Savaş öncesinde Florennes'te bir havaalanı yoktu. 1942'de Luftwaffe, Saint-Trond ve Reims arasındaki hava savunmasında bir boşluk gördü ve Florennes-Juzaine platosunda 401 numaralı havaalanını inşa etmeye başladı. Haziran 1943'te tamamlanan havaalanı, ilk olarak Messerschmitt Bf 110 gece avcı uçaklarına, daha sonra radar donanımlı Junkers Ju 88'lere ev sahipliği yaptı. Kasım 1943'te, Amerikan gündüz taarruzunun yoğunlaşmasıyla birlikte, 26. Avcı Filosu'nun Focke-Wulf 190 gündüz avcı uçakları geldi. Ağustos 1944'te Almanlar geri çekildi, son uçakları Almanya'ya uçurdu ve tesisleri tahrip etti.

Amerikan birlikleri 3 Eylül 1944'te Florennes'e ulaştı ve üs 11 Eylül'de A-78 Juzaine olarak faaliyete geçti. 422. Gece Avcı Filosu 16 Eylül'de P-61 Black Widow uçaklarıyla geldi, ardından 370. ve 474. Avcı Gruplarının P-38 Lightning uçakları geldi ve bu gruplar, özellikle Ardenler Muharebesi'nde olmak üzere 54 hava zaferiyle anıldı. 365. Avcı Grubunun P-47 Thunderbolt uçakları, Ocak 1945'in sonlarında 370. grubun yerini aldı ve 344. Bombardıman Grubunun B-26 Marauder uçakları buradan Almanya'ya yapılan son hava saldırılarından bazılarını gerçekleştirdi.

Amerikalılar 15 Eylül 1945'te tamamen ayrıldılar. İngilizce Wikipedia, inşa tarihini 1936 olarak veriyor, ancak üssün kendi tarihi bunu yalanlıyor: 1942-43 yıllarındaki Alman çalışmaları öncesinde bir havaalanı yoktu. Fransızca Wikipedia ise ilk B-24 Liberator'ın 11 Eylül 1944'te, 344. Filo'nun ilk B-26'larının ise 5 Nisan 1945'te indiğini ekliyor. Amerikalılar ayrıldıktan sonra, küçük bir Belçika birliği, yeni hava kuvvetleri ne yapacağına karar verene kadar 1946 boyunca hasarlı alanı düzenli tuttu.

15 Ekim 1946'da bağımsız bir Belçika hava kuvvetleri kurulduğunda, Florennes 1947'nin başlarında bir savaş uçağı üssü olarak seçildi. 161. Gündüz Savaş Uçağı Kanadı'nın iki Spitfire XIV filosuna sahip olması planlanmıştı; ilk pilotlar Ekim 1947'de bir Airspeed Oxford ve iki Harvard ile eğitim için geldiler ve ilk iki Spitfire 15 Ekim'de teslim edildi. Şubat 1948'de kanat, 1 ve 2 Filolarıyla 2. Gündüz Savaş Uçağı Kanadı oldu. Ocak 1949'a gelindiğinde sadece 17 Spitfire hizmete hazırdı ve bu tip zaten eskimişti.

Jetler, 18 Nisan 1951'de ilk F-84 Thunderjet'lerle birlikte geldi; bu uçaklar üç filo için yeterliydi ve bir inşaat programı Juzaine, Corenne ve Bois Doyen bölgelerine yeni hangarlar ve dağıtım alanları kazandırdı. 1953'te yeni bir ana pist açıldı. 1955 ve 1957 yılları arasında Belçika, F-84G'lerini Amerikan askeri yardımıyla aldığı 197 adet F-84F Thunderstreak ile değiştirdi ve Thunderstreak'ler 17 yıl boyunca Florennes'te kaldı. Üssün tarihçesi, 2. Kanat'a ait iki uçağın gerçekleştirdiği ilk Belçika süpersonik uçuşunu 17 Ağustos 1955 olarak belirtirken, daha sonraki bir üs makalesi 30 Ağustos 1955 tarihini veriyor ve Binbaşı Branders ile Yüzbaşı Laloux'un adını anıyor.

1964'ten 1966'ya kadar, filo, Amerikan birliğinin desteğiyle, 15 dakika içinde havalanmaya hazır dört F-84F ile NATO nükleer alarmı durumundaydı. 1960'larda her iki filo da NATO'nun mobil reaksiyon kuvvetlerine katıldı; 1. Filo güney bölgesi için ana kuvvet, 2. Filo ise kuzey bölgesi için yedek kuvvet olarak görev yaptı. 12 Ekim 1962'de filo, yaban domuzu başı amblemini ve "Taïaut" avcılık narasını benimsedi. Fransızca Wikipedia'ya göre, üs 1956'da 1942'de hayatını kaybeden Belçikalı Britanya Savaşı pilotu Jean Offenberg'in adını almıştır.

