Efsaneleşen bir telgraf adresi

Supermarine bir uçak şirketi olmadan önce, bir telgraf formunda yazılı bir kelimeydi. 1913'te boksör, aktör, Boer Savaşı gazisi ve yat satıcısı Noel Pemberton Billing, Frederick Handley Page ile ilk kez uçağa bindikten sonra 24 saat içinde pilot lisansı alabileceğine dair 500 sterlinlik bir bahis yaptı. Bahsi kazandı ve parayı Southampton, Woolston'daki Itchen Nehri üzerinde bir uçak işletmesi kurmak için kullandı. Telgraf adresi olarak da bunu kaydettirdi. Supermarine, SouthamptonDenizaltının zıttı olan, denizin üzerinde seyreden bir tekne. Şirket, 27 Haziran 1914'te Pemberton-Billing Ltd. olarak tescil edildi ve işletmeyi Hubert Scott-Paine yönetiyordu.

Uçan bir tekne isteyen milletvekili

Billing'in ilk makinesi olan PB1 deniz uçağı neredeyse kesinlikle hiç uçmadı; kendisi, yüzen bir uçak yerine uçabilen bir tekne istediğini söylemişti. Savaş çıktığında şirket neredeyse iflas etti - personelin 'i işten çıkarıldı, geriye 14 kişi kaldı - ve lisans işleri ve Nighthawk gibi Zeppelin karşıtı dört pervaneli uçaklarla hayatta kaldı. 1916'da Billing Parlamento'ya seçildi ve Kraliyet Uçak Fabrikası'na saldırmaya başladı. Amiralliği memnun etmek için yöneticiler onu yaklaşık 12.500 sterline satın aldılar ve 27 Haziran 1916'da şirket iflas etti. Supermarine Havacılık İşleri Ltd.. Billing, 1918'de kötü şöhretli bir iftira davasıyla karşı karşıya kaldı; Supermarine ise deniz uçakları üretmeye devam etti.

Schneider Kupası için yarış

1917'de Scott-Paine, Staffordshire'daki bir lokomotif fabrikasından kişisel asistan olarak Reginald Mitchell'i işe aldı. 1919'da, 24 yaşında, Mitchell baş tasarımcıydı. Supermarine o zamanlar uçan botlara adanmış tek İngiliz firmasıydı ve vitrini Schneider Kupası'ydı. 1922'de Napoli'de Henri Biard tarafından uçurulan Sea Lion II, İtalyanları yenerek kupayı almalarını tamamen engelledi. Mitchell daha sonra uçan botları bırakıp ince tek kanatlı deniz uçaklarına yöneldi: S.5, 1927'de Venedik'te birinci ve ikinci oldu, Rolls-Royce motorlu S.6 1929'da kazandı ve 1931'de S.6B, İngiltere'ye kupayı kazandırdı. Kısa süre sonra bir S.6B, 400 mil/saati aşan ilk uçak, 407,5 mil/saate ulaşarak.

Vickers, Barnes Wallis ve çatı katı

Para, daha az göz alıcı makinelerden geliyordu. 1925 tarihli Southampton uçan botu 83 adet satıldı ve satışları 1923'teki 137.683 sterlinden 1927'de 403.868 sterline çıkardı. 1928'de Vickers firmayı 390.000 sterline satın aldı. Yöneticiler Supermarine'i karlı ama düzensiz buldular ve Mitchell 1929 Noel tatilindeyken tasarım ofisini yeniden düzenlemek için mühendisleri Barnes Wallis'i gönderdiler. Mitchell geri döndüğünde Wallis'i masasında buldu ve onu başka bir yere taşıdı. fabrikanın ücra bir köşesindeki kullanılmayan bir çatı katı Kimsenin onu rahat ettirmemesi emrini almıştı. Mitchell'in istifa tehdidiyle karşı karşıya kalan Vickers, Wallis'i Weybridge'e geri çağırdı.

Spitfire

Mitchell'in ilk savaş uçağı olan Tip 224 hayal kırıklığı yaratmıştı ve 1933'te rektum kanseri nedeniyle ameliyat geçirdi. Çalışmaya devam etti, uçmayı öğrendi ve aerodinamikçi Beverley Shenstone ile birlikte ince elips şeklinde bir kanat ve yeni Rolls-Royce Merlin motoruyla savaş uçağını Tip 300 olarak yeniden tasarladı. 5 Mart 1936'da Eastleigh'den havalandı ve üç ay sonra Hava Bakanlığı 310 adet sipariş verdi. Vickers'ın sahibi Sir Robert McLean, uçağa enerjik kızı Spitfire'ın adını verdi; Mitchell'in bu ismi saçma bulduğu söyleniyor. 11 Haziran 1937'de 42 yaşında öldü. Ardından 20.000'den fazla Spitfire üretildi., Savaş boyunca üretilen tek Müttefik savaş uçağı..

Eylül 1940: Tesisler yıkıldı.

Supermarine'in nehir kenarındaki fabrikası açık bir hedefti. 24 Eylül 1940'ta alçak irtifadan yapılan bir hava saldırısında, çoğu demiryolu setinin altındaki bir sığınakta olmak üzere 42 kişi öldü. İki gün sonra, yaklaşık 60 Heinkel He 111 ve onlara eşlik eden uçaklar 70 tondan fazla bomba bıraktı; Woolston fabrikası onarılamayacak şekilde harap oldu ve 55 kişi daha öldü. Lord Beaverbrook, fabrikanın tamamen dağıtılmasını emretti. Tasarım, Winchester yakınlarındaki Hursley Park'a taşındı ve üretim, Hampshire, Wiltshire ve Berkshire'daki otobüs depolarına, garajlara, bir çamaşırhaneye ve bir yol silindiri fabrikasının bir bölümüne dağıldı. Üretim iki çeyrek boyunca yarıya düştü, ardından toparlandı: Dağıtılmış atölyelerden 8.000 Spitfire uçağı çıktı. Savaşın sonuna kadar, Castle Bromwich ise 12.129 tane daha inşa etti.

