Travel Air, o zamanlar kendi şirketiydi.

Lloyd Stearman, 1898'de Kansas, Wellsford'da doğdu, Kansas Eyalet Koleji'nde mühendislik ve mimarlık okudu ve 1918'de Deniz Kuvvetleri Yedek Birliği'nde Curtiss deniz uçaklarını uçurmayı öğrendi. Matty Laird için mekanikçi olarak çalıştıktan sonra, 1925'te Walter Beech ve Clyde Cessna ile bir araya gelerek şirketini kurdu. Seyahat Hava İmalat Şirketi Wichita'da, gelecekte havacılık dünyasının önde gelen üç isminin ortaklığıyla kuruldu. 1926'da kendi uçaklarını üretmek için ayrıldı ve 10 Aralık 1926'da Stearman Aircraft kuruldu; üretim Venice, Kaliforniya'da, son montaj ise Clover Field'da gerçekleştirildi.

Posta çukurları ve Wichita

Wichita'dan gelen parayla şirket 1927'de Kaliforniya'ya geri döndüğünde, Kaliforniya'da sadece dört adet C1 ve C2 çift kanatlı uçak üretilmişti. Walter P. Innes Jr. ve ortakları yeni sermaye topladılar ve üç koltuklu ticari çift kanatlı uçak olan C3, 179 adet üretilerek firmanın ilk başarısı oldu. Ön kokpiti kargo bölümüne dönüştürülen bir posta versiyonu 1928'de hava postası rotalarında uçtu ve M-2 Speedmail Ocak 1929'da Varney Air Lines'a gitti. 1927'de tek bir uçakla başlayan Stearman, 1928'de 130 uçak üretti ve 1929'daki zirve noktasında ülke çapında on dağıtımcıyla 250 kişiyi istihdam ediyordu.

Bir imparatorluk tarafından yutuldu

Temmuz 1929'da Stearman, 375 hissesini, William Boeing ve Frederick Rentschler'in Boeing, Pratt & Whitney, Sikorsky, Chance Vought ve havayollarından oluşturduğu United Aircraft and Transport Corporation'ın 100 hissesiyle takas etti. Lloyd Stearman araştırma bölümüne geçti ve Temmuz 1931'de istifa etti; 1932'de Lockheed'i satın almaya yardımcı oldu. Büyük Buhran, Stearman'ın iş gücünü 1932'ye kadar 25'e düşürdü ve sadece Boeing 247 için parça üretimi şirketi ayakta tuttu. 1934 Hava Postası Yasası birleşmeyi dağıttığında, Stearman bir şirket haline geldi. Boeing'in bir bölümü.

Kaydet: on bin eğitmen

Salvation bir eğitim uçağıydı. Model 70, 1 Ocak 1934'te ilk uçuşunu gerçekleştirdi, Donanma geliştirilen Model 73'ten 41 adet NS-1 siparişi verdi ve geliştirilmiş Model 75, Ordu Hava Kuvvetleri'nden PT-13 siparişi aldı. Ardından savaş siparişleri yağdı: 1939 sonbaharında 600 olan personel sayısı, Haziran 1941'e kadar 5.000'i geçti ve fabrika günde beş eğitim uçağı üretiyordu. Resmi adı Kaydet olan ancak yaygın olarak sadece Stearman olarak bilinen bu uçak, Tuskegee Hava Kuvvetleri pilotlarını ve deniz havacısı George HW Bush'u eğitti. Model 70, 75 ve 76'yı da sayarsak en az 10.626 adet üretildi; Boeing kayıtları bunu gösteriyor. 10.346 ana eğitmen yedek parçalar dahil.

Çift kanatlı uçaklardan B-52'ye

Eylül 1941'de Stearman adı şirketten kayboldu ve şirket Boeing'in Wichita Bölümü oldu. Wichita fabrikası 1.769 adet B-29, 1.390 adet B-47 ve 467 adet B-52 üretti; 1927'den 1962'ye kadar olan tüm üretimler dahil, fabrika 14.500'den fazla uçak üretti. Çift kanatlı uçaklar ikinci bir hayat buldu: 1948'de 4.345'ten fazla Stearman, zirai ilaçlama uçağı olarak uçuyordu ve hava gösterilerinde akrobasi ve kanat üzerinde yürüme gösterileri için popüler hale geldiler. 2005 yılında Boeing, eski Wichita fabrikasının sivil bölümünü Spirit AeroSystems'e sattı ve 2025'te Spirit'i geri satın aldı.

Fabrikalar

• Venedik, Kaliforniya • Venedik ve Clover Field, Kaliforniya — 1926–1927; son montaj Clover Field'da yapıldı.
• Wichita Belediye Havaalanı tesisi · Wichita, Kansas — 1930'ların sonlarından itibaren; daha sonra Boeing Wichita ve Spirit AeroSystems

İnsanlar

• Lloyd Stearman • Kurucu (1898–1975) — Travel Air'in kurucu ortağı; daha sonra Lockheed'in başkanı; 1989'da Ulusal Havacılık Onur Listesi'ne girdi.
• Walter P. Innes Jr. • Yatırımcı, Aralık 1930'dan itibaren başkanlık yaptı.
• Mac Short • Başkan Yardımcısı ve Baş Mühendis
• Frederick Rentschler 1929 birleşmesinden sonraki başkan
• Julius Schaefer · 1933'ten itibaren başkanlık yaptı

Rekorlar ve ilkler

• Model 75, Tuskegee Hava Kuvvetleri pilotlarını ve George H.W. Bush'u eğitti.
• 15 Mart 1941'de orduya 1000. eğitim uçağı, Temmuz 1944'te ise 10.000. eğitim uçağı teslim edildi.