Havaalanı, kaplıca kenti Sliač'ın yaklaşık 3 km kuzeybatısında, Zvolen ve Banská Bystrica arasında, Hron vadisinde yer almaktadır. 1945 yılına kadar Tri Duby, yani Üç Meşe olarak adlandırılıyordu. Kuruluş tarihi burada kullanılan kaynaklarda kesin olarak belirtilmemiştir: Almanca Vikipedi, Çekoslovakya döneminde, 1924'ten beri askeri havaalanı olduğunu söylerken, İngilizce Vikipedi havaalanının 1957'de inşa edildiğini belirtmektedir. Her iki ifade de resmi bir kaynağa dayanmamaktadır ve 1957 tarihi, havaalanının savaş zamanındaki iyi belgelenmiş kullanımıyla çelişmektedir.

Kesin olan şey, Tri Duby'nin 1939'da askeri kullanımda olduğudur. İngilizce Wikipedia'daki Slovak-Macar Savaşı anlatımına göre, Macaristan Mart 1939'da yeni Slovak Devleti'ne saldırdığında, Slovak hava kuvvetleri 3. Hava Alayı'nı Tri Duby de dahil olmak üzere çeşitli alanlara dağıttı. Kısa süren savaş havada kötü gitti: Slovakya dokuz savaş uçağını imha veya hasar sonucu kaybetti ve 24 Mart'ta Macar bombardıman uçakları Spišská Nová Ves'teki ana üssü vurdu; burada üç gün sonra aralarında sivillerin de bulunduğu 13 kurban gömüldü.

1939'da Tri Duby'yi kullanışlı kılan merkezi konum, beş yıl sonra da belirleyici oldu. Orta Slovakya'nın dağlarıyla çevrili ve isyancıların başkenti Banská Bystrica'ya yakın olan bu havaalanı, 1944 sonbaharında, izole edilmiş bir ayaklanmaya havadan ulaşılabilecek tek yer haline geldi. Havaalanının savaş zamanındaki adı Slovak hafızasında yaşamaya devam ediyor ve yakındaki Banská Bystrica'daki Savunma Bakanlığı Slovak Ulusal Ayaklanması Müzesi, buradan geçen hava köprüsünün hikayesini anlatıyor.

Slovak Ulusal Ayaklanması 29 Ağustos 1944'te başladı. Ayaklanmaya katılan havacılar, karma bir filo oluşturan Slovak İsyan Hava Kuvvetleri'ni kurdu: dört Avia B-534 çift kanatlı uçak, üç Letov Š-328, iki eski Bf 109E-4, daha sonra iki Bf 109G-6, bir Fw 189, hafif uçaklar ve iki SM.84 bombardıman uçağı. 6 Eylül'den 25 Ekim 1944'e kadar Tri Duby ana üssüydü, Zvolen yakınlarındaki Zolná havaalanı ise ikinci üssüydü.

İsyancıların ilk hava zaferi 2 Eylül'de geldi; onarılmış bir B-534'ü test uçuşunda kullanan Başçavuş František Cyprich, Macar işaretli bir Ju 52 nakliye uçağını düşürdü. İngilizce Wikipedia bunu, çift kanatlı bir savaş uçağı tarafından kazanılan son hava-hava zaferi olarak kaydetmektedir. Tüm harekat boyunca isyancı pilotlara 923 sorti ve 40 Mihver uçağı imha etme başarısı atfedilmektedir; bu rakamlar ikincil bir kaynaktan gelmektedir ve havaalanı bazında ayrıntılı olarak verilmemiştir.

17 Eylül'de Sovyet komutanlığı, RAF'ta uçmuş olan Yüzbaşı František Fajtl komutasındaki 1. Çekoslovak Savaş Uçağı Alayı'nı Lavochkin La-5FN savaş uçaklarıyla gönderdi. İngilizce Wikipedia, Fajtl hakkındaki makalesinde alayın 20 pilotundan, ayaklanma hakkındaki makalesinde ise 21 savaş uçağından bahsediyor; Slovakya'ya ulaşan uçakların kesin sayısı bilinmiyor. Fajtl'ın biyografisine göre, Almanlar başlangıçta isyancıların bölgesinde bir savaş uçağı birliğinin faaliyet gösterdiğinin farkında değillerdi.

Alman kuvvetleri yaklaşırken, Tri Duby isyancıların elindeki son havaalanı oldu ve topçu ateşi altına girdi. 25 Ekim 1944'te terk edildi; üs boşaltılırken oradaki son iki B-534 uçağı yakıldı ve hayatta kalan pilotlar Polonya'daki Kızıl Ordu'nun elindeki havaalanlarına çekildi. İsyanın kendisi Ekim ayı sonuna kadar bastırıldı.