Şubat 1968'de Belçika, 63'ü BA avcı-bombardıman uçağı, 16'sı BD iki kişilik ve 27'si BR keşif uçağı olmak üzere toplam 106 adet Mirage 5 sipariş etti. İlk uçak 29 Haziran 1970'te Floransa'ya ulaştı, 2. Filo Haziran 1971'de bu uçak tipiyle operasyonel hale geldi ve 42. Filo 15 Nisan 1971'de keşif versiyonuna geçmek üzere geldi. 1. Filo'nun son F-84F uçuşu 30 Haziran 1971'de gerçekleşti. Mirage filoları, Demir Perde yakınlarındaki yakın destekten derin taarruzlara kadar Alman cephesine görevlendirildi.

Belçika 1975'te 116, 1983'te ise 44 adet daha F-16 sipariş etti. 2. Taktik Kanadı'nın ilk F-16'sı 14 Ekim 1988'de indi, 1. Filo Mart 1989'da 2. Filo'ya katıldı ve hala Mirage uçaklarında olan 42. Filo Bierset'e taşındı. 4 Mart 1996'da, savaş zamanı RAF'ın iki Belçika filosundan biri olan 350. Filo Beauvechain'den geldi ve üsse tekrar üç filo kazandırarak 24 saat boyunca iki silahlı jetle 15 dakikada bir hızlı müdahale alarmı sağladı.

Florennes üssündeki F-16'lar Ekim 1996'dan itibaren Villafranca'dan, Ocak 1999'dan itibaren Amendola'dan uçtu ve 24 Mart ile 10 Haziran 1999 tarihleri arasında her üç filo da Sırbistan ve Kosova'ya yapılan saldırılara katıldı. Modernize edilmiş F-16 MLU'lar Eylül 2000'den itibaren geldi ve son modernize edilmemiş jet Nisan 2004'te ayrıldı. 2. Filo 2001 yılında dağıtıldı. Ardından Afganistan (2005–2014), Libya (2011) ve Ürdün'den IŞİD'e karşı yürütülen operasyonlar (2014'ten itibaren) geldi. 2023 yılına gelindiğinde üssün filosunda yaklaşık 20 F-16 kalmıştı.

Florennes'in en tartışmalı dönemi, NATO'nun Sovyet SS-20'ye cevabı olan Pershing II ve beş Avrupa ülkesindeki karadan fırlatılan seyir füzeleriyle başladı. Belçika diğer ülkelerden daha uzun süre tereddüt etti ve barış hareketi Brüksel sokaklarını doldurdu: Fransızca Wikipedia'nın Avrupa füze krizi hakkındaki anlatımına göre, Aralık 1979'da 40.000, 1981'de 200.000 ve Ekim 1983'te 400.000 kişi yürüyüşe katıldı.

Üssün tarihçesine göre, ABD Hava Kuvvetleri'nin 485. Taktik Füze Kanadı'nın ilk personeli, yoğun nükleer karşıtı gösteriler arasında 15 Mart 1984'te geldi ve birim, planlanan 16 füze ve 1000'den fazla Amerikalı personelle Ağustos 1985'te tam olarak faaliyete geçti. ABD kaynaklı kayıtlar, kanadın Florennes'te Ağustos 1984'te faaliyete geçtiğini ve ana kapı yakınlarında periyodik barış hareketi protestolarının yaşandığını belirtiyor. Rakamlar farklılık gösteriyor: Üs 16 füze sayarken, BGM-109G hakkındaki bir ansiklopedi maddesi, kanadın 71. Taktik Füze Filosu'na 48 füze veriyor; bu da konuşlandırılan füze sayısından ziyade toplam tahsisat anlamına geliyor.

8 Aralık 1987 tarihli INF Antlaşması, 500 ila 5.500 km menzilli karadan fırlatılan füzeleri yasakladı. On kişilik bir Sovyet denetleme ekibi, uyumluluğu kontrol etmek için Ağustos 1988'de Florennes'i ziyaret etti ve son Amerikalılar 28 Şubat 1989'da ayrılarak Belçika topraklarındaki füze görevine son verdi. Kanat aynı yılın sonlarında devre dışı bırakıldı; Wikipedia'da özetlenen soy ağacı 30 Eylül 1989 tarihini veriyor. Boş füze kanadı sahası uzun süre boş kalmadı: birkaç hafta içinde yeni, nükleer olmayan bir NATO kiracısı buldu.

