İtalyan Deniz Havacılığı

Savaş Düzeni İtalya

İtalyan Deniz Havacılığı

Aviazione Navale · Marina Militare

Avrupa Birliği'nde kendi gemisinden beşinci nesil savaş uçakları uçuran tek hava kuvveti Aviazione Navale'dir ve 1937 tarihli bir yasadan 1989 tarihli bir yasaya kadar elli iki yıl boyunca sabit kanatlı bir uçağa sahip olması tamamen yasaktı.

Ulusal işaretlemeO kokkarda — yeşil merkez, beyaz halka, kırmızı dış kısım — ve üzerine yerleştirilmiş siyah, kirli bir çapa. Bu çapa, bir deniz uçağını bir hava kuvvetleri uçağından bir bakışta ayıran şeydir.
Düşük görünürlükF-35B, Harrier ve NH90 uçaklarında kullanılan, gri bir çapa ile birlikte soluk gri bir kokartad amblemi; 1990'lar boyunca diğer her yerde olduğu gibi küçülüp soldu.
Birim işaretlemeGövdede, GRUPAER'in ilk F-35B'si için 4-01 gibi, grubu ve uçağı belirten iki parçalı bir numara bulunur; kuyruk kanadında ise grup amblemi yer alır.
25Savaş uçağı
7Aktif hava üsleri
1956Kurulan
9Emekli olan türler
Fotoğraf: ABD Donanması fotoğrafı, Darin Russell / Wikimedia Commons (Kamu malı)
ÜlkeİtalyaKurulan1956DurumAktifMerkez OfisRoma (COMFORAER), Grottaglie, Luni ve Catania'daki üç hava üssüyle birlikte.KomutanGiancarlo Ciappina'nın yeni bölümü
Hikaye

İtalyan Deniz Havacılığının öyküsü: Uçağı olmayan bir uçak gemisi ve onu değiştiren yasa

1913–1937: bir deniz hava servisiydi ve daha sonra Regia Aeronautica (Kraliyet Hava Kuvvetleri) tarafından devralındı.

İtalya'nın hava kuvvetleri kurulmadan önce deniz havacıları vardı. Deniz subayı Mario Calderara, 1909'da Wilbur Wright'tan dersler aldı ve 1910'da Centocelle'de İtalya'nın ilk uçuş okulunu kurdu; bu okul, savaş gemisinde kurulmuştu. Dante Alighieri 1912'de bir Curtiss deniz uçağı taşıdı; ve Haziran 1913'te bir bakanlık kararnamesiyle resmen Servizio Aeronautico della Regia Marina kuruldu. O yılın Temmuz ayında deniz kuvvetleri komutanı olarak atanan Ammiraglio Paolo Thaon di Revel, bu hizmeti çok destekledi ve 1916'da bir kraliyet kararnamesiyle savaş bakanlığına bağlanmaya çalışılınca istifa etti. Ateşkes sırasında donanmanın 550 deniz uçağı, 86 savaş uçağı ve yirmi beş hava gemisi vardı; 121 personeli hayatını kaybetmişti ve aralarında savaşın en başarılı İtalyan deniz savaş pilotu Orazio Pierozzi'nin de bulunduğu kendi as pilotlarını yetiştirmişti. 30 Eylül 1920'de kral, hizmete Forza Aerea della Regia Marina adıyla kendi savaş bayrağını verdi. Bu bayrak on yedi yıl daha hizmet verdi.

1940–1943: kırk iki deniz uçağı, Taranto ve Matapan — gözleri olmayan bir filo

1931'de, donanmanın hava kuvvetlerini bir Regia Aeronautica generalinin emrine veren ve pilotlarını hava gözlemcisi yapan bir yasa ile çözülme başladı. 1937'de çıkarılan bir başka yasa ise İtalya'daki tüm askeri uçakları hava kuvvetlerine devretti ve hava kuvvetleri, kendi kendine bağlı bir Aviazione Ausiliaria per la Marina (Donanma için Yardımcı Hava Kuvvetleri) aracılığıyla deniz kuvvetlerinin görevini üstlendi. Sonuç olarak, 1940'ta savaşa kırk iki IMAM Ro.43 deniz uçağıyla giren bir filo oluştu; bu uçaklar savaş gemilerinden ve kruvazörlerden fırlatılıyor, gemi durdurulduktan sonra vinçle geri alınıyordu; bu da pratikte sefer başına bir sorti anlamına geliyordu. Buna karşılık, Kraliyet Donanması 11 Kasım 1940 gecesi Taranto'ya yirmi bir Swordfish uçağı yerleştirdi ve üç savaş gemisini etkisiz hale getirdi; Mart 1941'de ise Cape Matapan'da uçak gemisi uçakları... Heybetli İtalya'nın tek bir gecede üç ağır kruvazör, iki destroyer ve yaklaşık iki bin denizciyi kaybetmesine neden olan bir gece harekatı düzenlendi. İki yolcu gemisi de uçak gemisi olarak ele geçirildi. Kartal Ve Sparviero; Çalışmalar Haziran 1943'te durduruldu ve ikisi de bir daha asla uçak kullanmadı.

1950–1976: Capodichino'da iki Helldiver uçağına el konuldu ve 1.500 kilogramla ilgili bir yasa çıkarıldı.

1947 barış antlaşması İtalya'nın uçak gemisi sahibi olmasını yasaklamıştı ve NATO üyeliği bu maddeyi sessizce geçersiz kılmıştı; ancak 1937 yasası İtalyan yasasıydı ve yürürlükte kaldı. Bu durum Aralık 1952'de acımasızca ortaya kondu. Amerika Birleşik Devletleri, deniz hava kuvvetlerini yeniden kurmak amacıyla donanmaya, üzerinde çapa işareti bulunan iki adet Curtiss SB2C-5 Helldiver uçağı teslim etti; Gabbiano I Ve Gabbiano II 19 Aralık'ta Napoli-Capodichino'ya ulaştıklarında, hava kuvvetleri onları bünyesine aldı ve donanma personelinin Amerika Birleşik Devletleri'nde kazandığı uçuş ve teknik yeterliliklerini tanımayı reddetti. Çözüm ağırlıktı. 1956 tarihli bir yasa, hava kuvvetlerinin tekelini 1.500 kg'ın üzerindeki sabit kanatlı uçaklarla sınırladı ve 1 Ağustos 1956'da donanma, Augusta'daki küçük bir helikopter pistinde beş Agusta-Bell AB-47G ile 1° Gruppo Elicotteri'yi kurdu. 7 Ekim 1957 tarihli 968 sayılı yasa daha sonra Aviazione Antisommergibile'yi (Batmazlığa Karşı Havacılık) oluşturdu: mürettebatının yarısı donanma tarafından oluşturulan hava kuvvetleri filoları, hava kuvvetleri lojistiği, donanma operasyonel kontrolü. Kimseyi memnun etmeyen ve kırk yıl süren bir uzlaşmaydı.

1977–1991: Uçağı olmayan bir havayolu şirketi, on dokuz senatör ve 36 Sayılı Kanun

Helikopterler, donanmaya onları taşıyacak gemiler inşa etme gerekçesi verdi. Bergamini1960'ların başlarındaki -sınıfı fırkateynler, dünyadaki ilk amaca yönelik olarak inşa edilmiş helikopter fırkateynleriydi ve 1970'lerin sonlarına gelindiğinde bu mantık, uçuş güvertesine kadar uzanmıştı. Giuseppe Garibaldi 1981'de kızağa indirilen, inşaat sırasında kayak rampası eklenen ve 30 Eylül 1985'te 174 metrelik uçuş güvertesine sahip, ancak tek bir uçağı olmayan bir kruvazör olarak hizmete giren gemi, yasa gereği hâlâ uçak taşıyamıyordu. 20 Aralık 1984'te, gemi Monfalcone'de donatılırken, on dokuz senatör 1083 numaralı yasa tasarısına imza atarak bir deniz hava kuvveti talep etti; ilk imzalayan emekli amiral Severino Fallucchi oldu. Bu süreç dört yıldan fazla sürdü. 1 Şubat 1989 tarihli ve 36 numaralı yasa, yayımlandı. Resmi Gazete 8 Şubat'ta kabul edilen ve beş kısa maddeden oluşan, iki milyar lire bütçeli yasa, donanmanın gemilerde konuşlandırılmış uçaklara sahip olmasına izin verirken, 2. madde hava savunmasını açıkça hava kuvvetlerinde tutarken, 4. madde de donanmayı hava kuvvetlerinin test tesislerini kullanmaya zorunlu kılıyordu.

1991–2016: Harrier yılları — Somali, Arnavutluk, Kosova, Afganistan, Libya

Donanma, İngiliz Sea Harrier yerine Amerikan AV-8B Harrier II Plus'ı tercih etti ve on sekiz adet sipariş verdi: iki TAV-8B eğitim uçağı ve on altı radar donanımlı tek kişilik uçak; sonuncusu Alenia tarafından lisans altında üretildi ve Kasım 1997'de teslim edildi. Gruppo Aerei Imbarcati 1 Şubat 1991'de kuruldu; ilk iki uçak 7 Haziran 1991'de Cherry Point'te teslim edildi ve resmen gemiye alındı. Garibaldi 23 Ağustos'ta Norfolk'ta. Sonra uçtu. 1995'te Somali'de Birleşmiş Milletler'in çekilmesini kapsadı; 1997'de Grottaglie'den Arnavutluk için silahlı alarm sortileri; 13 Mayıs 1999'dan itibaren Kosova üzerinde Mk 82'ler, GBU-16'lar ve Maverick'lerle otuz sorti ve 63 uçuş saati; Aralık 2001 ile Mart 2002 arasında Afganistan üzerinde güverteden 288 görev ve 860 uçuş saati, her iki yönde 1500 km'den fazla uçuş; 2006'da Lübnan; ve 2011'de Libya, burada Garibaldi 25 Mart - 26 Temmuz 2011 tarihleri arasında komuta gemisi olarak görev yaptı ve hava grubu 1.221 saat uçuş gerçekleştirdi. Az sayıdaki bu kuvvet yoğun bir şekilde kullanıldı ve 1989'daki tartışmayı haklı çıkardığını söylemek yerinde olur.

