Japonya'nın Asya'daki niyetleri netleşmeye başlayınca, Hollanda sömürge ordusu yaklaşık 1939'da Maospati'de inşaata başladı. Wikipedia, Endonezya'daki Elang Tanah Air di Kaki Lawu adlı üs tarihine dayanarak, üssün Mayıs 1940'ın sonunda üç filoda 36 uçakla açıldığını belirtiyor. 1 Şubat 1941'den itibaren bir avcı filosu 13 Curtiss 75A-7 Hawk uçağıyla uçuyordu; 1941'in sonlarında iki filo 17 Curtiss-Wright CW-21B önleme uçağı aldı ve altı Brewster Buffalo eğitim amaçlı kullanıldı. Üs komutanı Yüzbaşı HJ van de Pool, Japon işgali sırasında öldürüldü.

Japon donanması Maospati'yi 8 Mart 1942'de ele geçirdi. Diğer Cava havaalanlarının aksine, burada çok az uçuş yapıldı ve çoğunlukla yedek parça depolamak için kullanıldı. Teslimiyetten sonra, 27 Ağustos 1945'te yerel bölge başkanına, 5 Mayıs 1946'da ise yeni hava kuvvetlerinin karargahına devredildi ve doktor ve pilot Abdul Rahman Saleh ilk Endonezyalı komutanı oldu. 4 Kasım 1960'ta, 1947'deki bir kazada Halim Perdanakusuma ile birlikte hayatını kaybeden hava kuvvetleri subayı Iswahjudi'nin adını aldı.

Iswahjudi, Batı Yeni Gine'yi Hollanda'dan alma harekatı olan Trikora Harekatı'nın hazırlıklarında ön cephe üssü haline geldi. Endonezya Wikipedia'sındaki 14. Filo hakkındaki makaleye göre, Eylül 1957'den itibaren pist 2.350 x 60 metre boyutlarında yeniden inşa edildi ve çalışmalar 1960 yılında tamamlandı. 1961'den itibaren üs, o zamana kadar Güneydoğu Asya hava kuvvetlerinin sahip olduğu en güçlü uçakları aldı: Wikipedia'ya göre, 41. ve 42. Filolar tarafından kullanılan 12 Tu-16 bombardıman uçağı, gemisavar füzelerle donatılmış 12 Tu-16KS-1 ve iki Tu-16R keşif uçağı.

1962'de MiG-21F'lerle kurulan 14. Filo da Iswahjudi'ye geldi; tarihçesine göre Endonezya, Varşova Paktı dışında bu uçağı kullanan ilk ülkedir. 1965'ten sonra Sovyet yedek parça tedariği durdu. Tu-16'lar 1969'da yere indirildi ve 1970'te hizmetten çekildi, MiG-21'ler de aynı yıl hizmet dışı kaldı.

Yeni Düzen, savaş uçağı filosunu Batı yapımı uçaklarla yeniden inşa etti. 14. Filo, 1974'ten itibaren Avustralya yapımı Avon Sabre'lar ve 21 Nisan 1980'den itibaren de Northrop F-5E/F Tiger II'ler kullandı ve bu uçakları 25 Nisan 2017'ye kadar muhafaza etti. 1989'da 3. Filo ilk sekiz F-16A ve dört F-16B'yi teslim aldı; 14. Filo ise 13 Ekim 2022'de yenilenmiş F-16C/D'lerle filoya katıldı.

Üssün en bilinen günü 3 Temmuz 2003'tü. Radar, Cava Denizi'ndeki Bawean Adası yakınlarında manevra yapan USS Carl Vinson'dan beş ABD Donanması F/A-18 Hornet uçağını tespit etmişti. İki F-16B, Iswahjudi'den saat 17:02'de havalandı; Wikipedia, Endonezya dergisi Angkasa'ya atıfta bulunarak, her iki tarafın da elektronik karıştırma kullandığını, öndeki F-16'nın bir Hornet'in radarı tarafından kilitlendiğini ve 18 dakikalık çatışmanın, ikinci F-16 kanatlarını salladığında ve öndeki uçak telsiz teması kurduğunda sona erdiğini söylüyor. Amerika Birleşik Devletleri, uçaklarının uluslararası sularda olduğunu ve hiçbir yasayı ihlal etmediğini; Endonezya ise hiçbir bildirim almadığını ve protesto ettiğini belirtti.

Artık her Endonezya savaş pilotu Iswahjudi'den geçiyor. 15. Filo'nun KAI T-50i Golden Eagle uçakları, ilk olarak 2013'te teslim edildi ve F-16, Sukhoi ve Rafale uçaklarının öncü eğitim uçakları olarak kullanılıyor; ANTARA, 2025'te altı tane daha sipariş verdikten sonra Temmuz 2026'da 22 adet bu uçaktan saydı. Savunma Bakanlığı ayrıca Temmuz 2026'da, savaş pilotu eğitimini güçlendirmek için 2030'dan itibaren teslim edilecek 12 adet Leonardo M-346F Block 20 siparişi verdi.

Üs, operasyonel bir merkez olma özelliğini de koruyor. 25 Ekim - 6 Kasım 2025 tarihleri arasında, hava kuvvetlerinin Görev Odaklı Eğitiminin bir parçası olan Savunma Yüzey Saldırı Eğitimine ev sahipliği yaptı: 3. ve 14. Filoların F-16'ları, 15. Filo'nun T-50'leri ve Makassar'daki 11. Filo'dan getirilen Sukhoi uçakları, hava tehditlerine karşı savunma yaparken kara hedeflerine yönelik saldırılar konusunda gece gündüz eğitim gördüler.