Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri havacılığı
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri havacılığı - Filo Hava Kuvvetleri (Kōkū Shūdan) ve yedi hava kanadı - 1953-54 yıllarında eski İmparatorluk Donanması üssü Kanoya'da kurulan tek bir hava biriminden, 2023 yılında yaklaşık 70 adet P-1 ve P-3C devriye uçağı ve 80 civarında SH-60 helikopteriyle dünyanın en büyük denizaltı karşıtı hava kuvvetlerinden birine dönüştü; yalnızca bir kez, 1999'da uyarı atışı olarak gerçek anlamda bomba attı ve 2026'da P-3C'lerin yerine sorunlu Kawasaki P-1'leri alacak ve MQ-9B insansız hava araçları satın alacak.
JMSDF havacılık öyküsü: Kanoya'daki takip cihazları, Noto açıklarındaki uyarı bombaları ve sorunlu P-1
1912–1945: İmparatorluk Donanmasının hava kuvvetleri ve sonu
Japon deniz havacılığı, Öz Savunma Kuvvetlerinden kırk yıl daha eskidir. İmparatorluk Donanması 1912'de havacılık araştırmaları üzerine bir komisyon kurdu, aynı yıl Yokosuka Körfezi'ndeki Oppama'da ilk deniz uçaklarını uçurdu ve Eylül 1914'te deniz uçağı taşıyıcısı Wakamiya'nın uçakları, Wikipedia'nın tarihteki ilk denizden başlatılan hava saldırıları olarak adlandırdığı Tsingtao'daki Alman mevzilerine saldırdı. 1941'e gelindiğinde, İmparatorluk Japon Donanması Hava Servisi birinci sınıf bir uçak gemisi ve kara tabanlı bombardıman gücüydü; 1945'te ise Kanoya gibi havaalanlarından genç erkekleri intihar görevlerine gönderiyordu. Japonca Wikipedia, Okinawa harekatında yalnızca Kanoya'dan havalanan 828 özel saldırı pilotunu saymaktadır. Servis, Japonya'nın yenilgisiyle birlikte dağıtıldı. Hikayesi, kutlanacak bir soy ağacı olarak değil, arka plan bilgisi olarak bu sayfada yer almalıdır: savaş sonrası deniz kolu yeni bir organizasyondur, ancak aynı havaalanlarının çoğunu devralmıştır. Savaşların ayrıntıları JASDF sayfasında yer almaktadır.
1953–1961: Kanoya ve Tateyama'da yeniden başlama
Amerikan himayesi altında ve küçük ölçekte deniz hava kuvvetleri yeniden faaliyete geçti. Japonca Vikipedi, Kanoya'daki ilk hava birliğinin 1 Aralık 1953'te, Deniz Güvenliği Ajansı'nın Güvenlik ve Emniyet Gücü bünyesinde kurulduğunu belirtiyor; bu kurum 1 Temmuz 1954'te Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri'ne dönüştü. Kaynaklar, Kanoya'nın donanmaya tam olarak ne zaman geçtiği konusunda farklı görüşler belirtiyor: İngilizce Vikipedi, tam devir için 21 Kasım 1955 tarihini veriyor. Tokyo Körfezi'ndeki İmparatorluk Donanması'na ait bir üs olan Tateyama, 1953'te Japonya'ya iade edildi ve helikopter üssü oldu. İlk ekipman Amerika Birleşik Devletleri'nden geldi: 1950'ler ve 1960'larda Avenger avcı-katil grupları ve 1957'de ABD stoklarından teslim edilen 60 adet S2F-1 Tracker. Görev baştan beri belirlenmişti ve pek değişmedi: Japonya çevresindeki denizlerde denizaltıları bulmak ve denizde insanları kurtarmak.
1961–1989: Filo Hava Kuvvetleri, Neptunes, Trackers ve deniz uçakları
1 Eylül 1961'de hava birlikleri Tokyo'nun doğusundaki Shimofusa'da Filo Hava Kuvvetleri (Kōkū Shūdan) çatısı altında toplandı; karargahı 1973'te Atsugi'ye taşındı. 4. Hava Kanadı 1962'de dokuz adet P2V-7 Neptune ile kuruldu ve Ekim 1965'te bunlardan altısı, bir tayfuna yakalanan Japon balıkçı teknelerini aramak için Mariana Adaları'na uçtu; bu, sabit kanatlı kuvvetin ilk denizaşırı göreviydi. Japon endüstrisi kısa süre sonra devreye girdi: Kawasaki, Neptune'ü turboprop motorlarla P-2J olarak yeniden inşa etti (83 adet üretildi, ilk uçuş Temmuz 1966), Mitsubishi lisans altında HSS-2 Sea King helikopterleri üretti ve ShinMaywa yerli tasarım bir deniz uçağı, PS-1 denizaltı savar uçağı (21 adet üretildi, 1971'den itibaren hizmette) ve US-1 kurtarma amfibi uçağı (19 adet üretildi, 1975'ten itibaren) üretti. PS-1'in kariyeri kısa sürdü ve 1989'da hizmetten çekildi; US-1 ise hizmetin en sevilen uçağı oldu ve Wikipedia'ya göre 827 kişinin kurtarılmasında rol oynadı.
