Blekinge Kanadı (F 17), İsveç Hava Kuvvetleri'nin savaş zamanı genişlemesinin ortasında, 1942'de Riksdag (İsveç Parlamentosu) kararıyla kuruldu. Kanat, 1 Temmuz 1944'te Ronneby'nin kuzeyindeki Kallinge'de, 1888 ile 1901 yılları arasında Blekinge Taburu (I 30) tarafından kullanılan arazide resmen kuruldu. 17 Eylül 1944'te ilk komutanı Albay Torsten Rapp, F 8'deki bir törende Kral Gustaf V'den kanadın sancağını aldı ve 6 Kasım 1944'te Bredåkra ovasındaki Kraliyet Blekinge Kanadı resmen hizmete girdi.

İlk görevi deniz kuvvetleriyle iş birliğiydi. Filo, torpido ve mayın bombardıman uçağı olarak lisanslı üretilmiş Junkers Ju 86 olan B 3'ü, yanında birkaç hafif bombardıman ve irtibat uçağıyla birlikte uçuruyordu: resmi listede üç adet B 5 dalış bombardıman uçağı, B 4 hafif bombardıman uçakları, Almanya'dan devralınan Fieseler Storch irtibat uçakları ve eğitim amaçlı planörler yer alıyordu. Güney Baltık Denizi üzerinde gemi karşıtı operasyonlar, üssün temel amacıydı.

Torpido fikri uzun sürmedi. 1947'de B-3'ün yerini almak üzere T-18B geldi, ancak resmi tarihe göre torpido deneyleri başarısız oldu ve F-17, 1947 baharında bir bombardıman uçağı filosu olarak yeniden organize edildi. T-18B daha sonra 57 mm'lik bir Bofors topu ve saldırı roketleriyle donatıldı ve yaklaşık on beş radar donanımlı B-18B, 1956 yılına kadar onunla birlikte uçtu. Wikipedia, B-17 de dahil olmak üzere biraz farklı erken tipler veriyor; resmi liste, 1948'den itibaren B-17A'yı hedef çekme ve irtibat uçağı olarak gösteriyor.

F-17, 1954 yılında yaklaşık on adet A-21R jetinin iki yıl boyunca yeni A-32 Lansen'e geçiş köprüsü olarak kullanılmasıyla jet çağına girdi. Lansen'ler 1956'da geldi ve Kallinge'yi neredeyse yirmi yıl boyunca bir saldırı kanadı haline getirdi; son A-32 filosu 1975'te emekliye ayrıldı. Bu süre boyunca kanadın görevi denizcilikti: Güney Baltık'ı geçen bir işgal filosuna karşı saldırılar düzenlemek.

Diğer kanatların kapanmasıyla birlikte savaş uçaklarına geçiş yaşandı. 1973'ten itibaren F 17, dağıtılan Östergöta Kanadı (F 3) ve Kalmar Kanadı'ndan (F 18) iki J 35F Draken filosunu devraldı. 1978'de, Norrköping keşif kanadı F 11 kapandıktan sonra, bir Draken filosu, SH 37 ve SF 37 uçaklarını kullanan bir S 37 Viggen keşif filosuyla değiştirildi. Kalan Draken'ler 1982'de JA 37 Viggen savaş uçağına yerini bıraktı; resmi uçak listesi, F 17'deki J 35F'lerin 1973-1981 yılları arasında kullanıldığını gösteriyor.

Bråvalla Kanadı (F 13) 1993'te kapandığında, Kallinge'ye ikinci bir JA 37 filosu geldi ve keşif uçağı Viggens ayrıldı, böylece F 17 tekrar tamamen bir savaş uçağı kanadı haline geldi. Resmi sayfada kanadın yalnızca İsveç yapımı uçaklar kullandığı belirtiliyor. Bu, İsveç yapımı veya İsveç'te lisanslı olarak üretilen savaş uçakları için doğru olsa da, kendi listesinde Percival Pembroke, Cessna 404 ve Beech King Air 200 gibi yabancı yapımı destek uçakları da yer alıyor.

