Kanoya Deniz Hava Grubu, 1 Nisan 1936'da kuruldu ve İngilizce Wikipedia'ya göre, İmparatorluk Donanması'ndaki en eski orta menzilli bombardıman uçağı birliğiydi. Çift motorlu Mitsubishi G3M'leri, İkinci Çin-Japon Savaşı'nın başlangıcında, Ağustos 1937'de Çin hedeflerine karşı uzun menzilli baskınlar düzenleyerek savaşa girdi. Eylül 1941'de grup, donanmanın kara tabanlı hava savaşını Pasifik'te sürdürecek olan G4M bombardıman uçağıyla yeniden donatıldı.

Kanoya'daki bombardıman uçakları, Pasifik Savaşı'nın ilk aylarında donanmanın kara konuşlu vurucu gücünün bir parçasıydı. Kayıtları, JASDF sayfasındaki savaş tarihine ve bu hizmetin sayfasının muharebe bölümüne aittir; bu üs sayfası ise Kanoya'da olanlara odaklanmaktadır.

1945 baharında Kanoya, Okinawa açıklarındaki Amerikan filosuna karşı düzenlenen intihar saldırılarının (Kikusui operasyonları) ana operasyon üssü haline geldi. Japonca Vikipedi'ye göre, Okinawa harekatı sırasında Kanoya'dan 828 özel saldırı pilotu havalandı.

Bu rakam Japonca Vikipedi makalesinden alınmıştır ve burada resmi bir kayıtla karşılaştırılmamıştır; tüm kamikaze harekatına ilişkin toplamlar kaynaklara göre değişmekte olup verilmemiştir. Teslimiyetin ardından, ABD Beşinci Hava Kuvvetleri birlikleri üssü 3 Eylül 1945'ten Kasım 1948'e kadar elinde tutmuştur.

Savaş sonrası donanma Kanoya'ya erken döndü. Ulusal Polis Rezervi 1 Aralık 1950'de burada bir garnizon kurdu ve kaynaklar JMSDF için üç tarih veriyor: ilk hava birimi için 1 Aralık 1953, JMSDF kontrolü için 1 Temmuz 1954 ve tam devir için 21 Kasım 1955. Aradaki fark, tek bir olaydan ziyade kademeli bir devir teslimi yansıtıyor.

1. Filo Hava Kanadı daha sonra neredeyse tüm Japon devriye uçak tiplerini kullandı. P-2V-7 Neptune uçakları, P-2J'lerin 23 Nisan 1970'te gelmeye başlamasından sonra 27 Şubat 1971'e kadar uçtu. 11. Filo'nun S2F-1 Tracker uçakları 1973'ten 30 Mart 1984'e kadar uçtu. P-3C 10 Temmuz 1989'da geldi ve 7. Filo 1 Aralık 1987'de kuruldu ve Mayıs 1994'e kadar P-2J'leri kullandı. Temmuz 2019'da 1. Filo Kawasaki P-1'e geçti.

Kanoya'nın Soğuk Savaş döneminde kullandığı uçaklar, Japonya'nın deniz hava kuvvetlerini nasıl yeniden inşa ettiğinin öyküsünü anlatıyor. İlk denizaltı karşıtı uçaklar, Amerikan stoklarından çıkarılan uçaklardı: Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri (JMSDF), 1957'de ABD stoklarından 60 adet Grumman S2F-1 Tracker uçağı aldı ve bunları 1984 yılına kadar "Aotaka" (mavi şahin) adıyla kullandı. Kanoya'daki 11. Filo, 1 Mart 1973'te Tracker uçaklarıyla 1. Filo Hava Kanadı'na katıldı ve bu uçak tipi 30 Mart 1984'te hizmetten çekildiğinde dağıtıldı.

Lockheed P2V-7 Neptune, filonun ilk uzun menzilli devriye uçağıydı. Japonya yeni bir uçak almak yerine onu yeniden inşa etti: Kawasaki pistonlu motorları turboprop motorlarla değiştirdi ve ilk P-2J'yi 21 Temmuz 1966'da uçurdu; toplamda 83 adet üretildi. Kanoya'nın 1. Filosu bunları 23 Nisan 1970'te almaya başladı ve son P2V-7 27 Şubat 1971'de üsten ayrıldı. P-2J'nin yerini 1989'dan itibaren lisanslı olarak üretilen P-3C aldı ve Orion'un yerini de 2019'da Japon tasarımı P-1 aldı; böylece elli yıl içinde Kanoya'nın devriye filosu ikinci el Amerikan uçaklarından Japonya'da tasarlanmış bir uçağa geçti.

Kanoya Hava Üssü Müzesi Aralık 1973'te açıldı ve Temmuz 1993'te yeni bir binaya taşındı. Japonca Vikipedi'ye göre müzede yaklaşık 5.500 eser bulunuyor; bunlar arasında kurtarılan iki gövdeden restore edilmiş bir Zero Type 52, bir İmparatorluk Donanması H8K deniz uçağı ve P-2, HSS-2B, SNJ-5 ve P-3C gibi savaş sonrası tipler yer alıyor. Müze, özel saldırı birliklerinin yanı sıra savaş sonrası donanmanın da anısını yaşatıyor.

Amerikan uçakları son yıllarda geri döndü. Temmuz 2018'de ABD Deniz Piyadeleri, Kanoya'da KC-130 tanker eğitimi yapılacağını duyurdu ve Japonca Wikipedia, 2022'den itibaren burada ABD MQ-9 insansız hava araçlarının konuşlandırıldığını kaydetti; bunlardan biri 22 Ağustos 2023'te pistten çıktı.