Rayak'taki havaalanı Lübnan devletinden daha eskidir. Christian Kirchen'in Goethe-Institut için yazdığı tarih çalışması, ilk pistin, "basit bir kum yolu" olarak, 1912'de Oberschleißheim'da kurulan ve Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı cephesine gönderilen bir Bavyera hava alayına dayandığını belirtir; İngilizce Wikipedia ise pistin 1914'te yapıldığını ve Alman mühendisler tarafından inşa edildiğini söyler. O zamandan kalma, muhtemelen hangar olan oluklu çelik kaplı iki bina ve pistin yakınında ahşap çerçeveli bir bina günümüze kadar ulaşmıştır ve üs hakkında 2021 yılında yayınlanan bir fotoğraf makalesinde, Alman mühendislerinin eski kışlalarının hala kullanımda olduğu belirtilmiştir.

Birinci Dünya Savaşı'nın ardından gelen Fransız mandası altında Rayak, Fransız üssü haline geldi. GlobalSecurity tarafından yeniden yayınlanan, hava kuvvetlerinin ilk yıllarına dair bir anlatım, burayı manda altındaki hava üslerinin "incisi" olarak nitelendiriyor. İkinci Dünya Savaşı'nda Vichy Fransası'na geçti ve Goethe-Institut, Bağdat'a giden Alman pilotlara Bekaa'ya iniş izni verildiğini kaydediyor. Haziran 1941'de İngiliz ve Avustralya kuvvetleri Suriye ve Lübnan'ı işgal ettiğinde, Avustralya 25. Tugayı'na Wikipedia'nın Rayak'taki büyük Vichy Fransız hava üssü olarak adlandırdığı yere ilerleme görevi verildi.

Aynı fotoğraf denemesi, o on yıllardan geriye kalanları da sıralıyor: Vichy savaşçıları için inşa edilmiş oluklu sacdan hangarlar, terk edilmiş bir Fransız askeri hastanesi ve bir savaş hapishanesi. Üssün Lübnan'a geri dönmeden önce Alman, Osmanlı, Fransız, Vichy Fransız, Avustralya, Özgür Fransız, Lübnan ve Suriye kontrolünde olduğunu belirtiyor. Suriye dönemi, yazarın kendi anlatımıdır ve resmi bir kaynakta doğrulanmamıştır.

İngilizce Wikipedia'ya göre Lübnan, Rayak'ın komutasını 1 Ağustos 1945'te devraldı, ancak Fransız hava kuvvetleri 1949'a kadar orada kaldı. GlobalSecurity tarafından yeniden yayınlanan anlatıma göre, Fransız hava kuvvetleri ayrıldıktan sonra, idari bina, hangarlar ve kontrol kulesinin yeniden inşası iki aydan fazla sürdü. Lübnan Ordusu, hava kuvvetlerinin kuruluşunu Yarbay Emile Boustany komutasında 10 Haziran 1949'da Rayak'ta gerçekleştiğini belirtirken; GlobalSecurity ve Wikipedia 1 Haziran tarihini veriyor ve GlobalSecurity, Boustany'nin 13 Mayıs 1949'da bu göreve atandığını söylüyor.

İlk uçaklar Percival Prentice ve Proctor'lardı ve ilk eğitmenler yabancıydı: aynı anlatıma göre, Kraliyet Hava Kuvvetleri'nden dört kişi, Suriyeli pilotları eğitmiş iki eski Luftwaffe pilotu, İtalyanlar ve bir Fransız birliği. İlk pilot kursu 1 Temmuz 1952'de mezun oldu. MILAVIA, Rayak'ı o yıllarda hava kuvvetlerinin tek üssü ve eğitim filosunun evi olarak tanımlıyor.

