Nikaragua Hava Kuvvetleri
Nikaragua Hava Kuvvetleri (Fuerza Aérea del Ejército de Nicaragua), 31 Temmuz 1979'da Somoza'nın Ulusal Muhafız hava kuvvetlerinin kalıntılarından kuruldu, Contra savaşı sırasında Sovyet yapımı helikopterlerden oluşan bir güç haline geldi, 1990'dan sonra boyutunun çok küçük bir kısmına indirildi ve şimdi tekrar Rus helikopterleri ve nakliye uçakları alıyor.
Nikaragua Hava Kuvvetleri'nin öyküsü: Ulusal Muhafızların hava kolu, Hind helikopterleri ve Kontralar ile Rus helikopterleri yeniden sahnede.
1920–1979: Ulusal Muhafızların hava kuvvetleri
Nikaragua'da askeri havacılık Amerikan himayesi altında gelişti. İngilizce Wikipedia, 1920'de Amerika Birleşik Devletleri'nden dört Curtiss JN-4 uçağının alındığını ve ülkedeki ilk savaş uçağı kullanımının 5 Temmuz 1927'de, beş ABD Deniz Piyadesi DH.4 uçağının Augusto C. Sandino'nun Ocotal'daki güçlerine saldırmasıyla gerçekleştiğini kaydeder. Somoza ailesinin Ulusal Muhafızlarının hava kolu 1938'de resmen kuruldu ve 1945'e kadar yaklaşık 20 uçağa sahipti. 1952'de bir ABD havacılık misyonu geldi, ardından P-38'ler, P-47'ler ve P-51'ler geldi; İspanyolca Wikipedia, 1954'te İsveç'ten 26 ve Amerika Birleşik Devletleri'nden 30 Mustang uçağının alındığını, bunların 1964'ten itibaren T-28 Trojan'larla değiştirildiğini ve 1961'deki Domuzlar Körfezi operasyonundan sonra dört ila altı AT-33A uçağının alındığını, bu operasyonun kısmen CIA tarafından Somoza hükümetinin yardımıyla Puerto Cabezas'tan başlatıldığını belirtir. Wikipedia'ya göre, uzun yıllar boyunca Orta Amerika'nın en güçlü hava kuvvetleriydi.
1978–1979: Şehirlerin bombalanması
1978 Eylül ayaklanmasında Ulusal Muhafızların uçakları Nikaragua şehirlerine yöneltildi. O sonbaharda ülkeyi ziyaret eden Amerikanlararası İnsan Hakları Komisyonu, Chinandega, León ve Estelí'de uçakların ve helikopterlerin roket ve bomba atmak için yerleşim bölgelerine dalış yaptığını ve bir helikopter saldırısının Kızılhaç'a ait bir kamyonetteki iki kişiyi öldürdüğünü anlatan tanıkların ifadelerini kaydetti. Komisyon, 17 Kasım 1978 tarihli raporunda, Ulusal Muhafızların ateş gücünü ayrım gözetmeksizin kullandığına, çok sayıda can kaybına ve büyük acılara neden olduğuna ve bombalamadan önce insanlara evlerinde kalmaları emrini verdiğine tamamen ikna olduğunu belirtti. Anastasio Somoza Debayle hükümeti ertesi yıl ayakta kalamadı: 17 Temmuz 1979'da istifa etti ve Sandinistler 19 Temmuz'da Managua'ya girdi. Ulusal Muhafızların Amerikan eğitimli pilotlarının çoğu ülkeyi terk etti.
1979–1990: Sandinista Hava Kuvvetleri ve Hinds
Yeni Sandinista Hava Kuvvetleri ve Hava Savunması (Fuerza Aérea Sandinista y Defensa Antiaérea, FAS-DAA), ordunun kendi tarihçesinde "birkaç terk edilmiş uçak" olarak adlandırılan unsurlarla 31 Temmuz 1979'da kuruldu. Komutan Raúl Venerio Granera, 1984 yılına kadar bu kuvvete liderlik etti. Sovyet Mi-8 helikopterleri 1980'de geldi ve ilk olarak okuryazarlık kampanyasını desteklemek için kullanıldı; ardından Antonov An-2'ler, birkaç Bell UH-1H, SIAI-Marchetti SF-260'lar ve Alouette III'ler geldi ve 1982'den itibaren Çekoslovak L-39 jet eğitim uçakları da filoya katıldı. 1984 yılına gelindiğinde kuvvet, Mi-8, Mi-17, Mi-2 ve Mi-25 helikopterleri ve An-26 nakliye uçakları kullanıyordu. Hiçbir zaman savaş uçağı alamadı: Punta Huete'de MiG-21'ler için uzun bir pist inşa edilmişti, ancak Amerika Birleşik Devletleri Orta Amerika'da modern savaş jetlerinin kullanılmaması konusunda uyarıda bulundu ve hiçbiri gelmedi.
