De basis is Hondurees. De Spaanse Wikipedia vermeldt het als een militaire basis van de Fuerza Aérea Hondureña, geopend in 1981, waar de Academia Militar de Aviación piloten opleidt op Embraer Tucano's en voorheen op CASA C-101 Aviojets en Hughes TH-55 helikopters. De Engelse Wikipedia bevestigt dat de academie hierheen is verhuisd vanuit Toncontín, de krappe luchthaven van de hoofdstad. De naam is een eerbetoon aan kolonel José Enrique Soto Cano, en veel Hondurezen noemen het nog steeds Palmerola, naar de streek.

De data van de oprichting verschillen per bron en worden hier naast elkaar weergegeven: het basisartikel op de Engelstalige Wikipedia zegt dat het in 1940 in gebruik werd genomen, de Spaanstalige Wikipedia zegt 1981 en het artikel over Palmerola International Airport zegt dat de Verenigde Staten de luchtmachtbasis in 1984-1985 hebben gebouwd. De meest waarschijnlijke interpretatie is dat het een ouder vliegveld betrof dat in de jaren 80 is herbouwd, maar geen enkele geraadpleegde bron bevestigt dit expliciet.

De enige landingsbaan, 17/35, is ongeveer 2440 meter lang en ligt op 628 meter boven zeeniveau, in een brede vallei met een gemakkelijkere aanvliegroute dan Toncontín in Tegucigalpa. De basis beslaat een oppervlakte van ongeveer 3,2 bij 9,7 kilometer, volgens de Engelstalige Wikipedia.

Van de vier belangrijkste bases van de FAH is dit de vreemde eend in de bijt. Toncontín in Tegucigalpa, Ramón Villeda Morales in San Pedro Sula en Golosón in La Ceiba zijn allemaal civiele vliegvelden met een militair gedeelte, terwijl de Spaanse Wikipedia Soto Cano als enige militaire basis vermeldt – een status die in 2021 veranderde toen er een civiele terminal op de landingsbaan werd geopend. De gevechtsvliegtuigen van de FAH, de vier gerenoveerde F-5's, bevinden zich niet hier, maar in La Ceiba, aldus Infodefensa.

Volgens de Engelstalige Wikipedia gaf het Amerikaanse Congres in 1983 toestemming voor de oprichting van een gezamenlijke taskforce in Palmerola. Deze taskforce heette aanvankelijk Joint Task Force-11, kortweg Joint Task Force Alpha, en werd later Joint Task Force-Bravo onder het US Southern Command. De eerste missie, zo staat in het artikel, was het tegengaan van de Sovjet-invloed in Midden-Amerika, inclusief training en advies aan Hondurese en Guatemalteekse strijdkrachten en enige indirecte steun aan de Nicaraguaanse Contra's. In 1987 telde de taskforce meer dan 1000 manschappen.

Na het einde van de regionale oorlogen verschoof de focus naar de bestrijding van drugshandel en humanitair werk. De Engelstalige Wikipedia schrijft de eenheid de zoek- en reddingsoperaties na orkaan Mitch in 1998 toe, evenals de hulpverlening na de orkanen Stan, Beta, Gamma, Dean en Felix in 2005-2007, de inzet van hulpteams na de aardbeving in Peru in 2007 en de reddingswerkzaamheden na de orkanen Eta en Iota in 2020. Tegenwoordig bestaat de eenheid uit het 612e Luchtmachteskader, een bataljon van de landmacht, de gezamenlijke veiligheidstroepen, een medische eenheid en het 1e bataljon van het 228e Luchtvaartregiment.

De juridische basis is ongebruikelijk. De Engelstalige Wikipedia beschrijft een mondelinge overeenkomst, een bijlage bij een militair bijstandsverdrag uit 1954, die op korte termijn kan worden beëindigd, omdat de Hondurese grondwet een permanente buitenlandse militaire aanwezigheid verbiedt; het Amerikaanse ministerie van Defensie financiert ongeveer 96 procent van de basisactiviteiten. Schattingen van het aantal Amerikaanse militairen variëren van 1200-1500 in het artikel over de basis tot ongeveer 1800 in het artikel over de luchthaven.

De basis is herhaaldelijk onderwerp van discussie geweest in de Hondurese politiek. In 2008 kondigde president Manuel Zelaya plannen aan om de basis open te stellen voor commerciële vluchten; het Engelstalige Wikipedia-artikel over de basis stelt dat het initiatief werd geannuleerd na zijn afzetting in juni 2009, die door de VN, de OAS en de EU werd veroordeeld als een staatsgreep en die volgens het Hooggerechtshof door de strijdkrachten was uitgevoerd ter verdediging van de rechtsstaat. De plannen werden jarenlang geëvalueerd.

Ze werden gerealiseerd in oktober 2021, toen de internationale luchthaven Palmerola op de basis werd geopend als de nieuwe internationale toegangspoort van het land. De Engelstalige Wikipedia geeft de kosten aan als ongeveer 163 miljoen dollar, gefinancierd door een particuliere investeerder (87 miljoen dollar), Spanje (53 miljoen dollar) en Honduras (23 miljoen dollar); op 15 december 2021 waren alle internationale luchtvaartmaatschappijen van Toncontín naar Palmerola verhuisd.

Volgens de Engelstalige Wikipedia dreigde de regering van president Xi María Castro rond de jaarwisseling van 2025 met het uitzetten van Amerikaanse troepen als de aantredende regering-Trump massale deportaties van Midden-Amerikanen zou uitvoeren. Dezelfde bron meldt dat de regering van president Nasry Asfura, die in 2026 aantreedt, een zeer nauwe band met de Verenigde Staten onderhoudt. De officiële verklaringen van beide regeringen zijn niet direct geverifieerd.