Üç prototip, üç fabrika

Transall, gerçek bir uçak olmadan önce siyasi bir uçaktı. Fransa ve Batı Almanya, piston motorlu Nord Noratlas nakliye uçaklarını değiştirmek ve Weser'in Luftwaffe için lisans altında Noratlas ürettiği dönemde olduğu gibi birlikte uçak üretmeye devam etmek istiyorlardı. 28 Kasım 1957'de bir anlaşma imzaladılar. İtalya katıldı ve daha sonra kendi Fiat G.222'si için ayrıldı. Ocak 1959'da Nord Aviation, Weser Flugzeugbau ve Hamburger Flugzeugbau, Transporter-Allianz'ı kurdu ve Her ortak bir prototip geliştirdi.Nord'un uçuşu 25 Şubat 1963'te Bourges'te, VFW'nin uçuşu aynı yılın Mayıs ayında Lemwerder'de ve HFB'nin uçuşu ise Şubat 1964'te Finkenwerder'de gerçekleşti.

Herkül'ü püskürtmek

Lockheed, C-130 Hercules'i Bonn'a satmak için çok uğraştı. Başarısız oldu ve 24 Eylül 1964'te 160 adet C-160 için bir sözleşme imzalandı; 110'u Almanya, 50'si Fransa içindi. İş, sipariş büyüklüğüne göre bölündü: Nord kanatları ve motor yuvalarını, VFW orta gövdeyi, HFB ön ve arka gövdeyi, Dornier ise kuyruk kanadını üretti ve üç ortak da kendi montaj hattını işletti. Güney Afrika dokuz, Türkiye ise 20 adet eski Alman uçağı aldı. 169 uçaklık ilk seri Ekim 1972'de sona erdi.

Kolwezi, Kıbrıs ve iç savaşlar

C-160, engebeli pistler için tasarlanmıştı: 20 dereceye kadar alçalabilir, yaklaşık 400 metreye kadar inebilir ve iniş takımlarını araçların doğrudan girebileceği şekilde bükebilirdi. Başkalarının savaşlarında da görevini yerine getirdi. Türk C-160'ları Temmuz 1974'te Kıbrıs işgalinde paraşütçüleri indirdi; Fransız C-160'ları Mayıs 1978'de Kolwezi'de Yabancı Lejyon'u indirdi; Güney Afrika C-160'ları Angola'daki sınır savaşına malzeme sağladı ve bir keresinde Hercules'e sığmayan ele geçirilmiş bir SA-8 füze sistemini eve taşıdı.

Gabriel ve Astarté

1977'de Fransa, ikinci nesil bir uçak siparişi verdi; bu uçakların 'si Aérospatiale, 'si ise MBB tarafından 1981'den itibaren Toulouse'daki tek bir üretim hattında üretildi. Daha fazla yakıt kapasitesine, havada yakıt ikmal probuna sahipti ve yarısı tanker olarak tasarlanmıştı. Dördü, Fransa'nın su altındaki nükleer denizaltılarıyla iletişim kurmak için kullanılan C-160H Astarté röle uçağı oldu ve ikisi de C-160G Gabriel sinyal istihbarat uçağı oldu; bunlardan biri 1991 Körfez Savaşı'nda görev yaptı. Endonezya altı tanesini aldı. Üretim 1985 yılında 214 uçakla sona erdi.

Bir milyon saat

Ömür uzatma programları, filonun planlanandan çok daha uzun süre hizmet vermesini sağladı. Almanya'nın Transall uçakları 2011 yılında toplamda bir milyon uçuş saatini aştı, Afganistan, Sudan ve Mali'de görev yaptı ve yerlerine geçecek olan A400M'lerin gecikmesi nedeniyle son Alman filosu Aralık 2021'de dağıtıldı. Fransa son uçağını 2022'de emekliye ayırdı. Eski Luftwaffe'ye ait üç uçak, su bombacısı olarak dönüştürülmek üzere 2022'de Avustralya'ya gönderildi.

Fabrikalar

• Nord Aviation, Bourges • Bourges, Fransa — V1 prototipi üretildi
• VFW, Lemwerder · Lemwerder, Almanya — V2 prototipi üretildi
• HFB, Finkenwerder Hamburg, Almanya — V3 prototipi üretildi.
• Toulouse hattı • Toulouse, Fransa — İkinci nesil için tek montaj hattı

Rekorlar ve ilkler

• Alman C-160 filosunun uçuş saati 2011'de bir milyonu geçti.