Kaynaklar, karargâhın ne zaman taşındığı konusunda hemfikir değil. GlobalSecurity, hava kuvvetleri komutanlığının 1 Aralık 1954'te Beyrut'a taşındığını ve Rayak'ın Albay Wajih Karam komutasında ayrı bir komutanlık haline geldiğini belirtiyor; Lübnan Ordusu'nun kendi tarihi ise karargâhın 1969'a kadar Rayak'ta kaldığını ve daha sonra Milli Savunma Bakanlığı'na taşındığını söylüyor.

1976'da ordu bölündüğünde, hava kuvvetlerinin uçan varlıklarının çoğu Rayak'taydı; helikopterler Beyrut'ta, Mirage uçakları ise Kleyate'de bulunuyordu. İngilizce Vikipedi'nin ayrılıkçı Lübnan Arap Ordusu hakkındaki makalesinde, Suriye yanlısı Öncü fraksiyonunun karargahının Rayak'ta olduğu ve askerlerinin çoğunun kışlalarda veya bitişikteki hava üssünü korumakla görevlendirildiği belirtiliyor.

Wikipedia'nın o savaşa dair anlatımına göre, Eylül 1983'te Dağ Savaşı sırasında Rayak, Suriye Ordusu tarafından bombalandı ve Avcılar, Byblos yakınlarındaki kıyı şeridinde bulunan Halat'taki derme çatma bir üsse taşındı. Avcılar 1994 yılında karaya oturdu.

13 Temmuz 2006'da, İsrail ile Hizbullah arasındaki savaşın ikinci gününde, İsrail jetleri kuzeydeki Rayak ve Qlayaat askeri havaalanına saldırdı ve pistlerini imha etti. Wikipedia'nın savaş kronolojisi, İsrail'in pistlerin Hizbullah tarafından malzeme transferi için kullanıldığı iddiasını kaydediyor ve bunların o çatışmada Lübnan ordusuna yönelik ilk saldırılar olduğunu belirtiyor. Lübnan hükümeti, İsrail'in yanıtını orantısız olarak nitelendirdi ve ateşkes istedi.

Ağustos 2007'de, Nahr al-Bared olayından sonra ordu, Hunter helikopterlerini tekrar hizmete sokmaya karar verdi; Martin-Baker fırlatma koltukları için kartuşlar da dahil olmak üzere yedek parçalar çalışmaları geciktirdi. İngilizce Wikipedia'ya göre, bu helikopter tipinin Lübnan hizmetine girmesinden elli yıl sonra, 12 Kasım 2008'de, hayatta kalan sekiz Hunter'dan dördü (bir çift kişilik ve üç tek kişilik), Rayak'taki 2. Filo'da tekrar hizmete girdi. MILAVIA, 2011 yılında Rayak'ta dört operasyonel Hunter helikopteri saydı; bunlardan üçü FGA.70 ve biri T.66 idi.

Bu durum uzun sürmedi. Hava kuvvetleri komutanı Tuğgeneral Ziad Haikal, 2021'de Defense News'e verdiği demeçte, Hunter uçaklarının 2010'dan beri para sıkıntısı nedeniyle operasyonel olmadığını ve 2014'te resmen hizmetten çıkarıldığını söyledi. Ağustos 2021'de beş Hunter uçağı ve yedek parçaları, eğitim amaçlı düşman uçağı olarak kullanılmak üzere Kanada'nın Lortie Aviation şirketine yaklaşık 1 milyon TP4T1 milyon karşılığında teklif edildi.

Müze için Rayak'ta iki Hunter uçağı kaldı. Hava kuvvetleri müzesi tek bir hangarda yer alıyor ve halka açık değil; ziyaretler için hava kuvvetlerinin izni gerekiyor. Avrupa Birliği Havacılık Müzesi sekiz uçak listeliyor: Vampire T.55 L-154, Hunter F.6 L-271, Alouette II L-302, Alouette III L-329, AB212 L-557, Magister L-602 ve Gazelle L-801 ve L-809. Wikipedia'nın listesine bir T-6 ve hava kuvvetlerinin tek de Havilland Dove uçağı da ekleniyor.