2017–2026: F-35B, Yokosuka'da indirilen bayrak ve Endonezya'ya verilen bir gemi

O Cavour, 10 Haziran 2009'dan beri hizmette olan gemi, 2018-19 yıllarında Taranto'da F-35B için yeniden inşa edildi: yaklaşık 74 milyon euroya mal olan bu yeniden inşa sürecinde, Harrier'ın 14 tonluk ağırlığına karşılık 27 tonluk bir uçağı taşıyabilecek metal kaplı bir kokpit ve yeni bir yaklaşma ve iniş sistemi eklendi. İlk İtalyan deniz kuvvetlerine ait F-35B'ler, 16 Aralık 2022'de Harrier'lar eşliğinde Beaufort'tan eve döndü ve 26 Ağustos 2024'te Deniz Kuvvetleri Komutanı Ammiraglio di squadra Enrico Credendino, güverteden ilk operasyonel yeteneği ilan etti. Cavour fırkateynin yanında Alpino Yokosuka'da, beş aylık Hint-Pasifik konuşlandırmasında 2.600 uçuş saati ve 2.700 bakım işleminden sonra, dört ay erken bir şekilde geri döndü. Hizmetler arası tartışma hiç bitmedi: Hava kuvvetleri, 1 Temmuz 2025'te Amendola'da kendi F-35B filosunu, 101. Gruppo'yu yeniden aktif hale getirdi ve iki hizmet, tek bir üs yerine iki üs üzerinde anlaştı. Harrier hala uçuyor, onu uçuran pilotlardan daha yaşlı. Ve 24 Ağustos 2026'da Garibaldi, Savaşın tamamının odak noktası olan gemi, Taranto'da bayrağını son kez indirdi ve bir hediye olarak Endonezya'ya doğru yelken açtı.

Bu çözülme süreci 1931'de, donanmanın hava kuvvetlerini Regia Aeronautica generalinin emrine veren ve pilotlarını hava gözlemcisi haline getiren bir yasayla başladı.İtalyan Deniz Havacılığı · 19.09.2026 tarihinde doğrulandı
Bir bakışta

İtalyan Deniz Havacılığı rakamlarla

Hizmet

Yerli isim
Aviazione Navale

  • Komuta Comando delle Forze Aeree, COMFORAER'dir.
  • Halkı i marinai del cielo, ve uçak gemisi hava grubunun sabit kanatlı pilotları kendilerine bu adı veriyorlar. lupi — kurtlar

Önceki adları: Haziran 1913'ten itibaren Servizio Aeronautico della Regia Marina ve 30 Eylül 1920'de Vittorio Emanuele III'ün savaş bayrağını vermesiyle Forza Aerea della Regia Marina. Bayrak daha sonra Birinci Dünya Savaşı'ndaki askeri cesareti nedeniyle gümüş madalya ile süslendi.

Kurulan
1 Ağustos 1956 (kökeni 1913)Modern kolun tarihi, ilk Agusta-Bell AB-47G helikopterlerinin Sicilya'daki Augusta'da bulunan MariEliport'ta 1° Gruppo Elicotteri'yi oluşturduğu 1 Ağustos 1956'ya dayanmaktadır. Soyu, Haziran 1913'te Servizio Aeronautico della Regia Marina'yı kuran bakanlık kararnamesine kadar uzanır ve İngilizce kaynaklarda tarihler genellikle 1913-1937 ve 1956'dan günümüze kadar olan dönem olarak verilir.
Bir parçası
Deniz Kuvvetleriİtalya'nın dört silahlı kuvvetinden biri. Hava Kuvvetleri (Aeronautica Militare), kendi F-35B uçaklarına sahip ayrı bir hizmet birimidir; ordunun da kendi havacılık kolu olan AVES vardır. Sahil Güvenlik Komutanlığı (Capitanerie di porto - Guardia Costiera) yasal olarak donanmanın bir koludur, ancak günlük işleri ulaştırma bakanlığı tarafından yürütülür ve ATR 42'leri ve AW139'ları burada sayılmamaktadır.
Emretmek
COMFORAER, Roma1999 yılında kurulan ve 1 Ocak 2000'den itibaren Deniz Kuvvetleri Komutanlığı (CINCNAV) emrinde faaliyet gösteren Hava Kuvvetleri Komutanlığı, 10 Haziran 2005'te Başkan Carlo Azeglio Ciampi'den savaş sancağını teslim aldı. Bu görev, Deniz Kuvvetleri Kurmay Başkanlığı'nın 6. Uçak Dairesi başkanlığı görevini de içerir; bu nedenle, daha alt rütbede bir tümamiral olan bir komutan daha yüksek bir rütbeye sahip olabilir.
Organizasyon
  • MARISTAER Grottaglie — GRUPAER (sabit kanat) ve 4° Gruppo Elicotteri
  • MARISTAELI Luni — 1° ve 5° Gruppi Elicotteri
  • MARISTAELI Katanya — 2° ve 3° Gruppi Elicotteri
  • SEZAER Pratica di Mare - P-180 hava bölümü

Uçaklar gemilere ait değildir. COMFORAER, helikopter ve uçak bölümlerini sipariş üzerine bir araya getirir; gövdeleri, donanımı ve personeli seçer ve bunları bir fırkateyne, muhrip gemisine veya uçak gemisine konuşlandırma için tahsis eder. Helikopter gruplarının içinde iki daimi uzman birim bulunur: COMSUBIN kurbağa adamları ve akıncılarıyla çalışan 1. Grup'un Reparto Eliassalto'su ve 2 Mayıs 1994'te San Marco deniz piyadelerini desteklemek için kurulan 4. Grup'un Nucleo Lotta Anfibia'sı.

Hukuki soru
1 Şubat 1989 tarihli ve 36 sayılı Kanun8 Şubat 1989 tarihli Gazzetta Ufficiale'de yayımlanan beş madde, donanmanın 1937'den beri ilk kez gemiye konuşlandırılabilir sabit kanatlı uçaklara sahip olmasına izin verdi; ancak bu izin, hâlâ geçerliliğini koruyan iki şartla birlikte geldi. 2. Madde, tüm hava savunmasının organizasyonunu, yönetimini ve kontrolünü hava kuvvetlerine bırakıyor. 4. Madde, donanmayı gemiye konuşlandırılabilir uçaklarının incelenmesi, test edilmesi ve denemeleri için hava kuvvetlerinin teknik birimlerini kullanmaya zorluyor. 5. Madde ise 1989 yılı için iki milyar lirelik bir ödenek sağladı ve savunma kanunu konsolide edildiğinde 2010 yılında yürürlükten kaldırıldı.

Kuvvet

Personel
yaklaşık 2.000–4.000Hizmetler güncel bir rakam yayınlamıyor ve dolaşımda olan iki rakam birbirinden çok farklı: Donanmanın kendi İngilizce sayfasında 2015'te yaklaşık 2.000 rakamı verilirken, İtalyanca kaynaklarda 4.000'in biraz üzerinde bir rakamdan bahsediliyor. Sadece MARISTAELI Luni'nin verilerine göre bu sayı yaklaşık 600 kişi, bu da daha düşük rakamın sadece uçuş ekibi ve teknisyenleri kapsadığını gösteriyor. Herhangi bir tek rakama şüpheyle yaklaşın.
Uçak
yaklaşık 124, artı 12 drone

  • Savaş ve eğitim jetleri — 22
  • Helikopterler — 99
  • Sabit kanatlı irtibat uçağı — 3
  • İnsansız — İki sistemde 12 hava aracı

FlightGlobal'ın 2026 Dünya Hava Kuvvetleri rehberinden derlenmiştir; bu rehber, tür bazında yayınlanmış tek sayım kaynağıdır. Ares Difesa, 2022'de tam olarak 100 helikopter saydı; o zamandan beri yaşanan küçük azalma, AB-212 hattının azalması ve bir NH90'ın kaybedilmesinden kaynaklanmaktadır.

Uçak gemisi savaşçıları
10 adet F-35B ve 12 adet HarrierSözleşmede belirtilen yirmi F-35B'den on tanesi teslim edildi ve satın alınan on sekiz Harrier'dan on bir AV-8B+ ve bir TAV-8B kaldı. Her iki uçak tipi de Grottaglie'deki GRUPAER adlı bir filoya ait; donanmanın hiçbir zaman birden fazla sabit kanatlı uçuş birimi olmamıştır. Uygulamada Cavour Taşıması gereken helikopterlerin yanı sıra sekiz ila on adet hızlı jet uçağını da idare edebiliyor.
Helikopterler
yaklaşık 99

  • NH90 SH-90A — 45, denizaltı ve su üstü karşıtı
  • NH90 MH-90A — 10, amfibi ve özel kuvvetler
  • AW101 SH-101A — 10, denizaltı ve su üstü karşıtı
  • AW101 MH-101A — 8, saldırı ve dikey ikmal
  • AW101 EH-101A — 4, havadan erken uyarı sistemi
  • AB-212 SH-212A / MH-212B — 22, düşürülüyor

Yirmi iki AW101 ve elli beş NH90, filonun omurgasını oluşturuyor. Dört adet erken uyarı helikopteri olan AW101'ler nadir bir yetenek: Kraliyet Donanması dışında, güverteden radar gözetleme helikopteri uçuran neredeyse hiç kimse yok ve 2022'de donanmanın bunları yardımcı makinelere dönüştürüp dönüştürmeyeceğine karar verirken yedekte tutuldukları bildirildi.