1983–2009: Orion yılları ve Noto'da bir gecelik izin
P-3C Orion, sonraki kırk yıl boyunca kuvvetin şeklini belirledi. İlk P-3C filosu, Shimofusa'da ve daha sonra Atsugi'de konuşlanan 6. filo, 30 Mart 1983'te altı uçakla kuruldu ve Kawasaki, elektronik (EP-3), görüntüleme (OP-3C) ve test (UP-3C, UP-3D) varyantlarıyla lisans altında 100'den fazla uçak üretti. 1991'de Mitsubishi yapımı SH-60J, muhrip gemilerinde Sea King'in yerini aldı; SH-60K ise 2005'te onu takip etti. 1998'deki bir yeniden yapılanma, sabit kanatlı devriye filolarını sekizden dörde indirdi. Filo, Sovyet denizaltı tehdidine karşı eğitim almıştı, ancak silahlarını gerçek anlamda kullandığı tek yer Kuzey Kore'ye karşı oldu. 23-24 Mart 1999 gecesi, Japonya'nın ilk deniz güvenliği operasyonu sırasında, Hachinohe'den kalkan üç P-3C uçağı, Noto Yarımadası açıklarında iki casus gemisinin önüne uyarı atışı olarak 12 denizaltı karşıtı bomba bıraktı. Gemiler kurtuldu; kimse yaralanmadı.
2009–2019: Cibuti, P-1 ve Seul ile radar anlaşmazlığı
2009 yılında devriye gücü ilk kez uzun süreli bir operasyon için yurt dışına çıktı. İki P-3C, 28 Mayıs'ta Cibuti'ye gitti ve 11 Haziran'da Aden Körfezi üzerinde korsanlıkla mücadele uçuşlarına başladı; ilk olarak ABD tarafından işletilen Camp Lemonnier'den, 2011'den itibaren ise Japonya'nın havaalanının yanındaki kendi üssünden, 1945'ten beri ilk uzun süreli denizaşırı üssünden. Yurtiçinde ise ShinMaywa US-2, 2007'den itibaren US-1'in yerini aldı, ancak sadece dokuz adet üretildi ve biri 2015'te hurdaya ayrıldı. Japonya'da tasarlanan dört motorlu devriye uçağı Kawasaki P-1, 26 Mart 2013'te hizmete girdi; Atsugi'nin 3. Filosu Ağustos 2017'de tamamen P-1'lerden oluşmaya başladı. Bir yıl sonra yeni uçak diplomatik bir krizin merkezinde yer aldı: Japonya, 20 Aralık 2018'de bir Güney Kore destroyerinin ateş kontrol radarını bir P-1'e kilitlediğini söyledi; Seul bu iddiaları reddetti ve P-1'in tehlikeli derecede alçaktan uçtuğunu öne sürdü.
2019–2026: P-1 sorunları, ölümcül bir çarpışma, insansız hava araçları ve bir uçak gemisi
P-1, vaat edilen kullanılabilirliği sağlayamadı. Wikipedia'ya göre, Temmuz 2025'te yapılan bir denetim, motor sorunları, aviyonik arızaları ve yedek parça eksikliği nedeniyle filonun hazır olma durumunu "kötü" olarak değerlendirdi ve yıllık alım, 2025 mali yılında iki uçağa ve 2026 mali yılında bir uçağa düştü. 20 Nisan 2024'te, Torishima yakınlarında gece denizaltı karşıtı eğitim sırasında iki SH-60K helikopteri çarpıştı ve sekiz mürettebatın tamamı hayatını kaybetti; kurtarma helikopteri UH-60J ise o yılın Temmuz ayında donanmadan emekli edildi. Para artık insansız hava araçlarına yönlendiriliyor; Aralık 2022 Savunma Geliştirme Programı, P-1 sayılarının kısmen gözden geçirileceğini belirttiğinde bunu önceden haber vermişti: 2026 mali yılı bütçesi, üç SH-60L helikopteri ve bir P-1'e karşılık 76,5 milyar yen karşılığında dört adet MQ-9B uzun menzilli insansız hava aracı satın almayı öngörüyor. Bu arada Kaga destroyer gemisi, Kasım 2024'te Kaliforniya açıklarında F-35B denemelerini tamamladı. Jetler, donanmaya değil, Hava Öz Savunma Kuvvetlerine ait olacak; donanmanın kendi hava kuvveti ise denizaltı avlama ve kurtarma gücü olarak kalacak.
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri havacılık birimleri rakamlarla
Hizmet
- Yerli isim
- 海上自衛隊 (Kaijō Jieitai); hava kolu 航空集団'dir (Kōkū Shūdan, Filo Hava Kuvvetleri)Wikipedia'da verilen Japonca isimler; resmi İngilizce sitede ise bu birlik Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri (JMSDF) olarak adlandırılıyor.
- Kurulan
- 1 Temmuz 1954 (Filo Hava Kuvvetleri: 1 Eylül 1961)Bu hizmet, 1952'deki Güvenlik ve Emniyet Gücü'nden doğmuştur. Japonca Vikipedi, ilk hava birliğinin Kanoya'da 1 Aralık 1953'te kurulduğunu belirtir; Filo Hava Kuvvetleri ise 1 Eylül 1961'de Shimofusa'da kurulmuştur.
- Bir parçası
- Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri, Öz Savunma FilosuDonanma Hava Kuvvetleri, filonun önemli komutanlıklarından biridir; operasyonlar Japonya Öz Savunma Kuvvetleri Müşterek Operasyonlar Komutanlığı altında ortaklaşa yürütülür.
- Merkez Ofis
- Atsugi, KanagavaABD Donanması Hava Kuvvetleri karargahı 1973'te Shimofusa'dan Atsugi'ye taşındı; Atsugi, ABD Donanması ile ortaklaşa kullanılmaktadır.
- JMSDF Genelkurmay Başkanı
- Amiral Akira Saitō19 Temmuz 2024'ten beri 36. Genelkurmay Başkanı; bir yüzey subayı
- Önceki
- Japon İmparatorluk Donanması Hava Servisi (1912–1945)Arka plan, resmi bir soy ağacı değil: Savaş sonrası güç yeni bir örgütlenme olsa da Kanoya, Tateyama, Ōmura, Atsugi ve Iwakuni'nin mirasını devraldı.
