Amerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığının katıldığı her savaş
Vietnam, 1945'ten sonra deniz havacılığının savaştığı en maliyetli savaştı: Wikipedia'nın verdiği Hobson sayımına göre, 532 uçak muharebede, 329 uçak ise operasyonel nedenlerle kaybedildi ve 401 pilot hayatını kaybetti. İkinci Dünya Savaşı rakamları Wikipedia'ya dayanmaktadır ve Deniz Tarihi ve Miras Komutanlığı ile karşılaştırılmamıştır. Kızıldeniz harekatında Truman üç Super Hornet uçağını kaybetti, bunların hiçbiri düşman saldırısı sonucu değildi. 2026 yılında Deniz Kuvvetleri uçakları, Venezuela Devlet Başkanı Maduro'yu ele geçiren baskını destekledi ve İran'a karşı Epic Fury Operasyonunda uçtu; Washington, İran'ın 7 Nisan 2026'da ateşkesi kabul ettiğini, ardından deniz ablukasının uygulandığını ve Ağustos 2026'da USNI News'in çatışmanın devam ettiğini belirttiğini söylüyor. Epic Fury'de Deniz Kuvvetleri uçak kaybı, kontrol edilen kaynaklarda doğrulanmadı. Resmi kayıtlarda konsolide edilmiş bir sorti veya kayıp rakamı varsa, burada verilmiştir; hesaplar uyuşmuyorsa, aralık gösterilmiş ve uyuşmazlık belirtilmiştir. Boş hücreler, çatışmanın az olmasından değil, hiçbir rakamın doğrulanamaması nedeniyle boştur.
1914'teki Veracruz çıkarmasından 2026'daki İran'a karşı yapılan Destansı Öfke Operasyonuna kadar.
| Anlaşmazlık | Yıllar | Aykırı | Ana uçak | Çıkışlar | Uçak kayboldu | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Veracruz işgaliilk operasyonel uçuşlarAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 1914 | Meksika | Curtiss deniz uçakları ve uçan botları | 0 | ||
|
Mississippi zırhlısından ve Birmingham kruvazöründen karadaki birlikler için keşif uçuşları yaptı. Deniz havacılığının Pensacola'ya taşınmasından üç ay sonra, Donanma elindeki tüm imkanları Meksika'ya gönderdi. 24 Nisan 1914'ten itibaren, on pilot tarafından kullanılan beş deniz uçağı ve uçan bot, Mississippi ve Birmingham'dan Veracruz ve Tampico açıklarında karaya çıkan denizcileri ve deniz piyadelerini aramak için keşif görevi yaptı. Bu, Amerikan deniz uçaklarının bir operasyonda ilk kez kullanılmasıydı ve erken dönem makinelerinin hem potansiyelini hem de sınırlarını gösterdi: ufkun ötesini görebiliyorlardı, ancak hiçbir şey taşıyamıyorlardı ve sadece kısa bir süre havada kalabiliyorlardı. Sonuç Veracruz'un işgali Kasım 1914'e kadar sürdü; havacıların görevi keşif faaliyetleriyle sınırlı kaldı.
|
||||||
| Birinci Dünya Savaşıdevriyeler, bombalamalar ve bir as pilotAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 1917–1918 | Almanya | Sopwith Camel (RAF'ta), Curtiss deniz uçakları | |||
|
Çok sayıda deniz havacısı yetiştirdi, denizaltı karşıtı devriye uçuşları gerçekleştirdi ve İngiliz ve Fransız birliklerine pilotlar atadı. Amerika Birleşik Devletleri Nisan 1917'de savaşa girdiğinde, Pensacola'da 38 havacı bulunuyordu; ateşkes anına kadar yaklaşık bin havacı yetiştirilmişti ve sadece istasyonda 438 subay ve 5.538 er görev yapıyordu. Birinci Yale Birliği'nden gelen 85 numaralı Deniz Havacısı David Ingalls, Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin 213. Filosu'nda Sopwith Camel uçaklarıyla uçtu ve altı zaferle donanmanın savaştaki tek as pilotu oldu; son muharebe görevi 3 Ekim 1918'deydi. Sonuç Deniz havacılığı, savaşın başında sahip olduğundan çok daha büyük bir güçle savaşı bitirdi. İncelenen kaynaklarda Avrupa'daki deniz havacılığına ilişkin genel uçak ve personel sayıları doğrulanmadı. |