uçak taşıyan gemiler
1 uçak gemisi, 1 amfibi gemi, yaklaşık 20 refakat gemisiCavour (550) tek sabit kanatlı uçak gemisidir. Trieste (L 9890), 7 Aralık 2024'te teslim edilmiş ve 26 Ekim 2025'te savaş bayrağıyla tanıtılmış olup, kayak rampasına sahiptir ve alternatif taşıyıcı olması amaçlanmıştır. Cavour Gemi mahkemede yargılanıyor, ancak F-35B uçaklarına uygun hale getirilmesi için gereken çalışmalar on yıl sürecek ve bu program ancak 2025'te başladı. Giuseppe Garibaldi (551) 24 Ağustos 2026'da filodan ayrıldı. Her fırkateyn ve muhrip bir veya iki helikopter taşır ve üç San Giorgio-sınıfı amfibi gemiler ve yeni lojistik destek gemilerinin kendilerine ait güverteleri bulunmaktadır.
Mürettebatsız
2 Camcopter S-100, 10 ScanEagleS-100 döner kanatlı insansız hava aracı, amfibi gemiden denendi. San Giusto 2014 yılında ScanEagle, FREMM fırkateynlerinden uçuyor. 25 Mart 2026'da donanma, Senato'daki bir duruşmada Bayraktar TB3'ü envanterine katmayı planladığını açıkladı. Cavour, Leonardo-Baykar ortak girişimi olan LBA Systems aracılığıyla satın alınan bu tesis, İtalya'yı bu türün ilk Avrupalı operatörü yapacak.

Altyapı

Hava istasyonları
3, artı bir hava bölümü

  • MARISTAER Grottaglie (LIBG) — Taranto için sabit kanatlı ve konuşlandırılmış helikopterler
  • MARISTAELI Luni (LIQW) — AW101 ve NH90 ile deneme ve eğitim merkezleri
  • MARISTAELI Catania (LICC) — AB-212 ve uzmanlık okulu
  • SEZAER Pratica di Mare (LIRE) - üç P-180 Denizcilik

Bunlardan hiçbiri Landivisiau veya Yeovilton anlamında bir deniz üssü değil. Grottaglie ve Catania, pistlerini donanmanın kiracısı olduğu sivil havaalanlarıdır, Luni sahil güvenlik ve bir uçuş kulübüyle paylaşılan bir askeri alandır ve Pratica di Mare hava kuvvetlerine aittir. Donanmanın hiçbir zaman kendine ait bir pisti olmamıştır.

En uzun pist
Grottaglie'de 3.200 mİtalya'nın en uzun pistlerinden birine sahip olması, stratejik bir nakliye aracını ağırlayabilmesi ve bu nedenle İtalya'nın ilk uzay limanı olarak belirlenmesinin nedenidir. Donanmanın kendi tesis açıklamasına göre uzunluğu 3.280 metredir. Donanma yerleşkesi, 6 km'den biraz fazla bir çevre içinde 160 hektarlık bir alanı kapsamakta ve beş hangara sahiptir; bunlardan biri Guardia di Finanza'ya kiralanmıştır.
En kısa pist
Luni'de 905 mHafif bir uçak için tam olarak yeterli, bir helikopter için ise oldukça uzun bir pist. Pist ayrıca, birden fazla kez önem kazanmış olan dikey kalkış ve iniş yapabilen (V/STOL) uçakları da kaldırabiliyor. Luni'de, Avrupa'da çok az sayıda bulunan ve diğer NATO donanmaları tarafından da kullanılan Helo Dunker suya iniş eğitim simülatörü, gemilerde kullanılacak her yeni helikopter ve sistemi onaylayan Deneysel Havacılık ve Denizcilik Merkezi ve 2023'te açılan, tam MR1 konfigürasyonunda NH90 için D Seviyesi tam görev simülatörü bulunuyor.
Taşıyıcı
Cavour (550), 29.900 ton tam yük220 x 34,5 metrelik bir uçuş güvertesi, yedi eş zamanlı iniş noktası, sekiz uçak için daha park yeri, 6.800 metrekare kullanılabilir güverte alanı ve 12 derecelik bir kayak rampasıyla sonlanan 180 metrelik bir kalkış pisti. Resmi olarak 22 uçak yüklendi, iddia edilen maksimum kapasite ise 36. İki asansör, 2.500 metrekarelik bir hangar, yaklaşık 150 operatör pozisyonuna sahip bir komuta merkezi ve iki ameliyathanesi olan bir hastane.
Amfibi gemi
Trieste (L 9890), 38.000 tonSavaş sonrası İtalya'da inşa edilen en büyük savaş gemisi: 245 metre uzunluğunda, dokuz iniş alanına sahip 230 x 36 metrelik bir uçuş güvertesi, 42 ton kapasiteli iki adet 15 x 15 metrelik asansör, bir kayak rampası ve İngiliz tarzında iki ayrı ada. Kraliçe Elizabeth Sınıflandırılmış ve su basabilir bir rıhtıma sahip. 7 Aralık 2024'te teslim edildi ve 26 Ekim 2025'te savaş bayrağıyla birlikte Taranto'da konuşlandırıldı. F-35B üssünün aktivasyon maliyeti 2025-2034 yılları arasında yaklaşık 172 milyon euro olarak hesaplanmıştır.
Yapı

İtalyan Deniz Havacılığının organizasyonu nasıl?

Roma'da bir organik komutan, üç hava üssü, beş helikopter grubu ve bir sabit kanatlı uçak grubu. İlginç olan, Sigonella'daki 88° Gruppo'dur; bu, deniz kuvvetlerinin operasyonel kontrolü altında, mürettebatının yarısı deniz kuvvetlerinden oluşan bir hava kuvvetleri filosudur ve deniz havacılığının kime ait olduğu konusunda anlaşamayan iki kuvvet arasında 1957'de varılan uzlaşmanın hayatta kalan son parçasıdır.

Reklam

Ammiraglio di divisioneGiancarlo Ciappina'nın yeni bölümüComandante delle Forze Aeree della Marina Militare (COMFORAER) · 2023'ten beri görevde
Comando delle Forze Aeree (COMFORAER)Aviazione Navale
Emretmek

Comando delle Forze Aeree

COMFORAER
Roma

İtalyan deniz havacılığının organik komutanlığı, deniz filosu başkomutanının emri altındadır. Tüm deniz uçaklarına, sabit kanatlı ve döner kanatlı uçaklara ve karadaki tüm hava üslerine sahiptir ve eğitim, hazırlık ve kullanımdan sorumludur. 1999 yılında kurulmuş, 1 Ocak 2000'den itibaren faaliyete geçmiş ve 10 Haziran 2005'te Cumhurbaşkanı Ciampi tarafından savaş bayrağı takdim edilmiştir. Komutanı aynı zamanda deniz kuvvetleri kurmaylarının 6. Uçak Dairesi'nin de başıdır.

Hava üssü

Stazione Aeromobili della Marina Militare

MARISTAER Grottaglie
Taranto-Grottaglie

Sabit kanatlı uçaklara sahip tek deniz hava üssü. Üssü ve lojistiğini, uçak devre kartlarıyla ilgilenen elektronik laboratuvarını ve hem yerleşik uçuş gruplarını hem de Taranto'daki gemilerin uçuş hizmetlerini tedarik eden depoları yönetir. Birinci Dünya Savaşı'nda Adriyatik üzerinde bir hava gemisinde kaybolan Tenente di vascello Marcello Arlotta'nın adını almıştır.

Taşıyıcı hava grubu

Gruppo Aerei Imbarcati

GRUP
Taranto-Grottaglie

Ulusal çok amaçlı gemiye konuşlandırılmış hava birimi: F-35B ve AV-8B+ Harrier II Plus. 1 Şubat 1991'de Harrier'ın gelişi öncesinde Gruppo Supporto Aerei Imbarcati (Denizaltı Hava Destek Grubu) olarak kuruldu; savaş sancağı 28 Haziran 1996'da Andria'daki deniz gazileri derneği tarafından teslim alındı. Pilotları kendilerine şu adı veriyorlar: lupi, Kurtlar üzerinde eğitim alırlar ve Amerika Birleşik Devletleri'nde T-6B, T-45 Goshawk ve daha sonra Harrier veya F-35B uçaklarında eğitilirler.

Helikopterler, Taranto

4° Gruppo Elicotteri

GRUPELİKO DÖRT
Taranto-Grottaglie

1 Mart 1976'da Grottaglie'de, Taranto'da konuşlanmış gemilerde bulunan helikopterlerin hazırlanması ve bakımı ile MARICENTADD'ın yanında donanmanın hava mürettebatının eğitimi amacıyla kurulmuştur. 2 Mayıs 1994'te San Marco deniz piyade alayıyla çalışmak üzere modifiye edilmiş helikopterlerle kurulan Nucleo Lotta Anfibia'yı bünyesinde barındırır ve Camcopter S-100 helikopterlerini kullanır.

Helikopter istasyonu, La Spezia

Stazione Elicotteri della Marina Militare Luni

MARISTAELI Luni
Sarzana-Luni

1 Kasım 1968'de açılan ve 1999'da Giovanni Fiorini Filosu'nun Ammiraglio'su olarak adlandırılan üs, La Spezia üssündeki gemilerde konuşlandırılmış helikopterleri desteklemekte ve kuvvetin üç mükemmeliyet merkezine ev sahipliği yapmaktadır. Üs açıldığından beri 600 kadın ve erkek personeli 190.000 saatten fazla uçuş gerçekleştirmiştir.

Helikopterler, ağır

1° Gruppo Elicotteri

GRUPELICOT UNO
Sarzana-Luni

Kuvvetin en eski birimi, 1 Ağustos 1956'da Augusta'da kurulmuş ve Ocak 1971'de Catania'dan Luni'ye taşınmıştır. Çeşitli versiyonlarıyla AW101 uçaklarını kullanır ve karadan veya güverteden çalışan, yakınlarda konuşlanmış COMSUBIN akıncıları ve kurbağa adamlarıyla birlikte Reparto Eliassalto'yu bünyesinde barındırır.

