Langley'nin güvertesinden

17 Ekim 1922'de, Amerika'nın ilk uçak gemisi olan USS Langley'nin ahşap güvertesinden küçük bir çift kanatlı eğitim uçağı indi ve havalandı. Pilot Teğmen Virgil Griffin'di; uçak ise bir Vought VE-7 idi. Bu, bir Amerikan uçak gemisinden yapılan ilk kalkıştı ve sonraki yarım yüzyıl için bir örnek teşkil etti. Bu uçağın arkasındaki şirket, beş yıl önce New York, Astoria'da havacı Birdseye Lewis ve Wright Şirketi'nin eski baş mühendisi Chance Vought tarafından kurulmuştu. Başından beri, tercih ettiği müşteri ABD Donanmasıydı ve Hiçbir Amerikan firması havayolu taşımacılığıyla bu kadar yakından bağlantılı olmazdı..

Bir öncü 40 yaşında hayatını kaybetti.

Chance Vought, Lewis 1922'de emekli olduğunda şirketin adını kendi adıyla değiştirdi ve 1927'de Donanma, Corsair adını taşıyan ilk uçak olan O2U'yu sipariş etti. İki yıl sonra şirket, Boeing ve Pratt & Whitney ile birlikte United Aircraft and Transport Corporation tarafından satın alındı. Vought, bundan sonra ne olduğunu göremedi: 40 yaşında, Temmuz 1930'da sepsis nedeniyle öldü. Şirket önce East Hartford'a, ardından 1939'da United Aircraft'ın Sikorsky ile birleştirdiği Stratford, Connecticut'a taşındı. Birkaç yıl boyunca iki isim bir arada kaldı ve Igor Sikorsky'nin VS-300'ü, pratik helikopterin atası olarak, Eylül 1939'da ilk bağlı uçuşunu Vought-Sikorsky adı altında gerçekleştirdi.

Kanatları kıvrık kuş

Eğik kanatlı kuş Stratford'dan çıktı. Rex Beisel'in ekibi, mevcut en güçlü motor olan Pratt & Whitney'in R-2800 motorunu bir gövdeye yerleştirdi ve devasa pervanesinin güverteye temas etmemesi için ters martı kanadı şeklinde bir tasarım verdi. Ekim 1940'ta prototip XF4U, saatte 400 milin üzerinde hıza ulaşan ilk ABD tek motorlu savaş uçağı oldu. Uçak gemilerine inişi zordu ve bu nedenle "Teğmen Yok Edici" lakabını aldı, ancak bir kez evcilleştirildiğinde ölümcül bir uçaktı: ABD Donanması ve Deniz Piyadeleri Corsair pilotları 189 kayba karşılık 2.140 hava zaferi elde etti. Vought, Goodyear ve Brewster tarafından 12.500'den fazla üretildi ve sonuncusu Ocak 1953'te Fransa için üretildi; bu, herhangi bir Amerikan pistonlu savaş uçağının en uzun üretim süresiydi.

Fabrikayı Teksas'a taşımak

1949'da, ana tedarikçilerinin Doğu Kıyısı'nda yoğunlaşmasından rahatsız olan Donanma'nın baskısıyla Vought, tüm operasyonunu Dallas'taki eski bir North American Aviation fabrikasına taşıdı. 14 ay içinde 27 milyon pound ekipman ve 1.300 çalışanı taşıdı; bu, o dönem için rekor bir endüstriyel taşınmaydı. Her Teksas tasarımı bir zafer değildi. Kuyruksuz F7U Cutlass o kadar affedici değildi ki pilotlar ona "Cesaretsiz Cutlass" adını vermişti; Vought'un 1957'deki kendi analizine göre, filonun dörtte biri 78 kazada kaybedilmişti. Daha da öncesinde şirket, bilim kurgu filmlerinden fırlamış gibi görünen ve asla hizmete girmeyen disk şeklindeki V-173 ve XF5U'yu üretmişti.

