Fiat, Napoli'de Aerfer ile buluştu.

Aeritalia, 12 Kasım 1969'da Napoli'de, Fiat'ın havacılık bölümü ile Napoli devletine ait uçak firması Aerfer'in Salmoiraghi ile birleşmesiyle kuruldu. Amaç, İtalya'ya birçok küçük şirket yerine tek bir büyük havacılık şirketi kazandırmaktı. Devlet, IRI'nin Finmeccanica'sı aracılığıyla 1976'da tam kontrolü ele geçirdi ve genel merkez, Fiat'ın uçak mühendislerinin 1920'lerden beri savaş uçakları ürettiği Torino'ya taşındı.

Kaldırma jetlerini kaybeden AV/STOL nakliyesi

İlk büyük miras olarak bir Fiat tasarımı aldı. NATO'nun dikey kalkış yapabilen bir nakliye uçağı ihtiyacına yanıt olarak, Giuseppe Gabrielli'nin ekibi, ekstra kaldırma motorlarıyla donatılmış G.222'yi tasarlamıştı. C-119 Flying Boxcar'larını değiştirmek isteyen İtalyan Hava Kuvvetleri bu fikri beğendi ancak karmaşıklığını beğenmedi ve kaldırma jetleri yerine iki adet General Electric T64 turboprop motoru kullanıldı. G.222 ilk uçuşunu 18 Temmuz 1970'te gerçekleştirdi. dikkat çekici bir kısa mesafe performansı sergiledi.. Arjantin'den Nijerya'ya, Venezuela'dan Tayland'a kadar çeşitli ülkelerdeki müşteriler için 111 adet üretildi ve son montaj işlemleri 1978'de Torino'dan Napoli'ye taşındı.

Havacılık için Yıldız Savaşçıları

Bu arada Torino'daki üretim hatları hızlı jetlerle meşgul olmaya devam etti. Aeritalia, Fiat'ın G.91 hafif savaş uçağı ailesini sürdürerek, İtalyan Hava Kuvvetleri için 65 adet G.91Y çift motorlu versiyon üretti ve 1966 ile 1979 yılları arasında 246 adet F-104S Starfighter üretti. Bu uçaklar, Lockheed tasarımının İtalyan versiyonuydu, Sparrow füzeleri taşıyordu ve Ekim 2004'e kadar İtalyan hizmetinde kaldı. G.91Y ilk uçuşunu 27 Aralık 1966'da yapmış ve 1994'te hizmetten çekilmiştir.

Tornado, AMX ve Fransa ile birlikte bir turboprop uçağı.

Ancak gelecek uluslararasıydı. Aeritalia, İngiltere ve Almanya ile birlikte Panavia Tornado'nun bir payını aldı, başından itibaren Boeing ile 767'de ortaklık kurdu ve 1978'de Aermacchi ile hafif bir saldırı uçağı projesine katıldı; Embraer daha sonra katıldı ve AMX, 15 Mayıs 1984'te ilk uçuşunu gerçekleştirdi; Aeritalia her iki uçağın da ,5'ini üretti. 4 Kasım 1981'de başkan Renato Bonifacio ve Aérospatiale'den Jacques Mitterrand, ATR'yi yaratan anlaşmayı imzaladı. ATR 42, Ağustos 1984'te ilk uçuşunu gerçekleştirdi ve ATR ailesi hala üretimde.

Alenia'ya ve hurda yığını olarak bir ahirete doğru.

1990 yılında Finmeccanica, Aeritalia'yı elektronik firması Selenia ile birleştirerek bugün Leonardo'nun bir parçası olan Alenia'yı kurdu. G.222, C-27J Spartan olarak varlığını sürdürdü. Daha önceki versiyonunun sonu ise pek parlak olmadı: Afgan Hava Kuvvetleri için yaklaşık 1486 milyon sterline mal olan bir program kapsamında satın alınan 16 adet yenilenmiş G.222, yere indirildi ve 2014 yılında Kabil'de yaklaşık 32.000 sterline, yani yaklaşık olarak pound başına altı sente hurdaya çıkarıldı. G.222'nin üretimi ise 1993 yılına kadar devam etti.

Fabrikalar

• Torino'daki çalışmalar · Torino, Piyemonte — Karargah ve eski Fiat savaş uçağı üretim hatları
• Napoli'deki işler • Napoli, Campania — Eski Aerfer; G.222 gövdesi ve 1978'den kalma son montajı

İnsanlar

• Giuseppe Gabrielli • Baş tasarımcı — G.222 tasarımına öncülük etti; G harfi onun adını temsil ediyor.
• Renato Bonifacio • Başkan — 1981'de ATR işbirliği anlaşmasını imzaladı.