Kuvvet
- Uçaklar (her tür)
- 201 sabit kanatlı uçak ve 145 helikopterİngilizce Vikipedi'nin verisi; tarih belirtmiyor. 2025 beyaz kağıdındaki resmi varlık tablosu yalnızca resim olarak yayınlanmıştır ve bu veri seti için okunamamıştır.
- Devriye uçağı
-
- Kawasaki P-1 — 34
- Kawasaki (Lockheed) P-3C Orion — 35
Japonca Vikipedi'ye göre Mart 2023 sonu itibarıyla P-1, P-3C'nin yerini alıyor; 2026 mali yılına kadar 44 adet P-1'in finansmanı sağlandı.
- Özel görev
-
- EP-3 (sinyal istihbaratı) — 5
- OP-3C (görüntüleme) — 5
- UP-3C / UP-3D (test, eğitim) — 1/3'ü üretildi
EP-3 ve OP-3C'nin Mart 2023 sonu itibarıyla üretim rakamları; UP-3 rakamları ise Vikipedi'nin üretim toplamlarından alınmıştır.
- Helikopterler
-
- Mitsubishi SH-60K — 73
- Mitsubishi SH-60J — 10
- AgustaWestland (Kawasaki) MCH-101 — 10
Mart 2023 sonu. SH-60L satın alınıyor (2025 mali yılında iki adet, 2026 mali yılında üç adet).
- Kurtarma ve nakliye
-
- ShinMaywa US-2 — 9 adet üretildi
- C-130R Hercules — 6
- LC-90 King Air — 5 adet teslim edildi
Üretim ve teslimat toplamları, tarihli bir sayım değil; Wikipedia'ya göre ilk US-2 uçağı Ağustos 2024'te hizmetten çıkarıldı.
- Personel (tüm JMSDF)
- 45.293 başvurudan 43.106'sı onaylandı.Japonca Vikipedi'deki rakam tüm hizmet için geçerlidir; hava kuvvetleri için ayrı bir rakam bulunamamıştır.
Altyapı
- Hava kanatları
-
- 1. — Kanoya (P-1)
- 2. — Hachinohe (P-3C)
- 4. — Atsugi (P-1)
- 5. — Naha (P-3C)
- 21. — Tateyama (SH-60)
- 22. — Ōmura (SH-60)
- 31. — Iwakuni (US-2, EP-3, OP-3C)
Japon Vikipedisi'ndeki Filo Hava Kuvvetleri maddesine ve üs makalelerine göre uçaklar.
- Eğitim üsleri
-
- Şimofusa
- Tokushima (TC-90)
- Ozuki (T-5)
- Kanoya (TH-135)
Hava Eğitim Komutanlığı 1973'te Shimofusa'ya taşındı.
- ABD kuvvetleriyle paylaşıldı
-
- Atsugi (ABD Donanması)
- Iwakuni (ABD Deniz Piyadeleri)
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri (JMSDF), Amerikan birliklerinin yanında her iki bölgeden de uçuş gerçekleştiriyor.
- Uzak ada havaalanları
-
- Iwo Tō (Iwo Jima)
- Minamitorishima
Adaların iade edilmesinin ardından 26 Haziran 1968'de kurulan birlikler.
- Yurtdışı üssü
- Cibuti, 2011'den beriKorsanlıkla mücadele devriye uçakları Haziran 2009'dan beri Cibuti'den uçuş yapıyor.
- F-35B kapasiteli gemiler
- Kaga (ilk aşama 2024'te tamamlandı); İzumoGemide bulunan F-35B'ler Japon Hava Öz Savunma Kuvvetleri'ne (JASDF) ait uçaklar olacak.
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri havacılığının organizasyonu nasıl yapılıyor?
ABD Öz Savunma Filosu'nun önemli komutanlıklarından biri olan Filo Hava Kuvvetleri, Atsugi'den yedi hava kanadını yönetmektedir: dört devriye kanadı, iki gemi tabanlı helikopter kanadı ve Iwakuni'de özel görev kanadı; ayrıca Shimofusa'da Hava Eğitim Komutanlığı bulunmaktadır. Yaklaşık 70 adet Kawasaki P-1 ve P-3C devriye uçağı ve 80 kadar SH-60J ve SH-60K helikopteriyle dünyanın en büyük denizaltı karşıtı hava kuvvetlerinden birine sahip. Şu anda dönüştürülmekte olan Kaga ve Izumo gemilerinden uçacak olan F-35B'ler, donanmaya değil, Hava Öz Savunma Kuvvetlerine ait olacak.
Filo Hava Kuvvetleri
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri'nin hava kolu ve Öz Savunma Filosu'nun önemli komutanlıklarından biri olan JMSDF, 1 Eylül 1961'de Shimofusa'da kurulmuş ve 1973'ten beri Atsugi'de karargâhı bulunmaktadır. Mevcut komutanının adı resmi bir sayfadan teyit edilememiştir; JMSDF'nin başı, 19 Temmuz 2024'ten beri Kurmay Başkanı olan Amiral Akira Saitō'dur.
Filo Hava Kanatları 1, 2, 4 ve 5
Sabit kanatlı denizaltı karşıtı kuvvet. Kanoya'daki 1. Filo Hava Kanadı ve Atsugi'deki 4. Filo Hava Kanadı, Mart 2023 sonu itibariyle hizmette olan 34 adet Kawasaki P-1 uçağını kullanmaktadır; Hachinohe'deki 2. Filo Hava Kanadı ve Naha'daki 5. Filo Hava Kanadı ise aynı tarihte hizmette olan 35 adet P-3C Orion uçağını kullanmaktadır. Atsugi'nin 3. Filosu, 29 Ağustos 2017'de tamamen P-1 uçaklarından oluşan ilk filo oldu.