son silahşör

Ardından Crusader geldi. İlk uçuşunu 25 Mart 1955'te gerçekleştiren F-8, saatte 1.000 milin üzerine çıkan ilk Amerikan jet savaş uçağı oldu ve Temmuz 1957'de John Glenn adlı bir Deniz Piyadesi binbaşısı, fotoğraf keşif versiyonunu Kaliforniya'dan New York'a üç saat 23 dakikada uçurdu; bu, ilk süpersonik kıtalararası uçuştu. Vietnam üzerinde Crusader pilotları, üç kayıp karşılığında 19 düşman uçağı düşürdü; bu, o savaşta herhangi bir Amerikan tipinin en iyi oranıydı ve F-8, "Crusader" olarak anılmaya başlandı. son silahşör. Daha kısa ve ses altı hızda yeniden tasarlanan A-7 Corsair II, 1965'ten itibaren uçuş yaptı, Vietnam'dan Çöl Fırtınası Operasyonuna kadar çeşitli savaşlarda yer aldı ve 2014 yılına kadar Yunanistan'da görev yaptı.

Ling, Carlyle, Zafer

Kurumsal yaşam daha az kahramanca geçti. 1954'ten itibaren tekrar bağımsız olan Vought, 1960'ların başında James Ling'in Ling-Temco-Vought holdingi tarafından yutuldu, 1976'da Vought Corporation oldu ve 1992'de Northrop ve Carlyle Group'a satıldı. Carlyle, 2000 yılında Vought Aircraft Industries olarak ismi yeniden canlandırdı; o zamana kadar Boeing'in 747 ve 787 uçakları için gövde bölümleri üreten bir uçak yapısı tedarikçisiydi. Boeing, 2009 yılında Güney Carolina'daki 787 fabrikasını 580 milyon dolara satın aldı ve Haziran 2010'da Triumph Group geri kalanını yaklaşık 1,44 milyar dolara satın aldı. İsim, Triumph'ın bir bölümü olarak ve hala hava gösterilerinde uçan Corsair uçaklarında yaşamaya devam ediyor.

Fabrikalar

• Astoria ve Long Island City · New York — İlk eserler, 1917–1930
• Doğu Hartford · East Hartford, Connecticut — 1930'dan beri yaşadığım ev
• Stratford • Stratford, Connecticut — 1939'dan itibaren Sikorsky ile ortak kullanım alanı; F4U'nun doğduğu yer.
• Dallas / Grand Prairie • Dallas, Teksas — 1949'dan beri faaliyette olan eski North American Aviation fabrikası; Triumph'ın devralmasının ardından kapatıldı.
• Kuzey Charleston • Güney Carolina — 787 arka gövde fabrikası, 2009'da Boeing'e satıldı.
• Nashville • Nashville, Tennessee — Airbus kanat bileşenleri üretim tesisi, 2003 yılında Aerostructures birleşmesiyle katıldı.

İnsanlar

• Şans M. Vought • Kurucu ortak, tasarımcı — Eski Wright Şirketi baş mühendisi; VE-7'yi tasarladı; 1930'da öldü
• Birdseye Lewis • Kurucu ortak — Havacı; 1922'de emekli oldu
• Rex Beisel • Baş mühendis — F4U Corsair tasarım ekibine liderlik etti.
• Charles H. Zimmerman • Mühendis — V-173 ve XF5U Uçan Gözleme uçaklarının tasarımcısı
• John Glenn • ABD Deniz Piyadeleri pilotu — 1957'de bir F8U-1P uçağıyla kıyıdan kıyıya 3 saat 23 dakikada uçtu.
• James Ling • Sanayici — Vought'u Ling-Temco-Vought bünyesine kattı.

Rekorlar ve ilkler

• ABD uçak gemisi VE-7'den USS Langley'e yapılan ilk kalkış, 17 Ekim 1922 (v5)
• 400 mph'yi aşan ilk ABD tek motorlu savaş uçağı, XF4U, 1940 (v3)
• ABD yapımı pistonlu savaş uçakları arasında en uzun üretim süresine sahip olan F4U Corsair, 1942-1953 yılları arasında üretilmiştir (v3).
• 1.000 mil/saati geçen ilk ABD jet savaş uçağı: F8U, 1.015 mil/saat, 21 Ağustos 1956 (v4)
• İlk süpersonik kıtalararası uçuş, F8U-1P, 16 Temmuz 1957, 3 saat 23 dakika 8,3 saniye (v4)