||||||
| İkinci Dünya Savaşıuçak gemisi savaşıAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 1941–1945 | Japonya ve Almanya | Grumman F4F Wildcat, Grumman F6F Hellcat, Vought F4U Corsairve 5 tane daha | |||
|
Pasifik Savaşı'nda denizde hızlı uçak gemisi görev güçleriyle savaştı, denizaltı avladı ve devriye uçaklarıyla konvoylara eşlik etti. İlk uçak gemisi Langley, Japon bombardıman uçaklarının Java'ya savaş uçakları taşıdığı sırada gemiyi vurmasının ardından 27 Şubat 1942'de batırıldı. Dört ay sonra, Donanmanın uçak gemileri Midway'de savaşın seyrini değiştirdi. 4 Haziran 1942'de 8. Torpido Filosu, tek bir isabet bile almadan 15 Devastator uçağının tamamını kaybetti ve 30 kişilik mürettebatından sadece Teğmen George Gay hayatta kaldı, ancak saat 10:22'den itibaren Donanmanın dalış bombardıman uçakları Akagi, Kaga ve Sōryū'yu dakikalar içinde, Hiryū'yu ise aynı günün ilerleyen saatlerinde batırdı. Japonya dört uçak gemisi, 248 uçak ve 3.057 adam kaybetti. 1944'e gelindiğinde Hellcat uçakları sayıca artmıştı: 19-20 Haziran'da Filipin Denizi'nde yaklaşık 900 uçakla 15 uçak gemisi, 123 kendi uçağına karşılık 550-645 Japon uçağını imha etti; bu eylemi bir Lexington pilotu "eski usul bir hindi avı"na benzetti. Avengers uçakları, Musashi ve Yamato zırhlılarının batırılmasına yardımcı oldu. Fiyata, 20 Haziran 1944'teki uzun menzilli saldırıdan dönerken yakıtı biten 45 adet Helldiver uçağı da dahildi. Sonuç Japonya 2 Eylül 1945'te teslim oldu; uçak gemisi, filonun merkezindeki savaş gemisinin yerini almıştı. Vikipedi makalesinde Hellcat zafer iddiaları hem 5.163 hem de 5.223 olarak verilmiştir. Filipin Denizi'ndeki Japon uçak kayıpları ise bir aralıkta (550-645) belirtilmiştir. Buradaki tüm rakamlar Vikipedi'den alınmıştır ve ulaşılamayan Denizcilik Tarihi ve Mirası Komutanlığı sitesiyle karşılaştırılmamıştır.
|
||||||
| Kore SavaşıGörev Gücü 77Amerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 1950–1953 | Kuzey Kore, Çin ve Sovyetler Birliği | Grumman F9F Panther, Vought F4U Corsair, Douglas AD Skyraider | |||
|
Her iki kıyıda da uçak gemilerinden önleme, yakın destek ve savaş uçağı koruması uçuşları gerçekleştirdi. Birleşmiş Milletler uçak gemisi operasyonlarında on yedi ABD uçak gemisi görev yaptı. İlk saldırı 3 Temmuz 1950'de Valley Forge'dan Pyongyang havaalanına yapıldı ve VF-51'den Teğmen Leonard Plog, Donanmanın savaştaki ilk zaferini -aynı zamanda jetlerle yapılan ilk muharebe saldırısını- bir Yak-9'u düşürerek elde etti. 2 Mayıs 1951'de Skyraider'lar, Hwacheon Barajı'na savaşın tek hava torpido saldırısını gerçekleştirdi. 18 Kasım 1952'de Oriskany'den bir Panther kullanan Teğmen Royce Williams, 35 dakika boyunca yedi Sovyet MiG-15'iyle savaştı ve hasar gören uçağını gemiye geri götürmeden önce dört uçağı düşürdü. Blue Angels ekibi Kasım 1950'de dağıtıldı ve pilotları Princeton uçak gemisine gönderildi. Sonuç Ateşkes anlaşması Temmuz 1953'te imzalandı. Sovyetlerin Williams Savaşı'ndaki rolü on yıllarca gizli tutuldu; dört düşman uçağı düşürme başarısı Wikipedia'da verildiği gibidir. Kore'deki donanma kayıp toplamları doğrulanmadı.