Filo Hava Kanatları 21 ve 22
Muhrip filosu için SH-60J ve SH-60K denizaltı savar helikopterlerinin sayısı Mart 2023 sonunda sırasıyla 10 ve 73'tür: 21. Filo Hava Kanadı 1961'den beri Tateyama'da, 22. Filo Hava Kanadı ise 1987'de Ōmura'da kurulmuştur. 20 Nisan 2024'te Torishima yakınlarında iki SH-60K çarpışmış ve sekiz mürettebatın tamamı hayatını kaybetmiştir; 2025 ve 2026 mali yıllarında beş adet SH-60L'nin finansmanı sağlanmıştır.
Filo Hava Kanadı 31
1973'te Iwakuni'de kuruldu. 71. Filosu, dokuz adet üretilen ShinMaywa US-2 kurtarma deniz uçağını kullanan tek birliktir; ayrıca filo, Mart 2023 sonu itibariyle her birinden beşer adet olmak üzere EP-3 sinyal istihbaratı ve OP-3C görüntüleme Orion uçaklarını da kullanmaktadır.
Filo Hava Filosu 61
Filo Hava Kuvvetleri'nin doğrudan emrinde bulunan filoda altı adet C-130R Hercules, 2012-13 yıllarında depodan çıkarılan ve yakıt ikmal donanımı sökülen eski ABD Deniz Piyadeleri'ne ait KC-130R'ler ve LC-90 King Air hafif nakliye uçakları bulunmaktadır.
Filo Hava Filosu 51
2013 yılında ilk Kawasaki P-1'leri teslim alan filo. Wikipedia'ya göre doğrudan Deniz Hava Kuvvetleri'ne bağlıdır; Atsugi'deki üssü ise Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri makalesini takip eder ve resmi bir sayfada doğrulanmamıştır.
Hava Eğitim Komutanlığı
1973'ten beri Shimofusa'da bulunan Shimofusa Hava Eğitim Grubu, devriye uçağı mürettebatını eğitiyor. 201. Hava Eğitim Filosu Ozuki'de Fuji T-5 temel eğitim uçağını, 202. Filo Tokushima'da TC-90 King Air'i ve 211. Eğitim Filosu Kanoya'da TH-135 helikopterini uçuruyor.
Korsanlıkla Mücadele Uygulaması için Hava Kuvvetlerinin Konuşlandırılması
11 Haziran 2009'da Aden Körfezi üzerinde korsanlıkla mücadele uçuşlarına başlayan, başlangıçta ABD Donanması'nın Camp Lemonnier üssünden ve Mart 2011'den itibaren de Japonya'nın Cibuti-Ambouli havaalanı yanındaki kendi üssünden (1945'ten bu yana ilk uzun süreli denizaşırı üssü) faaliyet gösteren, dönüşümlü devriye birlikleri.
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri havacılığının bugün uçtuğu uçaklar...
Ücretli olan her tür, varsa ilgili Canavarlar Kitabı sayfasına bağlanmıştır. Sayılar, belirli bir günde müsait olan uçak sayısını değil, kayıtlarda yer alan uçak sayısını ifade eder.
| Türü | Rol | Hizmette | O zamandan beri | Birimler | Notlar | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Kawasaki P-1Hizmette | Deniz devriye ve denizaltı karşıtı uçaklar | 34 | 2013 | Mart 2023 sonu itibarıyla 34 proje (Japonca Vikipedi); Mart 2022 itibarıyla 33 proje (İngilizce Vikipedi). 2026 mali yılına kadar 44 proje finanse edildi, bunlardan ikisi 2025 mali yılında ve biri 2026 mali yılında. | ||
| Kawasaki (Lockheed) P-3C OrionHizmette | Deniz devriye ve denizaltı karşıtı uçaklar | 35 | 1983 | Mart 2023 sonunda 35 (Japonca Vikipedi); Mart 2022'de 40 (İngilizce Vikipedi). Kawasaki, lisans altında 100'den fazla P-3 üretti; Vikipedi'nin üretim tablosu Japonya için 107 adet veriyor. | ||
| Kawasaki EP-3 OrionHizmette | Sinyal istihbaratı | 5 | Mart 2023 sonunda beş adetti; Wikipedia'da beş adet inşa edildiği belirtiliyor. | |||
| Kawasaki OP-3C OrionHizmette | Görüntü keşfi | 5 | Mart 2023 sonunda beş kişi. | |||
| Kawasaki UP-3C ve UP-3D OrionHizmette | Test platformu ve elektronik savaş eğitimi | Vikipedi'nin üretim listesinde bir adet UP-3C ve üç adet UP-3D bulunuyor; mevcut sayı teyit edilmedi. | ||||
| Mitsubishi (Sikorsky) SH-60KHizmette | Gemiden konuşlandırılmış denizaltı karşıtı helikopter | 73 | 2005 | Mart 2023 sonunda 73 (Japonca Vikipedi); Mart 2022'de 75 (İngilizce Vikipedi). 20 Nisan 2024'teki çarpışmada iki uçak kayboldu. | ||
| Mitsubishi (Sikorsky) SH-60JHizmette | Gemiden konuşlandırılmış denizaltı karşıtı helikopter | 10 | 1991 | Mart 2023 sonunda 10 (Japonca Vikipedi); Mart 2022'de 12. 2007 yılına kadar 100'den fazla inşa edildi. | ||
| AgustaWestland (Kawasaki) MCH-101 ve CH-101Hizmette | Havadan mayın karşı tedbirleri, nakliye ve Antarktika desteği | 10 | 2006 | Mart 2023 sonunda 10 adet MCH-101 teslim edildi; her iki versiyondan da 2003 yılında 14 adet sipariş verilmişti. | ||
| ShinMaywa US-2Hizmette | Amfibi arama ve kurtarma | 2007 | Dokuz adet üretildi. Bunlardan biri (9905) Nisan 2015'te hurdaya ayrıldı ve Wikipedia'ya göre ilk US-2 Ağustos 2024'te hizmetten çıkarıldı; 2025 mali yılı için (21,8 milyar yen) bir uçak daha finanse edildi.