Helikopterler, fırkateynler

5° Gruppo Elicotteri

GRUPELİKO CINQUE
Sarzana-Luni

1 Kasım 1969'da kurulan Luni'deki ilk birlik, La Spezia üssündeki yüzey gemilerinde denize açılan helikopterleri hazırlamakta ve NH90'ın her iki versiyonunu da uçurmaktadır; ilk SH-90A, 15 Haziran 2011'de birliğe teslim edilmiştir. Birliğe ait uçaklar ayrıca yangın söndürme, arama kurtarma ve sivil savunma görevlerinde de kullanılmaktadır.

Helikopter istasyonu, Sicilya

Stazione Elicotteri della Marina Militare Catania

MARISTAELI Catania
Catania-Fontanarossa

Kuvvetin beşiği: Deniz havacılığındaki her teknik uzman ve uçuş ekibi üyesi, yaklaşık sekiz ay süren kurslarından geçer. Dilbert Dunker'ın suya iniş eğitim cihazına ev sahipliği yapar. İstasyon, Aralık 1967'de bir kasırganın orijinal hangarları yıkmasının ardından Fontanarossa pistinin güneyindeki şimdiki yerine taşındı.

Helikopterler, Sicilya

2° ve 3° Gruppi Elicotteri

GRUPELICOT DUE e TRE
Catania-Fontanarossa

2. Gruppo 1964'te, 3. Gruppo ise 1968'de kuruldu. 2. Gruppo uzun süredir AB-212 birimini kullanırken, 3. Gruppo ise erken uyarı versiyonu da dahil olmak üzere AW101 uçaklarını uçurmaktadır. Her iki grup da Sicilya ve güney sularında konuşlanmış gemilere destek sağlamaktadır.

Hava bölümü

Sezione Aerea

SEZAER
Pratica di Mare

Pratica di Mare hava üssünde üç adet Piaggio P-180 Maritime uçağı, irtibat, hafif lojistik taşımacılığı, tıbbi tahliye ve ileriye dönük kızılötesi kitiyle deniz gözetleme görevlerini yerine getiriyor. Bu birlik, 2001 yılında hava kuvvetleri tarafından ödünç verilen tek bir uçakla kurulmuştur.

Denemeler ve eğitim

Centro Sperimentale Aeromarittimo ve Centro Addestramento ve Standardizzazione Volo su Mare

CSA / CASVM
Sarzana-Luni

1 Ocak 2006'da EH-101 çalışma grubundan oluşturulan CSA, denizde kullanılacak her yeni helikopter ve sistemi onaylar ve doğrudan deniz kuvvetleri personelinin uçak dairesine bağlıdır. 2023'te kurulan CASVM, AW101 ve SH-90A için D Seviyesi tam görev simülatörlerini ve İtalyan kuvvetleri ve müttefik donanmaları tarafından kullanılan, suya iniş simülatörü bulunan 25 metrelik bir havuz olan Modüler Tahliye Eğitim Sistemini işletmektedir.

denizaltı karşıtı havacılık

88° Gruppo Antisommergibile, 41° Stormo

88° Gruppo
Signella

Bir donanma birimi değil, ancak 1957 uzlaşmasının hayatta kalan parçası: mürettebatı karma hava kuvvetleri ve donanma mensuplarından oluşan ve denizaltı arama, deniz devriyesi, fotoğraf ve elektronik keşif ile arama kurtarma görevlerinde donanma operasyonel kontrolü altında bulunan Sigonella'daki bir hava kuvvetleri filosu. 2017 yılına kadar Breguet Atlantic uçaklarını kullandı ve şu anda ATR P-72A Surveyor uçaklarına sahip.

Hizmette

İtalyan Deniz Havacılığının bugün uçtuğu uçaklar

Ücretli olan her tür, varsa ilgili Canavarlar Kitabı sayfasına bağlanmıştır. Sayılar, belirli bir günde müsait olan uçak sayısını değil, kayıtlarda yer alan uçak sayısını ifade eder.

Türü Rol Hizmette O zamandan beri Birimler Notlar
Lockheed Martin F-35B Lightning IIHizmette Kısa kalkış ve dikey iniş yapabilen çok amaçlı savaş uçağı: filo hava savunması, taarruz, düşman hava savunmasının bastırılması ve keşif. 10 2018 Gruppo Aerei Imbarcati FlightGlobal'ın 2026 Dünya Hava Kuvvetleri rehberinde on tanesi hizmette.

Daha

Donanma yirmi adet gemi siparişi verdi; bunlardan on beşi 2012'deki orijinal taahhüt kapsamında, beşi ise 2024 planlama belgesine eklendi. Kendi internet sitesinde ise teslimatlar sona erdiğinde GRUPAER'in yirmi gemiden oluşan bir filoya sahip olacağı belirtiliyor.
McDonnell Douglas AV-8B Harrier II PlusHizmette V/STOL savaş uçağı: ikincil saldırı rolüne sahip filo hava savunma uçağı. 11 1991 Gruppo Aerei Imbarcati FlightGlobal'ın 2026 rakamlarına göre, satın alınan on altı tek kişilik uçaktan on biri kaldı.

Daha

İtalya 1990 yılında on sekiz uçak sipariş etti; bunlardan ikisi TAV-8B, on altısı ise AV-8B Plus idi. İlk üç tek kişilik uçak Amerika Birleşik Devletleri'nde üretildi, geri kalanı ise Alenia tarafından lisans altında üretildi ve üretim hattı Kasım 1997'de tamamlandı.
McDonnell Douglas TAV-8B Harrier IIHizmette İki koltuklu dönüştürme ve devam eğitim aracı 1 1991 Gruppo Aerei Imbarcati Teslim edilen iki araçtan biri 2026 yılında hala hizmetteydi.

Daha

Bu iki uçak, yeniden kurulan deniz hava kuvvetlerinin sahip olduğu ilk uçaklardı ve 7 Haziran 1991'de Kuzey Carolina, Cherry Point'te İtalyan mürettebatına teslim edilmişti.
Piaggio P-180 Avanti DenizcilikHizmette İrtibat, hafif lojistik taşımacılık, tıbbi tahliye ve hafif deniz gözetimi 3 2001 Sezione Aerea Pratica di Mare'deki SEZAER'de üç uçak. İlki 4 Ekim 2001'de hava kuvvetleri tarafından ödünç verildi; donanmanın kendi üç uçağı ise 2004'ten itibaren teslim edildi.
Leonardo (AgustaWestland) SH-101A — AW101 denizaltı karşıtıHizmette Denizaltı ve su üstü savaşları, deniz devriye helikopteri, deniz hava operasyonlarının komuta ve kontrolü 10 2001 1° Gruppo Elicotteri, 3° Gruppo Elicotteri Donanmanın yirmi iki AW101 helikopterinden on tanesi denizaltı ve su üstü hedeflerine yönelik olarak donatılmıştır.

Daha

İlk EH-101, 19 Mart 2001'de teslim alındı ve bu model üç versiyonda üretildi: deniz devriye helikopteri, erken uyarı helikopteri ve taarruz destek helikopteri.
Leonardo (AgustaWestland) MH-101A — AW101 saldırı destek uçağıHizmette Amfibi saldırı, özel operasyon desteği, dikey ikmal ve tıbbi tahliye 8 2001 1° Gruppo Elicotteri Yirmi iki araçtan sekizi, araçlar ve yükler için arka rampayla donatılmıştır.
Leonardo (AgustaWestland) EH-101A HEW — AW101 erken uyarıHizmette Havadan erken uyarı: Görev grubunun uzun menzilli hava ve kara gözetimi ile uçaklara bindirilmiş savaş uçaklarının kontrolü. 4 2001 3° Gruppo Elicotteri 2022'de bildirildiğine göre, donanmanın bu uçakları genel amaçlı kullanıma uygun hale getirip getirmemeye karar verene kadar yedekte tutulan dört uçak.
NHIndustries SH-90A (NH90 NFH)Hizmette Fırkateyn ve muhrip gemilerinden denizaltı ve su üstü savaşı, arama kurtarma, hafif lojistik taşımacılık 45 2011 2° Gruppo Elicotteri, 5° Gruppo Elicotteri, 4° Gruppo Elicotteri Elli altı NH90 uçağından kırk altısı teslim edildi; sonuncusu 29 Eylül 2023'te MARISTAELI Luni'de teslim edildi; bir tanesi Temmuz 2023'te kayboldu ve FlightGlobal'ın 2026 sayımında 45 uçak kaldı.
NHIndustries MH-90A (NH90 TTH)Hizmette Denizden saldırı: birlik nakliyesi, özel operasyonlar, araçlar ve yükler arka rampadan taşınıyor. 10 2013 5° Gruppo Elicotteri Sipariş edilen elli altı NH90'dan on tanesi, arka yükleme rampasına sahip taktiksel nakliye konfigürasyonunda.
Agusta-Bell SH-212A / MH-212B (AB-212ASW)Hizmette Daha küçük gemilerden denizaltı ve su üstü savaşı, yardımcı ve amfibi destek 22 1976 2° Gruppo Elicotteri, 4° Gruppo Elicotteri FlightGlobal'ın 2026 rakamlarına göre 22 uçak bulunuyor; bu sayı, Ares Difesa'nın 2022'de saydığı 26 uçaktan daha fazla. Teslimatlar 1976'da başladı ve filo kullanım dışı bırakılıyor; henüz bir yedek uçak için sözleşme imzalanmadı.
Schiebel Camcopter S-100Hizmette Gemi üzerinde konuşlandırılmış döner kanatlı gözetleme ve keşif insansız hava aracı 2 2014 4° Gruppo Elicotteri İki hava aracı. Amfibi gemiden deneme amaçlı olarak havalandırıldı. San Giusto 2014 yılında.
Boeing Insitu ScanEagleHizmette Gemi üzerinde konuşlandırılmış sabit kanatlı gözetleme ve keşif insansız hava aracı 10 2014 — Çoğunlukla FREMM fırkateynlerinden havalanan on adet hava aracı.
SH-90A45
AB-21222
AV-8B+11
F-35B10
SH-101A10
MH-90A10
ScanEagle10
MH-101A8

Sipariş üzerine

Türü Sipariş edildi İlk teslimat Notlar
Lockheed Martin F-35B Lightning IISipariş üzerine 10 2026 Donanmanın sözleşmesini imzaladığı yirmi uçaktan on tanesi henüz teslim edilmedi: orijinal taahhütte on beş uçak ve 2024-2026 savunma planlama belgesine eklenen beş uçak; bu da İtalya'nın tüm versiyonlarıyla toplam 115 adet F-35 uçağına sahip olmasının bir parçası.