|
||||||
| Vietnam SavaşıYankee İstasyonuAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 1964–1973 | Kuzey Vietnam | McDonnell Douglas F-4 Phantom II, Vought F-8 Crusader, Douglas A-4 Skyhawkve 4 tane daha | 861 | ||
|
Dokuz yıl boyunca Tonkin Körfezi'ndeki uçak gemilerinden Kuzey Vietnam'a saldırdı ve Kuzey Vietnam hava kuvvetleriyle savaştı. Donanmaya ait Skyhawk uçakları, 1964'teki Pierce Arrow Operasyonu'nda savaşın ilk Amerikan saldırılarından bazılarını gerçekleştirdi ve Donanmanın 23 operasyonel uçak gemisinden 21'i 77. Görev Gücü'nde görev yaptı. Bu, 1945'ten sonra deniz havacılığının savaştığı en maliyetli savaştı: 861 uçak ve 401 pilot hayatını kaybetti. Hava-hava muharebe performansı başlangıçta zayıftı ve Kaptan Frank Ault'un 1968'deki füze arızalarıyla ilgili raporu, 3 Mart 1969'da Miramar'da Donanma Savaş Uçakları Silah Okulu'nun (Top Gun) kurulmasına yol açtı. Wikipedia, bu okulun Donanmanın MiG'lere karşı zafer/kayıp oranını 2,42:1'den 12,5:1'e yükselttiğini belirtiyor. Donanma Phantom'ları 40 zafer, Crusader'lar 19 zafer ve 3 kayıp elde etti ve hatta Skyraider'lar bile iki MiG-17'yi top atışıyla düşürdü. 1972'de VF-96'dan Teğmen Randy Cunningham ve Teğmen (jg) William Driscoll, tek bir uçuşta üç MiG uçağını düşürerek savaşın tek Deniz Kuvvetleri as pilotları oldular. 14 Ocak 1969'da Enterprise'da çıkan bir yangın 27 denizcinin ölümüne ve 15 uçağın imha olmasına neden oldu. Sonuç ABD'nin savaşlardaki katılımı, Ocak 1973'teki Paris Anlaşmaları ile sona erdi. F-4 makalesinde Phantom savaş kayıpları 73, Vietnam kayıpları makalesinde ise 75 olarak verilmiştir. Vurma oranları Wikipedia'dan alınmıştır; Kuzey Vietnam rakamları farklıdır ve kontrol edilmemiştir.
|
||||||
| Libya: Sidra Körfezi, El Dorado Kanyonu ve TobrukÖlüm HattıAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 1981–1989 | Libya | Grumman F-14A Tomcat, Grumman A-6E Intruder, LTV A-7E Corsair IIve 2 tane daha | 0 | ||
|
Libya'nın Sidra Körfezi üzerindeki hak iddiasına meydan okudu, iki çatışmada dört Libyalı savaş uçağını düşürdü ve 1986'da Bingazi'ye saldırdı. Libya, 32° 30′ Kuzey enlemindeki bir çizginin gerisinde kalan Sidra Körfezi'nin tamamını kendi toprakları olarak ilan etti. 19 Ağustos 1981'de Nimitz'den kalkan VF-41'e ait iki F-14A, AIM-9L Sidewinder füzeleriyle iki Libyalı Su-22M3 uçağını düşürdü; Wikipedia'ya göre her iki Libyalı pilot da fırlatma koltuğuyla uçaktan ayrıldı. 15 Nisan 1986'da, El Dorado Kanyonu Operasyonu'nda, Amerika'nın A-6E'leri Bingazi'deki hedefleri vurdu ve Coral Sea'nin Intruder uçakları Benina havaalanını vurarak üç veya dört MiG, iki Mi-8 ve bir Fokker F27'yi imha etti; Coral Sea'nin Hornet uçakları ise hava savunmasını bastırmak için ilk muharebe görevlerini gerçekleştirdi. 4 Ocak 1989'da John F. Kennedy'den kalkan VF-32'ye ait iki F-14A, Tobruk'un yaklaşık 40 mil kuzeyinde iki MiG-23ML uçağını düşürdü. Amerika Birleşik Devletleri, tekrarlanan kafa kafaya yaklaşmalardan sonra bunu öz savunma olarak nitelendirdi; Libya, uluslararası sularda rutin bir görevde bulunan silahsız iki keşif uçağının saldırıya uğradığını açıkladı ve acil bir BM toplantısı talep etti. Sonuç Libya, ABD'nin tutumuna itiraz etmeye devam etti; çatışmalar 1989'dan sonra sona erdi. Libya'nın 1986 yılına ait kayıp rakamları (Wikipedia'ya göre yaklaşık 40 olarak bildirildi) Libya kaynaklarıyla doğrulanmadı.