Daha |
|||
| Lockheed C-130R HerculesHizmette | Ulaşım | 6 | 2014 | Eski ABD Deniz Piyadelerine ait altı adet KC-130R uçağı. | ||
| Beechcraft LC-90 King AirHizmette | İrtibat taşımacılığı | 5 | Wikipedia'ya göre beş adet teslim edildi; mevcut sayı henüz doğrulanmadı. | |||
| Beechcraft TC-90 King AirHizmette | Çok motorlu pilot eğitim uçağı | 1973 | 1973'ten bu yana 34 adet teslim edildi; ikisi Mart 2017'de Filipin Donanmasına verildi ve üç tanesinin daha planlandığı için mevcut sayı daha düşük ve teyit edilmedi. | |||
| Fuji T-5Hizmette | Baş eğitmen | 1988 | 40 adet üretildi; mevcut sayı teyit edilmedi. | |||
| Airbus Helikopterleri TH-135 (EC135)Hizmette | Helikopter eğitim uçağı |
Sipariş üzerine
| Türü | Sipariş edildi | İlk teslimat | Notlar | |
|---|---|---|---|---|
| Kawasaki P-1Sipariş üzerine | 3 | 2013 | Wikipedia'nın tedarik tablosuna göre, 2025 mali yılı bütçesinde iki proje (84,8 milyar yen) ve 2026 mali yılı bütçesinde bir proje (46,0 milyar yen) olmak üzere toplam 44 proje 2026 mali yılına kadar finanse edildi.
DahaAralık 2022 Savunma Geliştirme Programı'nda, uzun menzilli insansız hava araçları satın alındıkça P-1 sayılarının kısmen gözden geçirileceği belirtildi. Bu partilerin teslimat tarihleri yayınlanmadı. |
|
| Mitsubishi (Sikorsky) SH-60LSipariş üzerine | 5 | 2025 mali yılında iki adet (29,3 milyar yen) ve 2026 mali yılında üç adet (43,0 milyar yen).
DahaXSH-60L, 11 Mayıs 2021'de uçuşunu gerçekleştirdi; Wikipedia'ya göre teslimatlar 2022'de başladı, ancak bu üretim uçakları için doğrulanamadı. |
||
| General Atomics MQ-9B SeaGuardianSipariş üzerine | 4 | 2025 mali yılı için ayrılan 41,5 milyar yenlik uzun menzilli insansız hava aracı sayısının ardından, 2026 mali yılı bütçesinde (76,5 milyar yen) dört adet uzun menzilli insansız hava aracı için de bütçe ayrıldı.
Daha |
||
| ShinMaywa US-2Sipariş üzerine | 1 | 2007 | Biri 2025 mali yılı için finanse edildi (¥21,8 milyar). |
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri'nin envanterindeki tüm havacılık türleri hizmetten çıkarıldı.
Grumman S2F-1 Tracker'dan Mitsubishi (Sikorsky) UH-60J'ye kadar 14 farklı tip. Zirve rakamları, herhangi bir tarihteki filo gücünü değil, tüm hizmet ömrü boyunca teslim alınan uçak gövdelerini ifade eder.
| Türü | Rol | Doruğa ulaşmak | Servis edildi | Yerine şu geçti: | Notlar | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Mitsubishi (Sikorsky) UH-60J | Arama kurtarma helikopteri | 1991–2024 | 2010 yılına kadar Japonya Öz Savunma Kuvvetleri (JSDF) için yaklaşık 40 adet üretildi (tüm kuvvetler); donanmanın payı ise teyit edilmedi. | |||
| ShinMaywa US-1 ve US-1A | Amfibi arama ve kurtarma | 19 | 1975–2017 | ABD-2 | 19 adet üretildi. | |
| Kawasaki P-2J | Deniz devriye uçağı | 83 | 1969–1996 | P-3C | 83: bir adet dönüştürülmüş P2V-7 ve 82 adet yeni yapım. | |
| ShinMaywa PS-1 | denizaltı karşıtı uçan bot | 21 | 1971–1989 | P-3C | 21 adet üretildi. | |
| Grumman S2F-1 Tracker | denizaltı karşıtı uçaklar | 60 | 1957–1984 | P-3C | 1957'de ABD stoklarından 60 adet teslim edildi; altısı başka versiyonlara dönüştürüldü. | |
| Lockheed P2V-7 (P-2H) Neptün | Deniz devriye uçağı | P-2J | ||||
| Grumman TBM Avenger | denizaltı karşıtı uçaklar | S2F-1 | ||||
| Mitsubishi (Sikorsky) HSS-2, HSS-2A ve HSS-2B Sea King | Gemiden konuşlandırılmış denizaltı karşıtı helikopter | 106 | SH-60J | Mitsubishi tarafından üretilen 55 adet HSS-2, 28 adet HSS-2A ve 23 adet HSS-2B. | ||
| Mitsubishi (Sikorsky) S-61A | Ulaşım ve Antarktika destek helikopteri | CH-101 | Mitsubishi 18 adet S-61A üretti; donanmanın payı teyit edilmedi. | |||
| Kawasaki (Boeing Vertol) KV-107II-3 ve IIA-3 | Mayın imha helikopteri | 9 | MH-53E | İki adet KV-107II-3 ve yedi adet KV-107IIA-3. | ||
| Sikorsky MH-53E Deniz Ejderi | Mayın imha helikopteri | MCH-101 | ||||
| Fuji KM-2 | Baş eğitmen | T-5 | ||||
| Beechcraft UC-90 King Air | Havadan inceleme | 1 | Bir. | |||
| NAMC YS-11 (YS-11M/T) | Ulaşım ve mürettebat eğitmeni |
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri uçaklarının kalkış yaptığı yer
Siyah işaretler aktif üsleri, içi boş işaretler ise kapanmış havaalanlarını temsil eder. 1945 öncesinde donanmanın hava üslerinin çoğu İmparatorluk Donanması veya Kara Kuvvetlerine aitti; bunlar arasında Kanoya, Tateyama, Ōmura, Atsugi ve Iwakuni yer alıyordu ve bunlardan ikisi, Atsugi ve Iwakuni, Amerikan kuvvetleriyle paylaşılıyordu. Ana adaların ötesinde, JMSDF (Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri) Iwo Tō'daki havaalanını ve 2011'den beri Cibuti'deki korsanlıkla mücadele üssünü işletmektedir. Yayınlanmış havaalanı verisi bulunmayan girişler pin numarası taşımaz.