Jet çağına doğru ve isimden uzaklaşarak

Mitchell'in halefi Joe Smith döneminde, Spitfire Merlin motorundan Griffon motoruna geçti ve Spiteful ile Seafang yeni bir kanatla onun yerini almaya çalıştı. Jet motoru her ikisini de eskitti, bu yüzden Smith, Nene motorlu bir gövdeye Spiteful kanadını ekleyerek, Filo Hava Kuvvetleri filosunda hizmete giren ilk jet avcı uçağı olan Attacker'ı yarattı. Ardından, avcı uçağı olarak sorunlu olsa da rekor kıran Swift geldi: 26 Eylül 1953'te Mike Lithgow, Trablus yakınlarında bir Swift'i 735,7 mil/saat hızla uçurdu. 1957'den itibaren teslim edilen Scimitar, bu adı taşıyan son uçaktı. Vickers-Armstrongs (Uçak) 1960 yılında British Aircraft Corporation'a katıldığında, Supermarine ismi kaldırıldı..

Fabrikalar

• Woolston Works (Oakbank İskelesi) · Woolston, Southampton — Orijinal yapılar 1914'te inşa edilmiş; 26 Eylül 1940'ta yıkılmış ve bir daha yeniden inşa edilmemiştir; tescilli tersane günümüze kadar korunmuştur.
• Itchen Works • Southampton — Oliver Bernard tarafından tasarlanan modernist fabrika, 1939'da açıldı; 1940'ta hasar gördü ve savaştan sonra yeniden inşa edildi.
• Hythe • Hythe, Hampshire — Eski Hava Bakanlığı deniz uçağı üssü, 1927'den itibaren Southampton'daki montaj yeri olarak kiralandı; 1938'de kapatıldı.
• Eastleigh • Eastleigh, Hampshire — Son montaj ve uçuş testi; Spitfire prototipi ilk uçuşunu burada gerçekleştirdi.
• Hursley Parkı • Hursley, Winchester yakınlarında — Aralık 1940'tan itibaren tasarım ve yönetim merkezi.
• Castle Bromwich gölge fabrikası • Birmingham'daki Castle Bromwich — Toplam Spitfire uçaklarının yarısından fazlasını oluşturan 12.129 adet Spitfire uçağı burada üretildi.
• Dağınık üretim merkezleri • Reading, Salisbury, Trowbridge ve Southampton — Aldermaston, Henley, Chattis Hill, High Post, Keevil ve Eastleigh'de montaj noktalarıyla birlikte yaklaşık 60 atölye çalışması.
• Güney Marston • South Marston, Wiltshire — 1957'den itibaren Supermarine'in genel merkezi.

İnsanlar

• Noel Pemberton Billing • Kurucu, daha sonra milletvekili — 1916'da Kraliyet Uçak Fabrikası'na karşı kampanya yürütmeden önce her şeyini sattı.
• Hubert Scott-Paine • 1916-1923 yılları arasında önce fabrika müdürü, sonra sahibi oldu. Hisselerini 192.000 sterline sattı ve daha sonra British Power Boat Company'yi kurdu.
• James Bird • 1923'ten itibaren yönetici ve sahibiydi — Şirketi 1928'de Vickers'a sattı ve 1940'a kadar genel müdür olarak görev yaptı.
• RJ Mitchell • Baş tasarımcı 1919–1937 — Schneider yarış uçaklarını tasarladı ve Spitfire tasarımına öncülük etti; 1937'de 42 yaşında öldü.
• Beverley Shenstone • Aerodinamikçi — Spitfire'ın elips şeklindeki kanadını tasarlayan Kanadalı.
• Joseph Smith • 1941'den itibaren baş tasarımcı — Savaş boyunca Spitfire'ı geliştirdi ve jet tasarımlarına öncülük etti.
• Leonard Gooch • Önce fabrika mühendisi, sonra fabrika müdürü — 1940 hava saldırılarından sonra Spitfire üretiminin dağıtılmasını organize etti.
• Mike Lithgow • Baş test pilotu — 1953 yılında Swift uçağıyla dünya hava hızı rekorunu kırdı.

Rekorlar ve ilkler

• Schneider Kupası'nı 1922'de (Deniz Aslanı II, Napoli), 1927'de (S.5, Venedik), 1929'da (S.6) ve 1931'de (S.6B) kazanan Britanya, sonuncusunda kupayı tek başına elde etti.
• 1925 yılında S.4 modeliyle saatte 226,75 mil hızla dünya deniz uçağı hız rekoru kırıldı.
• 1931'de S.6B ile 407,5 mph'lik (644 km/s) hıza ulaşarak dünya hava hızı rekorunu kıran, 400 mph'yi (644 km/s) aşan ilk uçak.
• Mike Lithgow, 26 Eylül 1953'te Swift F.4 uçağıyla 735,7 mil/saat hıza ulaşarak dünya mutlak hava hızı rekorunu kırdı.
• 1948 yapımı Tip 510: Hem geriye doğru eğimli kanatlara hem de geriye doğru eğimli kuyruk düzlemine sahip ilk İngiliz uçağı.
• Bir Spitfire, 1944'te yaptığı bir test dalışında Mach 0.92 hızına ulaştı; bu, Wikipedia'ya göre piston motorlu bir uçak için kaydedilen en yüksek hız olarak tanımlanıyor.