|
||||||
| Peygamberdevesi Operasyonutanker savaşıAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 1988 | İran | Grumman A-6E Intruder | |||
|
Samuel B. Roberts fırkateyninin mayına çarpmasının ardından İran savaş gemilerine saldırıldı. 14 Nisan 1988'de USS Samuel B. Roberts fırkateyninin bir İran mayınına çarpmasının ardından, ABD Donanması misilleme yaptı. Enterprise'ın 11. Uçak Gemisi Hava Kanadı'na ait uçaklar iki İran fırkateynini bombalayarak birinin batmasına ve diğerinin hasar görmesine yardımcı oldu. Sonuç Wikipedia'ya göre, Enterprise'ın hava kanadı bir İran fırkateynini batırdı, bir diğeri ise hasar gördü.
|
||||||
| Çöl Fırtınası Operasyonualtı taşıyıcıAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 1991 | Irak | Grumman F-14A/A+ Tomcat, McDonnell Douglas F/A-18A/C Hornet, Grumman A-6E Intruderve 3 tane daha | |||
|
Altı uçak gemisinden taarruz, hava savunma, elektronik harp ve tanker görevleri gerçekleştirdi. Midway ve Theodore Roosevelt Körfez'de, Ranger, America, John F. Kennedy ve Saratoga ise Kızıldeniz'de görev yaptı; Donanmanın bölgede 400'den fazla uçağı vardı. İlk gece, 17 Ocak 1991'de, Saratoga'dan VFA-81'den Teğmen Komutan Scott Speicher vuruldu; 2001 tarihli bir CIA değerlendirmesine göre, büyük olasılıkla bir Irak MiG-25'inden atılan bir füze ile düşürüldü. Durumu beş kez değişti ve kalıntıları 2 Ağustos 2009'da teşhis edildi. Aynı gün, Teğmen Komutan Mark Fox ve Teğmen Nick Mongilio, dört Hornet'ten oluşan bir filoda, kısa bir hava muharebesinde iki MiG düşürdü. Theodore Roosevelt 3.897 sorti yaptı ve 4,8 milyon pounddan fazla mühimmat bıraktı; bu, herhangi bir uçak gemisinin en yüksek sayısıydı. A-7 son muharebe uçuşunu yaptı ve Mayıs 1991'de emekliye ayrıldı. Sonuç Kuveyt özgürlüğüne kavuştu; kara savaşı 28 Şubat 1991'de sona erdi. Kontrol edilen kaynaklarda deniz havacılığının koalisyon güçlerinin sorti sayısındaki payı ve kayıp toplamı doğrulanmadı.
|
||||||
| Bosna ve KosovaKasıtlı Güç ve Müttefik GüçAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 1995–1999 | Sırp Cumhuriyeti ve Yugoslavya Federal Cumhuriyeti | Grumman F-14 Tomcat, McDonnell Douglas F/A-18 Hornet, Grumman EA-6B Prowler | |||
|
Adriyatik'teki uçak gemilerinden Bosnalı Sırp ve Yugoslav hedeflerine saldırdı. Theodore Roosevelt, 1995'te Bosnalı Sırp güçlerine karşı düzenlenen "Operasyon Deliberate Force"a katıldı ve 1999'da "Operasyon Allied Force" kapsamında Kosova ve Sırbistan üzerinde iki ay süren hava saldırıları gerçekleştirdi. Bunlar, deniz havacılığının öncü değil, katkıda bulunan bir unsur olduğu koalisyon hava harekatlarıydı. Sonuç Dayton Anlaşması 1995'te imzalandı; Belgrad ise Haziran 1999'da NATO şartlarını kabul etti. Sorti sayıları ve Donanmaya özgü rakamlar doğrulanmadı; ABD Hava Kuvvetleri sayfasında Müttefik Kuvvetlerin genel bilgileri yer almaktadır.