Japonya
Yukarıdaki 10 üsten 2'si Japonya dışında bulunuyor, bu nedenle dünya haritası, ana havaalanları birbirinden ayırt edilemeyecek hale gelene kadar geriye doğru çekilmek zorunda. Aynı işaretler, denizaşırı üsler hariç, tekrar kullanılıyor.
| Temel | ICAO | Durum | Pist | Birimler ve uçaklar |
|---|---|---|---|---|
| ŌmuraNagasaki İli | RJDU | Aktif |
|
|
| AtsugiAtsugi Deniz Hava ÜssüKanagawa İli | RJTA | Aktif | 01/192.438 mbeton |
|
| HachinoheAomori İli | RJSH | Aktif |
|
|
| IwakuniIwakuni Deniz Piyadeleri Hava ÜssüYamaguchi İli | RJOI | Aktif | 02/202.440 mbeton |
|
| Iwo TōIwo JimaTokyo Metropolü (Ogasawara Adaları) | RJAW | Aktif |
|
|
| KanoyaKagoshima İli | RJFY | Aktif | 08R/26L2.250 mbeton08L/26R1.200 mbeton |
|
| NahaOkinawa Eyaleti | ROAH | Aktif | 18L/36R3.000 m18R/36L2.700 m |
|
| ŞimofusaChiba İli | RJTL | Aktif | 01/192.250 mbeton |
|
| TateyamaChiba İli | RJTE | Aktif |
|
Arama sonucunda bu kriterlere uyan bir hava üssü bulunamadı.
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri havacılığında kim nerede görev yapıyor?
Üslerine göre uçan birlikler, önce mevcut birlikler. JMSDF hava birimleri, Filo Hava Filoları (航空隊) olarak numaralandırılır ve bunlar da Filo Hava Kanatları (航空群) içinde gruplandırılır: devriye uçakları için 1, 2, 4 ve 5; helikopterler için 21 ve 22; özel görevler ve kurtarma için ise 31. Atsugi'deki ABD Donanması helikopter filoları Japon değil olarak işaretlenmiş ve İmparatorluk Donanması'nın Kanoya Deniz Hava Grubu eski birimler arasında listelenmiştir. Bir birimin konuşlanma yeri veya tarihi yalnızca Vikipedi'ye dayanıyorsa, ilgili maddede bu durum belirtilmiştir.
- Filo Hava Kuvvetleri karargahı (航空集団司令部)Komuta karargahı · aktif
- Filo Hava Filosu 3 (第3航空隊), Filo Hava Kanadı 4Deniz devriye filosu · aktif
- Kawasaki P-1 (23 Mart 2015'ten beri), P-3C Orion (1984–2017)
- Filo Hava Filosu 61 (第61航空隊)Hava taşımacılığı filosu · aktif
- C-130R Herkül, LC-90 King Air
- Filo Hava Filosu 51 (第51航空隊)Test ve geliştirme filosu · aktif
- Kawasaki P-1 ve diğerleri
- Uçak Gemisi Hava Kanadı 5 helikopter filosu (ABD Donanması)Uçak gemisi helikopter filoları · yabancı
- MH-60R/S Seahawk
- Filo Hava Filosu 6 (第6航空隊), Filo Hava Kanadı 41983–
- P-3C Orion
- Filo Hava Filosu 1 (第1航空隊), Filo Hava Kanadı 1Deniz devriye filosu · aktif
- Kawasaki P-1 (Temmuz 2019'dan beri), P-3C Orion (1989–2019)
- 211. Eğitim Filosu (第211教育航空隊)Helikopter eğitim filosu · aktif
- Airbus Helikopterleri TH-135
- Filo Hava Filosu 7 (第7航空隊)1987–
- P-2J, P-3C Orion
- Filo Hava Filosu 11 (第11航空隊)1973–1984
- S2F-1 İzleyici
- Kanoya Donanma Hava Grubu (鹿屋海軍航空隊), Japon İmparatorluk Donanması1936–1945
- Mitsubishi G3M, Mitsubishi G4M
- Filo Hava Filosu 2 (第2航空隊), Filo Hava Kanadı 2Deniz devriye filosu · aktif
- P-3C Orion (1985'ten beri)
- Filo Hava Kanadı 5 (第5航空群)Deniz devriye birliği · aktif
- P-3C Orion
- Filo Hava Kanadı 21 (第21航空群)Gemi tabanlı helikopter kanadı · aktif
- SH-60J/K, UH-60J (2024'e kadar)
- Filo Hava Filosu 22 (第22航空隊)Gemi tabanlı helikopter filosu · aktif
- SH-60J/K
- Filo Hava Filosu 72 (第72航空隊)Arama ve kurtarma filosu · aktif
- UH-60J (2024'e kadar)
- Filo Hava Filosu 71 (第71航空隊), Filo Hava Kanadı 31Amfibi arama ve kurtarma filosu · aktif
- ShinMaywa US-2
- Filo Hava Kanadı 31 (第31航空群)Özel görev ve destek kanadı · aktif
- EP-3
- Shimofusa Hava Eğitim Grubu (下総教育航空群)Eğitim grubu · aktif
- P-3C Orion, YS-11 (eski)
- Iwo Tō Hava Üssü MüfrezesiHavaalanı müfrezesi · aktif
Bu aramaya uyan bir birim bulunamadı.