Daha

Donanmanın kendi internet sitesinde açıkça belirtildiği üzere, teslimatlar sona erdiğinde GRUPAER'de yirmi adet F-35B bulunacak ve bu uçaklar aylarca karadan veya gemiden operasyon yapabilecek kapasitede olacak. Montaj, Amerika Birleşik Devletleri dışındaki tek F-35 nihai montaj hattı olan Cameri'de gerçekleştirilecek.
Daha önce işletiliyordu

İtalyan Deniz Havacılığının hizmetten çıkardığı her tür

Birinci Dünya Savaşı'ndan kalma deniz uçakları, savaş uçakları ve hava gemilerinden Sikorsky SH-3D Sea King'e (Agusta yapımı) kadar 9 farklı tip. Zirve rakamları, herhangi bir tarihteki filo gücünü değil, tüm hizmet ömrü boyunca teslim alınan uçak gövdelerini ifade eder.

Türü Rol Doruğa ulaşmak Servis edildi Yerine şu geçti: Notlar
Sikorsky SH-3D Sea King (Agusta yapımı) Denizaltı savunma savaşı, amfibi saldırı, nakliye ve arama kurtarma 36 1968–2013 Leonardo SH-101A / MH-101A (AW101) Donanmanın hizmet dışı bıraktığı uçak listesinde, Agusta tarafından lisans altında üretilen otuz altı uçak bulunuyor.
Agusta-Bell AB-204AS Gemiden denizaltı ve su üstü savaş taktikleri 35 1964–1984 Agusta-Bell AB-212ASW 1964'ten 1984'e kadar otuz beş uçak.
Sikorsky SH-34G / SH-34J Seabat Denizaltı karşıtı savaş ve daha sonra özel kuvvetler ve deniz taşımacılığı 15 1959–1979 Sikorsky SH-3D Deniz Kralı 1959 ile 1979 yılları arasında donanmanın hizmet dışı bırakılan uçak listesinde on beş adet SH-34G bulunuyordu.

Daha

Birimlerin geçmişlerini uzlaştırmak daha zor: 1964'te on bir tanesi görevdeydi, bunlardan yedisi Catania kasırgasında yandı; üçü ise eski USS gemilerinde görev yapıyordu. Saratoga Makineler hemen teslim edildi ve 1964 ile 1967 yılları arasında altı adet yeni üretilmiş SH-34J daha eklendi; böylece yirmiyi aşkın uçak hizmetten geçti. Yayınlanmış uzlaştırılmış bir toplam bulunmamaktadır.
Agusta-Bell AB-47G, AB-47G2, AB-47J ve AB-47J3 Denizaltı karşıtı arama ve saldırı, gözlem ve eğitim 27 1956–1972 Agusta-Bell AB-204AS Dört alt tipte toplam yirmi yedi adet: beş AB-47G (1956–1972), iki AB-47G2 (1957–1968), altı AB-47J (1959–1972) ve on dört AB-47J3 (1962–1972).
Agusta A.106 Tek kişilik gemi tabanlı denizaltı karşıtı helikopter 2 1965–1972 — 1965'ten itibaren değerlendirilen ve muhrip gemilerinde denenen iki prototip Impavido 1970 yılından itibaren bir sınıf olarak tasarlanmıştı; proje Temmuz 1972'de terk edildi.
Reggiane Re.2000 Mancınık Mancınıkla fırlatılan gemi tabanlı savaş uçağı 10 1942–1943 — İki prototip (MM 471 ve 485) ve sekiz seri üretim uçağı (MM 8281 ila 8288).

Daha

8 Eylül 1943'te altı kişi gemiye bindirildi; bunlardan ikisi savaş gemisindeydi. Roma ve her birinden birer tane İtalya Ve Vittorio Veneto.
İMAM Ro.43 Mancınıkla fırlatılan gemi güvertesi keşif ve topçu mevzilerini belirleme amaçlı deniz uçağı 42 1936–1943 Reggiane Re.2000 Mancınık, kısmen Haziran 1940'ta İtalya'nın savaşa girmesiyle birlikte kırk ikisi gemiye bindirilmiş ve kullanıma hazır hale getirilmişti; toplamda 194 adet inşa edildi.

Daha

8 Eylül 1943'te on dokuz kişi hala gemideydi ve yirmi kişi de kıyıdaki deniz kuvvetlerinde görev yapıyordu.
Birinci Dünya Savaşı deniz uçakları, savaş uçakları ve hava gemileri Adriyatik üzerinde denizaltı karşıtı devriye, refakat, keşif, bombalama ve savaş uçağı savunması. 550 1913–1918 — 11 Kasım 1918 Ateşkesi'nde ordunun elinde 550 deniz uçağı, 86 savaş uçağı ve 25 hava gemisi bulunurken, 24 Mayıs 1915'te bu sayı yaklaşık otuz deniz uçağı, iki hava gemisi ve on iki cephe pilotundan ibaretti.

Daha

Bu uçak tipleri arasında Curtiss deniz uçakları, Morane-Borel, Macchi M.5 ve Caproni Ca.4 ve Ca.5 bombardıman uçakları yer alıyordu.
Hughes H.369HM Hafif gemi tipi helikopter, sadece değerlendirme amaçlı. 1 1969– — 1969'dan beri değerlendirme amacıyla alınan bir uçak.
Hava üsleri

İtalyan deniz havacılığının kalkış yaptığı yerler ve geride bıraktığı alanlar

Siyah rozetler aktif üsleri ve birlikleri, içi boş rozetler ise donanmanın terk ettiği üsleri temsil eder. Bunlardan hiçbiri İngiliz veya Fransız anlamında bir deniz havaalanı değil: Grottaglie ve Catania, donanmanın bir köşesini kiraladığı sivil havaalanları; Luni, sahil güvenlik ve bir uçuş kulübüyle paylaşılıyor; Pratica di Mare ise hava kuvvetlerine ait.

Aktif hava üssü Kapalı veya rezerve edilmişAna sayfayı açmak için bir iğneye tıklayın.
Temel ICAO Durum Pist Birimler ve uçaklar
AmendolaF-35B ortak üssüPuglia LIBA Aktif 11/292.660 m
MARISTAELI CataniaSicilya LICC Aktif 08/262.435 m
  • 2° Gruppo Elicotteri: Agusta-Bell SH-212A, Agusta-Bell MH-212B
  • 3° Gruppo Elicotteri: Leonardo SH-101A (AW101), Leonardo EH-101A HEW (AW101)
  • Ufficio Corsi
MARISTAELI LuniLiguria LIQW Aktif 18/36905 m
  • 1° Gruppo Elicotteri: Leonardo SH-101A (AW101), Leonardo MH-101A (AW101)
  • 5° Gruppo Elicotteri: NHIndustries SH-90A, NHIndustries MH-90A
  • Centro Sperimentale Aeromarittimo
  • Centro Addestramento ve Standardizzazione Volo su Mare
MARISTAER GrottagliePuglia LIBG Aktif 17/353.200 m
Pratica di MareSEZAERLazio LIRE Aktif 13R/31L2.481 m
  • Sezione Aerea: Piaggio P-180 Avanti Denizcilik
Signella88° GruppoSicilya LICZ Aktif 10R/28L2.462 m10L/28R2.442 m
  • 88° Gruppo Antisommergibile: ATR P-72A Ölçüm Cihazı
Taranto deniz üssüPuglia Aktif —
Venedik-Sant'Andrea deniz uçağı istasyonuVeneto Kapalı —
  • Venezia'nın Idrovolanti Filosu: Curtiss deniz uçakları, Macchi M.5, FBA deniz uçakları
MariEliport AugustaSicilya 1959'da kapatıldı —
  • 1° Gruppo Elicotteri (temel): Agusta-Bell AB-47G, Agusta-Bell AB-47J

Arama sonucunda bu kriterlere uyan bir hava üssü bulunamadı.

Savaş düzeni

İtalyan Deniz Havacılığında kim nerede görev yapıyor?

İstasyonlara göre uçuş grupları. Burada uçaklar gemilere ait değildir: COMFORAER, sipariş üzerine bir helikopter veya uçak bölümü (gövde, donanım ve personel) oluşturur ve bir görev süresi boyunca bir fırkateyne, muhrip gemisine veya uçak gemisine tahsis eder.