|
||||||
| Operasyon Kalıcı ÖzgürlükAfganistanAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 2001–2014 | Taliban ve El Kaide | Grumman F-14 Tomcat, Boeing F/A-18E/F Süper Hornet, McDonnell Douglas F/A-18C Hornetve 2 tane daha | |||
|
Kuzey Arap Denizi'ndeki uçak gemilerinden Afganistan üzerinde taarruz ve yakın hava desteği görevleri gerçekleştirdi. Enterprise, Ekim 2001'deki harekatın ilk üç haftasında Afganistan'a yaklaşık 700 görev uçuşu gerçekleştirdi ve 800.000 pounddan fazla mühimmat bıraktı. Ardından Theodore Roosevelt, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana bir rekor olan 160 gün boyunca aralıksız denizde kaldı ve 3.100'den fazla sorti uçuşu yaptı. Arap Denizi'ndeki uçak gemileri, yıllar sonra da Afganistan üzerindeki hava desteğinin ana kaynağı olmaya devam etti. Sonuç Taliban hükümeti 2001 yılının sonlarında düştü; muharebe görevi sona erene kadar uçak gemisi desteği devam etti. Kayıp toplamları ve Donanmanın sorti sayısındaki payı doğrulanmadı; Wikipedia'daki Theodore Roosevelt makalesinde yer alan bir mühimmat rakamı (59.500 pound) yanlış görünüyor ve kullanılmadı.
|
||||||
| Irak Özgürlük OperasyonuIrak'ın işgaliAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 2003–2011 | Irak | Grumman F-14 Tomcat, Boeing F/A-18E/F Süper Hornet, McDonnell Douglas F/A-18C Hornetve 1 tane daha | |||
|
İşgal sırasında ve sonrasında yaşanan işgal döneminde çeşitli uçak gemilerinden saldırı ve destek görevleri gerçekleştirdi. Super Hornet'ler, ilk muharebe görevlerini 6 Kasım 2002'de El Kut ve Tallil'e "yanıt seçeneği" saldırısı yaparak gerçekleştirmişlerdi. 2003 işgali sırasında dört uçak gemisi görevdeydi ve Enterprise, Eylül 2003'ten itibaren onların yerini aldı. Mart 2003'te bir S-3B, lazer güdümlü bir Maverick füzesiyle Basra'daki bir hedefi vurdu. F-14'ün son muharebe görevi, Irak üzerine atılan bir bomba, 8 Şubat 2006'da gerçekleşti. Sonuç Bağdat Nisan 2003'te düştü; uçak gemileri bundan sonraki yıllarda Körfez'de dönüşümlü olarak faaliyet gösterdi. Irak'taki deniz havacılığına ilişkin derlenmiş rakamlara rastlanmadı.
|
||||||
| Operasyon Odyssey ŞafağıLibya 2011Amerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 2011 | Libya (Kaddafi hükümeti) | Boeing EA-18G Growler | 0 | ||
|
Koalisyonun Libya hava savunmasına yönelik ilk saldırıları için elektronik saldırı desteği sağladı. İlk operasyonel görevine birkaç hafta önce başlayan EA-18G Growler, Mart 2011'de Libya üzerindeki BM uçuşa yasak bölgesini uygulamak amacıyla ilk muharebe görevlerini gerçekleştirdi. Sonuç Koalisyonun yürüttüğü kampanya, NATO'nun himayesi altında Birleşik Koruyucu Operasyonu olarak devam etti.
|
||||||
| Operasyon İçsel ÇözümIrak ve SuriyeAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 2014–2021 | İslam Devleti ve Suriye (bir çatışma) | Boeing F/A-18E/F Süper Hornet, McDonnell Douglas F/A-18C Hornet, Boeing EA-18G Growler | |||
|
2017'de uçak gemilerinden IŞİD'e saldırdı ve bir Suriye hükümeti savaşçısını düşürdü. Uçak gemisi filoları 2014'ten itibaren IŞİD'e karşı uçuşlar gerçekleştirdi; 2015'te Theodore Roosevelt'in filosu 1800 sorti düzenledi ve bir milyondan fazla poundluk mühimmat kullandı. 18 Haziran 2017'de, Tabka'nın güneyindeki Ja'Din yakınlarında, George HW Bush'un VFA-87 filosundan Yarbay Michael Tremel, bir AIM-9X füzesinin ıskalamasının ardından bir AIM-120 füzesiyle bir Suriye Su-22 uçağını düşürdü. Koalisyon, uçağın Suriye Demokratik Güçlerini bombaladığını ve "Koalisyon ortak güçlerinin kolektif öz savunması" kapsamında düşürüldüğünü söyledi; Suriye ordusu ise uçağının "DEAŞ'a karşı görevini yerine getirdiğini" belirtti. USNI News'e göre Rusya, koalisyonla hava sahası çatışmasını sona erdireceğini açıkladı. Bu, 1999'dan beri Amerika'nın havadan havaya gerçekleştirdiği ilk zaferdi. Sonuç İslam Devleti 2019 yılına kadar topraklarının büyük bir kısmını kaybetti. Bitiş tarihi bir gelenektir: Irak'taki koalisyonun muharebe misyonu Aralık 2021'de sona ererken, Suriye'deki operasyonlar devam etti.