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri'nin havacılık alanındaki önemli kilometre taşları, 1914'ten günümüze
İmparatorluk Donanması havacılık araştırmaları için bir komisyon kurar; Oppama'da ilk deniz uçuşları gerçekleştirilir. 5 Eylül 1914'te Wakamiya'nın deniz uçakları Tsingtao'daki Alman mevzilerine baskın düzenler.
Kanoya, Okinawa harekatındaki ana kamikaze üssüdür; İmparatorluk Donanması Hava Servisi, teslimiyetin ardından dağıtılmıştır.
1 Aralık: Kanoya'da Güvenlik Güvenlik Gücü'ne bağlı bir hava birimi oluşturuldu (Japonca Wikipedia). Tateyama Japonya'ya iade edilir.
1 Temmuz: Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri kuruldu.
ABD stoklarından 60 adet S2F-1 Tracker teslim edildi; Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri (JMSDF) Hachinohe ve Ōmura üslerinde uçuşlara başladı.
1 Eylül: Shimofusa'da Deniz Hava Kuvvetleri kuruldu.
10 Ekim: Tayfundan etkilenen balıkçı teknelerini aramak için altı adet P2V-7 uçağı Mariana Adaları'na uçtu; bu, sabit kanatlı uçaklarla yapılan ilk denizaşırı görev oldu.
Kawasaki P-2J hizmete giriyor; 1971'de PS-1 deniz uçağı ve 1975'te US-1 kurtarma amfibi uçağı onu takip ediyor.
Filo Hava Kuvvetleri karargahı Atsugi'ye taşındı; 31. Hava Kanadı Iwakuni'de kuruldu.
30 Mart: 6. Filo, altı adet P-3C uçağıyla kuruldu; bu, ilk P-3C birliği oldu.
Ağustos: SH-60J teslimatları başlıyor; UH-60J kurtarma helikopteri Aralık ayında donanma hizmetine giriyor.
24 Mart: Japonya'nın ilk deniz güvenliği operasyonunda, üç P-3C uçağı Noto açıklarında iki Kuzey Kore casus gemisinin yakınına 12 uyarı bombası bıraktı.
11 Haziran: P-3C'ler Cibuti'den korsanlıkla mücadele devriyelerine başlıyor; Japonya'nın kendi üssü Mart 2011'de orada açılıyor.
26 Mart: İlk iki Kawasaki P-1 teslim edildi; Ağustos 2017'de Atsugi'nin 3. Filosu tamamen P-1'lerden oluşmaya başladı ve Aralık ayında US-1A hizmetten çekildi.
20 Aralık: Japonya, Güney Kore'ye ait bir destroyer'in ateş kontrol radarını bir P-1 uçağına kilitlediğini söyledi; Seul ise bunu reddetti.
20 Nisan: Torishima yakınlarında iki SH-60K çarpıştı, sekiz kişi öldü. 2 Haziran: Japonya ve Güney Kore, tekrarını önleme tedbirleri konusunda anlaştı. 24 Temmuz: UH-60J hizmetten çekildi. Kasım: Kaga gemisinde F-35B denemeleri tamamlandı.
2025 mali yılı bütçesi: iki P-1, iki SH-60L, bir US-2 ve uzun menzilli insansız hava araçları. Temmuz: Wikipedia'ya göre, bir denetim raporu P-1'lerin hazırlık durumunu zayıf olarak değerlendiriyor.
2026 Mali Yılı Bütçesi (2 Mart): bir adet P-1, üç adet SH-60L ve dört adet MQ-9B insansız hava aracı.
JMSDF havacılığının gerçekleştirdiği her operasyon
Kayıtlarda belirtilen yerlerde sorti ve kayıplar, belirtilmeyen yerlerde ise boş bırakılmıştır.
- Savaş halindeki Japon İmparatorluk Donanması Hava Servisi 1914–1945 Uçak gemilerine ve karaya yönelik bombardıman, savaş uçağı ve gemi karşıtı operasyonlar; 1945'te Kanoya gibi Kyushu üslerinden intihar saldırıları.
- Noto casus gemisi olayı 1999 Kuzey Kore casus gemisi olduğundan şüphelenilen iki gemiyi takip etti ve onları durdurmak için uyarı bombaları attı.
- Somali açıklarında korsanlıkla mücadele 2009– Korsan teknelerini bulmak ve gemileri uyarmak için çok uluslu korsanlıkla mücadele güçleriyle birlikte deniz devriye uçuşları gerçekleştiriliyor.
- Japonya çevresinde deniz gözetimi 1950'ler– Japonya yakınlarında yabancı savaş gemileri ve denizaltılarını takip etmek için günlük devriye uçuşları düzenleniyor.
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri havacılık gösteri ekibi
Her takımın kendine ait bir sayfası var: tarihçe, uçaklar, sergi, kazalar ve kaynaklar.
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri havacılık filosunu kim inşa etti?
Bu sayfadaki uçakların arkasındaki her şirketin kendi sayfası var: hikayeleri, ürettikleri her tip, rakamlar ve onları kullanan diğer hava kuvvetleri.
