De vliegdienst van Opper-Volta begon klein. Volgens het verslag van Tom Cooper voor de Air Combat Information Group werd de Escadrille de Haute-Volta in 1964 opgericht met Franse hulp en bestond deze in 1974 uit twee eenheden, beide gestationeerd op de luchthaven van Ouagadougou. Een daarvan was de Escadron de Transport, die gebruikmaakte van Nord 262-vliegtuigen. Het betrof een transport- en verbindingsdienst, en de luchthaven van de hoofdstad was alles wat nodig was.

De geografische ligging maakte dat tot een zwaktepunt toen het grensconflict met Mali uitmondde in een oorlog. Cooper merkt op dat de luchtmacht in 1985 slechts twee vliegvelden tot haar beschikking had, Ouagadougou en Bobo-Dioulasso, en dat beide meer dan 200 km verwijderd waren van de belangrijkste delen van de gedeelde grens. De MiG-21's van Mali konden daarentegen gebruikmaken van Gao, Mopti en Ségou.

Toen de gevechten op 25 december 1985 begonnen, bombardeerden twee Malinese MiG-21's volgens de Engelstalige Wikipedia rond 08:45 uur Djibo, Ouahigouya en Nassoumbo; latere aanvallen troffen Djibo, Ouahigouya, Tougan en Dédougou. Burkina Faso probeerde te reageren met zijn enige MiG-17, maar er vond geen luchtgevecht plaats. Op 26 december bombardeerde Burkina Faso Sikasso, waarbij volgens Wikipedia vier Malinezen omkwamen en vier gewond raakten. Geen van de geraadpleegde bronnen beschrijft een aanval op Ouagadougou of Bobo-Dioulasso. Het door ANAD bemiddelde staakt-het-vuren trad in werking op de ochtend van 30 december.

Het straaljagertijdperk van Burkina Faso is een van de minst gedocumenteerde in Afrika, en de meeste informatie is afkomstig van foto's die in Ouagadougou zijn genomen. Cooper en Jan Mikes schreven in 2003 voor ACIG dat de luchtmacht begin jaren negentig een handvol MiG-17F's in gebruik had. Een daarvan werd in de jaren negentig in uitstekende staat gezien en later, in 2001, opnieuw in een openluchtopslag in Ouagadougou, waar het toestel aan het roesten was.

In hetzelfde artikel staat dat de luchtmacht begin jaren negentig een klein aantal MiG-21bis lijkt te hebben aangeschaft, maar dat het exemplaar dat in Ouagadougou is gefotografeerd al in 1993 buiten dienst was. Deze bewering is nergens anders bevestigd en de website van de luchtmacht behandelt deze met de nodige voorzichtigheid. De bekendere MiG-21's, tien Libische toestellen die in 1984-1985 in Burkina Faso gestationeerd waren, werden volgens Cooper en Wikipedia door Libië gebruikt en onderhouden.

Er is geen datum bekendgemaakt voor de uitfasering van de MiG-17's en hun huidige lot is onbekend. Sindsdien beschikt de basis niet meer over eigen straaljagers: de gevechtsvliegtuigen zijn turboprop Super Tucano's.

BA 511 is geen apart vliegveld. De ASECNA-luchtvaartinformatiepublicatie, geldig vanaf 14 mei 2026, beschrijft Ouagadougou als een vliegveld dat openstaat voor civiel en militair verkeer, beheerd door de Société des Aéroports du Faso, met een eigen militair platform naast de civiele terminal. De enige landingsbaan, 04/22, is 3.014 meter lang en 45 meter breed; de Franse Wikipedia vermeldt 3.028 meter en schat het terrein op 426 hectare midden in de stad, gerenoveerd in 2010-2011.

Die centrale ligging heeft de militaire kant nuttig gemaakt voor meer dan één luchtmacht. De Engelstalige Wikipedia, die een rapport van de Washington Post uit 2012 citeert, stelt dat het Amerikaanse leger het gebruikte als centrum voor zijn luchtverkenningoperaties in een groot deel van West-Afrika, waarbij kleine, onbewapende turbopropvliegtuigen werden ingezet die vermomd waren als privévliegtuigen. Het oorspronkelijke artikel kon niet worden teruggevonden in deze dataset.

De hoofdstad is het vliegveld ontgroeid. De bouw van een nieuw internationaal vliegveld in Donsín, ongeveer 35 km ten noorden van Ouagadougou, is in september 2021 gestart en, volgens de Engelstalige Wikipedia, zal het project in het voorjaar van 2024 worden afgerond, hoewel het nog niet in gebruik is. Het is de bedoeling dat het vliegveld Thomas Sankara vervangt. Of de luchtmacht op de oude locatie zal blijven, is nog niet bekendgemaakt.

De jihadistische opstand gaf de basis een nieuw dynamiek. Volgens Wikipedia arriveerden in september 2011 drie A-29B Super Tucano's voor de Escadrille de Chasse in Ouagadougou, en defenceWeb meldt dat op 15 maart 2019 een Il-76 twee lang opgeslagen Mi-17's van basis Aérienne 511 naar Pardubice in Tsjechië vervoerde voor een revisie bij LOM Praha, waardoor hun levensduur met vier jaar werd verlengd.

Op 16 november 2021 werd de C295W XT-MBH geleverd aan Escadron de Transport 511 op BA 511. In september 2024 bezocht staatsminister Bassolma Bazié de luchtmachtbasis in Ouagadougou om de luchtmacht te bedanken voor het uitvoeren van de nationale ambtenarenexamens in door onveiligheid afgesloten gebieden, zo meldde het staatsnieuwsagentschap AIB.

De drones worden elders bewaard. Nadat kapitein Ibrahim Traoré op 8 april 2024 twaalf TB2- en Akinci-drones had overgedragen, meldde defenceWeb dat er minstens twee Akinci- en drie TB2-drones aanwezig waren op een nieuwe dronebasis ten zuiden van de hoofdstad; de locatie en de eenheden worden hier niet vermeld. De eerste vijf TB2's waren in april en mei 2022 aangekomen, aldus Military Africa, en op 21 juni 2023 stortte er een neer nabij Tenkodogo na een technisch defect tijdens de terugvlucht naar een onbekende basis, volgens de strijdkrachten. Franse speciale eenheden van Operatie Sabre, die in Burkina Faso waren als onderdeel van Barkhane, werden op 23 januari 2023 verzocht binnen een maand te vertrekken. Hun kamp bevond zich in Kamboinsin, niet op de luchthaven: na de staatsgreep van 30 september 2022 beschuldigde de nieuwe junta de afgezette leider ervan te hebben geprobeerd de Franse basis in Kamp Kamboinsin te bereiken, zo meldt Wikipedia.