Het vliegveld van Pohang werd gebouwd onder Japans bewind en de militaire geschiedenis ervan als moderne basis begint in juli 1950. Op 7 juli, toen de Noord-Koreaanse troepen naar het zuiden oprukten, gaf brigadegeneraal Timberlake, plaatsvervangend commandant van de Amerikaanse Vijfde Luchtmacht, opdracht het vliegveld te ontwikkelen tot een jachtvliegtuigbasis. Compagnie A van het 802e Geniebataljon landde op 12 juli en legde een 150 meter lange verlenging aan van geperforeerde stalen planken en verharde platforms voor 27 F-51 Mustangs; de Amerikaanse luchtmacht noemde het vliegveld K-3.

Het bleef echter niet lang veilig. Begin augustus infiltreerden troepen van de Noord-Koreaanse 12e Divisie het gebied rond Pohang en vielen het vliegveld aan; op 12 augustus waren ze in Pohang zelf, en op 13 augustus trok de 35e Jachtvliegtuiggroep zich terug naar Tsuiki in Japan. Zuid-Koreaanse en Amerikaanse troepen dreven de aanvallers binnen enkele dagen terug, maar guerrillastrijders hielden het vliegveld onveilig. Toen de frontlinie naar het noorden opschoof, werd K-3 weer in gebruik genomen: Wikipedia vermeldt dat Squadron 77 van de Royal Australian Air Force op 12 oktober 1950 met zijn F-51's arriveerde, en dat er in juli 1953 AJ Savage-bommenwerpers van de Amerikaanse marine werden gestationeerd als nucleaire afschrikking.

De luchtmacht van de marine bereikte Pohang via een omweg. De eenheid werd in 1957 in Jinhae opgericht, in 1963 ontbonden en in 1973 in Gimhae heropgericht rond de luchtmacht van het Korps Mariniers. Volgens Namuwiki verplaatste de eenheid haar hoofdkwartier op 16 juli 1978 naar Pohang, toen de S-2 Tracker-vloot groeide tot 31 toestellen. Het vliegveld aan de oostkust bracht de Trackers dicht bij de wateren waar Noord-Koreaanse onderzeeërs en infiltratieboten opereerden; een S-2 stortte op 27 november 1989 neer tijdens een training nabij Pohang, waarbij de vier bemanningsleden om het leven kwamen.

In februari 1986 werd de eenheid omgevormd tot de 6e Luchtvleugel, en vanaf 1995 werden de Trackers vervangen door P-3C Orions. De burgerluchtvaart groeide parallel daaraan: de luchthaven werd in 1970 opengesteld voor luchtvaartmaatschappijen, Korean Air vloog vanaf 1986 naar Seoul en in juni 2002 werd een nieuwe terminal geopend. Op 15 juli 2022 werd de vleugel opgewaardeerd tot Marine Luchtmachtcommando, onder leiding van een schout-bij-nacht, en werd Pohang het hoofdkwartier van een commando in plaats van een vleugel.

Zuid-Korea begon in 2013 met de zoektocht naar een vervanger voor de P-3 en wilde tot wel 20 anti-onderzeeër vliegtuigen aanschaffen. Op 26 juni 2018 koos het land voor de Boeing P-8A en kocht er zes via het Amerikaanse Foreign Military Sales-programma. Op 1 oktober 2021 werd een nieuwe eenheid, 617 Flight Squadron, opgericht om de vliegtuigen in ontvangst te nemen. Drie toestellen landden op 19 juni 2024 in Pohang en nog eens drie op 30 juni; de marine verklaarde ze in juli 2025 operationeel.

De Orions zijn nog niet verdwenen. In juli 2025 waren er nog vijftien over, acht P-3C's die in de jaren negentig nieuw waren aangeschaft en zeven P-3CK's die waren omgebouwd van P-3B's van de Amerikaanse marine. Volgens Namuwiki is het plan om ze tegen 2035 uit te faseren. Of er nog meer Poseidons besteld zullen worden voordat de productielijn van Boeing sluit, was volgens de geraadpleegde bronnen nog onduidelijk; de crash van een P-3CK in mei 2025 versterkte die discussie.

Pohang is een werkbaar compromis. De marine is eigenaar van het vliegveld, de Korea Airports Corporation beheert de civiele kant en beide staan geregistreerd bij de nationale AIP (Airports Improvement Plan). Een inspectie van het ministerie van Defensie in 2013 wees uit dat de landingsbaan onveilig was, waarna het vliegveld vanaf 1 juli 2014 twee jaar lang gesloten was voor verkeer vanwege een herbouw. Volgens Namuwiki werden de landingshulpmiddelen in 2016 verbeterd, waardoor naderingen bij een zichtbaarheid van 800 meter mogelijk werden.

De mariniers arriveerden als laatsten. Hun eerste luchtvaarteenheid was in 1973 samengevoegd met de marine; nadat het Korps Mariniers in 2008 opnieuw begon met het opleiden van helikopterpiloten, werd de Marine Corps Aviation Group op 1 december 2021 in Pohang opnieuw opgericht met MUH-1 Marineon-helikopters. De basis wordt ook door Wikipedia vermeld als een basis van het Amerikaanse Korps Mariniers, en een detachement MH-53E Sea Dragon-helikopters van de Amerikaanse marine verhuisde in oktober 2008 vanuit Japan naar Pohang; of het daar nog steeds is, is niet bevestigd.