarını temsil eder. 15 Ağustos 1940'ta on uçakla hizmete giren Elizabeth City, Sahil Güvenlik havacılığının merkezi konumundadır ve Kodiak, Donanmanın 1972'de devrettiği bir üsten Alaska denizinin yaklaşık dört milyon mil karelik alanını kapsar. Wikipedia'ya göre Clearwater en büyük hava üssüdür ve Cape Cod, Otis Ulusal Hava Muhafız Üssü'nde kiracı konumundadır. 1925'te kaçak içki ticaretiyle mücadelede pilotluğun kök saldığı Ten Pound Adası ve savaş zamanı helikopter okulu olan Brooklyn'deki Floyd Bennett Havaalanı kapanmıştır. Yayınlanmış havaalanı verisi bulunmayan girişler pin kodu içermez.
Amerika Birleşik Devletleri
Yukarıdaki 10 üssün 3'ü Amerika Birleşik Devletleri dışında yer alıyor, bu nedenle dünya haritası, ana havaalanları birbirinden ayırt edilemeyecek hale gelene kadar geriye doğru çekilmek zorunda. Aynı işaretler, denizaşırı üsler hariç, tekrar kullanılıyor.
| Temel | ICAO | Durum | Pist | Birimler ve uçaklar |
|---|---|---|---|---|
| Barbers Point Sahil Güvenlik Hava ÜssüHawaii | PHJR | Aktif | 11/292.550 m04R/22L2.435 m04L/22R1.373 m |
|
| Clearwater Sahil Güvenlik Hava ÜssüFlorida | KPIE | Aktif | 18/362.966 masfalt, oluklu04/221.829 masfalt, oluklu |
|
| Elizabeth City Sahil Güvenlik Hava ÜssüKuzey Carolina | KECG | Aktif | 10/282.200 mbeton01/191.377 mAsfalt ve beton (süresiz olarak kapalı, FAA verileri Eylül 2026) |
|
| Kodiak Sahil Güvenlik Hava ÜssüAlaska | PADQ | Aktif | 08/262.296 masfalt, oluklu11/291.646 masfalt, oluklu01/191.527 masfalt, oluklu |
|
| Miami Sahil Güvenlik Hava ÜssüFlorida | KOPF | Aktif | 09L/27R2.439 masfalt, oluklu12/302.073 masfalt, oluklu09R/27L1.313 masfalt, oluklu |
|
| Sacramento Sahil Güvenlik Hava ÜssüKaliforniya | KMCC | Aktif | 16/343.231 mbeton, oluklu |
|
| Sahil Güvenlik Havacılık Eğitim Merkezi MobilAlabama | KMOB | Aktif | 15/332.591 masfalt, oluklu18/361.334 masfalt, oluklu |
|
| Otis Hava Ulusal Muhafız ÜssüMassachusetts | KFMH | Aktif | 05/232.440 m |
|
| Ten Pound Adası Sahil Güvenlik Hava ÜssüGloucesterMassachusetts | Kapalı |
|
||
| Brooklyn Sahil Güvenlik Hava ÜssüFloyd Bennett SahasıNew York | 1998'de kapatıldı. |
|
Arama sonucunda bu kriterlere uyan bir hava üssü bulunamadı.
Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığında kim nerede görev yapıyor?
Üslerine göre uçan birlikler, önce mevcut birlikler. Sahil Güvenlik havacılığı, filolar yerine hava üsleri bazında organize edilmiştir: Kodiak'ta olduğu gibi, Hercules, Jayhawk ve Dolphin uçaklarının aynı pistte konuşlandırıldığı her üs, kendi başına bir uçuş birimidir. Bir istasyonun uçaklarıyla ilgili bilgiler yalnızca Vikipedi'de yer alıyorsa veya resmi CG-9 sayfaları bu bilgilerle çelişiyorsa, ilgili madde bunu belirtir.
- Elizabeth City Sahil Güvenlik Hava ÜssüHava üssü (arama kurtarma, devriye) · aktif
- HC-130J Herkül, MH-60T Jayhawk
- Havacılık Lojistik MerkeziDepo bakımı ve tedariği · aktif
- Tüm filo için depo çalışmaları.