Havada Contra savaşı
ABD desteğiyle Honduras ve Kosta Rika topraklarından yürütülen Contra savaşı, helikopteri Sandinistlerin en önemli silahı haline getirdi. İngilizce Wikipedia, 1980'lerin ortalarında 12 adet Mi-25 savaş helikopterinin teslim edildiğini belirtirken, bazı kaynaklar 18 adet olduğunu iddia ediyor; bu helikopterler Contra konvoylarına saldırdı ve isyancıların hafif ikmal uçaklarını yakalayacak kadar hızlıydı. Contralar ise ABD tarafından sağlanan omuzdan fırlatılan füzelerle karşılık verdi; iki Mi-25'in düşürüldüğü, üçüncüsünün sınır yakınlarında Honduras F-86 ve A-37 uçakları tarafından hasar gördüğü ve dördüncüsünün ise Aralık 1988'de firar eden bir pilot tarafından Honduras'a uçurulduğu bildiriliyor. En ünlü zafer ise tam tersi yönde gerçekleşti: 5 Ekim 1986'da bir Sandinist SA-7, hayatta kalan mürettebat üyesi Eugene Hasenfus'un gizli ikmal ağını ifşa ettiği bir C-123 ikmal uçağını düşürdü. Savaşın insani bedeli ve her iki tarafın da yaptığı suistimaller, her iki tarafın ve araştırmacıların kaydettiği şekilde aşağıda belirtilmiştir.
1990'dan sonra: 3.000'den 1.200'e düştü.
Barış ve Violeta Chamorro'nun 1990'daki seçimi Sovyet desteğini sona erdirdi. Hava kuvvetlerinin gücü 1990'da 3.000 kişiden 1993'te 1.200 kişiye düştü; savaş uçakları, hizmete elverişliliği şüpheli Cessna 337'ler, L-39'lar ve SF-260'lardan oluşan tek bir karma filoya indirgendi ve 1992'de aralarında dört Mi-24D ve üç Mi-25D'nin de bulunduğu bir dizi helikopter ve altı radar ünitesi Peru'ya satıldı. Hizmetin adı 1990'ların ortalarında değiştirildi: İspanyolca Vikipedi mevcut adı Haziran 1995'e, İngilizce Vikipedi ise 1996'ya tarihlendiriyor. Görevleri uyuşturucuyla mücadele, balıkçılık devriyesi, afet yardımı ve arama kurtarma oldu. 2015'te MiG-29 satın alacağı yönündeki haberler sonuçsuz kaldı.
Rusya geri dönüyor
2010'lu yıllarda Rusya, Nikaragua'nın ana silah tedarikçisi haline geldi. Jamestown Vakfı, Rus medyasına atıfta bulunarak, 2013 yılında bir Rus eğitim merkezinin açıldığını ve 2016 yılına kadar ülkede 400'e yakın Rus askeri personelinin yanı sıra bir GLONASS istasyonunun bulunduğunu bildirdi; Nikaragua hükümeti, Rusya ile olan bağlarını uyuşturucu kaçakçılığı ve organize suçla mücadele işbirliği olarak sunuyor. 11 Şubat 2025'te Managua'da beş Mi-17 helikopteri ve üç An-26 nakliye uçağı teslim edildi ve General Julio César Avilés Castillo, Rus tedariklerinin organize suç ve uyuşturucu kaçakçılığına karşı son derece önemli olduğunu söyledi. FlightGlobal'ın Wikipedia tarafından derlenen 2026 sayımına göre, hava kuvvetlerinin 17 uçağı var ve bunların on tanesi Mi-8/Mi-17 helikopteri.