|
||||||
| Kızıldeniz seferiRefah Koruyucusu, Poseidon Okçusu ve Kaba SüvariAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 2023–2025 | Ensar Allah (Husi hareketi) | Boeing F/A-18E/F Süper Hornet, Lockheed Martin F-35C Lightning II, Boeing EA-18G Growlerve 2 tane daha | 3 | ||
|
Yemen'deki nakliye yolları üzerinde Husi insansız hava araçlarını ve füzelerini düşürdük ve Yemen'deki füze, insansız hava aracı ve radar üslerini vurduk. Uçak gemisi hava filoları için uzun ve büyük ölçüde savunmaya yönelik bir mücadeleydi. 14 Ekim 2023 ile 14 Temmuz 2024 tarihleri arasında görev yapan Eisenhower'ın hava filosu, taarruz grubu komutanı Tuğamiral Marc Miguez'in ifadesine göre en az 80 havadan havaya füze ve 350 havadan karaya silah ateşledi; 26 Aralık 2023'te Super Hornet'ler 12 insansız hava aracı, üç gemisavar füze ve iki seyir füzesini imha etti ve 9 Mart 2024'te dört saat içinde en az 28 insansız hava aracı düşürüldü. 2024 yılında F-35C, Yemen'e yapılan saldırılarda ilk muharebe uçuşunu gerçekleştirdi. 15 Mart ile 6 Mayıs 2025 tarihleri arasında gerçekleştirilen Rough Rider operasyonu daha da ağırdı: Sadece Truman, 1,1 milyon pounddan fazla mühimmat bıraktı. Truman'ın görevlendirilmesi aynı zamanda utanç vericiydi; üç jet kaybedildi ve 12 Şubat 2025'te Port Said açıklarında Beşiktaş-M adlı ticaret gemisiyle çarpışma yaşandı. Deniz Kuvvetleri soruşturmaları, jet kayıplarıyla birlikte bu olayı da liderlik hatalarına, eğitim eksikliklerine ve arızalı ekipmanlara bağladı. Sonuç Husilerle ateşkes 6 Mayıs 2025'te ilan edildi. USNI'nin bir makalesinde USS Gettysburg'ün düşürülmesi 21 Aralık (ABD saati) olarak, diğerinde ise 22 Aralık (yerel saat) olarak belirtilmiştir. Husilerin uçak gemilerine yönelik saldırı iddiaları doğrulanmamış ve gerçek olarak bildirilmemiştir. Engellenen uçak sayısı, ABD subayları tarafından verilen sayılardır.
|
||||||
| Operasyon Mutlak KararlılıkVenezuela baskınıAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 2026 | Venezuela (Maduro hükümeti) | Boeing F/A-18E/F Süper Hornet, Boeing EA-18G Growler, Northrop Grumman E-2D Hawkeye | 0 | ||
|
Deniz kuvvetlerinin düzenlediği hava saldırısı, elektronik saldırı ve erken uyarı uçakları, Cumhurbaşkanı Nicolás Maduro'yu ele geçiren baskını destekledi. 3 Ocak 2026'nın başlarında gerçekleştirilen baskın, Gerald R. Ford taarruz grubunun 8. Uçak Gemisi Hava Kanadı ile birlikte aylarca Karayipler'de uyuşturucuyla mücadele operasyonu olan Güney Mızrağı Operasyonu'nda bulunmasının ardından geldi. USNI News, operasyona katılan yaklaşık 150 uçak arasında F/A-18'ler, EA-18G Growler'lar ve E-2'lerin yanı sıra Hava Kuvvetleri savaş uçakları ve bombardıman uçakları ile tahliye gücünün helikopterlerinin de bulunduğunu belirtiyor. Venezuela Başkan Yardımcısı Delcy Rodríguez, Maduro'nun serbest bırakılmasını talep etti; Kolombiya ve Meksika operasyonu kınadı ve BM Genel Sekreteri uluslararası hukuk kurallarına saygı gösterilmediğini söyledi. Sonuç Maduro ve eşi ABD'nin gözetimine alındı; Venezuela başkan yardımcısı onu "Venezuela'nın meşru lideri" olarak nitelendirdi. Kaynakta Venezuelalı kayıp sayıları verilmemiştir. Donanma uçağının hangi uçak gemisinden kalktığı doğrulanmamıştır. Güney Mızrağı bot saldırıları burada deniz havacılığına atfedilmemektedir, çünkü kaynaklarda hangi kuvvetlerin bunları gerçekleştirdiği belirtilmemiştir.
