Paris'te görmezden gelindi, diğer her yerde satın alındı.

Émile Dewoitine, uçak işini en beklenmedik yerlerde öğrendi. 1914'te askere alınan Dewoitine, 1915'te Odessa ve Simferopol'deki Anatra fabrikasını yönetmek üzere Rusya'ya gönderildi ve Voisin bombardıman uçaklarını lisans altında üretti. Devrimden sonra ancak ülkesine dönebildi. Daha sonra Toulouse'daki Latécoère'de, 1918'de 600'den fazla Salmson 2 keşif çift kanatlı uçağı üreten hattı kurdu. Ekim 1920'de Toulouse'da kendi şirketini kurdu. Meslektaşları, azmi ve uzlaşmayı reddetmesi nedeniyle ona "demir kollu Emile" lakabını takmışlardı.

1927'de iflas etti, 1928'de geri döndü.

İlk savaş uçağı olan şemsiye kanatlı D.1, 18 Kasım 1922'de uçuşunu gerçekleştirdi. Fransız Hava Kuvvetleri bu uçağı ve tamamen metalden yapılmış haleflerini büyük ölçüde görmezden geldi. Yabancı hava kuvvetleri ise öyle yapmadı: D.1 ve D.9 yurt dışından satın alındı ve İtalya, İsviçre ve Çekoslovakya'da lisans altında üretildi; toplamda yaklaşık 500 adet D.1 üretildi. Şirketi ayakta tutmaya yetmiyor. Ocak 1927'de tasfiye edildi ve tek canlı yayın programı olan D.27, Dewoitine'nin 1925-1927 yılları arasında yaşadığı Thun'daki İsviçre devlet televizyonu EKW'ye devredildi.

Air France ile Saigon'a

Mart 1928'de yeni bir firma olan Société Aéronautique Française ile geri döndü ve bu sefer Fransa onu dinledi. 1932'de üretilen alçak kanatlı D.500 ve onun D.501 ve D.510 türevlerinden toplam 381 adet, 1930'ların ortalarında Fransız savaş filolarının temelini oluşturdu. Üç motorlu yolcu uçakları da aynı derecede cesurdu. D.332 Émeraude, 1933'ün sonlarında Paris'ten Saigon'a rekor sürede uçtu, ardından 15 Ocak 1934'te eve dönüş yolunda Morvan'da düştü. Daha büyük olan D.338 onu izledi ve Air France bu uçakla Çinhindi ve Hong Kong'a uçtu.

D.520: çok iyi, çok geç

Mart 1937'de Halk Cephesi hükümeti firmayı millileştirerek SNCA du Midi adını verdi. Son büyük tasarımı olan D.520, 2 Ekim 1938'de ilk uçuşunu gerçekleştirdi ve 1940 yılında Fransa'nın en iyi savaş uçağıydı. Üretim çok yavaş ilerledi: yaklaşık 900 adet üretilen uçaktan sadece 400 civarı ateşkes öncesinde mevcuttu. Aralık 1940'ta SNCAM, güneydoğu eyalet grubu olan SNCASE'ye katıldı ve hiçbir uçak bir daha Dewoitine adını taşımadı. Dewoitine, daha sonra Aérospatiale ve ardından Airbus'a dönüşen Toulouse fabrikasının kurucu babası olarak hala hatırlanmaktadır.

Sürgün, bir jet ve 8.000 koyun

Kurucunun kendi savaşı karanlıktı. Ateşkesin ardından Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti, Vichy hükümeti tarafından geri çağrıldı, gözaltına alındı, yargılandı ve beraat etti, ardından işgalci için eğitim uçakları ve nakliye uçakları üzerinde çalışan SIPA için Paris'te bir tasarım ofisi yönetti. 1944'te İspanya'ya ve ardından Arjantin'e kaçtı ve ekibi 1947'de ülkenin ilk jet uçağı olan I.Ae.27 Pulqui I'i üretti. Bir Fransız mahkemesi onu gıyabında 1948'de 20 yıl ağır hapis cezasına çarptırdı; 1953'te beraat etti, bir daha havacılıkta çalışmadı, Patagonya'da 8.000 koyun yetiştirdi ve 1979'da Toulouse'da öldü.

Fabrikalar

• Toulouse'daki çalışmalar · Toulouse, Haute-Garonne — Dewoitine'in 1920'den kalma üssü; daha sonraki Aérospatiale Toulouse bitkilerinin çekirdeği
• EKW (lisans ortağı) · Thun, İsviçre — 1927'de D.27 üretimini devraldı.

İnsanlar

• Émile Dewoitine • Kurucu ve tasarımcı (1892–1979) — 1915–1917 yılları arasında Ran Anatra'nın Rus eserlerini tasarladı; sürgündeyken Arjantin'in Pulqui I gemisini tasarladı.
• Marcel Doret • Baş test pilotu — Aralık 1924'te D.1 ile üç dünya rekoru kırdı.

Rekorlar ve ilkler

• Marcel Doret, Aralık 1924'te D.1 kategorisinde üç dünya rekoru kırdı.
• D.33 Trait d'Union: 1931'de yakıt ikmali yapmadan kapalı devre uçuşta 10.000 km'yi tamamlayan ilk Fransız uçağı.
• D.332 Émeraude: Paris-Saigon uçuş rekoru, 1933