Gandhinagar, Maharashtra'daki Nashik'in eteklerinde bulunan küçük bir havaalanıdır. 25 yıl boyunca Nashik'in havaalanıydı. Wikipedia'ya göre 1972'den 1997'ye kadar ticari uçuşlar burada gerçekleşti: önce Indian Airlines, ardından bölgesel havayolu şirketi Vayudoot ve son olarak Maharashtra-Span Air. Bunların hiçbiri burayı işlek bir havaalanı haline getiremedi ve tarifeli uçuşlar 1997'de sona erdi.

Ordu daha sonra alanı devralarak askeri bir hava üssüne dönüştürdü ve Wikipedia şimdi burayı Ordu Havacılık Kolordusu'na ait ve onun tarafından işletilen tam teşekküllü bir ordu havacılık üssü olarak tanımlıyor. Bu, Leh de dahil olmak üzere çoğu askeri havaalanının Hindistan Hava Kuvvetleri'ne ait olduğu ve ordu helikopterlerinin misafir olarak bulunduğu Hindistan'da alışılmadık bir durum. Nashik'in sivil hava servisi, şehrin IATA kodu olan ISK'yı da devralan Ozar'a taşındı; Gandhinagar ise ICAO kodu olan VANR'yi korudu. Wikipedia'nın bilgi kutusuna göre, tek pisti olan 09/27, 483 m yükseklikte 1.378 m uzunluğunda betondan oluşuyor; bu sayfa için Hindistan AIP kodu okunamadı.

Muharebe Kara Kuvvetleri Havacılık Eğitim Okulu, kolordunun kuruluşundan 17 yıl sonra, 1 Eylül 2003'te Nashik Yolu'nda kuruldu. Kolordu, kökenini 1947'de RAF'ın 659. Filosu'nun Lahor'da dağıtılıp Pakistan ile bölünmesiyle Hindistan'ın devraldığı Hava Gözlem Noktası uçuşlarına dayandırıyor; 1 Kasım 1986'da ayrı bir kolordu olarak kuruldu ve o gün hava kuvvetlerinin Chetak helikopterlerinin çoğu buraya devredildi. Pilotları ordu subaylarıdır ve her biri genellikle iki uçuştan oluşan filoları doğrudan ordu birlikleri için çalışmaktadır.

Okulun ekipmanları bu tarihi yansıtıyor. En çok haber yapılan parça, 2005 yılında 16,26 crore rupi maliyetle tamamlanan bir Cheetah simülatörüdür. Wikipedia'ya göre bu simülatör, eğitim görenleri Himalayalar'da ordu pilotlarının karşılaştığı kar, yağmur ve fırtına gibi farklı hava koşullarına maruz bırakmak için tasarlanmıştır. 1972'de Hindistan'da ilk kez monte edilen ve lisansla üretilen bir Lama olan Cheetah, birliklerin yüksek irtifadaki en önemli iş gücü olmuştur; yeniden motorlandırılmış bir Cheetah, 2004 yılında 7.070 metrede dünya iniş rekoru kırmıştır. Ordunun özellikle Siachen ve Keşmir için istediği Dhruv, Eylül 2007'de Mk.3 versiyonuyla Siachen sektörü için onaylanmıştır. Okulun bugün hangi helikopterleri kullandığı, kontrol edilen kaynaklarda doğrulanmamıştır.

Abhilasha Barak, Eylül 2018'de Ordu Hava Savunma Kuvvetleri'ne katıldı. Ardından Nashik'teki Muharebe Havacılığı Eğitim Okulu'nda bir yıllık kursu tamamladı ve Mayıs 2022'de, The Hindu ve diğer gazetelerin o dönemde bildirdiği gibi, Hindistan Ordusu'nun ilk kadın muharebe pilotu oldu.

Nashik'ten sonraki kariyeri onu Birleşmiş Milletler barış gücüne götürdü: Wikipedia'ya göre, 2025 yılında BM'nin Yılın Askeri Cinsiyet Eşitliği Savunucusu seçildi ve Başbakan 7 Haziran 2026'da onu tebrik etti. Okul için, onun aldığı ders sembolik bir ilkti; Nashik'ten kaç kadının daha sonra mezun olduğu bu sayfada doğrulanmadı.

Okul, hızla değişen bir birlik için eğitim veriyor. Ordu, 2022'de ilk HAL Prachand hafif savaş helikopteri filosunu, 2024'te AH-64E Apache filosunu kurdu ve Mart 2025'te Savunma Bakanlığı ordu için 90 adet daha Prachand siparişi verdi. Filo'nun diğer ucunda ise, 1970'lerin Cheetah ve Chetak helikopterlerinin yerini HAL'ın Hafif Yardımcı Helikopteri alacak ve Wikipedia'ya göre teslimatlar 2026'dan itibaren başlayacak. Bütün bunlar, daha fazla pilot ve bunların daha fazlasının gözlem uçuşu yerine saldırı helikopteri eğitimi alması anlamına geliyor.

Kolordu, Genel Direktörü ve Albay Komutanı Korgeneral Vinod Nambiar önderliğinde 1 Kasım 2025'te kuruluşunun 40. yıl dönümünü kutladı. Tüm Hindistan Radyosu'nun o günkü haberinde, kırk yılı aşkın bir sürede güçlü ve vazgeçilmez bir muharebe gücüne dönüşen bir kolordunun anlatıldığı belirtildi.