|
||||||
| Destansı Öfke Operasyonu ve İran ablukası2026 İran savaşıAmerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığı | 2026 | İran | Boeing F/A-18E/F Süper Hornet, Lockheed Martin F-35C Lightning II (Deniz Piyadeleri), Boeing EA-18G Growlerve 2 tane daha | |||
|
Uçak gemilerinden İran hedeflerine ve deniz kuvvetlerine saldırdı, ardından deniz ablukası uyguladı. Destansı Öfke Operasyonu, 28 Şubat 2026 tarihinde saat 01:15'te başladı. İlk gece, Deniz Piyadelerine ait F-35C'ler ve Donanmaya ait Super Hornet'ler Kuzey Arap Denizi'ndeki Abraham Lincoln gemisinden havalanırken, Karayipler'den gönderilen Gerald R. Ford grubu Doğu Akdeniz'deydi. CENTCOM'un bilgi notunda, nükleer enerjili uçak gemileri, EA-18G Growler'lar, E-2D Hawkeye'lar ve MH-60 Seahawk'lar da dahil olmak üzere çeşitli unsurlar listeleniyor; 13.000'den fazla hedef vuruldu ve 155'ten fazla İran gemisi hasar gördü veya imha edildi. Ford, rekor bir 326 günlük görev süresinin ardından Mayıs 2026'da eve döndü ve Lincoln 300 günü aşkın süredir denizdeydi. Bunu takip eden abluka sırasında, Lincoln'den kalkan bir F/A-18, Haziran 2026'da Marivex tankerini etkisiz hale getirdi; aynı hafta başka bir tankere yapılan saldırıda üç Hintli denizci öldürüldü. Sonuç Washington, İran'ın 7 Nisan 2026'da ateşkesi kabul ettiğini söylüyor; ardından ABD deniz ablukası uygulandı ve Ağustos 2026'da USNI News, çatışmanın devam ettiğini bildirdi. İran'ın kayıp ve zayiat iddiaları kontrol edilmedi. Ateşkes tarihi ve abluka ABD kaynakları tarafından bildirildi; USNI News'e göre 2026 sonlarındaki çatışmanın durumu devam ediyor. ABD Hava Kuvvetleri sayfası genel harekat özetini içeriyor.
|
||||||
Bu aramayla eşleşen hiçbir sonuç bulunamadı.
Her rakam kontrol edildi.
- USNI Haberleri: Dwight D. Eisenhower Uçak Gemisi, Husi İHA'ları ve Füzeleriyle Yedi Aylık Çatışmanın Ardından Eve Döndü (20 Temmuz 2024)CVW-3 günde 80 ila 120 sorti gerçekleştiriyordu; en az 80 havadan havaya füze ve 350 havadan karaya silah (Tuğamiral Marc Miguez); 9 Mart 2024'te en az 28 insansız hava aracı düşürüldü.
- USNI Haberleri: Soruşturmalar, Harry S. Truman Uçak Gemisi Çarpışmasının ve 3 Super Hornet Uçağının Kaybının Arkasındaki Hataları Ortaya Koyuyor (4 Aralık 2025)VFA-11 F/A-18F, 22 Aralık 2024'te USS Gettysburg tarafından düşürüldü; VFA-136 F/A-18E, 28 Nisan 2025'te hangar bölümünden kayboldu; VFA-11 F/A-18F, 6 Mayıs 2025'te iniş takımı arızası nedeniyle kayboldu; 12 Şubat 2025'te Beşiktaş-M ile çarpıştı.
- USNI Haberleri: USS Harry S. Truman Geri Döndü (1 Haziran 2025)251 günlük görev süresi; Truman ve Carl Vinson'ın komutasındaki Rough Rider gemisi, 15 Mart - 6 Mayıs 2025 tarihleri arasında görev yaptı; en az 1.000 saldırı gerçekleştirdi; Truman tarafından 1,1 milyon pounddan fazla mühimmat kullanıldı.