MARISTAER Grottaglie · LIBGCOMFORAER
Gruppo Aerei ImbarcatiGRUPAER · Havayolu grubu · düzenli
Lockheed Martin F-35B Lightning II, McDonnell Douglas AV-8B Harrier II Plus
4° Gruppo ElicotteriGRUPELICOT QUATTRO · Helikopter grubu · düzenli
NHIndustries SH-90A, Schiebel Camcopter S-100
Nucleo Lotta AnfibiaNLA · Amfibi savaş uçuşu · düzenli
NHIndustries SH-90A, Agusta-Bell SH-212A
MARISTAELI Luni · LIQWCOMFORAER
1° Gruppo ElicotteriGRUPELICOT UNO · Helikopter grubu · düzenli
Leonardo SH-101A (AW101), Leonardo MH-101A (AW101)
5° Gruppo ElicotteriGRUPELICOT CINQUE · Helikopter grubu · düzenli
NHIndustries SH-90A, NHIndustries MH-90A
Centro Sperimentale AeromarittimoCSA · Uçuş test ve değerlendirme merkezi · düzenli
—
Centro Addestramento ve Standardizzazione Volo su MareCASVM · Eğitim ve standardizasyon merkezi · düzenli
—
MARISTAELI Catania · LICCCOMFORAER
2° Gruppo ElicotteriGRUPELICOT DUE · Helikopter grubu · düzenli
Agusta-Bell SH-212A, Agusta-Bell MH-212B
3° Gruppo ElicotteriGRUPELICOT TRE · Helikopter grubu · düzenli
Leonardo SH-101A (AW101), Leonardo EH-101A HEW (AW101)
Ufficio CorsiUçuş ekibi ve teknik okul · düzenli
—
Taranto deniz üssü Capo della Squadra Navale'deki komando
Portaerei Cavour (550)Uçak gemisi
Lockheed Martin F-35B Lightning II, McDonnell Douglas AV-8B Harrier II Plus
Nave Trieste (L 9890)Helikopter iniş iskelesi · gemi
Leonardo AW101, NHIndustries SH-90A, NHIndustries MH-90A
Portaerei Giuseppe Garibaldi (C 551)1985–2026
McDonnell Douglas AV-8B Harrier II Plus, Sikorsky SH-3D Deniz Kralı, Leonardo AW101
Pratica di Mare (SEZAER) · LIRECOMFORAER
Sezione AereaSEZAER · İrtibat ve hafif taşımacılık bölümü · düzenli
Piaggio P-180 Avanti Denizcilik
Sigonella (88° Grup) · LICZ41° Stormo, Aeronautica Militare
88° Gruppo AntisommergibileDeniz devriye filosu · düzenli
ATR P-72A Ölçüm Cihazı
Amendola (F-35B ortak üssü) · LIBA32° Stormo, Aeronautica Militare
101° Gruppo Caccia (Aeronautica Militare)Savaş uçağı filosu · düzenli
Lockheed Martin F-35B Lightning II

Bu aramaya uyan bir birim bulunamadı.

Zaman çizelgesi

İtalyan Deniz Havacılığının Önemli Dönüm Noktaları, 1914'ten Günümüze

1913

Haziran: Bir bakanlık kararnamesiyle Servizio Aeronautico della Regia Marina kuruldu. 20 Temmuz'da Ammiraglio Paolo Thaon di Revel deniz kuvvetleri komutanı oldu ve yeni hizmeti hızlandırdı. Bu, İtalyan deniz havacılığının hala dayandığı temel eylemdir.

1915

24 Mayıs: İtalya, savaşta kullanılabilecek durumda olmayan yaklaşık otuz deniz uçağı, iki hava gemisi, on iki cephe pilotu, Venedik, Porto Corsini ve Pesaro'daki üsler, Taranto'daki bir okul ve deniz uçağı destek gemisiyle savaşa girdi. Elba Brindisi'de.

1916

7 Eylül: Kraliyet kararnamesiyle deniz hava kuvvetleri savaş bakanlığına bağlanır. Thaon di Revel istifa eder; kararname uygulanmaz ve geri döner.

1918

11 Kasım: Ordu, 550 deniz uçağı, 86 savaş uçağı ve 25 hava gemisiyle savaşı sonlandırdı. 121 askerini kaybetti ve askeri cesaretinden dolayı iki altın madalya da dahil olmak üzere 405 madalya kazandı.

1920

30 Eylül: Vittorio Emanuele III, birliğe Forza Aerea della Regia Marina adını verdi ve ona bir savaş bayrağı bahşetti; bu bayrak daha sonra askeri cesaret madalyası olan gümüş madalya ile süslendi.

1931

Bir yasa, donanmanın hava kuvvetlerini Regia Aeronautica generalinin emrine veriyor ve pilotlarını hava gözlemcisi rolüne indirgiyor.

1937

İtalya'da çıkarılan bir yasa, ülkedeki tüm askeri uçakları hava kuvvetlerine tahsis ediyor. Donanmanın hava kolu ortadan kalkıyor; denizcilik görevi, hava kuvvetleri tarafından yönetilen Aviazione Ausiliaria per la Marina'ya (Donanma için Hava Kuvvetleri) geçiyor.

1940

11 Kasım: HMS'den yirmi bir Swordfish uçağı Şanlı savaş gemilerini etkisiz hale getirmek Littorio, Duilio Ve Cavour Taranto'da. İtalya'nın denizde kırk iki adet Ro.43 deniz uçağı var ve hiç uçak gemisi yok.

1943

Haziran: Taşımacılık şirketlerinde çalışmalar durduruldu Kartal Ve Sparviero, Yolcu gemilerinden dönüştürülen bu iki geminin yapım aşamaları sırasıyla ve oranında tamamlandı. İkisi de hiçbir zaman uçak işletmedi.

1952

19 Aralık: Amerika Birleşik Devletleri tarafından deniz hava kuvvetlerini yeniden kurmak için verilen iki Curtiss SB2C-5 Helldiver uçağı Napoli-Capodichino'ya ulaşır ve 1937 yasası uyarınca hava kuvvetlerinin envanterine alınır. Ayrıca, donanma mürettebatının Amerika Birleşik Devletleri'nde kazandığı nitelikleri tanımayı da reddeder.

1956

Bir yasa, hava kuvvetlerinin tekelini 1.500 kg'ın üzerindeki sabit kanatlı uçaklarla sınırlandırıyor. 1 Ağustos'ta, modern Deniz Havacılığı'nın (Aviazione Navale) kuruluş yıldönümünde, Augusta'da Agusta-Bell AB-47G helikopterleriyle 1. Gruppo Elicotteri (Uçak Filosu) kuruluyor.

1957

7 Ekim: 968 sayılı Kanun, mürettebatının yarısı deniz kuvvetlerinden oluşan hava kuvvetleri filolarını, hava kuvvetleri lojistiğini ve deniz kuvvetleri operasyonel kontrolünü kapsayan, deniz kuvvetleri kurmay başkanının emrinde bir koordinasyon ofisi tarafından yönetilen ve bir hava kuvvetleri generali tarafından idare edilen Aviazione Antisommergibile'yi (Deniz Kuvvetleri Havacılığı) oluşturur.

1964

31 Ekim: Öğleden sonra saat 2.30 civarında Catania-Fontanarossa'daki hangarları bir kasırga vurdu. On adet kullanılabilir SH-34 Seabat helikopterinden yedisi magnezyum tozuna dönüşerek yandı. İstasyon, Aralık 1967'ye kadar pistin güneyinde yeni bir yere yeniden inşa edildi.

1969

1 Kasım: 5° Gruppo Elicotteri, Luni'deki yeni istasyonda kurulur. Helikopter kruvazörü Vittorio Veneto, Altı adet SH-3D Sea King helikopteri taşıyabilen bu gemi, aynı yıl hizmete giriyor.

1976

1 Mart: 4° Gruppo Elicotteri, Grottaglie'de kuruldu ve AB-212ASW teslimatları başladı. İstasyon komutanlığı 1979'da kuruldu.

1984

20 Aralık: ile Garibaldi Monfalcone'da teçhizat hazırlığı yapılırken, on dokuz senatör 1083 numaralı tasarıyı sunarak bir deniz hava kuvveti kurulmasını talep etti. Tasarıyı ilk imzalayan kişi emekli amiral Severino Fallucchi oldu.

1985

30 Eylül: Giuseppe Garibaldi Hizmete bir kayak rampası, 174 metrelik bir kokpit ile giriyor ve yasalara göre uçak sahibi olmasına izin verilmediği için uçaksız kalıyor.

1989

1 Şubat: 8 Şubat'ta Resmi Gazete'de yayımlanan 36 numaralı kanun, donanmanın gemiye konuşlandırılabilir sabit kanatlı uçaklara sahip olmasına izin veriyor. 2. madde hava savunmasını hava kuvvetlerinde tutarken; 4. madde donanmayı hava kuvvetlerinin test tesislerini kullanmaya zorunlu kılıyor; 5. madde ise bu tesis için iki milyar lire kaynak ayırıyor.

1991

1 Şubat: GRUPAER kuruldu. İlk iki TAV-8B, 7 Haziran'da Cherry Point'te teslim edildi ve resmen teslim alındı. Garibaldi 23 Ağustos'ta Norfolk'a varırlar; 24 Eylül'de Grottaglie'ye ulaşırlar.

1995

11 Ocak - 23 Mart: Yeni hava grubunun ilk operasyonel kullanımı, Birleşmiş Milletler'in Somali'den çekilmesini kapsayan Harrier, Sea King, AB-212 ve orduya ait Mangusta uçaklarının görevlendirilmesiyle gerçekleşti. Garibaldi.

1999

13 Mayıs: GRUPAER'e ait Harrier uçakları kalkış yapmaya başladı. Garibaldi Kosova üzerinde — Mk 82 ve GBU-16 bombaları ve AGM-65 Maverick füzeleriyle otuz sorti ve 63 uçuş saati.

2001

19 Mart: İlk EH-101, deniz devriyesi, erken uyarı ve saldırı destek olmak üzere üç versiyonuyla kabul edildi. Aralık ayında ise... Garibaldi Hint Okyanusu'na doğru yelken açıyor ve burada Harrier uçaklarıyla Afganistan üzerinde 288 görev ve 860 saatlik uçuş gerçekleştiriyor.

