Bir gemi yapımcısının kumarı

Gençliğinde iki gemi kazasından sağ kurtulan Shōzō Kawasaki, basit bir sonuca vardı: Japonya'nın modern gemilere ihtiyacı vardı. 1878'de Tokyo'da Sumida nehri kıyısında, hükümetten ödünç aldığı arazide Kawasaki Tsukiji Tersanesi'ni açtı. Kobe'deki Hyogo tersanesi, 15 Ekim 1896'da Kawasaki Tersane Şirketi olarak kuruldu; bu tarih, Kawasaki Ağır Sanayi'nin hala kuruluş yıldönümü olarak kabul edilmektedir. Uçaklar daha sonra, neredeyse yan bir iş olarak geldi. Temmuz 1918'de tersane, Hyogo tesisinde bir uçak bölümü kurdu ve 1922'de Gifu'daki Kakamigahara ovasında bir şube fabrikası açtı. Kawasaki hâlâ o fabrikada uçaklarını üretiyor..

Dr. Vogt'un öğrencileri

Kawasaki, Fransız Salmson çift kanatlı uçakları ve motorları ile Dornier deniz uçaklarını lisanslı olarak üreterek işe başladı; bir Kawasaki-Dornier Wal, Aralık 1924'te dikkat çekici bir uçuş gerçekleştirdi. Daha büyük yatırım ise bir kişiye yapıldı. 1923'ten 1933'e kadar Kawasaki, Alman mühendis Richard Vogt'u uçak tasarlamak ve Japon mühendisleri eğitmek üzere işe aldı. Vogt daha sonra asimetrik BV 141 ile ünlü Blohm & Voss'ta baş tasarımcı oldu. Öğrencileri arasında, daha sonra Kawasaki'nin baş tasarımcısı olacak Takeo Doi de vardı. 1927'de üretilen Tip 88 keşif çift kanatlı uçağı 1.117 adet satıldı ve 1935'te üretilen Ki-10, Japon İmparatorluk Ordusu'nun son çift kanatlı savaş uçağı oldu. 1937'de uçak fabrikası Kawasaki Aircraft Industries olarak ayrıldı.

Kırlangıç, Messerschmitt uçağı sanıldı.

Doi'nin başyapıtı ilk uçuşunu Aralık 1941'de gerçekleştirdi. Ki-61 Hien, yani uçan kırlangıç, lisanslı olarak üretilen bir Daimler-Benz DB 601 motoru kullanıyordu ve bu da onu savaşın seri üretilen, sıvı soğutmalı ters V motorlu tek Japon savaş uçağı yapıyordu. İnce ve sivri burnuyla o kadar Japon tarzı görünmüyordu ki, Nisan 1942'deki Doolittle Baskını sırasında onu ilk gören Amerikalı pilot, onu bir Messerschmitt Bf 109 sandı. Müttefikler daha sonra İtalyan olduğunu düşünerek ona Tony kod adını verdiler. 3.000'den fazla üretildi. Bunun yanında, yaklaşık 2.000 adet üretilen Ki-45 Toryu çift motorlu savaş uçağı ve Ki-48 hafif bombardıman uçağı da geldi.

Motoru olmayan 275 savaş uçağı

Ki-61'in zayıf noktası motoruydu ve Amerikan bombardıman uçakları işi bitirdi. 19 Ocak 1945'te Akashi'deki Ha-140 motor fabrikasına yapılan bir baskın, 275 adet tamamlanmış savaş uçağını motorsuz bıraktı. Doi ve iki meslektaşı, sıralı motorun yerine bir Mitsubishi radyal motoru eklediler ve gövdeye perçinlenmiş ikinci bir kaplama ile eklemi düzleştirdiler. Doğaçlama Ki-100 ilk uçuşunu 1 Şubat 1945'te gerçekleştirdi ve Akeno uçuş okulundaki eğitmenler, eşit beceriye sahip pilotlarla, Ki-84'ü her zaman yenerdi., Ordunun en iyi savaş uçağıydı. Aylar sonra Gifu fabrikası bombalama sonucu yerle bir olmuş, harabeye dönmüştü ve Japonya'nın uçak üretmesi tamamen yasaklanmıştı.