Tri Duby, orada konuşlanmış birkaç savaşçı için, oraya gelenlerden daha az önem taşıyordu. Savunma Bakanlığı'na bağlı bir kurum olan Banská Bystrica'daki Slovak Ulusal Ayaklanması Müzesi, 4 Eylül ile 24 Ekim 1944 tarihleri arasında Sovyet uzun menzilli uçaklarının isyancıların bölgesine yaptığı 1.199 uçuşun yaklaşık 682'sinin başarılı olduğunu kaydediyor. Bu uçuşlarda 2.000'e kadar insan ve 639,1 ton malzeme taşındı.

En büyük tek kargo, Sovyet Li-2 nakliye uçaklarının Müttefik yardımıyla birlikte getirdiği 2. Çekoslovak Paraşüt Tugayı idi. İngilizce Wikipedia'ya göre tugay, tek bir kararlı güç olarak değil, birkaç hafta boyunca kademeli olarak gelen, iyi eğitimli ve donanımlı yaklaşık 2.000 kişiden oluşuyordu. Müzenin girişinde şu anda bir Li-2 uçağı duruyor ve ziyaretçiler hava köprüsünü simgeleyen uçağın kabinine binebiliyorlar.

Batıdan da yardım geldi. İngilizce Vikipedi'ye göre, Amerikan malzemeleri ve Stratejik Hizmetler Ofisi ajanları Tri Duby üzerinden geldi ve havaalanı, Alman esaretinden kaçan veya bölgeye düşen Amerikalı pilotları tahliye etmek için kullanıldı; ayaklanmayla ilgili makalede, bu tür tahliyeler için Amerikan ve İngiliz uçaklarının Banská Bystrica yakınlarına iki kez indiği belirtiliyor. Bu uçuşların tarihleri ve uçak numaraları bu sayfa için birincil bir kaynaktan doğrulanmadı.

1945'te Sliač olarak yeniden adlandırılan havaalanı, Çekoslovak Hava Kuvvetleri'ne hizmet verdi; İngilizce Wikipedia'da üssün MiG-15, MiG-19, Su-7 ve MiG-21 uçak tiplerini içerdiği belirtiliyor. 1968'de Prag Baharı'nı sona erdiren Varşova Paktı işgalinden sonra Sliač, Sovyet hava kuvvetlerinin üssü oldu. 1990 yılına kadar MiG-23, MiG-29 ve Su-22 uçaklarını kullanan Sovyet avcı-bombardıman ve keşif birliklerine ev sahipliği yaptı; alay numaraları burada doğrulanmamıştır.

Sovyetler 1990'da ayrıldı. Alman Vikipedi'ye göre, 1991'de MiG-21MF, MiG-21UM ve MiG-21US savaş uçakları ve birkaç L-39ZA eğitim uçağı kullanan bir Çekoslovak birliği buraya yerleşti. Çekoslovakya hava kuvvetlerini böldüğünde, Slovakya'nın MiG-29 filosundaki payı Aralık 1992'de Sliač'a geldi ve The Aviationist, 1. Avcı Filosunun kuruluş tarihini Ekim 1992 olarak belirtiyor. Alman Vikipedi ise 1. Avcı Alayı'nın Slovakya'nın bağımsızlığını kazandığı gün olan 1 Ocak 1993'te üste kurulduğunu söylüyor.

Adlandırmalar sık sık değişti. Aviationist dergisi, filonun 1995 başlarında 31. Avcı Kanadı'nın 311. Avcı Filosu ve Ekim 2001'de Avcı Kanadı'nın 1. Avcı Filosu olduğunu kaydeder; Alman Vikipedisi 31. Kanadı 1994 yılına tarihlendirir. Son MiG-21'ler 2002'de emekliye ayrıldı ve 28 Ağustos 2002'de üs, RAF'ın en yüksek skorlu Slovak avcı pilotu Otto Smik'in adını aldı. Bugün 81. Kanat onun ana birimidir ve resmi numarası ve unvanı burada resmi bir Slovak kaynaktan doğrulanmamıştır.