2009

10 Haziran: Cavour Civitavecchia'da savaş sancağını teslim alarak hizmete girer. 2011 yılında amiral gemisi olur.

2011

Libya: Garibaldi 25 Mart - 26 Temmuz tarihleri arasında Birleşik Koruyucu Operasyonu'nda komuta gemisi olarak görev yaptı ve hava grubu 1.221 saat uçuş gerçekleştirdi. 15 Haziran'da ilk NH90 NFH, Luni'deki 5. Grup'a teslim edildi.

2018

25 Ocak: İlk İtalyan donanma F-35B uçağı teslim edildi. Uçak Amerika Birleşik Devletleri'nde kaldı: Mürettebat, aynı yıl imzalanan bir ortak kullanım anlaşması kapsamında ABD Deniz Piyadeleri'nin VMFAT-501 birliği ile eğitim gördü.

2021

1 Mart: Patuxent Nehri Entegre Test Gücü'ne ait bir F-35B, ilk inişi gerçekleştirdi. Cavour Operasyonlara Hazırlık sertifikasyon kampanyası sırasında Norfolk açıklarında. 30 Temmuz'da bir İtalyan donanma F-35B uçağı (MM7454), Taranto Körfezi'nde gemiye iniş yaptı - bu, ilk İtalyan donanma güverte inişiydi. Kasım ayında iki İtalyan F-35B uçağı HMS'ye iniş yaptı. Kraliçe Elizabeth ve iki Amerikan yapımı olanı Cavour.

2022

16 Aralık: İlk iki İtalyan donanma F-35B uçağı karaya indi. Cavour Beaufort'tan eve uçtuktan sonra, Harrier uçakları eşliğinde karşılandık.

2024

26 Ağustos: Gemide ilk operasyonel yetenek ilan edildi. Cavour Yokosuka'da, dört ay öncesinden. 1 Ekim'de Garibaldi Yedek kuvvete geçiyor ve 7 Aralık'ta Trieste teslim edildi.

2026

24 Ağustos: Garibaldi Taranto'da bayrağını indirir ve Endonezya'ya doğru yola çıkarak 18 Eylül'de Jakarta'ya ulaşır ve KRI olur. Sriwijaya. Haziran ayında Amerika Birleşik Devletleri Deniz Piyadeleri, İtalya ve İspanya'yı terk ederek son Harrier uçaklarını hizmetten çıkaracak.

Dergiden

Afterburner'dan İtalyan Deniz Havacılığı haberleri

MiGFlug dergisinin İtalyan Deniz Havacılığı ve kullandığı uçaklar hakkında yayınladığı her şey. Bu liste kendini yeniliyor; yeni Afterburner haberleri otomatik olarak burada görünüyor.

İtalya, Signonella üzerinde havada olan ABD bombardıman uçaklarının geçişini engelledi.27 Mart gecesi, bir grup Amerikan askeri uçağı zaten havalanmış, Atlantik Okyanusu'nu geçerek Akdeniz'e doğru doğuya yönelmişti...Hikayeyi okuyunTaif'te İtalyan Tayfunu Vuruldu: Husi Saldırısı Bir F-2000 Uçağına Hasar Verdiİtalyan Hava Kuvvetlerine ait bir F-2000A Eurofighter uçağı, 17-18 Eylül gecesi Taif'teki Kral Fahd Hava Üssü'nde park halindeyken vuruldu. Roma…Hikayeyi okuyunMacchi MC72: Şimdiye Kadar Üretilmiş En Hızlı Deniz Uçağı1934'te Francesco Agello, Macchi MC72 ile Garda Gölü üzerinde saatte 709 km hızla uçarak, hâlâ doksan yıldır geçerliliğini koruyan bir piston motorlu deniz uçağı hız rekoru kırdı...Hikayeyi okuyunAermacchi MB-339 Elli Yaşında: Savaşa Giden Eğitim Uçağıİlk uçuşundan elli yıl sonra, Aermacchi MB-339 2.500 İtalyan pilotu eğitti, bir Kraliyet Donanması fırkateynine saldırdı ve hala uçmaya devam ediyor…Hikayeyi okuyunKanada, pilotlarını eğitmek için İtalyan yapımı bir jet uçağı seçti.Cephe hattı savaş uçağı satın aldığınızda, daha sessiz bir sorunu da çözmeniz gerekir: onu uçuracak pilotları nasıl eğiteceksiniz? 16 Haziran 2026'da…Hikayeyi okuyunFiat G.55 Centauro: İtalya'nın En İyi Savaş Uçağı, Çok Geç ÜretildiBir Alman komisyonu bu uçağı Bf 109G ve Fw 190'a karşı uçurdu ve Mihver devletlerinin en iyi savaş uçağı olarak nitelendirdi. İtalya ise bu uçaklardan 164 adet üretmeyi başardı.Hikayeyi okuyun