Lisans, sonra bağımsızlık

Yasak kalkınca Kawasaki, lisanslar sayesinde kendini yeniden inşa etti: 210 adet Lockheed T-33 jet eğitim uçağı, 239 adet Bell 47 helikopteri ve bunların KH-4 geliştirmeleri, KV-107'ler, CH-47'ler ve 101 adet P-3C Orion. Uçak şirketi ayrıca beklenmedik bir şeye de imza attı. Kawasaki Aircraft, savaş sonrası yıllarda motosiklet üretti, 1964'te Meguro motosiklet fabrikasını bünyesine kattı ve motosiklet işi bugün Kawasaki Motors olarak devam ediyor. 1969'da uçak şirketi tekrar Kawasaki Heavy Industries'e dahil edildi. Bir yıl sonra, 12 Kasım 1970'te C-1 uçtu: Japonya'nın ilk yerli tasarım çift turbofanlı askeri nakliye uçağı. 1977'de Kawasaki ve Almanya'nın MBB şirketi, BK 117 helikopterini birlikte üretmek üzere anlaştı.

Işıkla uçmak

Flight International'ın düşüncesine göre, 1985 yılında Blue Impulse akrobasi ekibi tarafından kullanılan T-4 eğitim uçağı, Japonya askeri ihracatı yasaklamasaydı yurt dışına satılabilirdi. Ardından 30 yılın en cesur programı geldi: 2001'de Kawasaki, maliyetten tasarruf etmek için kokpitleri, dış kanatları ve kuyrukları paylaşarak hem deniz devriye uçağı hem de nakliye uçağı kazandı. P-1, 28 Eylül 2007'de Gifu'dan havalandı ve fiber optik kablo aracılığıyla komut gönderen, optik kontrollü dünyanın ilk seri üretim uçağı oldu. C-2 ise 26 Ocak 2010'da onu takip etti ve C-1'in dört katı yük taşıyabiliyor. Kawasaki ayrıca Boeing 767, 777 ve 787 için parçalar ve Akashi'de motorlar üretiyor.

Fabrikalar

• Gifu Works · Kakamigahara, Gifu — 7 Eylül 1922'de açıldı; 1945'te bombalama sonucu yıkıldı; bugün ana uçak gövdesi fabrikasıdır.
• Akashi Eserleri • Akashi, Hyogo — 1940'ta açıldı; jet motorları ve şanzımanlar; Ha-140 fabrikası 19 Ocak 1945'te bombalandı.
• Nagoya Works 1 • Yatomi, Aichi — 1992'de açıldı; Boeing 777 ve 787 yapıları
• Nagoya Çalışmaları 2 • Tobishima, Aichi — 1979'da açıldı; Boeing 767 yapıları
• Seishin İşleri · Nishi-ku, Kobe — 1990'da açıldı; jet motoru ve gaz türbini parçaları

İnsanlar

• Shozo Kawasaki • Kurucu — 1837–1912; 1878'den itibaren gemi inşaatçısı
• Richard Vogt • Alman tasarımcı, 1923-1933 yılları arasında Kawasaki'de çalıştı — Kawasaki mühendislerini eğitti; daha sonra Blohm & Voss'un baş tasarımcısı oldu.
• Takeo Doi • Baş tasarımcı — Ki-61'i tasarladı ve Ki-100'ün dönüştürülmesine öncülük etti.

Rekorlar ve ilkler

• Ki-61 Hien: II. Dünya Savaşı'nda seri üretilen ve sıvı soğutmalı ters V motora sahip tek Japon savaş uçağı.
• Ki-10: Japon İmparatorluk Ordusunun son çift kanatlı savaş uçağı.
• KAL-1, ilk uçuşunu Temmuz 1953'te gerçekleştirdi: Japon tasarımı olan ilk savaş sonrası tamamen metal uçak.
• C-1, ilk uçuşunu 12 Kasım 1970'te gerçekleştirdi: Japonya'nın ilk yerli tasarım çift turbofanlı askeri nakliye uçağı.
• P-1: Dünyanın optik uçuş kontrol sistemine sahip ilk seri üretim uçağı.