Sliač'taki MiG-29, otuz yıl boyunca Slovakya'nın tek süpersonik savaş uçağı ve hava polisliğinin temelini oluşturdu. Aviationist dergisi, bu uçak tipinde 52 pilotun eğitildiğini ve yaklaşık 20.246 uçuş saati kaydedildiğini belirtiyor. Ayrıca, emekliye ayrıldığında filonun 12 uçaktan oluştuğunu ve bunlardan bir düzineden azının uçuşa elverişli olduğunu bildiriyor. Slovakya daha sonra 13 uçağın transferini onayladı, bu nedenle kaynaklar eldeki uçak sayısı konusunda farklılık gösteriyor: daha büyük rakam, uçmayan jetleri de içeriyor gibi görünüyor.

Fulcrum savaş uçakları, 27-28 Ağustos 2022 tarihlerinde Malacky'deki Slovak Uluslararası Hava Festivali'nde veda uçuşlarını gerçekleştirdi ve 1 Eylül 2022'de yere indirildi. Savunma Bakanı Jaroslav Naď, savaş uçaklarının Ağustos ayı sonuna kadar Sliač'tan Slovak hava sahasını koruyacağını söylemişti. 27 Ağustos'ta imzalanan bir anlaşma uyarınca, F-16'lar gelene kadar Slovak hava sahasının güvenliği Çek ve Polonya savaş uçaklarına devredildi.

17 Mart 2023'te hükümet, Ukrayna'ya 13 adet MiG-29 verilmesini onayladı. Ukraynalı teknisyenler jetleri Sliač'ta hazırladı ve 23 Mart'ta Ukraynalı pilotlar, Slovak işaretlerini çıkararak ilk dört uçağı uçurdu. Aviationist, geri kalanların karayoluyla gönderileceğini ve Ukrayna'nın zaten bu uçak tipini kullandığını, bu nedenle pilotlarının herhangi bir dönüşüm eğitimine ihtiyaç duymadığını bildirdi. Naď, bunların "birçok hayat kurtaracağını" umduğunu yazdı.

Sliač, on beş yıl içinde iki kez yeniden inşa edildi. 2009'dan 2011'e kadar pist ve tesisler NATO ve Avrupa Birliği parasıyla yeniden inşa edildi ve üs Mayıs 2011'de askeri uçuşlara, Haziran 2011'de ise sivil uçuşlara yeniden açıldı. Sivil uçuşlar hiçbir zaman karlı hale gelmedi: İngilizce Wikipedia'ya göre, 2013'ten 2019'a kadar yaz aylarındaki charter seferlerinde yılda 24.165 ile 41.866 yolcu taşındı, trafik Ekim 2021'de sona erdi ve işletme şirketi 2022'de iflas etti.

F-16 Block 70'in ikinci modernizasyonu 2019'da başladı; Alman Wikipedia, Janes'e atıfta bulunarak maliyeti 55 milyon euro olarak belirtiyor. Şubat 2022'de parlamento, ABD kuvvetlerinin Sliač ve Malacky-Kuchyňa üslerini on yıl boyunca kullanmasına izin veren ve ABD'den 100 milyon ABD doları tutarında bir modernizasyon fonu içeren bir Savunma İşbirliği Anlaşmasını onayladı. Oylama 79'a 60 oyla sonuçlandı ve binlerce kişi parlamento dışında protesto gösterisi düzenledi; muhalifler bunun egemenliği tehdit ettiğini söyledi, ancak ABD Dışişleri Bakanı bunu reddetti.

Haftalar sonra, Rusya'nın Ukrayna'yı işgal etmesinin ardından NATO, Sliač yakınlarındaki mevzilere Alman-Hollanda Patriot hava ve füze savunma görev gücü gönderdi. Alman Silahlı Kuvvetleri konuşlandırmanın Mart 2022 ortalarında başladığını söylerken, NATO hava komutanlığı 14 Nisan'da görev gücünün o ayın sonlarına doğru geleceğini duyurdu. Üç Patriot filosundan ikisini Almanya'nın 1. Hava Füze Savunma Kanadı, üçüncüsünü ise Hollanda sağladı. Alman Wikipedia'ya göre Patriotlar 2023'te bölgeden ayrıldı.

Yeniden yapılanma, Slovakya'nın ilk F-16'larının 22 Temmuz 2024'te Malacky'ye inmesi anlamına geliyordu ve 81. Kanat'ın savaş uçakları ve eğitim uçakları hala oradan uçuyor. Eylül 2026'daki IMAD 2026 hava gösterisinden sonra Savunma Bakanı Robert Kaliňák, Sliač'ı "gelecek yıl" törenle açmayı beklediğini söyledi ve gelecekteki hava gösterilerinin üsse geri dönmesi gerektiğini öne sürdü.