Nikaragua Hava Kuvvetleri rakamlarla
Hizmet
- Yerli isim
- Fuerza Aérea del Ejército de NikaraguaOrdunun resmi sitesinde (ejercito.mil.ni) de belirtildiği gibi, kısaca Fuerza Aérea olarak da adlandırılır. İngilizce Wikipedia'da ise Fuerza Aérea Nicaragüense (FAN) olarak geçmektedir.
- Kurulan
- 31 Temmuz 1979Fuerza Aérea Sandinista y Defensa Antiaérea (FAS-DAA) olarak. Selefi: 1938'de düzenlenen Ulusal Muhafız hava kuvvetleri
- Bir parçası
- Nikaragua OrdusuHava kuvvetleri ordunun bir bileşenidir; ordunun başkomutanı General Julio César Avilés Castillo'dur.
- Merkez Ofis
- Managua2025 teslimatlarının yapıldığı Augusto C. Sandino Uluslararası Havalimanı'ndaki Hava Kuvvetleri karargahı.
- Komutan
- Tugay Generali Efrén Alejandro Marín SerranoResmi hava kuvvetleri sayfasında adı geçiyor (Ekim 2026); başlangıç tarihi bulunamadı.
Kuvvet
- Personel
- Yaklaşık 2.000İspanyolca Vikipedi'den alınan rakam; resmi olarak doğrulanmadı. Hava kuvvetlerinde 1990'da 3.000, 1993'te ise 1.200 kişi vardı.
- Toplam uçak sayısı
- 17 (2026)FlightGlobal Dünya Hava Kuvvetleri 2026 (İngilizce Vikipedi'den derlenmiştir)
- Helikopterler
-
- Mil Mi-8 — 8
- Mil Mi-17 — 2
- Bell 206 — 1
- Robinson R44 — 1 (antrenör)
Rusya tarafından 11 Şubat 2025'te beş adet Mi-17 teslim edildi; FlightGlobal'ın sayımında bunların Mi-8 ve Mi-17 olarak nasıl bölündüğü açıklanmadı.
- Ulaşım
-
- Antonov An-26 — 4
- Beechcraft King Air 90 — 1
Üç adet An-26 uçağı Şubat 2025'te teslim edildi.
- Savaş uçağı
- HiçbiriFlightGlobal'ın 2026 sayımında savaş uçağı veya silahlı jet bulunmuyor. Bildirilen MiG-29 (2015) ve Yak-130 planları doğrulanmadı.
Altyapı
- Ana üs
- Managua (Augusto C. Sandino Uluslararası Havaalanı)Hava Kuvvetleri karargahı
- Diğer havaalanları
-
- Puerto Cabezas
- Bluefields
- Montelimar
- Puerto Sandino
- Punta Huete (MiG-21'ler için inşa edildi, savaş uçakları tarafından hiç kullanılmadı)
Wikipedia'ya göre Bluefields, Montelimar, Puerto Cabezas, Puerto Sandino ve Managua 1990'dan sonra faaliyete devam etti; her birinin mevcut askeri kullanımı doğrulanmadı
Nikaragua Hava Kuvvetleri nasıl örgütlenmiştir?
Nikaragua Ordusu'nun bir birimi olup, Managua'da bir tuğgeneral komutasında bulunmaktadır; ancak herhangi bir filo veya savaş uçağına dair bilgi bulunmamaktadır. Bu bir helikopter ve nakliye gücüdür: FlightGlobal'ın Wikipedia'dan derlediği 2026 sayımına göre, bu güç 17 uçağa sahip; bunların on tanesi Mi-8 ve Mi-17 helikopterleri, dört tanesi ise An-26 nakliye uçağıdır ve Rusya 11 Şubat 2025'te beş Mi-17 ve üç An-26 teslim etmiştir. 1990'lardan bu yana görevleri arasında uyuşturucuyla mücadele, balıkçılık devriyesi, afet yardımı ve arama kurtarma yer almaktadır.