Afterburner'daki tüm hikayeler

Sorular ve Cevaplar

İnsanların İtalyan Deniz Havacılığı hakkında sorduğu her şey

İtalyan Deniz Havacılığı nedir?
Marina Militare'nin hava kuvveti olan Aviazione Navale, Roma'daki tek bir komuta merkezi olan COMFORAER tarafından yönetilmektedir. Yaklaşık 124 mürettebatlı uçağa sahiptir. F-35B Lightning II'ler, on iki Harriers, Grottaglie, Luni ve Catania'daki üç hava üssünden ve Pratica di Mare'deki hava üssündeki küçük bir bölümden oluşan filo, üç Piaggio P-180 ve doksan dokuz helikopterden oluşmaktadır. Görevi, fırkateyn ve muhriplerden uçak gemisi saldırısı, denizaltı ve su üstü savaşı, amfibi saldırı, özel operasyon desteği, havadan erken uyarı ve arama kurtarma faaliyetleridir. Kendi F-35B uçaklarını kullanan Aeronautica Militare'den tamamen ayrıdır.
İtalyan donanmasının neden uçak sahibi olmasına izin verilmiyordu?
Bir yasa yüzünden. İtalya, 1923'te ayrı bir hizmet olarak Regia Aeronautica'yı (Hava Kuvvetleri) kurdu; 1931 tarihli bir yasa, donanmanın hava kolunu bir hava kuvvetleri generalinin emrine verdi ve 1937 tarihli bir yasa, ülkedeki tüm askeri uçakları hava kuvvetlerine atadı. Bu kural, monarşinin yıkılması ve cumhuriyetin kurulmasından sonra da devam etti; öyle ki, Amerika Birleşik Devletleri Aralık 1952'de İtalya'ya özellikle bir deniz hava kolu yeniden inşa etmesi için iki Curtiss Helldiver verdiğinde, hava kuvvetleri bunları Napoli-Capodichino'da teslim aldı ve donanma mürettebatının Amerika'da kazandığı uçuş yeterliliklerini tanımayı reddetti. 1956 tarihli bir yasa, tekelini 1.500 kg'ın üzerindeki sabit kanatlı uçaklarla sınırladı ve donanmanın helikopterlere sahip olmasına izin verdi. Sabit kanatlı uçuş, ancak 1 Şubat 1989 tarihli 36 sayılı yasa ile geri döndü.
1989 tarihli yasa aslında ne diyordu?
1 Şubat 1989 tarihli ve 36 numaralı kanun, 8 Şubat tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmış olup beş kısa maddeden oluşmaktadır. 1. Madde, donanmanın gemiye konuşlandırılmış uçakları organik birimler olarak kullanmasına izin vermektedir. 2. Madde, tüm hava savunmasının organizasyonu, yönlendirilmesi, koordinasyonu ve kontrolünü hava kuvvetlerinde tutmaktadır. 3. Madde, donanma personelinin gerekli askeri niteliklere sahip olması ve genelkurmay başkanının kararıyla hava kuvvetleri pilotlarının da görevlendirilebilmesini öngörmektedir. 4. Madde, donanmayı gemiye konuşlandırılmış uçaklarının incelenmesi, test edilmesi ve denemeleri için hava kuvvetleri teknik birimlerini kullanmaya mecbur kılmaktadır. 5. Madde, 1989 yılı için iki milyar lire ile finanse edilmesini öngörmüş ve 2010 yılında savunma kanunu konsolide edildiğinde yürürlükten kaldırılmıştır. Kanunun temelini oluşturan 20 Aralık 1984 tarihli ve 1083 numaralı yasa tasarısı, aralarında emekli amiral Severino Fallucchi'nin de bulunduğu on dokuz senatör tarafından imzalanmıştır.
İtalyan donanmasının kaç adet F-35B uçağı var?
Sözleşmede belirtilen yirmi uçaktan on tanesi halihazırda hizmette. FlightGlobal'ın 2026 Dünya Hava Kuvvetleri rehberi on adet uçaktan bahsediyor; donanmanın kendi internet sitesi ise teslimatlar sona erdiğinde GRUPAER'in yirmi uçaktan oluşan bir filoya sahip olacağını söylüyor. İlk taahhütte on beş uçak vardı ve 2024-2026 savunma planlama belgesine beş uçak daha eklendi. Bu uçaklar, tek üretim tesisi olan Cameri'de monte ediliyor. F-35 Amerika Birleşik Devletleri dışındaki son montaj hattı. Hava Kuvvetleri (Aeronautica Militare), F-35B'lerini ayrı olarak, Amendola'daki 101° Gruppo ile uçuruyor; bu, farklı bir hizmete ait farklı bir filo, deniz birimi değil.
İtalya hâlâ Harrier uçaklarını kullanıyor mu?
Evet. 2026 yılında, satın alınan on sekiz AV-8B Harrier II Plus'tan on biri ve bir TAV-8B eğitim uçağı hala hizmetteydi. Bunların ikisi eğitim uçağı, on altısı ise radar donanımlı tek kişilik uçak olup, 1990 yılında sipariş edilmişti; sonuncusu Alenia tarafından lisans altında üretilmiş ve Kasım 1997'de teslim edilmişti. Hizmetten çıkarma süreci bir zamanlar 2023 olarak planlanmıştı ancak ertelendi. Amerika Birleşik Devletleri Deniz Piyadeleri son uçağını emekliye ayırdığında... Harriers Haziran 2026'da İtalya ve İspanya, dünyada bu uçağı kullanan tek ülkeler oldu. İtalya, uçağı esas olarak AMRAAM ve Sidewinder füzeleriyle filo hava savunma önleme uçağı olarak kullanırken, saldırı ikincil bir rol olarak görüyor; bu da Amerikan uygulamasının tam tersi.
İtalyan Donanmasının hangi uçak gemileri var?
Birincisi, Cavour (550), 10 Haziran 2009'dan beri hizmette: 29.900 ton, yedi eş zamanlı iniş noktasına sahip 220 x 34,5 metrelik bir uçuş güvertesi, 12 derecelik bir kayak rampasıyla sonlanan 180 metrelik bir kalkış pisti, resmi olarak 22 uçak taşıyabiliyor. Amfibi hücum gemisi Trieste 7 Aralık 2024'te teslim edilen ve 26 Ekim 2025'te savaş bayrağıyla tanıtılan (L 9890) gemisi, bir kayak rampasına ve 230 metrelik bir güverteye sahip olup alternatif uçak gemisi olarak görev yapması amaçlanmıştır; ancak F-35B için gemiyi uygun hale getirme programı 2025'ten 2034'e kadar sürecek ve yaklaşık 172 milyon euroya mal olacaktır. Giuseppe Garibaldi, 1985'ten beri hizmette olan gemi, 24 Ağustos 2026'da bayrağını indirdi ve Endonezya'ya verildi.
Giuseppe Garibaldi'ye ne oldu?
Gemi hediye edildi. 1989 yasasının yürürlüğe girmesine neden olan gemi, NATO Müdahale Gücü'nün amiral gemisi olarak geçirdiği son yılın ardından 1 Ekim 2024'te Taranto'da yedek statüsüne alındı. 23 Eylül 2025'te Endonezya'ya devri resmen açıklandı; o dönemde 450 milyon dolarlık bir anlaşma olarak bildirilen bu işlem, geminin dönüştürülmesini de içeriyordu; İtalya daha sonra fiyatı düşürdü ve gemiyi ücretsiz olarak devretti, böylece yıllık yaklaşık beş milyon euro bakım masrafından ve yaklaşık 18,7 milyon euro hurda maliyetinden tasarruf sağlandı. 2026 yılında Taranto'da yaklaşık yüz Endonezyalı denizci gemide eğitim gördü. Gemi, 24 Ağustos 2026 akşamı bayrağını indirdi ve 17 Eylül'de Jakarta'ya ulaştı; Fincantieri tarafından helikopter ve insansız hava aracı taşıyıcısı olarak yeniden inşa edildi ve KRI olarak yeniden adlandırıldı. Sriwijaya.
İtalyan donanma uçakları nereden kalkıyor?
Üç hava üssü ve ödünç alınmış bir apron var ve bunların hiçbiri Yeovilton veya Landivisiau gibi bir deniz havaalanı değil. Taranto-Grottaglie sivil havaalanında bulunan MARISTAER Grottaglie, sabit kanatlı uçak grubunu ve 4° Gruppo Elicotteri'yi barındırıyor. Sarzana yakınlarında, sahil güvenlik ve bir uçuş kulübüyle paylaşılan 905 metrelik bir askeri pistte bulunan MARISTAELI Luni, AW101 ve NH90 gruplarını ve kuvvetin tüm deneme, simülasyon ve suya iniş eğitim merkezlerini barındırıyor. Catania-Fontanarossa'nın güney tarafında bulunan MARISTAELI Catania, AB-212 ve AW101 gruplarını ve her teknisyen ve uçuş ekibi üyesinin geçtiği uzmanlık okulunu barındırıyor. Pratica di Mare'deki bir hava üssü olan SEZAER ise üç adet P-180'i barındırıyor.
İtalyan Donanmasının havadan erken uyarı helikopterleri var mı?
Dört tane olması alışılmadık bir durum. AW101'in EH-101A HEW versiyonu, bir görev grubuna ve savaş uçaklarına ufkun ötesinde bir görüntü sağlamak için uzun menzilli bir arama radarı taşıyor; bu iş, Amerikan veya Fransız uçak gemilerinde sabit kanatlı E-2 Hawkeye tarafından yapılıyor. Kraliyet Donanması dışında neredeyse hiç kimse bu uçaklardan birini kullanmıyor. İtalya'nın dört uçağının 2022'de, donanmanın bunları çok amaçlı bir donanıma dönüştürüp dönüştürmeyeceğine karar verene kadar yedekte tutulduğu bildirildi - bu, gerçek bir operasyonel maliyeti olan bir bütçe kararı ve donanmanın şimdi bu boşluğu doldurmak için Bayraktar TB3 adlı uçak gemisi kapasiteli bir insansız hava aracına bakmasının nedenlerinden biri.
İtalyan Sahil Güvenliği deniz havacılığının bir parçası mı?
Bu amaç için değil. Capitanerie di porto — Guardia Costiera yasal olarak Marina Militare'nin bir koludur, ancak günlük olarak altyapı ve ulaştırma bakanlığı tarafından yönetilir ve ATR 42 deniz devriye uçakları ve AW139 helikopterleri COMFORAER'e değil, ona aittir. İkisi aynı çiti paylaşıyor: Sahil güvenlik 1. helikopter bölümü, ana havacılık deposu ve uçuş standardizasyon merkezi, MARISTAELI Luni ile aynı alanda, Sarzana-Luni'de bulunuyor. AW139, donanmaya ait değil, sahil güvenlik uçağıdır.
İtalyan Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri neden ikisi de F-35B uçağını kullanıyor?
Çünkü ikisi de geri adım atmak istemedi. İtalya otuz adet F-35B siparişi verdi; donanma yirmi iki adet istedi, bu sayı önce on sekize, sonra on beşe düşürüldü ve donanma, tüm otuz adete ihtiyaç duyduğunu savundu. Cavour ve daha sonra Trieste, Hava kuvvetleri ise kısa ve hazırlıksız pistlerden operasyonlar için on beş uçak istiyordu. Uzlaşma, iki üs oldu: Deniz Kuvvetleri için Grottaglie, Hava Kuvvetleri için Amendola (101. Gruppo 1 Temmuz 2025'te burada yeniden faaliyete geçirildi) ve her iki kuvvet de operasyonel komutası altındaki uçak, pilot ve bakım personeli paketini diğerine devredebilecekti. Hava Kuvvetleri Komutanı, dağıtım gerekçesiyle bu mükerrerliği savundu. İtalyan savunma camiasındaki eleştirmenler, ülkenin iki STOVL (Kısa ve Düz Kalkış) kuruluşunu karşılayamayacağını söylüyor ve İngiliz örneğini gösteriyorlar; burada RAF, Kraliyet Donanması uçak gemisi havacılığını bünyesine kattı ve deniz havacılığı tamamen ortadan kalktı.
İtalyan deniz hava kuvvetleri, Fransız deniz hava kuvvetlerine kıyasla ne kadar büyük?
Daha küçük ve farklı şekilli. Fransız Donanma Hava Kuvvetleri'nin yaklaşık 178 uçağı ve 6.800 personeli, dört kendi deniz hava üssü, fırlatma rampaları ve iniş telleri bulunan nükleer enerjili bir uçak gemisi, yaklaşık 41 Rafale M ve üç E-2C Hawkeye uçağı var. İtalya'nın ise yaklaşık 124 mürettebatlı uçağı, başkalarının havaalanlarında üç hava üssü, kayak rampası bulunan bir uçak gemisi ve yirmi iki hızlı jeti var. Fransa ağır, uzun menzilli bir uçak ve sabit kanatlı bir radar uçağı fırlatabilir; İtalya ise fırlatamaz. İtalya'nın Fransa'da olmayan bir özelliği ise bugün denizde beşinci nesil bir savaş uçağına sahip olması ve bu uçağı taşıyabilecek iki güverteye sahip olmasıdır. Trieste İş tamamlandı.

Kaynaklar ve Daha Fazla Okuma

Her bilgi kontrol edildi.

Rakamlar 19.09.2026 tarihinde doğrulanmıştır. Savaş Düzeni sayfaları tek bir veri kümesinden yeniden oluşturulmuştur; buradaki bir sayı Canavarlar Kitabı sayfasındaki bir sayıyla uyuşmuyorsa, bu sayfa ikisinden daha yeni olanıdır.

Fotoğraflar: Fotoğraf: ABD Donanması fotoğrafı, Darin Russell / Wikimedia Commons (Kamu malı) · Fotoğraf: İtalyan Donanması / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0) · Fotoğraf: Colin Cooke Fotoğrafı / Wikimedia Commons (CC BY-SA 2.0) · Fotoğraf: Mark Harkin / Wikimedia Commons (CC BY 2.0) · Fotoğraf: Peng Chen / Wikimedia Commons (CC BY-SA 2.0) · Fotoğraf: Michael Gaylard / Wikimedia Commons (CC BY 2.0) · Fotoğraf: Jerry Gunner, Lincoln, İngiltere / Wikimedia Commons (CC BY 2.0) · Fotoğraf: Schiebel Grubu / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0) · Fotoğraf: AFP Radyo DWDD / Wikimedia Commons (Kamu malı) · Fotoğraf: Jerry Gunner / Wikimedia Commons (CC BY 2.0) · Fotoğraf: Alan Wilson, Weston, Spalding, Lincs, Birleşik Krallık / Wikimedia Commons (CC BY-SA 2.0) · Fotoğraf: Threecharlie / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0) · Fotoğraf: Alchemist-hp / Wikimedia Commons (FAL) · Fotoğraf: Wikimedia Commons (Kamu malı) · Fotoğraf: Fortepan / Hidvegi Zoltan / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)