- Havacılık Teknik Eğitim MerkeziTeknik okul · aktif
- Uçak yok
- Kodiak Sahil Güvenlik Hava ÜssüHava üssü (arama kurtarma, devriye) · aktif
- HC-130J Herkül, MH-60T Jayhawk, MH-65 Dolphin
- Havacılık Eğitim Merkezi MobilEğitim merkezi · aktif
- MH-60T Jayhawk, MH-65E Dolphin, HC-144 Ocean Sentry
- Clearwater Sahil Güvenlik Hava ÜssüHava üssü (arama kurtarma, devriye) · aktif
- HC-130H Herkül, MH-60T Jayhawk
- Miami Sahil Güvenlik Hava ÜssüHava üssü (arama kurtarma, devriye) · aktif
- HC-144A Ocean Sentry, MH-65 Dolphin
- Sacramento Sahil Güvenlik Hava ÜssüHava üssü (devriye, arama ve kurtarma) · aktif
- HC-27J Spartan, HC-130J Herkül
- Barbers Point Sahil Güvenlik Hava ÜssüHava üssü (arama kurtarma, devriye) · aktif
- HC-130J Herkül, MH-65E Yunus
- Cape Cod Sahil Güvenlik Hava ÜssüHava üssü (arama kurtarma, devriye) · aktif
- MH-60 Jayhawk, HC-144A Ocean Sentry
Bu aramaya uyan bir birim bulunamadı.
Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığının 1914'ten günümüze kadarki önemli kilometre taşları
28 Ocak: Sahil Güvenlik Teşkilatı'nın kurulmasına ilişkin yasa imzalandı.
1 Nisan: Teğmen Elmer Stone, Pensacola'da uçuş eğitimi için emir alır.
6 Nisan: Sahil Güvenlik, Birinci Dünya Savaşı için Donanmaya devredildi. 10 Nisan: Stone, Sahil Güvenlik Havacısı No. 1 olarak mezun oldu.
Mayıs: Stone, ilk transatlantik uçuşta NC-4'ün iki pilotundan biridir.
Gloucester'daki Ten Pound Adası'nda, kaçak içki ticaretiyle mücadele etmek için donanmadan ödünç alınan bir uçakla bir hava üssü açıldı; 1926'da burada ve Cape May'de kalıcı üsler kuruldu.
15 Ağustos: Elizabeth City Hava Üssü on uçakla hizmete girdi.
1 Kasım: 8929 sayılı Başkanlık Kararnamesi ile Sahil Güvenlik, Donanmaya devredildi.
3 Ocak: Frank Erickson, USS Turner'ın hayatta kalanları için HNS-1 tipi bir helikopterle plazma taşıyarak ilk hayat kurtarma görevini gerçekleştirdi.
17 Nisan: Kodiak Deniz Hava Üssü'nde bir adet PBY uçağından oluşan bir hava birliği konuşlandırıldı.
İlk HC-130 Hercules filoya katıldı.
99 adet üretilecek amfibi HH-52A helikopterinden ilki hizmete girdi.
9 Haziran: ABD Hava Kuvvetleri ile değişim programında bulunan Teğmen Jack Rittichier, Vietnam üzerinde Jolly Green 23 uçağıyla vurularak düşürüldü.
Kasım: HH-65 Dolphin hizmete giriyor; HH-60J ise Haziran 1990'da onu takip ediyor.
Silahlı helikopter filosu HITRON, Jacksonville'deki Cecil Field'da görevlendirildi.
Katrina Kasırgası: Sahil Güvenlik ve Yardımcı Birliklere ait 76 uçak 1.817 sorti gerçekleştirdi ve 12.535 kişiyi kurtardı.
26 Eylül: Son HU-25 jeti emekliye ayrılıyor; Kasım ayında Hava Kuvvetlerinden 14 adet C-27J uçağı gelmeye başlıyor.
19 Ağustos: Son MH-65E yükseltmesi teslim edildi. 23 Ağustos: Son 25 yılın ilk yeni üssü olan Ventura Hava Üssü, ilk MH-60T'sini teslim aldı.
15 Ocak: Kevin Lunday 28. Komutan oldu. 10 Nisan: 19. HC-130J kabul edildi.
Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığının katıldığı her savaş
Kayıtlarda belirtilen yerlerde sorti ve kayıplar, belirtilmeyen yerlerde ise boş bırakılmıştır.
- Birinci Dünya Savaşı 1917–1918 6 Nisan 1917'de Sahil Güvenlik Donanmaya bağlandıktan sonra, az sayıdaki eğitimli pilotu Donanma uçaklarını kullanmaya başladı.
- İçki yasağı devriyeleri (rom savaşı) 1925–1933 Kolluk kuvvetleri devriyeleri, Sahil Güvenlik gemileri için kaçakçılık gemilerini tespit ediyor.
- İkinci Dünya Savaşı 1939–1945 Tarafsızlık devriyeleri, kıyı denizaltı karşıtı devriyeleri ve konvoy koruması, Grönland devriyeleri, hava-deniz kurtarma ve helikopter geliştirme
- Kore Savaşı 1950–1953 Yeni birliklerden Pasifik ötesi hava yolları boyunca arama ve kurtarma faaliyetleri.
- Vietnam Savaşı 1968–1972 ABD Hava Kuvvetleri'ne ait HH-3E ve HH-53 helikopterleri ile HC-130P uçaklarıyla muharebe arama ve kurtarma operasyonları.
Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılık filosunu kim inşa etti?
Bu sayfadaki uçakların arkasındaki her şirketin kendi sayfası var: hikayeleri, ürettikleri her tip, rakamlar ve onları kullanan diğer hava kuvvetleri.
Mevcut filo ve siparişler
Airbus, Lockheed Martin, Sikorsky, Genel Atomik, Gulfstream, Leonardo, Lockheed
İnsanların Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığı hakkında sorduğu her şey
Sahil Güvenlik'in hava kuvvetine ne ad verilir?
ABD Sahil Güvenliği hangi uçakları kullanıyor?
Sahil Güvenlik havacılığı ne zaman başladı?
Sahil Güvenlik ilk helikopterli kurtarma operasyonunu mu gerçekleştirdi?
Sahil Güvenlik uçağı bir denizaltıyı batırdı mı?
Sahil Güvenlik pilotları Vietnam'da savaştı mı?
Sahil Güvenlik MH-65 Dolphin helikopterlerini neden hizmetten çıkarıyor?
En büyük Sahil Güvenlik hava üssü hangisidir?
Sahil Güvenlik'in silahlı uçakları var mı?
Sahil Güvenlik Teşkilatı'nın başında kim var?
Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenlik Havacılığının kullandığı uçakları okuyun.
Hayvanlar Kitabı'nda sayfası bulunan her tür, önce hizmete girdiği yıl, sonra da filodan ayrıldığı yıl sıralanmıştır.
Her bilgi kontrol edildi.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi (Sahil Güvenlik Havacılık Birliği, Antik Pterodaktil Düzeni)Hizmetin gaziler derneği ve tarih arşivi "Sahil Güvenlik Havacılığı" adını kullanmaktadır.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: İlk Yıllar, 1915–193828 Ocak 1915 tarihli Kanun; Stone'un 1 Nisan 1916 tarihli emirleri; Morehead City 1920; Ten Pound Island 1925; 1938 sonuna kadar 50 uçak ve sekiz hava üssü.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Büyüme Yılları, 1939–19561 Kasım 1941'de Donanmaya transfer; 53 adet Kingfisher uçağı; Grönland'da VP-6CG; denizaltılara 61 bombalama saldırısı; helikopter geliştirme; 1950'lerin ortalarına kadar 127 uçak.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Olgunlaşma Dönemi, 1957–1975HC-130B 1959; 1963'ten itibaren 99 adet HH-52A; HH-3F 1967; 1967'de Ulaştırma Bakanlığı'na devredildi; hava üsleri 1962-1974 yılları arasında açıldı.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Modern Dönem, 1976–1994HU-25 Şubat 1982; HH-65 Kasım 1985'te operasyonel hale geldi; HH-60J 1990; Çöl Fırtınası hava birliği 1991; 1976-1994 yılları arasında 101.729 hayat kurtarıldı.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Günümüz Dönemi, 1995–2018HITRON; 1 Mart 2003'te DHS'ye devredildi; Katrina rakamları (76 uçak, 1.817 sorti, 12.535 kurtarılan kişi); HC-144A; 2014'te 14 C-27J.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Uçak KataloğuKullanılan her uçak tipi ve Sahil Güvenlik hizmetine girdiği yıl.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Vietnam'da Sahil Güvenlik Havacılığı1968'den itibaren ABD Hava Kuvvetleri ile kurtarma operasyonları kapsamında değişim programına katıldı; Rittichier 9 Haziran 1968'de kayboldu; 4 Gümüş Yıldız, 16 Üstün Hizmet Madalyası ve 87 Hava Madalyası sahibi.
- Sahil Güvenlik Havacılık Tarihi: Tarihsel anlatılar diziniVietnam, İkinci Dünya Savaşı ve Katrina Kasırgası hakkındaki anlatıların dizini.
- ABD Sahil Güvenlik Tedarik Müdürlüğü (CG-9): Hava programlarıProgram özeti: HC-144, HC-130J, MH-65E ve MH-60T.
- ABD Sahil Güvenliği CG-9: HC-130J uzun menzilli gözetleme uçağı25 adet tahsis edildi; 18'i Şubat 2026'da faaliyete geçti; 19. adet 10 Nisan 2026'da kabul edildi; 8 Temmuz 2025'te 100.000 uçuş saati tamamlandı.
- ABD Sahil Güvenliği CG-9: MH-60T orta menzilli kurtarma helikopteri45 adet MH-60T; SLEP 2017'den itibaren; 45 yeni gövde için sözleşme imzalandı; ilk MH-60T, 23 Ağustos 2024'te Ventura Hava Üssü'ne teslim edilecek; 8 Eylül 2025'te 13 adet T700 motor siparişi verildi.