Nikaragua Hava Kuvvetleri
Nikaragua Ordusu'nun bir bileşeni olan hava kuvvetlerinin başkomutanı General Julio César Avilés Castillo'dur. Ordunun resmi hava kuvvetleri sayfasında komutan olarak Tuğgeneral Efrén Alejandro Marín Serrano'nun adı geçmektedir; göreve başlama tarihi bulunamamıştır ve aynı sitenin tarihçe sayfasında hala 2011'deki selefi listelenmektedir. Karargahı Augusto C. Sandino Uluslararası Havalimanı'nın askeri tarafındadır. Herhangi bir filo bilgisi yayınlanmamıştır.
Mi-8 ve Mi-17 helikopterleri
FlightGlobal'ın Wikipedia'dan derlediği 2026 sayımına göre sekiz Mi-8, iki Mi-17 ve bir Bell 206 bulunuyor. Rusya, 11 Şubat 2025'te Managua'da beş Mi-17 teslim etti ve ordu komutanı bunların organize suç ve uyuşturucu kaçakçılığıyla mücadele için olduğunu söyledi; sayımda bu iki kullanım alanı arasında nasıl bir ayrım yapıldığı açıklanmıyor. Günlük üslenme bilgileri yayınlanmıyor.
An-26 nakliye uçakları
FlightGlobal'ın 2026 sayımına göre, Wikipedia'ya göre dört An-26 ve bir King Air 90 bulunuyor; Rusya, 11 Şubat 2025'te Managua'da üç An-26'yı teslim etti. Ordunun tarihçesine göre, hava kuvvetleri 1984'ten beri An-26'yı kullanıyor.
Helikopter eğitimi
FlightGlobal'ın 2026 sayımında bir adet Robinson R44 eğitim helikopteri yer alıyor. Hava kuvvetlerinin savaş uçağı yok: 1980'lerin L-39 ve SF-260 uçakları, 1990'dan sonra hizmete elverişliliği şüpheli tek bir karma filoda son buldu ve 2015'te MiG-29'lar ve Yak-130'lar hakkındaki raporlar doğrulanmadı.
Nikaragua Hava Kuvvetleri'nin bugün uçurduğu uçaklar
Ücretli olan her tür, varsa ilgili Canavarlar Kitabı sayfasına bağlanmıştır. Sayılar, belirli bir günde müsait olan uçak sayısını değil, kayıtlarda yer alan uçak sayısını ifade eder.
| Türü | Rol | Hizmette | O zamandan beri | Birimler | Notlar | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Mil Mi-8 ve Mi-17Hizmette | Nakliye helikopteri | 10 | 1980 | FlightGlobal 2026 (Vikipedi aracılığıyla): 8 Mi-8 ve 2 Mi-17. Beş Mi-17, 11 Şubat 2025'te Rusya tarafından teslim edildi; iki tanımlama arasındaki ayrım açıklanmadı. | ||
| Antonov An-26Hizmette | Ulaşım | 4 | 1984 | FlightGlobal 2026'da dört uçak bulunuyor (Vikipedi'ye göre); bunlardan üçü 11 Şubat 2025'te Rusya tarafından teslim edildi. | ||
| Beechcraft King Air 90Hizmette | Hizmet taşımacılığı | 1 | Bir (FlightGlobal 2026, Vikipedi aracılığıyla). | |||
| Bell 206Hizmette | Hafif hizmet helikopteri | 1 | Bir (FlightGlobal 2026, Vikipedi aracılığıyla). | |||
| Robinson R44Hizmette | Eğitim helikopteri | 1 | Bir (FlightGlobal 2026, Vikipedi aracılığıyla). |
Nikaragua Hava Kuvvetleri'nin emekliye ayırdığı her tür
Curtiss JN-4'ten Mil Mi-25 (Mi-24D ihracat) Hind'e kadar 14 çeşit. Zirve rakamları, herhangi bir tarihteki filo gücünü değil, tüm hizmet ömrü boyunca teslim alınan uçak gövdelerini ifade eder.
