Luqa 1940 yılında inşa edildi ve 1941-1943 kuşatması sırasında Malta Hava Kuvvetleri Karargahının kalbi oldu. Burada kurulan birlikler arasında, 4 Aralık 1941'de gece avcı uçağı birimi olarak kurulan ve 2 Ağustos 1942'de filo haline getirilen 1435. Filo ve 8 Şubat 1943'te 69. Filo'nun bir kanadından fotoğraf keşif Spitfire uçakları uçurmak üzere kurulan ve o Kasım ayında Tunus'a taşınan 683. Filo yer alıyordu.

Savaştan sonra Luqa, RAF'ın Malta'daki ana üssü olarak kalırken, Ħal Far ve Ta' Qali üsleri önemini yitirdi: Ħal Far'ın son filosu 31 Ağustos 1967'de dağıtıldı ve Ta' Qali 1968'de aktif bir RAF üssü olarak kapatıldı. Luqa, deniz devriye ve keşif uçaklarını korudu: 13. Filo'nun Canberra uçakları 1965'ten 1978'e kadar ve 203. Filo'nun Nimrod uçakları ise filo 31 Aralık 1977'de dağıtılana kadar burada görev yaptı.

İngiliz hükümeti Malta'daki üslerin kira sözleşmesini yenilememeyi tercih etti ve Wikipedia'ya göre son ayrılış, 1 Nisan 1979 sabahı 120. Filo'ya ait bir Nimrod uçağı tarafından gerçekleştirildi. Sivil havacılık tarafı, RAF ile birlikte on yıllarca büyüdü – 31 Mart 1958'de bir yolcu terminali açıldı – ve 25 Mart 1992'de yeni bir terminal onun yerini aldı. Eski RAF üssü şimdi 3.544 metre uzunluğundaki 13/31 numaralı pistiyle Malta Uluslararası Havalimanı olarak hizmet veriyor.

Hava Kanadı'nın alışılagelmiş anlamda bir üssü yok. AFM, Hava Kanadı'nı havaalanının 7 numaralı apronundaki Askeri Bölge'ye yerleştiriyor ve uçakları havayollarıyla pistleri ve hava trafik kontrolünü paylaşıyor. AFM karargahı, AFM Operasyon Merkezi ve Kurtarma Koordinasyon Merkezi (RCC Malta)'nın da bulunduğu Luqa Kışlası'nda yer alıyor.

Kanat dört bölümden oluşmaktadır: Komuta ve kontrol için Kanat Karargahı, lojistik ve destek için Karargah Filosu, uçakları uçuran Harekat Filosu ve bunların bakımını yapan Destek Filosu. Resmi sitede, görevlerinin deniz gözetimi, sınır kontrolü, karada ve denizde arama kurtarma, kolluk kuvvetleri, tıbbi tahliye, birlik nakliyesi ve keşif olduğu ve bunların hepsinin 7/24 esasına göre yürütüldüğü belirtilmektedir.

İngilizlerin ayrılmasıyla görevleri arttı. Malta Silahlı Kuvvetleri (AFM), 1978'de arama ve kurtarma görevini devraldığını ve şu anda sorumlu olduğu Malta Arama ve Kurtarma Bölgesi'nin 250.000 kilometrekarelik bir deniz alanını kapsadığını belirtiyor. Bu alan, Kuzey Afrika ile Sicilya arasındaki Orta Akdeniz'in büyük bir bölümünü içeriyor. Bu veri seti için Malta'nın bu görevlere ilişkin kendi verileri elde edilemedi.

Wikipedia, Hava Filosunun kuruluş tarihini 1970'lerin başlarına dayandırıyor. İlk filosu küçük ve ikinci eldi: Batı Alman Ordusunda hizmet vermiş üç Agusta-Bell 47G-2 ve dördüncü bir 47G, bir AB 206A, iki Breda Nardi NH-500M, beş Cessna O-1E Bird Dog ve beş Bulldog Model 121. Bunlardan hiçbiri günümüzde hizmette değil. Helikopter Filosu için sıklıkla verilen 1971 kuruluş tarihi, bu veri seti için ulaşılan resmi bir kaynaktan doğrulanamadı.

Komşu ülkeler boşlukları doldurdu. Wikipedia'ya göre, kanatta beş Alouette III helikopteri görev yapıyordu; bunlardan üçü Libya'dan, ikisi Hollanda'dandı; AFM (Hava Kuvvetleri El Kitabı) hala bu helikopter tipini ekipman sayfalarında listeliyor. İtalya daha da ileri gitti. Malta'daki İtalyan Askeri Misyonu kapsamında, İtalyan mürettebat ve AB 212 helikopterleri 40 yılı aşkın bir süre Malta'da arama ve kurtarma operasyonlarında görev aldı. Wikipedia, Times of Malta'ya atıfta bulunarak, İtalyan bütçe kesintileri nedeniyle 2016'da sona eren bu düzenlemeden önce 15.000'den fazla uçuş saati ve 270'den fazla kurtarılan insan sayısına ulaştıklarını belirtiyor.

İşin iyi yanı, Malta'nın tek başına karşılayamayacağı kurtarma helikopterlerine sahip olmasıydı. Zayıf yanı ise bağımlılıktı: Roma geri çekildiğinde, Malta Silahlı Kuvvetleri tüm yükü kendi yeni helikopterleriyle taşımak zorunda kaldı.

Hava Kuvvetleri o zamandan beri iki ana tip üzerinde karar kıldı. Janes'in bildirdiğine göre, Hava Kuvvetleri ilk AgustaWestland AW139'unu Haziran 2014'te teslim aldı; üçü hizmetteyken Leonardo'dan dördüncüsü sipariş edildi ve Hava Kuvvetleri bu satın almayı "helikopter filosunun devam eden standardizasyonunun" bir parçası olarak nitelendirdi. Beş gün önce, halihazırda deniz devriyesinde uçan üç helikoptere ek olarak Aerodata AG'den dördüncü bir King Air B200'ün siparişini duyurmuştu. Wikipedia bu sözleşmelerin 2025 yılının sonlarına tarihlendiğini belirtiyor.

Nisan 2026'da MaltaToday, yeni King Air ve AW139'un birlikte 50 milyon Euro değerinde olduğunu ve 2027'de teslim edilmesinin beklendiğini, ayrıca Hava Kanadı operasyonlarının altı yılda 40% arttığını bildirdi. Hava Kuvvetleri Komutanı Tuğgeneral Clinton O'Neill, yaklaşımı, hizmetin zaten sahip olduğu kaynaklar üzerine inşa etmek olarak tanımladı. Wikipedia ayrıca tek bir IAI Heron İHA'dan da bahsediyor; resmi sitede adı geçmiyor ve bu veri seti için sahiplik düzenlemesi doğrulanmadı.