İsviçre'nin 1 numaralı pilot lisansına sahip Ernest Failloubaz, Eylül 1910'da Avenches'ten Payerne'ye uçtu ve Konfederasyon, 1921'de kasabadan bir havaalanı inşa etmek için arazi kiraladı. Ordu, havaalanını 1925'te açtı ve İkinci Dünya Savaşı boyunca İsviçre platosundaki en büyük askeri havaalanı haline geldi. Payerne, Alp Dağları'nın dışında kaldığı için hiçbir zaman bir mağara üssü olmadı; koruması, güçlendirilmiş sığınaklar, dağıtım ve A1 otoyoluna bir taksi yolu bağlantısından sağlanıyordu. Bu acil durum pisti, Soğuk Savaş'tan bu yana ilk kez Haziran 2024'te F/A-18 kalkış ve inişleri için tekrar kullanıldı.

Payerne, 1997 yılında 17. Avcı Filosu ile ilk lisanslı Hornet uçaklarını teslim aldı ve o zamandan beri İsviçre avcı havacılığının merkezi olmuştur. 24 saat görev yapan Hava Polisi (Luftpolizeidienst), 31 Aralık 2020'de burada tam kapasiteye ulaşarak, iki adet silahlı F/A-18 uçağını günün her saati 15 dakika hazır durumda bekletmektedir. Üs, 500'den fazla kişiyi istihdam etmekte, yılda 32 çırak yetiştirmekte, 2019'da Air04 ve Air14 fuarlarına ve Air2030 yarışmasının uçuş test aşamasına ev sahipliği yapmış ve 2,8 km'lik pistini sivil İsviçre Aeropole parkı ve Solar Impulse ile paylaşmaktadır.

2026 ordu yapılanması kapsamında, 17 ve 18 numaralı Avcı Filoları, 2028 ortalarından itibaren uçaklar geldiğinde F-35A'ya geçiş yapacak ilk birlik olacak yeni 35 numaralı Avcı Filosu'nda birleştirildi. Lightning II için yeni bir bakım ve barınak kompleksi inşa ediliyor ve RUAG, 2021 yılında F/A-18 depo bakımını buraya taşıdı.