| Türü | Rol | Doruğa ulaşmak | Servis edildi | Yerine şu geçti: | Notlar | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Mil Mi-25 (Mi-24D ihracat) Hind | Saldırı helikopteri | 1984–1992 | İngilizce Vikipedi'ye göre 12, bazı kaynaklara göre 18; 1980'lerin ortalarında sunulmuştur. | |||
| Kuzey Amerika P-51D Mustang | Avcı-bombardıman uçağı | 56 | 1954–1964 | T-28 | İspanyolca Vikipedi'ye göre 26'sı İsveç'ten (1954) ve 30'u Amerika Birleşik Devletleri'nden; başka yerlerde doğrulanmadı. | |
| Mil Mi-2 | Hafif helikopter | Numara bulunamadı. | ||||
| Bell UH-1H Iroquois | Çok amaçlı helikopter | 1981– | Numara bulunamadı. | |||
| Aérospatiale Alouette III | Hafif helikopter | 1981– | Numara bulunamadı. | |||
| Aero L-39 Albatros | Jet eğitim uçağı ve hafif saldırı uçağı | 1982– | Numara bulunamadı. | |||
| SIAI-Marchetti SF-260A | Eğitmen ve hafif saldırı | 1982– | Numara bulunamadı. | |||
| Antonov An-2 | Hizmet taşımacılığı | 1981– | Numara bulunamadı. | |||
| Cessna 337 Skymaster | Hafif saldırı ve irtibat | Numara bulunamadı. | ||||
| Lockheed AT-33A Shooting Star | Jet eğitim uçağı ve saldırı uçağı | 1961– | 1961 Domuzlar Körfezi operasyonundan sonra alınan dört ila altı adet yardım (İspanyolca Vikipedi). | |||
| Kuzey Amerika T-28 Truva atı | Eğitmen ve hafif saldırı | 1964– | Numara bulunamadı. | |||
| Cumhuriyet P-47 Thunderbolt | Avcı-bombardıman uçağı | 1952– | Numara bulunamadı. | |||
| Lockheed P-38 Lightning | Savaşçı | 1952– | Numara bulunamadı. | |||
| Curtiss JN-4 | Eğitmen | 4 | 1920– | 1920'de dört tane alındı. |
Nikaragua Hava Kuvvetleri'nin kalkış yaptığı yer
Siyah işaretler aktif üsleri gösterir; listedeki üç havaalanından hiçbiri kapanmamıştır, ancak Punta Huete bir rezerv alanı ve Puerto Cabezas bir sivil havaalanıdır. Hava kuvvetlerinin karargahı Managua'nın uluslararası havaalanının askeri tarafında yer almaktadır; Managua Gölü üzerindeki Punta Huete, 1980'lerde hiç gelmeyen MiG-21'ler için inşa edilmiştir ve Karayip kıyısındaki Puerto Cabezas, CIA'nın Somoza hükümetinin yardımıyla 1961'deki Domuzlar Körfezi çıkarmasını düzenlediği yerdir. Wikipedia, 1990'dan sonra da faaliyette kalan üsler olarak Bluefields, Montelimar, Puerto Cabezas, Puerto Sandino ve Managua'yı listeliyor; bunların her birinin mevcut askeri kullanımı doğrulanmadı. Koordinatlar ve pistler Wikipedia'dan alınmıştır, çünkü Nikaragua AIP'sine ulaşılamamıştır.
| Temel | ICAO | Durum | Pist | Birimler ve uçaklar |
|---|---|---|---|---|
| ManaguaAugusto C. Sandino Uluslararası HavaalanıManagua Bölgesi | MNMG | Aktif | 10/282.442 m |
|
Arama sonucunda bu kriterlere uyan bir hava üssü bulunamadı.
Nikaragua Hava Kuvvetleri'nde kim nerede görev yapıyor?
Üslerine göre uçan birlikler, önce mevcut birlikler. Ordu, filo ve üs bazında ayrıntılı bir döküm yayınlamadığı için hava kuvvetleri tek bir birim olarak listeleniyor ve karargahı, Rus yapımı Mi-17 ve An-26 helikopterlerinin Şubat 2025'te teslim edildiği Managua'da bulunuyor. Punta Huete veya Puerto Cabezas'ta şu anda teyit edilmiş bir birim bulunmamaktadır ve kayıtlarda da bir birim atanmamıştır.
- Hava Kuvvetleri karargahı (Fuerza Aérea del Ejército de Nikaragua)Hava kuvvetleri karargahı, sabit kanatlı ve döner kanatlı birliklerle birlikte aktif olarak görev yapmaktadır.
