Basa, başlangıçta bir Amerikan bombardıman uçağı alanıydı. Pacific Wrecks, ABD Ordusunun savaştan önce bombardıman uçakları için Floridablanca havaalanını inşa ettiğini söylüyor; Wikipedia ise inşa tarihini Kasım 1941 ortalarına dayandırıyor ve onu Del Carmen Alanı ile özdeşleştiriyor. Bu özdeşleştirme kesin değil: Pacific Wrecks, Eylül 1944 tarihli Japon dönemi haritasında "Yeni Del Carmen Alanı"nın gösterildiğini ve Floridablanca'nın "Del Carmen No. 2" olabileceğini belirtiyor. ABD Ordusunun resmi tarihinin açıkça ortaya koyduğu şey ise, Del Carmen'in 8 Aralık 1941'de 34. Avcı Filosuna ev sahipliği yaptığı ve 10 Aralık'ta, ardından 12 ve 13 Aralık'ta bombalandığı, bu sırada alanların enkaz uçaklarla dolu olduğudur.

Japon kuvvetleri bölgeyi 1941 yılının Aralık ayı sonlarında ele geçirdi. Wikipedia'ya göre, bu alan Clark üssüne bağlı bir yardımcı üs olup, 1944'te burada kamikaze operasyonları planlanmıştır; Pacific Wrecks ise Japonların yoğun kullanımına dair çok az kanıt bulmuş ve Amerikalılar Ocak 1945'te geri döndüğünde sahada bir Ki-44 uçağı bulunduğunu kaydetmiştir.

Amerikalılar daha sonra burayı ağır bombardıman uçakları için genişlettiler. 16 Nisan ile 13 Ağustos 1945 tarihleri arasında 312. Bombardıman Grubu, Floridablanca'dan A-20 ve B-32 Dominator uçaklarıyla uçtu (B-32 kullanan tek muharebe birliğiydi) ve 348. Avcı Grubu da 15 Mayıs ile 12 Temmuz 1945 tarihleri arasında P-47 ve P-51 uçaklarıyla buradaydı, Pacific Wrecks'e göre. 3 Haziran 1945'te bir A-20G, bomba yükleme kazası sonucu yerde imha edildi.

Genç Filipin hava kuvvetleri 1947'de üssü devraldı: GlobalSecurity devri 2 Mayıs'a tarihlendirirken, Wikipedia operasyonların 22 Ağustos'ta başladığını söylüyor. 6. ve 7. Avcı Filoları, 24 Ekim 1947'de ABD tarafından sağlanan P-51D Mustang'lerle aktif hale getirildi ve 1950'lerin başlarına kadar Hukbalahap isyanına karşı uçtu; 8. Avcı Filosu 1 Ağustos 1951'de katıldı ve birlikler 1952'de 5. Avcı Kanadı oldu. 20 Nisan 1948'de üssün adı César Basa olarak değiştirildi.

F-86F Sabre ve T-33 1957'de geldi ve 14 Aralık 1962'de kurulan 9. Taktik Avcı Filosu, Şubat 1963'te Sabre uçaklarıyla Birleşmiş Milletler için Kongo'ya gitti. F-5A ise 1960'ların ortalarında geldi; GlobalSecurity 1965, Wikipedia ise 1964 tarihini veriyor.

Basa aynı zamanda Mavi Elmaslar'ın da yuvasıydı. İkinci Teğmen Jose FL Gonzales, 1952-1953 yıllarında dört kişilik bir Mustang ekibi kurdu; bu ekip 1954'te Mavi Elmas, 1960'ta ise Mavi Elmaslar adını aldı. Wikipedia'ya göre, ekip 1959'a kadar beş P-51D, 1968'e kadar sekiz F-86F ve 2005'e kadar on iki F-5 uçağıyla uçtu. Wikipedia ayrıca 1957 ile 1962 yılları arasında dört pilotun hayatını kaybettiğini de kaydediyor. Ekip, enerji krizi sırasında 1975 ile 1985 yılları arasında büyük ölçüde pasif kaldı ve F-5'lerin emekliye ayrılmasından beri uçuş yapmadı.