- ABD Sahil Güvenliği CG-9: MH-65 kısa menzilli kurtarma helikopteri90. ve son MH-65E dönüştürülmüş uçağı 19 Ağustos 2024'te teslim edildi; 2035-2039 mali yılları arasında aşamalı olarak hizmetten çıkarılması planlanıyor.
- AirNav: KECG Elizabeth City Sahil Güvenlik Hava Üssü/Bölgesel Havaalanı (AirNav.com tarafından yeniden yayınlanan FAA havaalanı verileri, 3 Eylül 2026 tarihinden itibaren geçerlidir)Referans noktası, rakım 10,6 ft, pistler 10/28 (7.219 ft) ve 1/19 (4.518 ft, süresiz olarak kapalı); tüm pistlerin sahibi ve işletmecisi Sahil Güvenlik'tir.
- AirNav: PADQ Kodiak Havaalanı (AirNav.com tarafından yeniden yayınlanan FAA havaalanı verileri, 3 Eylül 2026'dan itibaren geçerlidir)Referans noktası, rakım 78,7 ft, pistler 8/26 (7.534 ft), 11/29 (5.400 ft), 1/19 (5.010 ft); Alaska Ulaştırma ve Ormancılık Bakanlığı'na aittir.
- AirNav: KMOB Mobil Bölgesel Havaalanı (AirNav.com tarafından yeniden yayınlanan FAA havaalanı verileri, 1 Ekim 2026 tarihinden itibaren geçerlidir)Referans noktası, rakım 218,7 ft, pistler 15/33 (8.502 ft) ve 18/36 (4.376 ft); Sahil Güvenlik apronları.
- AirNav: KPIE St. Pete-Clearwater Uluslararası Havalimanı (AirNav.com tarafından yeniden yayınlanan FAA havalimanı verileri, 1 Ekim 2026 tarihinden itibaren geçerlidir)Referans noktası, 10,7 ft yükseklik, pistler 18/36 (9.730 ft) ve 4/22 (6.000 ft).
- AirNav: KOPF Miami-Opa Locka Executive Havaalanı (AirNav.com tarafından yeniden yayınlanan FAA havaalanı verileri, 1 Ekim 2026'dan itibaren geçerlidir)Referans noktası, 8 ft yükseklik, pistler 9L/27R, 12/30, 9R/27L; Sahil Güvenlik rampası önceden izin alınarak kullanılabilir.
- AirNav: KMCC McClellan Havaalanı (AirNav.com tarafından yeniden yayınlanan FAA havaalanı verileri, 1 Ekim 2026'dan itibaren geçerlidir)Referans noktası, rakım 76,8 ft, pist 16/34 (10.599 ft).
- AirNav: PHJR Kalaeloa Havalimanı (John Rodgers Field) (AirNav.com tarafından yeniden yayınlanan FAA havalimanı verileri, 3 Eylül 2026 tarihinden itibaren geçerlidir)Referans noktası, rakım 32,3 ft, pistler 11/29, 4R/22L, 4L/22R; 4R pistinin yakınında Sahil Güvenlik helikopter pisti.
- FAA havaalanı ve pist verileriKoordinatların ve pistin kaynağı, mevcut Otis satırında (united-states-air-force.json) zaten yayınlanmış olup, değiştirilmeden yeniden kullanılmıştır.
Rakamlar 2026-10-01 tarihinde doğrulanmıştır. Savaş Düzeni sayfaları tek bir veri kümesinden yeniden oluşturulmuştur; buradaki bir sayı Canavarlar Kitabı sayfasındaki bir sayıyla uyuşmuyorsa, bu sayfa ikisinden daha yeni olanıdır.
Fotoğraflar: Fotoğraf: Lahey, Hollanda'dan FaceMePLS / Wikimedia Commons (CC BY 2.0) · Fotoğraf: Fabulous Las Vegas, Nevada, ABD'den Tomás Del Coro / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0) · Fotoğraf: TaurusEmerald / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0) · Fotoğraf: Savunma Bakanlığı. Amerikan Kuvvetleri Bilgi Servisi. Savunma Görsel Bilgi Merkezi / Wikimedia Commons (Kamu malı) · Fotoğraf: Wikimedia Commons (Kamu malı) · Fotoğraf: ABD Sahil Güvenliği / Wikimedia Commons (Kamu malı) · Fotoğraf: PA1 Ed Moreth, ABD Sahil Güvenliği / Wikimedia Commons (Kamu malı) · Fotoğraf: Magic Aviation / Wikimedia Commons (CC BY 2.0) · Fotoğraf: Aeroprints.com / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0) · Fotoğraf: Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenliği / Wikimedia Commons (Kamu malı) · Fotoğraf: ABD Sahil Güvenliği fotoğrafı 26-G-03-17-43(4) / Wikimedia Commons (Kamu malı)