Golubovci, Podgorica ve Skadar Gölü arasında yer alan düz Zeta ovasında bulunur ve düz arazi yapısı burayı bir havaalanı haline getirmiştir. Havaalanı işletmecisi, başkentteki havacılığın tarihini 1928 yılına, bir Potez 29-2 uçağının Ćemovsko Polje'deki eski alana inişine kadar dayandırmaktadır; mevcut konumdaki havaalanı 1961'de açılmış ve 13 Temmuz 1977'de yeniden inşa edilen Titograd-Golubovci havaalanı 2.500 metrelik bir pist ve paralel bir taksi yoluyla hizmete girmiştir. O zamandan beri sivil ve askeri taraflar bu pisti paylaşmaktadır.

Yugoslav hava kuvvetlerinin orada neler yaptığı, olması gerektiğinden daha az belgelenmiştir. İngilizce Wikipedia'nın 1980'lerin sonlarına ait savaş düzeni, 127. Avcı-Bombardıman Havacılık Alayı'nı 3. Kolordu'nun emrinde, iki filo ile Golubovci'de konumlandırıyor: 239. filo G-4 Super Galeb, 242. filo ise J-21 Jastreb ve J-22 Orao uçaklarını kullanıyordu. Hava kuvvetleri akademisinin öğrencileri burada eğitimlerine devam ettiler, önce Super Galeb'de, ardından da saldırı uçaklarında. Üsse ilişkin ayrı bir Wikipedia makalesi, 172. Havacılık Tugayı'ndan bahsediyor ve Golubovci'yi temel ve başlangıç pilot eğitiminin ana üssü olarak adlandırıyor. Bu iddiaların hiçbiri makalelerde referans gösterilmemiştir ve tarihler ulaşabildiğimiz resmi bir kaynakta yayınlanmamıştır, bu nedenle burada Wikipedia'nın açıklaması olarak verilmiştir.

Üssün en sıra dışı kısmı yer altındaydı. İngilizce Vikipedi'ye göre, ordu Šipčanik tepesine bir uçak sığınağı inşa etmişti ve bu sığınak, yaklaşık altı kilometre uzunluğunda bir taksi yoluyla ana piste bağlanıyordu; bu taksi yolunun daha geniş olan kuzey bölümü, jetlerin doğrudan sığınaktan kalkış yapmasına olanak sağlıyordu. Makalede inşa tarihi ve rakamların kaynağı belirtilmemiştir.

Sonrasında yaşananlar daha iyi belgelenmiştir, çünkü tünel artık devlet şarap şirketi 13. Jul Plantaže'ye aittir. Şirketin kendi sayfalarında mahzen, "Osmanlı kalesinden, askeri havaalanına, bugünkü şarap vahasına" dönüşen eski bir askeri tesis olarak tanımlanıyor ve Kasım 2007'den beri uçak yerine şarap depoladığı belirtiliyor. Mahzen 356 metre uzunluğunda, 7.000 metrekarelik bir alanı kaplıyor ve yerin 30 metreden fazla altında, sabit 17-19°C sıcaklıkta bulunuyor. Burada iki milyondan fazla litre şarap yıllanıyor. Artık sabit kanatlı savaş uçakları uçurmayan bir ülke için, Soğuk Savaş sığınağı için karakteristik olarak pratik bir son.

NATO'nun 1999'da Yugoslavya Federal Cumhuriyeti'ne karşı yürüttüğü hava harekatı sırasında, Karadağ'daki Yugoslav askeri tesisleri, aralarında Golubovci'nin de bulunduğu, saldırıya uğradı. Tüm harekat boyunca Karadağ'da üç olay ve sekiz sivil ölümünü kaydeden İnsan Hakları İzleme Örgütü, 28 Nisan 1999'da saat 12:30 ile 15:00 arasında Podgorica'nın güneyindeki havaalanına yapılan bir saldırıyı listeliyor: Havaalanının hemen doğusundaki Gosići ve Mataguži köylerine misket bombaları düştü, bir kişi öldü ve üç kişi yaralandı.

İngilizce Vikipedi'ye göre, Uçan Yıldızlar (Leteće zvezde) akrobasi ekibine ait G-4 Super Galeb uçakları, saldırılar sırasında üste imha edildi; ekip hakkındaki makalesinde bu sayı yedi olarak belirtiliyor. Bu rakam, amatör bir kaynaktan geliyor ve Yugoslavya, Sırbistan veya NATO kayıtlarında doğrulanmadığı için Vikipedi'nin verisi olarak verilmiştir.

Karadağ, Haziran 2006'da Sırbistan ile olan devlet birliğinden bağımsızlığını kazandığında, Golubovci'deki uçaklar pratik bir sorun haline geldi. Yeni ülkenin silahlı kuvvetleri küçüktü ve jet eğitim uçaklarına ihtiyaç duymuyordu. Wikipedia'ya göre, 2008 yılında üste hala on bir adet G-4 Super Galeb bulunuyordu. Sırbistan Savunma Bakanlığı, 23 Ekim 2010'da, altı uçaklık bir anlaşmanın parçası olarak Podgorica havaalanından teslim alınan iki Galeb'in daha Batajnica'ya indiğini duyurdu: Sırbistan uçakları, yedek parçaları ve ekipmanı alırken, Karadağ ise Herceg Novi'deki Novi Prvoborac şirketindeki hisseleri, Belgrad'da bulunan belgeleri ve kendi hava üssünün ihtiyaç duyduğu gece kalkış cihazını aldı.

Sırbistan bakanlığı açıkça şunu belirtti: Altı uçak, dağılmanın ardından Karadağ'da kaldı, çünkü "yerel silahlı kuvvetlerin bunlara ihtiyacı yoktu." Wikipedia'ya göre, G-4'lerin geri kalanı 2012'de UTVA 75 eğitim uçaklarıyla birlikte depoya kaldırıldı; ulaşabildiğimiz resmi bir kaynak bunların nihai olarak nasıl elden çıkarıldığını doğrulayamadı.

2018'den beri Golubovci, helikopterler etrafında yeniden inşa edildi. Hükümet, 30 Ocak 2018'de yaklaşık 30 milyon Euro değerinde üç adet Bell 412 EP/EPI helikopteri için sözleşme imzaladı; son ikisi, 10 Eylül 2018'de havaalanının askeri bölümünde düzenlenen bir törenle Prag'dan Hava Kuvvetleri komutanı Yarbay Nenad Pavlović ve Binbaşı Darko Pavlović tarafından uçurularak geldi. Wikipedia'nın Janes'e atıfta bulunarak verdiği bilgilere göre, Eylül 2020 ve Mart 2021'de iki adet Bell 505 eğitim helikopteri daha eklendi. Yangın sezonunda Bell 412'ler 1.500 litreye kadar su kovası taşıyabiliyor.

Karadağ, 5 Haziran 2017'de NATO'ya 29. üye olarak katıldı. Savaş uçağı bulunmadığı için NATO, 2017'den beri hava sahasının Yunanistan ve İtalya tarafından kontrol edildiğini belirtiyor. Haziran 2026'da Aviation Week dergisi, Karadağ'ın Alman ordusundan dört adet Airbus H145M uçağı alacağını, bunun Almanya'nın ilk hükümetler arası savunma satışı olduğunu bildirmişti; uçakların nerede konuşlandırılacağı henüz açıklanmadı.