De Sovjetmarine trainde haar vliegpersoneel op verschillende locaties die in de jaren negentig verspreid raakten. Een daarvan was Kacha bij Sebastopol, waar van 1981 tot 2009 het 859e Trainingscentrum voor Marinevliegers was gevestigd; na 1991 lag het in het onafhankelijke Oekraïne, hoewel de Russische Zwarte Zeevloot er nog steeds gebruik van maakte. De andere locatie was Ostrov, bij Pskov, waar op 1 september 1994 een richtlijn werd uitgevaardigd voor de oprichting van het 444e Centrum voor Gevechtsgebruik en Omscholing van Marinevliegers. Het centrum in Ostrov trainde de grote vliegtuigen – Tu-22M3 bommenwerpers, Tu-142 en Il-38 onderzeebootbestrijdingsvliegtuigen – samen met het 240e Garderegiment.

In 2009-2010 werden beide centra samengevoegd. Op 1 december 2009 werd het centrum in Ostrov opgeheven en op 1 februari 2010 opende het 859e centrum in Jeysk onder leiding van generaal-majoor Alexei Serdyuk, met de trainingseenheden uit Ostrov en Kacha. Jeysk bood een lange landingsbaan, een beschutte ligging aan de Zee van Azov binnen Rusland en een vliegveld met een lange geschiedenis in vliegopleidingen. In september 2024 vermeldt Wikipedia een 190e Gemengd Luchtvaartregiment als actief in Jeysk, naast het centrum.

Jeysk was geen onbekende voor militaire luchtvaart. Tijdens de Koude Oorlog diende het vliegveld als thuisbasis voor het militaire luchtvaartinstituut van Jeysk, en in de jaren negentig behoorde het tot de 10e Gemengde Luchtvaartdivisie van het 4e Luchtmachtleger, volgens het Engelstalige Wikipedia-artikel over de stad, waarin ook een luchtvaartgroep van het Hoger Militair Instituut van Jeysk wordt genoemd die met L-39 straaljagers vloog. Wat in 2010 veranderde, was het eigenaarschap: de basis werd het eigen trainingscentrum van de marine. Kacha, de oude locatie van het centrum, lag sinds 1991 op Oekraïens grondgebied en werd gebruikt door de Russische Zwarte Zeevloot; Jeysk plaatste de marinevliegschool binnen Rusland. Toen Russische troepen in 2014 de Krim innamen, kwamen Kacha en Saky opnieuw onder Russisch bestuur – een status die Oekraïne en VN-resolutie 68/262 niet erkennen – maar het centrum bleef in Jeysk.

Op 17 oktober 2022 om 18:25 uur Moskoutijd stortte een Su-34 bommenwerper van het 277e bommenwerperregiment van de Russische luchtmacht neer op een flatgebouw aan de Kommunisticheskaya-straat in Jeysk. Beide bemanningsleden wisten zich met hun schietstoel te redden. Op de grond kwamen 15 mensen om het leven en raakten 26 gewond, volgens de Engelstalige Wikipedia; eerdere berichten spraken van minstens 13 doden.

Het Russische ministerie van Defensie meldde dat een van de motoren tijdens het opstijgen vlam had gevat. Het Wikipedia-artikel over de stad vermeldt dat het vliegtuig afkomstig was van het vliegveld van Jeysk; het artikel over de crash beschrijft het slechts als een vliegveld van het zuidelijke militaire district. Het vliegtuig was geen marinevliegtuig, maar de ramp maakte de naam van Jeysk tot ver buiten Rusland bekend en liet zien hoe dicht de basis bij de stad ligt. Het gebeurde acht maanden na het begin van de grootschalige oorlog, toen Jeysk nog een achterbasis was; binnen twee jaar zou het binnen het bereik van Oekraïense drones komen.

Vanaf 2024 breidde Oekraïne zijn langeafstandsdronecampagne uit naar Jejsk. Wikipedia meldt dat drones naar verluidt twee Su-25's hebben vernietigd op 4 en 5 april 2024; dat een aanval op 21 juni 2024 het 726e luchtverdedigingstrainingscentrum van het leger trof, waarbij branden werden gedetecteerd door het FIRMS-satellietsysteem van NASA; en dat op 29 september 2024 golven drones de basis troffen, wat branden en explosies veroorzaakte.

De marinevliegtuigen zelf werden later getroffen. In december 2025 werd, volgens het Wikipedia-artikel over de Il-38, een Il-38N – een van slechts acht toestellen die tot die standaard waren gemoderniseerd – ernstig beschadigd door een Oekraïense drone bij Jeysk. Op 15 mei 2026 werd een Ka-27 anti-onderzeeërhelikopter vernietigd bij een droneaanval op het vliegveld, aldus het Ka-27-artikel. Rusland heeft deze verliezen niet bevestigd in de geraadpleegde bronnen, en de cijfers moeten worden gelezen als Oekraïense beweringen en mediaberichten die door Wikipedia zijn samengevat.