- Mil Mi-8/Mi-17
Bu aramaya uyan bir birim bulunamadı.
Nikaragua Hava Kuvvetleri'nin 1914'ten günümüze kadarki önemli kilometre taşları.
Wikipedia'ya göre, Amerika Birleşik Devletleri'nden dört adet Curtiss JN-4 uçağı geldi.
5 Temmuz: ABD Deniz Piyadelerine ait DH.4 tipi uçaklar, Nikaragua'da ilk kez savaşta Sandino'nun güçlerine Ocotal'da saldırdı.
Ulusal Muhafız hava kuvvetleri (Fuerza Aérea de la Guardia Nacional) kuruldu.
ABD havacılık heyeti geldi; P-38'ler, P-47'ler ve P-51'ler onları takip etti.
Nisan: CIA'nın Domuzlar Körfezi operasyonuna katılan birlikleri, Somoza hükümeti tarafından sağlanan tesislerle Puerto Cabezas'tan yola çıktı.
İspanyolca Wikipedia'ya göre, T-28 Trojan tankları Mustang tanklarının yerini almaya başlıyor.
Eylül: Devrim Muhafızları isyancı şehirleri bombaladı; Amerikan İnsan Hakları Komisyonu'nun 17 Kasım tarihli raporu, ateş gücünün ayrım gözetmeksizin kullanıldığını ortaya koydu.
19 Temmuz: Sandinistalar Managua'yı aldı. 31 Temmuz: Comandante Raúl Venerio Granera yönetiminde Fuerza Aérea Sandinista y Defensa Antiaérea kuruldu.
İlk Sovyet Mi-8 helikopterleri geldi.
Wikipedia'ya göre SF-260'lar ve L-39'lar gelmeye başladı.
Kuvvet, Mi-8, Mi-17, Mi-25 ve Mi-2 helikopterleri ile An-26 ve An-2 nakliye uçaklarını kullanmaktadır.
5 Ekim: Bir Sandinista SA-7 füzesi, Contra ikmal ağına ait C-123 uçağını düşürdü; Eugene Hasenfus esir alındı.
Aralık: Bir Sandinista pilotu Mi-25 helikopteriyle Honduras'a iltica etti.
Seçimlerden sonra, 3.000 kişiden oluşan güç sayısı azalmaya başlar; 1993'te 1.200 kişiye düşer.
Peru'ya yedi adet Mi-24D/Mi-25D tipi helikopter ve altı adet radar satıldı.
Haziran: İspanyolca Vikipedi'ye göre şimdiki adı Fuerza Aérea del Ejército de Nikaragua'dır (İngilizce Vikipedi 1996'yı verir).
11 Şubat: Rusya'dan beş adet Mi-17 ve üç adet An-26 helikopteri Managua'da teslim edildi.
Nikaragua hava kuvvetlerinin katıldığı her savaş
Kayıtlarda belirtilen yerlerde sorti ve kayıplar, belirtilmeyen yerlerde ise boş bırakılmıştır.
- Nikaragua Devrimi 1978–1979 Nikaragua şehirlerindeki isyancıların kontrolündeki bölgelere, Ulusal Muhafızları desteklemek amacıyla bomba ve roket saldırıları düzenledi.
- Contra Savaşı 1981–1990 Sandinista Halk Ordusu için helikopter saldırısı, savaş helikopteri desteği ve nakliye; Contra ikmal uçaklarının önlenmesi; karadan hava savunması
Who built the Nicaraguan Air Force fleet
Bu sayfadaki uçakların arkasındaki her şirketin kendi sayfası var: hikayeleri, ürettikleri her tip, rakamlar ve onları kullanan diğer hava kuvvetleri.
Mevcut filo ve siparişler
Antonov, Kayın ağacı, Zil, Mil, Robinson
İnsanların Nikaragua Hava Kuvvetleri hakkında sorduğu her şey
Nikaragua Hava Kuvvetleri'nin İspanyolca adı nedir?
Nikaragua Hava Kuvvetleri hangi uçakları kullanıyor?
Nikaragua'nın savaş uçakları var mı?
Nikaragua Mi-24 Hind helikopterleri uçurdu mu?
