Kodiak, Deniz Kuvvetleri tarafından kurulmuş bir üs idi. İnşaatına Eylül 1939'da başlandı ve Kodiak Deniz Hava Üssü, Pearl Harbor saldırısından aylar önce, 15 Haziran 1941'de hizmete girdi. PBY Catalina devriye filoları Kuzey Pasifik'teki savaşa katıldı ve 1943'te üs, Aleut Adaları'nı geri alma harekatını destekledi. Savaş zamanı üssü daha sonra Ulusal Tarihi Yerler Siciline kaydedildi ve 4 Şubat 1985'te Ulusal Tarihi Anıt olarak ilan edildi.

Sahil Güvenlik küçük bir birlikle geldi. 17 Nisan 1947'de, tek bir PBY Catalina uçağı, yedi pilot ve otuz erden oluşan bir hava birliğini Donanma üssünde görevlendirdi; aynı yıl Porto Riko'daki San Juan'da da birlikler açıldı. Donanma, tesisini Ekim 1950'de Kodiak Deniz Üssü olarak yeniden adlandırdı ve 1972'ye kadar burada kaldı; daha sonra üs Sahil Güvenlik'e geçti; Kodiak Sahil Güvenlik Üssü 25 Nisan 1972'de resmen kuruldu. Wikipedia'ya göre üssün alanı 3.000 dönüm, hava üssünün ise 85 subay ve 517 erden oluşuyor.

Wikipedia'ya göre Kodiak'ın sorumluluk alanı yaklaşık 4.000.000 mil kare olup, Alaska Körfezi, Bristol Körfezi, Bering Denizi ve Alaska'nın Pasifik kıyılarını kapsamaktadır. Bu bölgede görev yapmak için istasyon, Sahil Güvenlik'in tüm arama uçağı çeşitlerini kullanmaktadır: uzun menzilli arama ve devriye için HC-130J Hercules, uzun menzilli kurtarma için MH-60T Jayhawk ve kısa menzilli kurtarma için MH-65 Dolphin.

Hercules filosu en yeni filodur. CG-9'un 2026'da güncellenen HC-130J sayfası, J modelini kullanan istasyonlar arasında Kodiak'ı da gösteriyor; filo 8 Temmuz 2025'te 100.000 uçuş saatini geçti. Helikopterler geçiş sürecinde: Sahil Güvenlik tamamen MH-60'lardan oluşan bir filo planlıyor ve MH-65'in, program ofisine göre 2035-2039 mali yılında veya MH-60T programına göre 2040'ların başlarında aşamalı olarak hizmetten çıkarılması planlanıyor.

İstasyon, üç pisti Alaska Ulaştırma Bakanlığı'na ait olan Kodiak Havaalanı'ndan uçuş gerçekleştiriyor. En uzun pist olan 8/26, 7.534 feet (2.296 m); 11/29 ve 1/19 ise yaklaşık 5.000-5.400 feet uzunluğunda. FAA verilerine göre, sahada bulunan jet motoru çalıştırma üniteleri yalnızca Sahil Güvenlik'in kullanımına açık.

Kodiak, Sahil Güvenlik'in Alaska'daki ilk üssü değildi. Sahil Güvenlik Havacılık Birliği, bölgenin en güneydoğusundaki Annette Adası'nda 1944'ten itibaren bir hava birliğinin bulunduğunu kaydetmektedir; bu üs daha sonra bugün hala bir hava üssü olan Sitka'ya taşınmıştır. Kodiak birliği, hizmetin savaş sonrası arama ve kurtarma ağını okyanuslar boyunca yaydığı yıl olan 1947'de, San Juan ile aynı yıl kurulmuştur; 1950'lerin ortalarına gelindiğinde, Sahil Güvenlik havacılığının Filipinler'deki Sangley Point'ten San Juan'a kadar 22 hava üssü ve birliğinde 127 uçağı bulunuyordu.

Kodiak'ın uçakları, 1947'deki tek Catalina'dan, 1959'da Sahil Güvenlik'e ilk kez ulaşan Hercules'e ve günümüzdeki HC-130J'ler ve iki helikopter tipinden oluşan filoya kadar, hizmetin geçirdiği değişimleri takip etti. Bir sonraki değişim zaten planlanmış durumda: Sahil Güvenlik, sekiz Dolphin istasyonunu kendi üreteceği 36 MH-60T uçağına dönüştürmeyi planlıyor; ilk dönüşüm 2024 yazında başladı ve MH-65'leri 2030'ların sonlarında veya 2040'ların başlarında hizmetten çıkarmayı hedefliyor.

8 Aralık 2004'te, saat 17:05'te, Selendang Ayu adlı dökme yük gemisi Aleut Adaları'ndaki Unalaska Adası açıklarında karaya oturdu. Kodiak'tan iki adet HH-60J Jayhawk helikopteri olay yerindeydi. İlk helikopter güverteden dokuz mürettebat üyesini vinçle kurtararak Alex Haley adlı kurtarma gemisine götürdü; ikinci helikopter ise dokuz mürettebat üyesini daha kurtararak karaya taşıdı.

Saat 18:15 civarında, bir başka kaldırma işlemi sırasında, bir dalga geminin pruvasını aştı ve helikopteri su püskürtmesiyle kapladı. Her iki motor da su alımı nedeniyle alev aldı ve Jayhawk denize düşerek battı. Geminin mürettebatından helikoptere alınan altı kişi hayatını kaybetti; helikopterdeki üç kişi ise başka bir uçak tarafından kurtarıldı. Enkaz, Aleut Adaları'na yaklaşık 350.000 ABD galonu yakıt yağı ve dizel yakıt dökülmesine neden oldu.