1960'lı ve 1970'li yıllarda, her iki bloktan da izole edilmiş ve yalnızca Çin ile ittifak halinde olan komünist Arnavutluk, işgal varsayımı üzerine savunmasını inşa etti. Gjadër, hava kuvvetlerinin cevabıydı: düz Zadrima ovasına, uçakların pistten çekilerek kayadaki tünellere alınabileceği şekilde bir dağ yamacına kurulmuş yeni bir jet üssü. Wikipedia, inşaatın 1969'da başladığını ve tünellerin yaklaşık 50 uçak ve personelini barındırabileceğini ve pilotların dağ nedeniyle kalkışta dönüş yapmaktan kaçınmak zorunda kaldığını söylüyor; bu rakamlar resmi bir kaynak tarafından doğrulanmamıştır.

Bakanlığın kendi açıklaması daha basittir. Üssün kuruluş tarihini 1974 olarak belirler ve yeni piste inen ilk uçakların, Haki Jupasi ve Serafin Shegani adlı iki pilot tarafından Rinas'tan, süpersonik MiG-19 ve MiG-21 tipleriyle getirildiğini kaydeder. Arnavutluk hizmetinde bunlar Çin yapımı Shenyang F-6 ve Chengdu F-7A idi. Wikipedia, ilk inişin 10 Temmuz 1973'te, resmi açılışın ise 15 Mart 1974'te gerçekleştiğini belirtir.

Wikipedia, birliğin adını 5646, daha sonra 4010 olarak değiştirdiğini ve 1976 yılında altı FT-5 eğitim uçağı ve Mayıs ayında Rinas'tan gelen F-7A filosu ile 16 Ekim'de Kuçovë'den gelen ikinci bir F-6 filosuyla kurulduğunu belirtiyor. Bakanlık ise sadece temel unsurları doğruluyor: 1974'te kurulan ve MiG-19 ve MiG-21 savaş uçaklarına sahip Gjadër Alayı.

Komünizmin çöküşünden sonra Arnavutluk Batı'ya açıldı ve Gjadër'in İtalya'nın karşısında ve Bosna'ya yakın konumu, onu Amerika Birleşik Devletleri için kullanışlı hale getirdi. Jeffrey Richelson ve Aviation Week'e atıfta bulunan Wikipedia'ya göre, CIA, Şubat-Nisan 1994 tarihleri arasında Bosna ve Yugoslavya'yı izlemek için Gjadër'e iki GNAT-750 insansız hava aracı ve bir uydu yer istasyonu yerleştirdi; ancak sonuçlar karışık oldu.

Ertesi yıl ABD Ordusu, C-130 uçaklarıyla getirilen dört Predator uçağıyla 70'ten fazla personel taşıdı. Wikipedia'ya göre uçuşlar Temmuz 1995'te başladı, 11 Ağustos'ta Bosna üzerinde bir Predator kaybedildi ve ikincisi 14 Ağustos'ta motor arızası nedeniyle imha edildi ve Göçebe Nöbeti operasyonu, Mart 1996'da Macaristan'ın Taszár kentine taşınmadan önce 60 günden 120 güne uzatıldı. Wikipedia'nın Predator makalesi Göçebe Nöbeti'ni Temmuz-Kasım 1995 olarak tarihlendiriyor ve 5 Eylül'de Bosnalı Sırp güçleri tarafından düşürüldüğü iddia edilen üçüncü bir kayıp daha ekliyor. Bu bilgiler ABD hükümet kayıtlarıyla karşılaştırılmamıştır ve Wikipedia'nın bildirdiği gibi verilmiştir.

1997 yılının başlarında piramit yatırım planlarının çöküşü, Arnavutluk'un büyük bir bölümünde silahlı ayaklanmalara ve devlet otoritesinin zayıflamasına yol açtı. Wikipedia'ya göre, Gjadër'in kontrol kulesi ve binaları 12 Mart 1997'de yıkıldı ve ordu 16 Mart'ta üssü terk etti; uçuşların 2000 yılında durdurulduğu belirtiliyor. Hasarın kaynağı resmi değil.

Jetler asla ayrılmadı. Savunma Bakanı Mimi Kodheli 27 Ocak 2014'te üssü denetlediğinde, bakanlık tünellerde birkaç yıldır hizmet dışı olan 32 MiG uçağının tutulduğunu ve bakanın üssün sorunları hakkında bilgilendirildiğini bildirdi. Yardımcısı Dritan Hila Nisan 2014'te tekrar ziyarette bulundu.

13 Temmuz 2024'te bakanlık, Gjadër'in ellinci yılını, ABD'li eğitmenlerin de hazır bulunduğu Black Hawk helikopter uçuşları için yeniden kullanıma açıldığını duyurarak kutladı. Hava Kuvvetleri komutanı Tuğgeneral Ferdinant Dimo, yeniden canlandırılan üssün helikopter mürettebatının eğitimi ve yeni pilotlara temel eğitim verilmesi için yeni altyapı sağlayacağını söyledi. Aynı yıl, Giorgia Meloni ve Edi Rama tarafından 6 Kasım 2023'te imzalanan bir protokol uyarınca, İtalya eski hava üssünde bir göçmen merkezi inşa etmeye başladı; Wikipedia'ya göre bu merkez Mart 2024'ten itibaren inşa edildi ve İtalyan mahkemelerinde defalarca dava konusu oldu.