Elizabeth City açıldığında Sahil Güvenlik havacılığı hâlâ küçüktü: 1938'in sonunda hizmetin 50 uçağı, sekiz hava üssü ve bir hava birliği vardı. 1939'daki Tarafsızlık Devriyesi ve yaklaşan savaş bunu değiştirdi ve Elizabeth City 1940'ta, San Francisco ise 1941'de kuruldu. 15 Ağustos 1940'ta dört subay, 52 er ve üç tipte on uçakla hizmete girdi: denizde kurtarma için Hall PH-2 uçan botları, Fairchild J2K kara uçakları ve Grumman J2F Duck amfibik uçakları.

Elizabeth City, Sahil Güvenlik'in Kuzey Carolina'daki ilk girişimi değildi. 1920'de, teşkilat Morehead City'deki eski Donanma hava üssünü devralmış ve beş ödünç uçakla uçuşlar gerçekleştirmişti, ancak üs parasızlık nedeniyle bir yıl sonra kapanmıştı; kalıcı uçuşlar ancak 1925'te Massachusetts'teki Ten Pound Adası'nda başlamıştı.

1 Kasım 1941'de Sahil Güvenlik'in tamamı Donanmaya devredildi ve savaşın geri kalanında istasyon Donanma kontrolü altında faaliyet gösterdi. Wikipedia, çalışmalarını arama kurtarma, denizaltı karşıtı savaş ve eğitim olarak tanımlarken; Sahil Güvenlik Havacılık Birliği, Sahil Güvenlik uçaklarının toplamda 61 denizaltıya bombalama saldırısı düzenlediğini kaydetmektedir. Her iki kaynak da Elizabeth City uçaklarının bir denizaltıyı batırdığına dair bir bilgi vermemektedir.

İstasyonun erişim alanı, birleşmenin sonucudur. 1966'da Bermuda'daki Kindley Hava Kuvvetleri Üssü ve Newfoundland'daki Argentia'daki Sahil Güvenlik hava üslerini bünyesine kattı. Argentia, 1946'dan 1966'ya kadar Uluslararası Buz Devriyesi'nin uçuşları için üs olmuştu: 1914'te Titanik'in batmasından sonra kurulan devriye, ilk uçak keşif uçuşunu 6 Şubat 1946'da bir PBY-5A ile gerçekleştirdi ve 1949'dan beri yalnızca uçaklara güvenerek PB-1G Flying Fortress'lerden R5D'lere ve 1962'den itibaren Hercules'lere geçti. Wikipedia, bugün Elizabeth City'nin görevleri arasında arama kurtarma, denizcilik hukuku uygulama, seyir yardımcıları desteği ve çevre korumanın yanı sıra Buz Devriyesi'ni de listeliyor.

Wikipedia, mevcut filonun beş HC-130J Hercules ve dört MH-60T Jayhawk'tan oluştuğunu belirtiyor. Bu rakam dikkatle okunmalıdır: Sahil Güvenlik satın alma müdürlüğünün 2026'da güncellenen HC-130J sayfası, bu uçak tipinin uçtuğu üsler olarak Sacramento, Kodiak ve Barbers Point'i gösteriyor ve Elizabeth City'den bahsetmiyor. 3 Eylül 2026 tarihli FAA verileri, 7.219 feet uzunluğundaki 10/28 numaralı kullanılabilir bir pistin olduğunu, yan rüzgar pisti 1/19'un ise süresiz olarak kapalı olduğunu gösteriyor.

Elizabeth City alışılmadık bir havaalanıdır. 3 Eylül 2026 tarihinden itibaren geçerli olan FAA verilerine göre, burası Elizabeth City Sahil Güvenlik Hava İstasyonu/Bölgesel Havaalanı olarak adlandırılıyor ve Sahil Güvenlik'in tüm pistlere ve taksi yollarının büyük çoğunluğuna sahip olduğu ve işlettiği ortak kullanımlı bir alan olarak tanımlanıyor. Referans noktası 36.26° Kuzey enlemi, 76.17° Batı boylamında yer alıyor ve alan deniz seviyesinden sadece 10.6 feet (3.2 m) yükseklikte bulunuyor.

Ana pist olan 10/28, 2.200 metre uzunluğunda ve 45 metre genişliğinde beton bir pisttir; 1/19 numaralı çapraz rüzgar pisti ise 1380 metre uzunluğunda olup süresiz olarak kapalı olarak listelenmiştir. Sahil Güvenlik, askeri ziyaretçiler için kuralları belirler: Savunma Bakanlığı turbojet uçakları yalnızca tam duruşlu inişler yapmalıdır, uygulama yaklaşımları ve görsel iniş kalkışlar yasaktır ve Sahil Güvenlik rampasına inecek uçaklar inişten on dakika önce 345.0 MHz frekansından Elizabeth City Air'i aramalıdır.

Elizabeth City ile son yıllarda en çok özdeşleşen kurtarma operasyonu 29 Ekim 2012'de gerçekleşti. 1960 yılında inşa edilen Bounty adlı yelkenli gemi replikası, Hatteras Kanyonu yakınlarında, Outer Banks'in yaklaşık 90 mil güneydoğusunda Sandy Kasırgası'na yakalandı. Sahil Güvenlik'e ait bir HC-130 helikopteri gece yarısı civarında gemiyi buldu; şafak vakti Elizabeth City'den gelen MH-60 Jayhawk helikopterleri olay yerine ulaştı ve cankurtaran botlarından 14 kişiyi kurtardı.

İki kişi hayatta kalamadı. Claudene Christian kurtarıldı ancak hastanede öldüğü açıklandı ve kaptan Robin Walbridge asla bulunamadı; yaklaşık 12.000 deniz mili karelik bir alanı kapsayan arama, 1 Kasım 2012'de askıya alındı. Ardından gelen soruşturma, kasırganın yoluna girme kararının pervasızca olduğunu ve gemiyi terk etme emrinin çok geç verildiğini ortaya koydu.