Mevcut filo ve siparişler
Kawasaki, Mitsubishi, Kayın ağacı, ShinMaywa, AgustaWestland, Airbus Helikopterleri, Fuji Ağır Sanayi, Genel Atomik, Lockheed
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri havacılığı hakkında insanların sorduğu her şey
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri'nin Japonca adı nedir?
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri (JMSDF) 2026 yılında hangi uçakları kullanacak?
Kawasaki P-1, P-3C'nin yerini mi alıyor?
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri F-35B uçağını kullanıyor mu?
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri (JMSDF) havacılığı hiç savaşta silah kullandı mı?
2018'de Güney Kore ile yaşanan radar kilitleme anlaşmazlığında neler oldu?
Japonya'nın Cibuti'de devriye uçakları olmasının sebebi nedir?
ShinMaywa US-2 nedir?
Nisan 2024'teki JMSDF helikopter kazası neydi?
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri (JMSDF), Japon İmparatorluk Donanması hava kuvvetlerinin halefi midir?
Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri havacılığının kullandığı uçakları okuyun.
Hayvanlar Kitabı'nda sayfası bulunan her tür, önce hizmete girdiği yıl, sonra da filodan ayrıldığı yıl sıralanmıştır.
Her bilgi kontrol edildi.
- JMSDF resmi İngilizce sitesi: haberler ve etkinliklerResmi İngilizce adı; 2026 yılında Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri Kurmay Başkanı Amiral Saito'nun ziyaretleri (Güney Kore 14 Nisan, Avustralya 17 Nisan, Singapur 29 Mayıs 2026).
- Savunma Bakanlığı: 2025 Mali Yılı Bütçesine Genel Bakış (11 Nisan 2025)İki adet P-1 (84,8 milyar yen), iki adet SH-60L (29,3 milyar yen), bir adet US-2 (21,8 milyar yen) ve uzun menzilli İHA (41,5 milyar yen).
- Savunma Bakanlığı: 2026 Mali Yılı Bütçesine Genel Bakış (2 Mart 2026)Bir adet P-1 (46,0 milyar ¥), üç adet SH-60L (43,0 milyar ¥), dört adet MQ-9B uzun menzilli İHA (76,5 milyar ¥); SHIELD insansız hava aracı programı 100,1 milyar ¥.
- Savunma Bakanlığı: Japonya'nın Savunma Programları ve Bütçesi (dizin)Burada kullanılan 2025 ve 2026 mali yılı bütçe özetlerinin indeksi.
- Savunma Bakanlığı: Savunma Güçlendirme Programı (Aralık 2022), İngilizce çeviriSayfa 47: Uzun menzilli bir İHA'nın satın alınmasıyla birlikte, edinilecek P-1 sabit kanatlı devriye uçaklarının sayısı kısmen gözden geçirilecektir; gemi üzerindeki gereksinimlerin gözden geçirilmesinin ardından, modernize edilmiş SH-60K devriye helikopterlerinin sayısı kısmen revize edilecektir.
- Savunma Bakanlığı: Japonya Savunması 2026 (özet)2025 olayları: Haziran ayında bir Çin savaş uçağının Japonya Öz Savunma Kuvvetleri (JSDF) uçağına alışılmadık derecede yakın yaklaşması, Temmuz ayında bir Çin savaş bombardıman uçağının benzer bir yakın yaklaşması, Aralık ayında yaklaşık 30 dakika boyunca bir JSDF uçağının radarda aralıklı olarak aydınlatılması; 2025 mali yılında 595 JASDF havalanma çağrısı.
- MiGFlug Savaş Düzeni: Japonya Hava Öz Savunma Kuvvetleri (dahili veri seti, 30 Eylül 2026 tarihinde doğrulandı)Bu sayfa, İkinci Dünya Savaşı'ndaki İmparatorluk Ordusu ve Donanması hava kuvvetlerini, F-35B'yi ve JASDF'nin acil kalkış rekorunu kapsamaktadır. Sadece tutarlılık sağlamak amacıyla kullanılmıştır.
- JASDF Naha Hava Üssü: üs tanıtımı (那覇基地紹介)JASDF'nin kardeş veri setinden alıntı: 3.000 m ve 2.700 m uzunluğunda pistler (ikincisi Mart 2020'de açıldı); MLIT tarafından yönetilen sivil-askeri havaalanı; 13 SDF birimi.
- MiGFlug Savaş Düzeni: Cibuti Hava Kuvvetleri üsleri (dahili veri seti)Mevcut satır jsdf-base-djibouti: HDAM, pist 09/27 3.150 m, 2011'de açıldı. Tutarlılık sağlamak için kullanılmıştır.
Rakamlar 2026-10-01 tarihinde doğrulanmıştır. Savaş Düzeni sayfaları tek bir veri kümesinden yeniden oluşturulmuştur; buradaki bir sayı Canavarlar Kitabı sayfasındaki bir sayıyla uyuşmuyorsa, bu sayfa ikisinden daha yeni olanıdır.
Fotoğraflar: Fotoğraf: 海上自衛隊 / Wikimedia Commons (CC BY 4.0) · Fotoğraf: Hunini / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0) · Fotoğraf: Cp9asngf / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0) · Fotoğraf: Hunini / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0) · Fotoğraf: Staff Sgt. Gerald R. Willis / Wikimedia Commons (Kamu malı) · Fotoğraf: Los688 / Wikimedia Commons (CC0) · Fotoğraf: Amayagan / Wikimedia Commons (CC0) · Fotoğraf: 先従隗始 / Wikimedia Commons (CC0) · Fotoğraf: Aomorikuma（あおもりくま） / Wikimedia Commons (CC BY-SA) 3.0)