Nikaragua Rusya'dan hangi yeni uçakları aldı?
Nikaragua'da Rus askerleri var mı?
Ulusal Muhafız Hava Kuvvetleri 1978'de ne yaptı?
Hasenfus olayı neydi?
Nikaragua Hava Kuvvetleri'nin komutanı kim?
Nikaragua Hava Kuvvetlerinin kullandığı uçakları okuyun.
Hayvanlar Kitabı'nda sayfası bulunan her tür, önce hizmete girdiği yıl, sonra da filodan ayrıldığı yıl sıralanmıştır.
Her bilgi kontrol edildi.
- Nikaragua Kralı: Fuerza AéreaResmi hava kuvvetleri sayfası; komutan General de Brigada Efrén Alejandro Marín Serrano (1 Ekim 2026'da kontrol edildi); SICOFAA katılımı.
- Nikaragua Ejército: Fuerza Aérea – Reseña históricaResmi tarihçe: 31 Temmuz 1979'da terk edilmiş Muhafız uçaklarıyla Fuerza Aérea Sandinista y Defensa Antiaérea (FAS-DAA) olarak kuruldu; 1980'den itibaren Mi-8'ler; 1981-1984 yılları arasında An-2, UH-1H, Marchetti ve Alouette; 1984'e kadar Mi-8, Mi-17, Mi-25, Mi-2, An-26 ve An-2; 1990'dan sonra ciddi bir azalma; 1979-2011 yılları arasında yedi komutanın görev yaptığı liste.
- Ejército de Nikaragua: resmi web sitesi (ana sayfa)Amerikan Hava Kuvvetleri Arasındaki İşbirliği Sistemi (SICOFAA) kapsamında hava sahası kontrolüne ilişkin 183/2026 sayılı basın açıklaması.
- VPK.name: VVS Nikaragua poluchili 5 Mi-17, 3 An-26 i 18 ZU-23AE (12 Şubat 2025), TsAMTO ve Infodefensa'ya atıfta bulunarakGeneral Julio César Avilés Castillo'nun açıklamasına göre, 11 Şubat 2025'te Augusto C. Sandino Uluslararası Havalimanı'na Rusya'dan beş adet Mi-17, üç adet An-26 ve 18 adet ZU-23AE top teslim edildi.
- Jamestown Vakfı: Nikaragua 21. Yüzyılda Rusya'nın Küba'sı Olacak mı? (Sergey Sukhankin, 7 Ağustos 2018)Interfax ve Rus medyasına atıfta bulunan iddialar: General Valery Gerasimov tarafından 2013'te açılan bir Rus eğitim merkezi; 2016 yılı itibarıyla 400'e yakın Rus askeri personeli; bir GLONASS istasyonu; ekipmanlar arasında Yak-130 ve Mi-17'nin de bulunduğu belirtiliyor.
- Amerika Kıtası İnsan Hakları Komisyonu: Nikaragua'daki İnsan Hakları Durumuna İlişkin Rapor (17 Kasım 1978), II. BölümChinandega, León ve Estelí'nin ifadelerine dayanarak, Ulusal Muhafızların Eylül 1978'de şehirlere karşı ayrım gözetmeksizin hava bombardımanı ve ağır topçu ateşi kullandığı tespit edilmiştir.
Rakamlar 2026-10-01 tarihinde doğrulanmıştır. Savaş Düzeni sayfaları tek bir veri kümesinden yeniden oluşturulmuştur; buradaki bir sayı Canavarlar Kitabı sayfasındaki bir sayıyla uyuşmuyorsa, bu sayfa ikisinden daha yeni olanıdır.
Fotoğraflar: Fotoğraf: Aeroprints.com / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0) · Fotoğraf: Mfield – Matthew Field, http://www.photography.mattfield.com / Wikimedia Commons (CC BY 2.5) · Fotoğraf: Alan Wilson / Wikimedia Commons (CC BY-SA 2.0) · Fotoğraf: Don Ramey Logan / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0) · Fotoğraf: Julian Herzog / Wikimedia Commons (CC BY 4.0) · Fotoğraf: Balon Greyjoy / Wikimedia Commons (CC0) · Fotoğraflar: ABD Hava Kuvvetleri / Wikimedia Commons (kamu malı)