Severomorsk-3 werd in 1950 geopend en was een van de eerste vliegvelden die de Sovjetmarine op het Kola-schiereiland bouwde om de Atlantische Oceaan te kunnen bewaken. De eerste langdurige gebruiker bepaalde het karakter van het vliegveld: het 987e Maritieme Raketluchtvaartregiment, dat hier van 1952 tot 1993 met Tu-16's opereerde, aldus de Engelstalige Wikipedia. De Tu-16 vormde de ruggengraat van de Sovjet-marine-raketluchtvaart – alleen al tussen 1954 en 1958 werden er 107 exemplaren van de Tu-16KS-raketdragende versie voor de marine gebouwd – en de doctrine erachter was simpel: zoek de Amerikaanse vliegdekschepen in de Noorse Zee en bestook ze met raketten van buiten het bereik van hun jachtvliegtuigen.

De basis werd nauwlettend in de gaten gehouden. Het Wikipedia-artikel is gebaseerd op vrijgegeven CIA-documenten uit 1959, 1964, 1970-1971 en 1980, en een van die rapporten beschrijft hoe bemanningen van de Egyptische luchtmacht met Tu-16-vliegtuigen trainden op Severomorsk-3 in 1970-1971, toen de Sovjet-Unie Egypte bewapende na de oorlog van 1967. Het 987e regiment overleefde de Sovjet-Unie slechts twee jaar; Rusland nam de Tu-16 in 1995 uit militaire dienst.

In oktober 1976 voegde het 279e Onafhankelijke Scheepsgebonden Luchtvaartregiment Shturmovik zich bij de basis. Het regiment was oorspronkelijk opgericht in Saky op de Krim om de Yak-38 te gebruiken, de verticaal opstijgende straaljager die op 11 augustus 1976 in dienst trad en op de vliegdekschepen van de Kiev-klasse werd ingezet – ongeveer twaalf per schip, samen met zestien helikopters. De Yak-38 was een toestel met beperkte inzetbaarheid en werd in 1991 uitgefaseerd, maar het regiment behield er in 1992 nog 27 in dienst, volgens het Wikipedia-artikel over Severomorsk-3.

De opvolger was de Su-27K, de gemariniseerde Flanker. Viktor Pugachyov maakte de eerste landing van een Su-27K op het vliegdekschip dat nu Admiral Kuznetsov heet, op 1 november 1989, twee jaar na de eerste vlucht vanaf de NITKA-landingsplaats in Saky. De ineenstorting van de Sovjet-Unie reduceerde het programma tot 24 productietoestellen; het type werd hernoemd tot Su-33 toen het officieel in dienst werd genomen op 31 augustus 1998. Dertien Su-27K's voeren met de Admiral Kuznetsov naar de Middellandse Zee tussen december 1995 en maart 1996. In 2016 ontvingen de overgebleven toestellen het SVP-24 richtsysteem en het regiment vliegt ook met de tweezits deklandingstrainers Su-25UTG.

De schepen waarvoor het regiment was opgericht, hebben de jaren negentig in Russische dienst niet overleefd. De Kiev, in dienst gesteld op 28 december 1975, werd in 1996 verkocht aan een Chinees bedrijf en is sinds 2004 een themapark in Tianjin; de Minsk belandde als museum in Jiangsu; de Novorossiysk werd in 1997 gesloopt in Pohang in Zuid-Korea; en het vierde schip, de Baku (later Admiral Gorshkov), werd in 2004 aan India verkocht en doet nu dienst als INS Vikramaditya. Van de Sovjet-vliegdekschepen bleef alleen de Admiral Kuznetsov in Rusland – en daarmee de hele toekomst van het regiment.

In februari 2012 kondigde Rusland een bestelling aan voor 20 MiG-29KR en vier MiG-29KUBR gevechtsvliegtuigen voor de Admiral Kuznetsov, die alle begin 2016 geleverd zouden worden. In januari 2016 werd een tweede regiment, het 100e, opgericht om deze vliegtuigen te besturen. In de herfst van dat jaar vertrokken beide regimenten naar het front. De Admiral Kuznetsov vertrok op 15 oktober 2016 naar het oostelijke Middellandse Zeegebied; Russische cijfers, geciteerd door Wikipedia, schrijven de vliegtuigen van het vliegdekschip 420 gevechtsmissies en 1.252 doelen in Syrië toe.

De missie wordt minstens evenzeer herinnerd vanwege de ongelukken. Een MiG-29K stortte medio november in zee nadat de brandstof opraakte terwijl de bemanning een gebroken vangkabel repareerde (de datum en het type verschillen per bron: 13 november en een KUBR, of 14 november en een KR); op 3 december stortte een Su-33 overboord toen het vangmechanisme het begaf. Beide piloten overleefden het. Het grootste deel van de luchtmachteenheid voltooide de missie aan land in Khmeimim.

Het vliegdekschip was op 9 februari 2017 terug en is sindsdien niet meer ingezet. In oktober 2018 zonk een drijvend dok eronder, in december 2019 kwamen twee mensen om bij een brand, in september 2024 meldden analisten op basis van open bronnen dat de bemanning naar Oekraïne was gestuurd om daar te vechten, en in juli 2025 werd gemeld dat de werkzaamheden eraan waren opgeschort. De regimenten op Severomorsk-3 blijven; Wikipedia meldt dat een MiG-29KR van het 100e regiment in december 2025 door een drone werd geraakt in Kacha op de Krim, ver van huis.