2002 yılında F-17, JAS 39A Gripen uçaklarından oluşan iki filoya dönüştürüldü ve o yıl kapanan Ängelholm'daki Scania Kanadı F-10'dan uçak ve personeli devraldı. Resmi listede Kallinge'deki A ve B modelleri 2002-2011 yılları arasına, havadan havaya yakıt ikmali özelliğine sahip C ve D modelleri ise 2006 yılına tarihleniyor. 2014 yılında bir hükümet komisyonu, kanadın iki filosundan birini 171. Avcı Filosu olarak adlandırdı; ikinci filonun numarası ise bu sayfa için okunan resmi bir kaynak tarafından doğrulanmadı.

Ayrıca 2002'de kanat, Visby'deki Hava Kuvvetleri üssünü devraldı ve burası F-17 Gotland oldu. Hava Kuvvetleri, 1950'lerin sonlarından beri Gotland'da faaliyet gösteriyor ve üs binası 20 Haziran 1989'da açıldı. Burada yerleşik bir filo yok: üs, Gripen'ler için bir hangar, bakım, hava durumu ve iletişim hizmetleri ile üs açıkken 90 saniye içinde uçak yangınına ulaşması gereken kurtarma ekiplerini barındırıyor.

Kanadın belirtilen görevi, güney Baltık Denizi'ne ve onun karşısındaki Rusya'nın Kaliningrad yerleşim bölgesine bakan bir üsten, iki muharebeye hazır Gripen filosuyla İsveç hava sahasını 24 saat boyunca korumaktır. İsveç'in 2024'te NATO'ya katılımından bu yana, F-17 müttefik tatbikatlarında yer aldı: Hükümetin 2026 bütçe tasarısında, Blekinge Kanadı'ndan savaş uçaklarının 2024 sonbaharında NATO'nun Neptune Strike 24:2 tatbikatına katıldığı belirtiliyor.

İsveç yapımı Gripen uçakları 2025 yılında Polonya'da NATO görevlerinde de yer aldı. Hükümet, Nisan-Mayıs 2025 tarihleri arasında sekiz adede kadar savaş uçağının geliştirilmiş hava polisliği görevinde ve Haziran-Ağustos ayları arasında da sekiz uçağın daha hava savunma operasyonunda yer aldığını bildiriyor, ancak kanadın veya Polonya üssünün adını belirtmiyor. F-17'lerin belirli bir Polonya havaalanında konuşlandırıldığına dair haberler bu sayfa için doğrulanamadı.

1950'lerden itibaren İsveç Hava Kuvvetleri, ilk saldırıdan dağılarak kurtulmayı planladı. Bas 60 sistemi ve 1980'lerden itibaren Bas 90 sistemi kapsamında, filolar savaş zamanında barış zamanındaki kanatlarını terk ederek orman içindeki yol şeritleri ve taksi yolları etrafında inşa edilmiş dağınık savaş üslerine yerleşirdi. Bas 90 üsleri tipik olarak 800 x 17 metrelik iki veya üç kısa piste ve 40 kilometrekareye kadar yayılmış 20 ila 40 adet park alanına sahipti ve üs başına sekiz ila on iki uçaktan oluşan bir filo bulunuyordu.

Småland'da, Värnamo'nun kuzey-kuzeydoğusunda bulunan Hagshult, hayatta kalanlardan biridir. Wikipedia'nın Bas 90 makalesi, İsveç basınına atıfta bulunarak, 1983 yılında üç kısa pistle genişletildiğini ve hala kullanımda olduğunu belirtiyor. Bugün F-17'nin eğitim üssü olarak hizmet veriyor. İsveç AIP'si, 04/22 numaralı tek bir 2.020 metrelik piste izin veriyor ve önceden izin alınmadıkça havaalanını tüm trafiğe kapatıyor. Üssün ilk açıldığı yıl teyit edilemedi.

Hagshult'un NATO tatbikatlarındaki değeri, bir savaş üssüne benzemesinden kaynaklanmaktadır. Riksdag komitesinin Amerika Birleşik Devletleri ile savunma işbirliği anlaşması hakkındaki raporunda, arama dizininde, Mayıs 2024 başlarında Swift Response tatbikatı sırasında Hagshult hava üssüne bir Amerikan taburunun indirildiği kaydedilmiştir. Bu cümle bu sayfada bulunan metinde bulunamadığı için, Riksdag dizininde bildirildiği gibi detay verilmiştir.