- USNI Haberleri: Güney Komutanlığı Denizde Engelleme İçin Uçak Gemisine İhtiyaç Duymuyor, Diyor Deniz Kuvvetleri Komutanı (CNO) (6 Nisan 2026)Ford CSG, CVW-8 ile birlikte Karayipler'de Güney Mızrağı Operasyonu kapsamında 100 günden fazla süreyle görev yaptı; Ford, 6 Nisan 2026 itibarıyla 286 gün süreyle görevde kaldı.
- USNI Haberleri: Maduro ve Eşi Amerikan Kuvvetleri Tarafından Yakalandı (3 Ocak 2026)Mutlak Kararlılık Operasyonu: F/A-18'ler, EA-18G'ler ve E-2'ler de dahil olmak üzere 20 farklı noktadan yaklaşık 150 uçak; bir uçak vuruldu ancak geri döndü; Venezuela ve uluslararası tepkiler.
- USNI Haberleri: ABD ve İsrail İran'a Karşı Saldırılar Başlattı, Tahran Bölge Genelinde Misilleme Yaptı (28 Şubat 2026)Deniz Piyadelerine ait F-35C'ler ve Donanmaya ait F/A-18E/F'ler, Kuzey Arap Denizi'ndeki Abraham Lincoln üssünden ve Doğu Akdeniz'deki Ford CSG üssünden havalandı.
- USNI Haberleri: USS George HW Bush Göreve Çıkmak Üzere Ayrıldı, USS Gerald Ford'un Görev Süresi 11 Aya Uzatılabilir (31 Mart 2026)Bush, CVW-7 ile 31 Mart 2026'da ayrıldı; Ford ise 280 gün sonra.
- USNI Haberleri: İran Çatışması Devam Ederken Donanma Uçak Gemisi Görevlendirmelerini Uzatmayı Planlıyor (26 Ağustos 2026)Ford, rekor bir süre olan 326 günlük görevlendirmeden sonra Mayıs 2026'da geri döndü; Ekim 2023'ten bu yana uçak gemisi görevlendirmelerinin ortalaması 8,5 ay oldu; İran'a deniz ablukası; Deniz Kuvvetleri Komutanı Amiral Daryl Caudle.
- USNI Haberleri: ABD, İran Ablukası Kapsamında 3 Tankeri Devre Dışı Bıraktı (11 Haziran 2026)Abraham Lincoln'e ait bir F/A-18, Marivex adlı tanker gemisini etkisiz hale getirdi; başka bir tankere yapılan saldırıda üç Hintli denizci öldürüldü.
- USNI Haberleri: ABD Donanması'na Ait Super Hornet Uçağı, IŞİD'in kalesi Rakka yakınlarında Suriye uçağını düşürdü (18 Haziran 2017)Koalisyonun kolektif öz savunma açıklaması ve Suriye ordusunun uçağın IŞİD'e karşı bir görevde olduğuna dair açıklaması.
- ABD Savaş Bakanlığı: Destansı Öfke Şimdilik Yatıştırıldı, Hedefler Tamamlandı, ABD Kuvvetleri Hazır Durumda7 Nisan 2026 tarihli ateşkes ve 38 günlük süre; ABD Hava Kuvvetleri sayfasında belirtildiği gibi, bu dosya için yeniden alınmamıştır.
- ABD Merkez Komutanlığı: Destansı Öfke Operasyonu Bilgi Notu, 6 Nisan 202628 Şubat 2026, saat 01:15'te başladı; operasyonda nükleer enerjili uçak gemileri, F-18'ler, F-35'ler, EA-18G'ler, E-2D'ler ve MH-60'lar gibi unsurlar kullanıldı; 13.000'den fazla hedef vuruldu; 155'ten fazla İran gemisi hasar gördü veya imha edildi.
- Hava ve Uzay Kuvvetleri Dergisi: DÜNYA — Destansı ÖfkeHarekatın genel özeti; Kuveyt'e ait bir F/A-18'in dost ateşiyle üç adet ABD Hava Kuvvetleri F-15E'yi düşürmesi; Deniz Kuvvetleri kayıp rakamları verilmedi.
- MiGFlug Afterburner: 39 Uçak Kaybı — Destansı Öfkenin Tam MaliyetiKayıpların ayrıntılı listesi; listede ABD Donanmasına ait hiçbir uçak yer almıyor.
Veriler 01.10.2026 tarihinde doğrulanmıştır. Amerika Birleşik Devletleri Deniz Havacılığına geri dön.