China Bay is ontstaan dankzij de diepe, natuurlijke haven van Trincomalee, een Britse marinebasis. De Britten bouwden hier in de jaren twintig een eerste vliegveld en in maart 1942 werd RAF Station China Bay opgericht.

De lijst van eenheden op Wikipedia laat zien hoe druk het er was: Hurricanes van de squadrons 17, 258, 261 en 273, Liberators van 159 en 357, Catalina's en Sunderlands van 205 en 240, Nederlandse Catalina's van squadron 321 van 1942 tot 1945, fotoverkenningsvliegtuigen van squadron 684 in 1944-1945, en maar liefst 38 squadrons van de Fleet Air Arm die aan land gingen terwijl hun vliegdekschepen in de haven lagen.

De vliegdekschepen van admiraal Nagumo vielen Trincomalee aan op 9 april 1942. Wikipedia vermeldt dat de aanval bestond uit 91 Nakajima B5N 'Kate'-bommenwerpers en 41 Zero's. Zeventien Hurricanes van Squadron 261 en zes Fulmars van Squadron 273, samen met Fulmars van de Fleet Air Arm, stegen op om hen te onderscheppen.

De Britten verloren acht Hurricanes en een Fulmar in de lucht, en verschillende onbruikbare vliegtuigen op de grond; de Japanners verloren drie Zero's en een Kate, volgens de cijfers die Wikipedia noemt. Het vliegveld en de haven werden zwaar gebombardeerd en de monitor HMS Erebus raakte beschadigd. Later die ochtend vonden Japanse vliegtuigen het vliegdekschip HMS Hermes voor de kust en brachten het tot zinken, waarbij 307 man om het leven kwamen.

In maart 1944 begon men met de aanpassing van vier vliegvelden op Ceylon voor de Amerikaanse B-29 Superfortress, waarbij China Bay als eerste aan de beurt was. Medio juli kon het vliegveld 56 B-29's ontvangen. In de nacht van 10 op 11 augustus 1944 stuurde XX Bomber Command 54 van deze toestellen vanuit China Bay op de Pladjoe-raffinaderij in Palembang op Sumatra af, een missie van ongeveer 19 uur en een heen- en terugreis van 6204 kilometer.

Negenendertig bommenwerpers bereikten het doelgebied. De bombardementen hadden weinig effect, aldus Wikipedia, maar vliegtuigen die mijnen legden in de Musi-rivier brachten drie schepen tot zinken en blokkeerden de rivier gedurende een maand. Geen enkele B-29 ging verloren aan de vijand; één raakte zonder brandstof en maakte een noodlanding op 145 kilometer van China Bay, waarbij een boordschutter om het leven kwam. Wikipedia citeert het oordeel dat de verbetering van China Bay voor de operatie "een schrijnend voorbeeld van de verspilling van oorlogsvoering" was.

De Royal Ceylon Air Force nam China Bay in november 1957 over. De eerste straaljagers, de Jet Provosts van Squadron 5, waren hier vanaf 1959 gestationeerd, en Flight 1, de vliegschool die in 1951 in Katunayake was opgericht, volgde in 1963. Toen de JVP in april 1971 in opstand kwam, werden de Jet Provosts, die in 1970 in opslag stonden, binnen drie dagen onderhouden en bewapend en vlogen ze naar Katunayake, waarbij ze onderweg opstandelingenposities aanvielen.

De luchtmachtacademie werd hier in 1976 opgericht en de vliegschool werd de Flying Training Wing, die in 1985 officieel de naam No. 1 Flying Training Wing kreeg. De burgeroorlog veranderde de basis: in januari 1987 werd het een operationele basis en op 11 augustus 1988 verhuisde de vliegopleiding naar Anuradhapura, verder landinwaarts. Op 1 januari 2009 keerde de opleiding terug, enkele maanden voordat de oorlog eindigde, en in 2010 werden de K-8's van No. 14 Advanced Training Squadron in gebruik genomen. In mei 2018 werden zes nieuwe PT-6-trainingsvliegtuigen uit China aan de wing toegewezen.

De Academie China Bay is nu evenzeer een verzameling scholen als een vliegveld. Naast de 1e Vliegopleidingsvleugel vermeldt de eigen website ook de Grondopleidingsvleugel, die op 13 januari 2026 haar 33-jarig jubileum vierde, de School voor Onderofficierenmanagement, die op 1 september 2026 26 jaar bestond, en het Junior Command and Staff College, dat de commando- en stafopleidingen voor officieren van middelbare rang verzorgt. Wikipedia voegt daar de 6e Luchtdoelradarsquadron en het 112e Bewakingssquadron aan toe als eenheden op de basis.

Wikipedia beschrijft hier een tweejarig basisopleidingsprogramma voor vliegers en vermeldt dat de opleiding, een Bachelor of Science in de luchtvaarttechniek, geaccrediteerd is door de Universiteit van Kelaniya. Toen de Flying Training Wing op 1 september 2026 75 jaar bestond, noemde de luchtmacht het de "Wieg van Militaire Vliegers": de vleugel die in 1951 begon met Chipmunks in Katunayake, geeft nu les op Cessna 150's en PT-6's, en heeft nog steeds K-8's voor geavanceerde training en een beperkte rol in de luchtverdediging.