Kallinge, altmış yılı aşkın süredir bir helikopter üssü olarak hizmet vermektedir. Resmi listede, 1964-1985 yılları arasında genel amaçlı ve arama kurtarma görevlerinde kullanılan Agusta-Bell 204 tipi Hkp 3 ve 1966-1992 yılları arasında kurtarma ve denizaltı karşıtı görevlerde kullanılan Vertol tipi çift rotorlu Hkp 4 helikopterleri yer almaktadır. 1990 yılında arama kurtarma için gelen ve daha sonra Afganistan'da kullanılan Super Puma tipi Hkp 10; 2009 yılında gelen Hkp 15 (Agusta A109) ve 2013 yılında gelen Hkp 14 (NH90) helikopterleri de bu üssün bünyesinde bulunmaktadır.

Günümüzde helikopterler, resmi sayfasında Linköping, Luleå ve Ronneby'yi üsleri olarak gösteren Helikopter Kanadı'na aittir. 2014 hava savunma komisyonu, Kallinge'deki birimi 3. Helikopter Filosu olarak adlandırmıştır; Ronneby'de bugün hangi tip helikopterlerin uçtuğu resmi sitede doğrulanmamıştır. Resmi F-17 uçak listesi, Hkp 10, Hkp 15 ve Hkp 14'ün hala belirsiz olduğunu göstermektedir, ancak Kallinge'de kaç tane olduğu belirtilmemiştir. Güney Baltık üzerindeki görevleri kurtarma, nakliye ve denizaltı karşıtı savaştır.

Kanadın kara tarafında, üssü koruyan, düşen uçak mürettebatını kurtaran ve kara keşifleri yapan bir hava üssü komando birliği bulunmaktadır. Silahlı Kuvvetler, altı kişilik devriyelerin her birinde bir köpek eğitmeni bulunduğunu ve birliğin köpek kullanımında dünyada eşsiz olduğunu belirtiyor. Aynı 2014 komisyonu ayrıca Kallinge'de 1. Hava Üssü Taburu ve hava üssü komando okulunu da tespit etmiştir.

Üsse ilişkin en zarar verici olay bir kaza değil. Aralık 2013'te Ronneby'nin belediye su şebekesinin, "sonsuz kimyasallar" olarak bilinen PFAS maddeleriyle yoğun şekilde kirlenmiş olduğu ortaya çıktı; Wikipedia'nın aktardığına göre Guardian, belediye içme suyunda şimdiye kadar kaydedilen en yüksek PFAS seviyelerini bildirdi. Sol Parti'nin 2025 tarihli bir önergesi, kaynağın PFAS içeren yangın söndürme köpüğünün kullanıldığı F-17 kanadındaki Silahlı Kuvvetler'in yangın eğitim alanı olduğunu belirtiyor.

Kallinge'de binlerce insan yıllarca bu suyu içti ve aynı önergeye göre kanlarında ölçülen PFAS seviyeleri dünyanın en yüksekleri arasında yer alıyor. Silahlı Kuvvetler kirliliğe neden olurken, suyu belediye su şirketi sağladığı için, sakinler yasal nedenlerle su şirketine dava açmak zorunda kaldılar. Yeşil Parti'nin bir önergesine göre, 2023 yılında Yüksek Mahkeme, kandaki yüksek PFAS seviyelerinin tazminat hakkı veren kişisel bir zarar olduğuna karar verdi.

Tartışma daha sonra kimin ödeyeceğine döndü. Mayıs 2024'te Sosyal Demokrat Magnus Manhammar, Savunma Bakanı Pål Jonson'a, su şirketinin Silahlı Kuvvetlere karşı kendi tazminat talepleri olduğunu ve İsveç Radyosu P4 Blekinge'nin gördüğü e-postalara göre Silahlı Kuvvetlerin ödeme niyetinde olmadığını belirterek, tazminat konusunu Silahlı Kuvvetlerle gündeme getirip getirmeyeceğini sordu. Kallinge o zamandan beri Riksdag'daki PFAS, tazminat ve önerilen bir Kallinge yasası hakkındaki tartışmalarda defalarca gündeme geldi.