Boş füze kanadı binaları boş kalmadı. Mart 1989'da NATO'nun Taktik Liderlik Programı buraya taşındı. Ocak 1978'de Fürstenfeldbruck'ta Almanya, Belçika, Kanada, Amerika Birleşik Devletleri, Hollanda ve Birleşik Krallık tarafından kurulan program, Eylül 1979'da Jever'e taşınmış ve sekiz üye ülkeyle birlikte Florennes'e gelmişti. Amacı, NATO'nun Orta Avrupa hava kuvvetlerine ortak bir taktik doktrin kazandırmak ve gelecekteki birlik ve görev liderlerini birlikte eğitmekti.

Florennes'te yılda altı adet dört haftalık kurs düzenleniyordu ve her kursa üsse 30'a kadar uçak ve yaklaşık 500 personel geliyordu. Üyelik yirmi yıl içinde değişti: İspanyolca Wikipedia'nın anlatımına göre, İtalya ve Danimarka 1996'da katıldı, Kanada 1997'de ayrıldı ve İspanya 2002'de katıldı. Yunanistan ve Fransa ise programın Belçika'dan ayrıldığı 2009 yılında katılarak, bugün sahip olduğu on daimi üyeye ulaştı: Belçika, Danimarka, Fransa, Almanya, Yunanistan, İtalya, Hollanda, İspanya, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri.

2000'li yıllara gelindiğinde taktikler orta ve yüksek irtifaya kaymıştı ve Belçika hava sahası ve hava koşulları artık müfredata uygun değildi. 20 yıl sonra program İspanya'daki Albacete'ye taşındı; merkezin kayıtlarına göre ayrılış tarihi 30 Haziran 2009, İngilizce Wikipedia'daki kayıtlara göre 31 Temmuz 2009 ve yeni yerleşke 1 Ekim 2009'da açıldı. Fransızca Wikipedia ise yerel maliyeti yaklaşık 50 iş olarak belirtiyor.

Uzaktan kumandalı insansız hava araçları, 2011 yılında 80. İHA Filosu'nun İsrail tasarımı B-Hunter ile Florennes'e gelmesiyle birlikte kullanıma girdi. 2002'den beri Belçika hizmetinde olan bu İHA, 2005'te Bosna'da, 2006'da Kongo seçimlerinde ve 2015'ten itibaren terörle mücadele amacıyla Antwerp limanı üzerinde uçmuş ve Eylül 2020'de eskimiş olarak hizmetten çıkarılmıştı. Halefi olan MQ-9B SkyGuardian ise 2020 yılında sipariş edildi: dört uçak ve iki yer istasyonu. İlki Şubat 2025'te Kaliforniya'da uçtu, 18 Ağustos 2025'te A400M ile Florennes'e ulaştı ve 23 Eylül 2025'te yeniden aktif hale getirilen 2. Filo "Comet" ile birlikte hizmete girdi.

Belçika 2018'de F-35A'yı seçti ve 34 adet sipariş verdi; Florennes'te dört simülatör içeren 50.000 metrekarelik bir F-35 kompleksinin inşaatına 22 Mayıs 2023'te başlandı. İlk sekiz Belçika uçağı eğitim için Arizona'daki Luke Hava Kuvvetleri Üssü'nde kaldı. 13 Ekim 2025'te ilk üç uçak, Amerika Birleşik Devletleri'nden Azor Adaları üzerinden uçarak 1. Filo için Florennes'e indi; Genelkurmay Başkanı ve Savunma Bakanı onları bekliyordu. Simülatörleri çalıştırmak ve bu uçağı desteklemek için aynı yıl 10. Filo yeniden aktif hale getirildi.

Ekim 2025'teki gelişleri farklı kaynaklar farklı şekilde sayıyor: Belçika Savunma Bakanlığı üç uçak olduğunu söylerken, üs FL009, FL010 ve FL012 numaralı uçakları listeliyor; uzman bir seri numarası geçmişi FL009'dan FL012'ye kadar olan uçakları listeliyor ve Aviation24 dört uçak sayıyor. Eylül 2026'da üç uçak daha katıldı; üs bunu 17 Eylül, Belçika Kanatları 18 Eylül ve Aviation24 25 Eylül olarak tarihlendiriyor ve Florennes'deki toplam uçak sayısı yediye ulaşıyor. İlk operasyonel kapasitenin 2027 yazında, Kleine-Brogel'in ilk dört F-35'ini teslim almasıyla planlanıyor; Şubat 2026'da 45 uçaklık bir filo için 11 uçak daha duyurulmuştu.