Marcos hükümetinin en büyük savaş uçağı alımı 1977-1978 yılları arasında Basa'ya yapıldı: ABD Donanması'ndan devralınan ve yenilenmiş 25 adet F-8H Crusader, Pakistan Hava Kuvvetleri'nin o zamana kadar kullandığı en güçlü savaş uçaklarıydı. GlobalSecurity'ye göre, bakım maliyetleri nedeniyle 1988'de kalıcı olarak yere indirildiler.

Basa'nın F-5A'ları Aralık 1989'da hala uçuyordu. GlobalSecurity'nin bildirdiğine göre, 1 Aralık'ta bir filo Basa'dan kalkarak isyancıların kontrolündeki Sangley Point hava üssünü taradı ve 2 Aralık'ta Camp Aguinaldo'ya saldırdı. Wikipedia, operasyonda öldürülen sadık pilotun Binbaşı Danilo Atienza olduğunu belirtiyor; GlobalSecurity ise uçağının düştüğünü söylüyor.

On sekiz ay sonra, 25 km'den daha az bir mesafedeki Pinatubo Dağı patladı. ABD Jeolojik Araştırmalar Kurumu'nun (USGS) patlamanın havacılık üzerindeki etkilerine ilişkin çalışması, 15 ila 20 cm kalınlığındaki suyla doymuş külün Clark ve Basa'daki binaları yıktığını ve "Filipin Hava Kuvvetleri'ne ait, Basa Hava Üssü'nde park halinde bulunan 11 adet eski F-5 jetinden oluşan bir filonun 15 Haziran patlamasından çıkan külle kaplandığını" kaydetti. GlobalSecurity, yere indirilen F-8'lerin de hasar gördüğünü ve depolama ve hurdaya çıkarma için Clark'a taşındığını söylüyor. Clark ve Basa, 1992'de sınırlı operasyonlar için yeniden açıldı. F-5, Eylül 2005'e kadar hizmet vermeye devam etti ve daha sonra yerine yenisi getirilmeden emekliye ayrıldı.

2005'ten sonraki on yıl boyunca Basa'da hiç savaş uçağı yoktu. Bu durum, Kore yapımı T-50'nin hafif savaş versiyonu olan FA-50PH ile değişti: İlk iki uçak 28 Kasım 2015'te Filipinler'e ulaştı ve Wikipedia, bu tipin Basa'ya gelişini, on iki uçağın sonuncusunun teslim edildiği 2017 yılına tarihlendiriyor. Hemen hemen anında savaşa girdiler. 26 Ocak 2017'de 7. Taktik Savaş Filosu'na ait FA-50'ler, bu tipin ilk savaş görevi olan Lanao del Sur, Butig'deki militan mevzilerini bombaladı ve Mayıs'tan Ekim'e kadar Marawi kuşatması boyunca uçtular.

Basa, fiilen de olsa yeniden bir ABD üssü haline geldi. Mart 2016'da EDCA kapsamında kararlaştırılan beş lokasyondan biriydi ve ülkedeki ilk EDCA tesisi olan insani yardım ve afet yardımı deposu 30 Ocak 2019'da burada açıldı. Mart 2023'te, Wikipedia'nın bugüne kadarki en büyük EDCA projesi olarak adlandırdığı 1,3 milyar PHP'lik pist rehabilitasyon çalışmalarına başlandı; Kasım 2023'te tamamlanan bu çalışma, üssün daha büyük ve daha ağır uçakları ağırlamasına olanak sağladı.

Çin bu anlaşmaya karşı çıktı. O zamandan beri Filipinler Hava Kuvvetleri (PAF), Cope Thunder serisi kapsamında yabancı savaş uçaklarına ev sahipliği yapmak için Basa'yı kullandı: PAF web sitesine göre, Nisan 2024'te Cope Thunder 24-1 sırasında PAF ve ABD'li pilotlar Basa'daki sivil hava trafik kontrolörlerine FA-50PH ve F-16 hakkında brifing verdi. Haziran 2025'te Filipinler, yaklaşık 2030'da teslim edilmek üzere 12 adet daha FA-50 (Block 70) sipariş etti.