Bir yayıncı hava çağına yatırım yapıyor.

Mart 1911'de Leipzigli bir yayıncı olan Bernhard Meyer ve bir mühendis olan Erich Thiele, şehrin kuzey ucundaki Lindenthal'da Sächsische Flugzeug-Werke'yi kurdu. Zamanlama tesadüf değildi. Bir ay sonra Lindenthal, Berlin yakınlarındaki Johannisthal'dan sonra Almanya'da motorlu uçuş için resmi olarak lisanslı ikinci havaalanı olarak açıldı. Kasım ayına gelindiğinde firma daha görkemli bir isme kavuşmuştu., Deutsche Flugzeug-Werke, Ayrıca, makinelerini monte ettiği havaalanında kiraladığı üç hangar da bulunuyordu. Bill Gunston'ı takip eden İngilizce kaynaklar, şirketin kuruluş tarihini 1910 olarak belirtiyor.

Uçuş okulu, Farmans ve bir rekor

Çoğu Alman öncüsü gibi, DFW de önce Fransız Farman tasarımlarını lisans altında üreterek işe başladı, ardından Etrich Taube'ye ve 1913'ten itibaren kendi uçaklarını üretmeye yöneldi. Thiele, 1911'de bir şirket uçuş okulu açtı ve bu okul 1912'den itibaren geleceğin askeri pilotlarını eğitti ve daha sonra Franz Büchner'i de eğitmenleri arasında saydı. Fabrika pilotu ve tasarımcısı Heinrich Oelerich, 2 Kasım 1911'de bir DFW çift kanatlı uçağıyla 3 saat 39 dakika ile Alman dayanıklılık rekorunu kırdı. 1914'te Meyer, Lübeck-Travemünde'de bir denizcilik yan kuruluşu kurdu ve Haziran 1915'te National-Flugzeugwerke, DFW'yi yan kuruluş olarak bünyesine kattı.

Çizim aşamasındaki devler

DFW büyük düşünüyordu. Eylül 1915'te tasarımcı Hermann Dorner, Almanya'nın ilk dev uçaklarından (Riesenflugzeuge) biri üzerinde çalışmaya başladı ve dört motorlu RI yaklaşık bir yıl sonra uçtu. Ardından R.II ve R.III geldi. Hiçbiri seri üretimde üretilmedi, ancak bu uçaklar Leipzig merkezli bir firmayı Zeppelin-Staaken ve Siemens-Schuckert ile aynı kulübe yerleştirdi. DFW ayrıca savaş uçakları konusunda da şansını denedi: 1915'te küçük T 28 Floh, üç kanatlı DI ve 1918'de D.II. Bunlardan hiçbiri büyük bir atılım yapamadı.

Herkesin yaptığı iki kişilik araba

Çığır açan gelişme iki kişilik bir uçak olmasıydı. CV, Mayıs 1916'da ilk uçuşunu gerçekleştirdi ve Ağustos ayında seri üretime girdi; Ekim ayına kadar sipariş 1.000'e ulaşmıştı. Pilotlar, kolay kullanımı, güvenilirliği ve tırmanma kabiliyeti nedeniyle bu uçağı beğendiler ve yetenekli ellerde birçok Müttefik savaş uçağından daha iyi manevra kabiliyetine sahipti. DFW yaklaşık 2.000 adet üretti ve Aviatik, LVG, Halberstadt ve Bayerische Flugzeugwerke gibi lisans sahipleri çok daha fazlasını üretti. savaşta en çok üretilen Alman uçağı. 1917 yılının sonunda yaklaşık 1000 kişi cephedeydi ve ateşkes sırasında ise yaklaşık 600 kişi kalmıştı. Kaynaklar, tasarımı Oelerich'e veya Willi Sabersky-Müssigbrodt'a atfediyor.

Versailles kapılarını kapatıyor.

Meyer 19 Nisan 1917'de öldü ve damadı Kurt Herrmann genel müdür oldu. Yenilgi her şeyi bitirdi. Versay Antlaşması uyarınca DFW'nin 18 Aralık 1919'a kadar faaliyetlerini durdurması gerekiyordu ve sivil uçak planları da sonuçsuz kaldı. Son bir gösteriş, 1919'da gayri resmi bir irtifa rekoru uçuşu yapan ve daha sonra üç yolcu kapasiteli bir limuzine dönüştürülen, temizlenmiş bir CV halefi olan F37'den geldi. Herrmann'ın girişimiyle varlıklar Allgemeine Transportanlagen-Gesellschaft'a devredildi ve DFW şirketi Haziran 1928'de ticari sicilden silindi.

Fabrikalar

• Lindenthal'ın çalışmaları • Leipzig'in kuzeyindeki Lindenthal ve Radefeld — 1911'den itibaren havaalanı hangarlarını kiraladılar; 1915'e kadar kendi toplantı salonlarına, ofislerine ve personel lojmanlarına sahip oldular.
• Werk II · Großzschocher (Kaisergrund), Leipzig — 1917'den itibaren inşa edildi; fabrika havaalanı 11 Mayıs 1917'de açıldı.
• DFW-Flugzeugwerft Lübeck-Travemünde • Travemünde, Baltık kıyısı — 1914 yılında Meyer'in tek hissedarı olarak kurulan deniz uçakları yan kuruluşu

İnsanlar

• Bernhard Meyer • Kurucu ortak, Leipzig yayınevi — 19 Nisan 1917'de vefat etti
• Erich Thiele • Kurucu ortak, mühendis — Şirketin uçuş okulunu 1911'de açtı.
• Heinrich Oelerich • Test pilotu, tasarımcı, yönetmen — 1911 Dayanıklılık rekoru; İngiliz kaynaklarında CV ile anılmaktadır.
• Hermann Dorner • Tasarımcı — 1915'ten itibaren Rhode Island dev uçak projesine liderlik etti.
• Willi Sabersky-Müssigbrodt • Tasarımcı — Alman kaynaklarca CV'nin geliştirilmesinde katkıda bulunduğu belirtiliyor.
• Kurt Herrmann • 1917'den itibaren genel müdür — Meyer'in damadı; 1919'da ATG'ye devri yönetti.

Rekorlar ve ilkler

• Heinrich Oelerich, 2 Kasım 1911'de bir DFW çift kanatlı uçağıyla 3 saat 39 dakika süreyle uçarak Alman dayanıklılık rekorunu kırdı.
• Birinci Dünya Savaşı'nda en çok üretilen Alman uçak tipi olan CV
• 1919'daki F37 irtifa uçuşu: İngiliz kaynaklara göre 7.700 m, Alman kaynaklara göre ise 11 Mayıs 1919'da Üsteğmen Diemer tarafından 9.620 m; ateşkesi ihlal ettiği için FAI tarafından tanınmadı.